Ang Pulong Sang Dios

2 Pedro 1

1Ako si Simon Pedro nga alagad kag apostol ni Jesu-Cristo. Nagapangamusta ako sa inyo nga nagatuo kay Jesu-Cristo nga aton Dios kag Manluluwas. Kag tungod nga siya matarong, ang iya ginhatag sa inyo nga pribilehiyo tungod sa inyo pagtuo pareho man sa ginhatag sa amon.

Kabay pa nga mabaton ninyo ang dugang pa gid nga bugay[a] kag paghidaet[b] sa inyo padayon nga pagkilala sa Dios nga amo si Jesus nga aton Ginoo.

Ginpili Kita sang Dios nga mangin Iya mga Anak

Ang gahom sang Dios ang naghatag sa aton sang tanan naton nga mga kinahanglanon sa pagkabuhi nga diosnon paagi sa aton pagkilala sa iya nga nagtawag sa aton. Gintawag niya kita paagi sa iya makatilingala nga gahom. Kag paagi man sini, ginhatagan niya kita sang bilidhon[c] gid nga mga promisa, agod paagi sa sini nga mga promisa maambit naton ang diosnon nga kinaugali kag malikawan ta ang mga kailigbon diri sa kalibutan nga makaguba sa aton. Gani, tinguhai gid ninyo nga idugang sa inyo pagtuo ang maayo nga pamatasan; sa maayo nga pamatasan, ang kaalam; sa kaalam, ang pagpugong sa kaugalingon; sa pagpugong sa kaugalingon, ang pagkamainantuson; sa pagkamainantuson, ang pagkadiosnon; sa pagkadiosnon, ang paghigugma sa aton mga utod kay Cristo; kag sa paghigugma sa aton mga utod kay Cristo, ang paghigugma sa tanan. Kon ini tanan ara sa inyo kag nagabugana, mapuslanon sa Dios ang inyo mga binuhatan sa inyo pagkilala sa aton Ginoong Jesu-Cristo. Pero ang bisan sin-o nga wala sa iya ini nga mga kinaugali bulag sa kamatuoran; nalimtan na niya nga gintinluan na siya sang Dios sa iya nagligad nga mga sala.

10 Gani mga utod ko kay Cristo, tinguhai gid nga masiguro ninyo nga kamo matuod nga mga tinawag kag mga pinili sang Dios. Kay kon himuon ninyo ini nga mga butang indi gid kamo malaglag, 11 kundi mangin bukas ang pagbaton sa inyo sa wala sing katapusan nga paghari sang aton Ginoo kag Manluluwas nga si Jesu-Cristo.

12 Amo ina nga permi ko kamo padumdumon parte sa sini nga mga butang, bisan nahibaluan na ninyo ini kag malig-on na kamo sa kamatuoran nga inyo nabaton. 13 Kon sa akon lang, dapat ko kamo nga padumdumon samtang buhi pa ako. 14 Kay nahibaluan ko nga indi na gid ako magdugay sa sini nga kalibutan, tungod nga ginpahibalo ini mismo sang aton Ginoong Jesu-Cristo sa akon. 15 Gani tinguhaan ko nga bisan wala na ako, madumduman pa gihapon ninyo ining akon mga ginatudlo.

Nakita Namon nga si Cristo Ginpadunggan sang Dios

16 Ang amon ginsugid sa inyo parte sa gahom sang aton Ginoong Jesu-Cristo sang diri pa siya sa kalibutan indi himo-himo lang nga mga sugilanon, kundi nakita gid namon ang iya gahom nga halin sa Dios. 17 Kay sang gindayaw kag ginpadunggan si Jesu-Cristo sang Dios nga Amay, nabatian namon ang tingog sang Dios nga makagagahom sa tanan nga nagsiling, “Amo ini ang akon hinigugma nga Anak. Nalipay gid ako sa iya.” 18 Ini nga tingog nga halin sa langit nabatian namon sang kami kaupod ni Jesus didto sa balaan nga bukid.

19 Amo ina nga nagdugang pa gid ang amon pagpati sa mga pagpanudlo sang mga propeta. Gani dapat pamatian ninyo ang ila mga ginhambal, tungod nga pareho ina sang isa ka suga nga nagasiga sa madulom nga lugar[d] hasta sa adlaw nga si Cristo mag-abot.[e] Pareho siya sang kabugwason[f] nga magahatag sing kasanag sa inyo hunahuna.[g] 20 Labaw sa tanan, tandai gid ninyo ini: ang tanan nga nasulat sa Kasulatan wala naghalin sa kaugalingon nga pag-intiendi sang mga propeta. 21 Tungod nga wala sila naghambal halin sa ila kaugalingon nga hunahuna, kundi ang Espiritu Santo amo ang nagtuytoy sa ila sa paghambal sang pulong sang Dios.

Notas al pie

  1. 1:2 bugay: ukon, pagpakamaayo.
  2. 1:2 paghidaet: ukon, maayo nga kahimtangan.
  3. 1:4 bilidhon: sa iban nga Bisaya, bililhon; sa English, precious.
  4. 1:19 nagasiga sa madulom nga lugar: ukon, nagapasanag sa nadulman nga mga hunahuna.
  5. 1:19 hasta sa adlaw nga si Cristo mag-abot: sa literal, hasta nga ang adlaw magbanagbanag.
  6. 1:19 kabugwason: sa English, morning star.
  7. 1:19 hunahuna: sa literal, tagipusuon.

O Livro

2 Pedro 1

1Simão Pedro, servo e apóstolo de Jesus Cristo, a todos os que têm a mesma fé preciosa que nós temos, e que nos foi dada pela justiça de Jesus Cristo, nosso Deus e salvador.

Que através de um conhecimento cada vez melhor de Deus e de Jesus nosso Senhor a sua graça e a sua paz vos sejam multiplicadas.

Crescendo no conhecimento de Deus

Conhecendo plenamente aquele que nos chamou pela sua própria grandeza e virtude nos é dado, através do seu poder divino, tudo o que necessitamos para a vida e para a nossa relação com Deus. E pelo mesmo grande poder ele nos deu as suas preciosas e grandes promessas para por elas participarmos da natureza divina e escaparmos à corrupção no mundo causada por desejos maus.

5/7 Sendo assim, esforcem­se diligentemente por acrescentar à vossa fé uma boa conduta; e além disso o conhecimento das coisas espirituais; depois aprendam o que é o domínio dos vossos próprios desejos naturais; acrescentem a perseverança, e ainda uma relação efectiva com Deus. E não se esqueçam da afeição fraterna, e enfim do amor. Porque se estas qualidades abundarem na vossa vida, elas não vos deixarão ociosos nem estéreis, mas antes frutuosos no conhecimento de nosso Senhor Jesus Cristo. Mas quem falhar nestas coisas é como um cego, ou como alguém que não vê nada ao longe, tendo­se certamente esquecido de que Deus o livrou do pecado da sua vida passada.

10 Portanto, irmãos, procurem de forma activa estar firmes na chamada e na escolha de Deus, porque, assim fazendo, não hão­de tropeçar, nem desviar­se. 11 E Deus vos abrirá de par em par a entrada no reino eterno de nosso Senhor e salvador Jesus Cristo.

Atenção às Escrituras

12/15 Tenho pois a intenção de continuar a lembrar­vos estas coisas, ainda que já as saibam e estejam firmes na verdade que alcançaram. Mas o Senhor Jesus Cristo mostrou­me que em breve deixarei esta vida; mas enquanto aqui estiver penso que é justo mandar­vos estes avisos, esforçando­me para que depois de eu ter partido se lembrem sempre deles.

16 Porque não foi com narrativas imaginadas engenhosamente que vos fizemos conhecer o poder de nosso Senhor Jesus Cristo e da sua vinda. É que nós próprios vimos a sua majestade. 17/18 Nós estávamos com ele, naquele monte, na presença de Deus, quando ele se manifestou com a glória e honra que Deus, o seu Pai, lhe deu; e ouvimos a voz da gloriosa majestade dizendo: “Este é o meu Filho amado; tenho nele plena satisfação”.

19 Vimos assim reforçada a palavra dos profetas, aos quais fazem bem em prestar toda a atenção, como luzes iluminando sítios escuros, até que o dia de Cristo surja e a sua luz brilhante ilumine os vossos corações. 20/21 Sobretudo, devem entender que nenhuma profecia da Escritura proveio dos próprios profetas, isto é, a profecia nunca foi originada pela vontade humana. Foi o Espírito Santo quem inspirou os profetas para falarem da parte de Deus.