Ang Pulong Sang Dios

2 Pedro 1:1-21

1Ako si Simon Pedro nga alagad kag apostol ni Jesu-Cristo. Nagapangamusta ako sa inyo nga nagatuo kay Jesu-Cristo nga aton Dios kag Manluluwas. Kag tungod nga siya matarong, ang iya ginhatag sa inyo nga pribilehiyo tungod sa inyo pagtuo pareho man sa ginhatag sa amon.

2Kabay pa nga mabaton ninyo ang dugang pa gid nga bugay1:2 bugay: ukon, pagpakamaayo. kag paghidaet1:2 paghidaet: ukon, maayo nga kahimtangan. sa inyo padayon nga pagkilala sa Dios nga amo si Jesus nga aton Ginoo.

Ginpili Kita sang Dios nga mangin Iya mga Anak

3Ang gahom sang Dios ang naghatag sa aton sang tanan naton nga mga kinahanglanon sa pagkabuhi nga diosnon paagi sa aton pagkilala sa iya nga nagtawag sa aton. Gintawag niya kita paagi sa iya makatilingala nga gahom. 4Kag paagi man sini, ginhatagan niya kita sang bilidhon1:4 bilidhon: sa iban nga Bisaya, bililhon; sa English, precious. gid nga mga promisa, agod paagi sa sini nga mga promisa maambit naton ang diosnon nga kinaugali kag malikawan ta ang mga kailigbon diri sa kalibutan nga makaguba sa aton. 5Gani, tinguhai gid ninyo nga idugang sa inyo pagtuo ang maayo nga pamatasan; sa maayo nga pamatasan, ang kaalam; 6sa kaalam, ang pagpugong sa kaugalingon; sa pagpugong sa kaugalingon, ang pagkamainantuson; sa pagkamainantuson, ang pagkadiosnon; 7sa pagkadiosnon, ang paghigugma sa aton mga utod kay Cristo; kag sa paghigugma sa aton mga utod kay Cristo, ang paghigugma sa tanan. 8Kon ini tanan ara sa inyo kag nagabugana, mapuslanon sa Dios ang inyo mga binuhatan sa inyo pagkilala sa aton Ginoong Jesu-Cristo. 9Pero ang bisan sin-o nga wala sa iya ini nga mga kinaugali bulag sa kamatuoran; nalimtan na niya nga gintinluan na siya sang Dios sa iya nagligad nga mga sala.

10Gani mga utod ko kay Cristo, tinguhai gid nga masiguro ninyo nga kamo matuod nga mga tinawag kag mga pinili sang Dios. Kay kon himuon ninyo ini nga mga butang indi gid kamo malaglag, 11kundi mangin bukas ang pagbaton sa inyo sa wala sing katapusan nga paghari sang aton Ginoo kag Manluluwas nga si Jesu-Cristo.

12Amo ina nga permi ko kamo padumdumon parte sa sini nga mga butang, bisan nahibaluan na ninyo ini kag malig-on na kamo sa kamatuoran nga inyo nabaton. 13Kon sa akon lang, dapat ko kamo nga padumdumon samtang buhi pa ako. 14Kay nahibaluan ko nga indi na gid ako magdugay sa sini nga kalibutan, tungod nga ginpahibalo ini mismo sang aton Ginoong Jesu-Cristo sa akon. 15Gani tinguhaan ko nga bisan wala na ako, madumduman pa gihapon ninyo ining akon mga ginatudlo.

Nakita Namon nga si Cristo Ginpadunggan sang Dios

16Ang amon ginsugid sa inyo parte sa gahom sang aton Ginoong Jesu-Cristo sang diri pa siya sa kalibutan indi himo-himo lang nga mga sugilanon, kundi nakita gid namon ang iya gahom nga halin sa Dios. 17Kay sang gindayaw kag ginpadunggan si Jesu-Cristo sang Dios nga Amay, nabatian namon ang tingog sang Dios nga makagagahom sa tanan nga nagsiling, “Amo ini ang akon hinigugma nga Anak. Nalipay gid ako sa iya.” 18Ini nga tingog nga halin sa langit nabatian namon sang kami kaupod ni Jesus didto sa balaan nga bukid.

19Amo ina nga nagdugang pa gid ang amon pagpati sa mga pagpanudlo sang mga propeta. Gani dapat pamatian ninyo ang ila mga ginhambal, tungod nga pareho ina sang isa ka suga nga nagasiga sa madulom nga lugar1:19 nagasiga sa madulom nga lugar: ukon, nagapasanag sa nadulman nga mga hunahuna. hasta sa adlaw nga si Cristo mag-abot.1:19 hasta sa adlaw nga si Cristo mag-abot: sa literal, hasta nga ang adlaw magbanagbanag. Pareho siya sang kabugwason1:19 kabugwason: sa English, morning star. nga magahatag sing kasanag sa inyo hunahuna.1:19 hunahuna: sa literal, tagipusuon. 20Labaw sa tanan, tandai gid ninyo ini: ang tanan nga nasulat sa Kasulatan wala naghalin sa kaugalingon nga pag-intiendi sang mga propeta. 21Tungod nga wala sila naghambal halin sa ila kaugalingon nga hunahuna, kundi ang Espiritu Santo amo ang nagtuytoy sa ila sa paghambal sang pulong sang Dios.

O Livro

2 Pedro 1:1-21

1Simão Pedro, servo e apóstolo de Jesus Cristo, a todos os que têm a mesma fé preciosa que nós temos, e que nos foi dada pela justiça de Jesus Cristo, nosso Deus e Salvador.

2Que através de um melhor conhecimento de Deus e de Jesus, nosso Senhor, a sua graça e a sua paz vos sejam multiplicadas.

Crescendo no conhecimento de Deus

3Conhecendo plenamente aquele que nos chamou pela sua própria grandeza e virtude, é-nos dado, através do seu poder divino, tudo o que necessitamos para a vida e piedade. 4Pelo mesmo grande poder, deu-nos as suas preciosas e grandes promessas, para por elas participarmos da natureza divina e escaparmos à corrupção do mundo causada por desejos maus.

5Sendo assim, esforcem-se diligentemente por acrescentar à vossa fé uma boa conduta, além do conhecimento. 6Depois aprendam o que é o domínio próprio. Acrescentem-lhe a perseverança e ainda a piedade. 7E não se esqueçam da afeição fraterna e do amor. 8Porque se estas qualidades abundarem na vossa vida, elas não vos deixarão ociosos nem estéreis, antes frutuosos no conhecimento de nosso Senhor Jesus Cristo. 9Quem falhar nestas coisas é como um cego ou como alguém que não vê ao longe, tendo-se certamente esquecido de que Deus o livrou do pecado da sua vida passada.

10Portanto, irmãos, procurem de forma ativa estar firmes na chamada e escolha de Deus, porque assim não hão de tropeçar, nem desviar-se. 11E Deus vos abrirá de par em par a entrada no reino eterno de nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo.

Atenção às Escrituras

12Tenho pois a intenção de continuar a lembrar-vos estas coisas, ainda que já as saibam e estejam firmes na verdade que alcançaram. 13Enquanto aqui estiver, penso que é justo mandar-vos estes avisos. 14Sabendo que em breve deixarei esta vida como o nosso Senhor Jesus Cristo me mostrou. 15Contudo, esforço-me para que depois de eu ter partido se lembrem sempre deles.

16Porque não foi com narrativas imaginadas engenhosamente que vos fizemos conhecer o poder de nosso Senhor Jesus Cristo e da sua vinda. É que nós próprios vimos a sua majestade. 17Ele recebeu de Deus, o seu Pai, honra e glória, quando da gloriosa majestade uma voz se ouviu: “Este é o meu Filho amado, em quem tenho grande prazer.”1.17 Mt 17.5; Mc 9.7; Lc 9.35. 18Nós estávamos com ele, naquele monte, quando essa voz se ouviu, vinda do céu.

19Vimos assim reforçada a palavra dos profetas, aos quais fazem bem prestar toda a atenção, como uma luz iluminando um sítio escuro, até que o dia surja e a sua luz brilhante ilumine os vossos corações. 20Sobretudo, devem entender que nenhuma profecia da Escritura proveio dos próprios profetas. 21Isto é, a profecia nunca foi originada pela vontade humana. Foi o Espírito Santo quem inspirou os profetas para falarem da parte de Deus.