Ang Pulong Sang Dios

2 Cronica 35

Ginselebrar ni Josia ang Piesta sang Paglabay sang Anghel

1Sang ika-14 nga adlaw sang nahauna nga bulan, nagselebrar si Haring Josia sa Jerusalem sang Piesta sang Paglabay sang Anghel bilang pagpadungog sa Ginoo. Nag-ihaw sila para sa sini nga piesta. Ginhatagan ni Josia ang mga pari sang ila responsibilidad sa templo sang Ginoo, kag ginpabaskog niya sila sa ila pag-alagad. Ginhatagan man niya sang mga responsibilidad ang mga Levita nga mga manunudlo sang Israel, nga gindedikar sa pag-alagad sa Ginoo. Siling niya sa ila, “Nabutang na ang balaan nga kahon sa templo nga ginpatindog ni Solomon nga anak ni David, kag indi na kinahanglan nga dal-on pa ninyo. Gamita na ninyo ang inyo tion sa pag-alagad sa Ginoo nga inyo Dios kag sa iya katawhan nga mga Israelinhon. Himua na ninyo ang inyo mga trabaho sa templo suno sa responsibilidad sang tagsa ninyo ka pamilya. Sunda ninyo ang nasulat nga mga pagsulundan ni Haring David sang Israel, kag sang iya anak nga si Solomon. Magplastar kamo sa templo suno sa inyo grupo, kag magbulig kamo sa mga pamilya nga nagahalad, nga gintugyan sa inyo. Magpakatinlo kamo[a] kag magpreparar sang inyo kaugalingon sa pag-alagad sa inyo mga kasimanwa. Dayon ihawa ninyo ang mga karnero kag kanding para sa Piesta sang Paglabay sang Anghel. Sunda ninyo ang mga sugo sang Ginoo sa inyo paagi kay Moises.”

Personal nga naghatag si Josia sang 30,000 ka karnero kag kanding, kag 3,000 ka baka, para sa halad sang mga tawo sa tion sang Piesta sang Paglabay sang Anghel. Naghatag man sing kinabubut-on ang mga opisyal ni Josia sa mga tawo, mga pari, kag mga Levita. Ang mga administrador sang templo nga sila ni Hilkia, Zacarias, kag Jehiel naghatag sa ila kapareho nga mga pari sang 2,600 ka karnero kag kanding, kag 300 ka baka, bilang halad sa piesta. Ang mga pangulo sang mga Levita nga sila ni Conania, ang iya mga utod nga si Shemaya kag Netanel, si Hashabia, Jiel, kag Jozabad naghatag sa ila kapareho nga mga Levita sang 5,000 ka karnero kag kanding, kag 500 ka baka, bilang halad sa piesta.

10 Sang handa na ang tanan para sa piesta, nagplastar ang mga pari kag mga Levita sa templo, suno sa responsibilidad sang tagsa nila ka grupo, kay amo ini ang sugo sang hari. 11 Gin-ihaw sang mga Levita ang mga karnero kag mga kanding, kag ginhatag ang dugo sa mga pari. Ginwisik-wisik ini sang mga pari sa halaran samtang ginapanitan sang mga Levita ang mga sapat. 12 Dayon ginpartida nila sa tagsa ka grupo sang mga pamilya ang mga halad nga ginasunog para ihalad sa Ginoo, suno sa nasulat sa Libro ni Moises. Amo man ang ginhimo nila sa mga baka. 13 Dayon ginlitson nila ang mga sapat nga pangpiesta, suno sa nasulat sa kasuguan, kag ginlaga ang balaan nga mga halad sa mga kolon, mga kaldero, kag mga kawa, kag ginpanagtag gilayon sa mga tawo.

14 Sang ulihi nagpreparar ang mga Levita sang pagkaon para sa ila kaugalingon kag sa mga pari, tungod kay ang mga pari nga mga kaliwat ni Aaron masako sa paghalad sang mga halad nga ginasunog kag sang mga tambok sang sapat hasta maggab-i. 15 Ang mga musikero nga mga kaliwat ni Asaf ara sa ila puwesto sa templo, suno sa pagsulundan nga ginhatag ni David, Asaf, Heman, kag Jedutun nga propeta sang hari. Ang mga guwardya sang tagsa ka puwertahan sang templo wala na naghalin sa ila puwesto kay ang ila kapareho nga mga Levita amo ang nagpreparar sang ila pagkaon.

16 Natapos sadto nga adlaw ang bug-os nga seremonya para sa Piesta sang Paglabay sang Anghel nga ginselebrar para sa Ginoo, pati ang paghalad sang mga halad nga ginasunog sa halaran sang Ginoo, suno sa ginsugo ni Haring Josia. 17 Ginsaulog sang mga nagtambong nga mga Israelinhon ang ina nga piesta, pati ang Piesta sang Tinapay nga Wala sing Inugpahabok sa sulod sang pito ka adlaw. 18 Halin sang panahon ni Samuel, wala maselebrar ang Piesta sang Paglabay sang Anghel nga pareho sini. Wala gid makaselebrar ang mga nagligad nga mga hari pareho sang pagselebrar ni Haring Josia kag sang mga pari, mga Levita, mga pumuluyo sang Jerusalem, kag sang mga katawhan sang bug-os nga Juda kag Israel. 19 Ginselebrar ang ina nga piesta sang ika-18 nga tuig sang paghari ni Josia.

Ang Katapusan sang Paghari ni Josia

20 Pagkatapos sining mga ginhimo ni Josia para sa templo, ginpangunahan ni Haring Neco sang Egipto ang iya mga soldado sa pagpakig-away didto sa Carkemish, sa may Suba sang Eufrates. Nagkadto didto si Josia kag ang iya mga soldado sa pagpakig-away kay Neco. 21 Pero nagpadala si Neco sang mga mensahero kay Josia sa pagsiling, “Ano ang labot mo sa akon, Hari sang Juda? Indi ikaw ang akon ginasalakay kundi ang nasyon nga nagapakig-away sa akon. Kag nagsiling ang Dios sa akon nga dali-dalion ko ang pagsalakay. Gani indi pagkontraha ang Dios nga kaupod ko, kay basi kon laglagon ka niya.”

22 Pero wala mag-atras si Josia kay Neco. Wala siya magpamati kay Neco nga ginhambalan gid man sang Dios. Sa baylo, nagpakuno-kuno siya kag naglakat para magpakig-away kay Neco sa patag sang Megido. 23 Ginpana si Josia kag napilasan siya. Siling niya sa iya mga opisyal, “Kuhaa ninyo ako diri, kay grabe gid ang akon pilas.” 24 Gani ginkuha nila siya sa iya karwahe kag ginkarga sa isa pa niya ka karwahe kag gindala sa Jerusalem. Napatay siya didto kag ginlubong sa lulubngan sang iya mga katigulangan. Nagpangasubo para sa iya ang tanan nga katawhan sang Juda kag Jerusalem. 25 Naghimo si Jeremias sang mga panalambiton para kay Josia, kag hasta subong ginakanta ini sang mga manugkanta sa pagdumdom sa iya. Ini nga mga panalambiton masami nga ginakanta sa Israel, kag nasulat sa Mga Panalambiton. 26-27 Ang iban pa nga mga estorya parte sa paghari ni Josia, halin sa umpisa hasta sa katapusan, nasulat sa Libro sang Kasaysayan sang mga Hari sang Israel kag Juda. Nasulat man diri ang parte sa paghigugma ni Josia sa Ginoo nga ginpakita niya paagi sa pagtuman sa Kasuguan sang Ginoo.

  1. 35:6 magpakatinlo kamo: Tan-awa ang footnote sa 29:5.

Nova Versão Internacional

2 Crônicas 35

Josias Celebra a Páscoa

1Josias celebrou a Páscoa do Senhor em Jerusalém, e o cordeiro da Páscoa foi abatido no décimo quarto dia do primeiro mês. Ele nomeou os sacerdotes para as suas responsabilidades e os encorajou a se dedicarem ao serviço no templo do Senhor. Ele disse aos levitas que instruíam todo o Israel e haviam sido consagrados ao Senhor: “Ponham a arca sagrada no templo construído por Salomão, filho de Davi, rei de Israel. Vocês não precisam mais levá-la de um lado para outro sobre os ombros. Agora sirvam ao Senhor, o seu Deus, e a Israel, o povo dele. Preparem-se por famílias, em suas divisões, de acordo com a orientação escrita por Davi, rei de Israel, e por seu filho Salomão.

“Fiquem no Lugar Santo com um grupo de levitas para cada subdivisão das famílias do povo. Abatam os cordeiros da Páscoa, consagrem-se e preparem os cordeiros para os seus irmãos israelitas, fazendo o que o Senhor ordenou por meio de Moisés”.

Josias deu a todo o povo que ali estava um total de trinta mil ovelhas e cabritos para as ofertas da Páscoa, além de três mil bois; tudo foi tirado dos bens pessoais do rei.

Seus oficiais também contribuíram voluntariamente para o povo, para os sacerdotes e para os levitas. Hilquias, Zacarias e Jeiel, os administradores do templo de Deus, deram aos sacerdotes duas mil e seiscentas ovelhas e cabritos e trezentos bois. Também Conanias, com seus irmãos Semaías e Natanael, e os líderes dos levitas Hasabias, Jeiel e Jozabade, ofereceram aos levitas cinco mil ovelhas e cabritos e quinhentos bois.

10 O serviço foi organizado e os sacerdotes assumiram os seus lugares com os levitas em seus turnos, conforme o rei ordenara. 11 Os cordeiros da Páscoa foram abatidos, e os sacerdotes aspergiram o sangue que lhes fora entregue, enquanto os levitas tiravam a pele dos animais. 12 Eles separaram também os holocaustos para dá-los aos grupos das famílias do povo, para que elas os oferecessem ao Senhor, conforme está escrito no Livro de Moisés; e fizeram o mesmo com os bois. 13 Assaram os animais da Páscoa sobre o fogo, conforme prescrito, cozinharam as ofertas sagradas em potes, caldeirões e panelas, e serviram rapidamente todo o povo. 14 Depois disso, os levitas prepararam a parte deles e a dos sacerdotes, pois estes, descendentes de Arão, ficaram sacrificando os holocaustos e as porções de gordura até o anoitecer. Foi por isso que os levitas prepararam a parte deles e a dos sacerdotes, descendentes de Arão.

15 Os músicos, descendentes de Asafe, estavam nos locais prescritos por Davi e por Asafe, Hemã e Jedutum, vidente do rei. Os porteiros que guardavam cada porta não precisaram deixar os seus postos, pois os seus colegas levitas prepararam as ofertas para eles.

16 Assim, naquele dia, todo o serviço do Senhor foi executado para a celebração da Páscoa e para a apresentação de holocaustos no altar do Senhor, conforme o rei Josias havia ordenado. 17 Os israelitas que estavam presentes celebraram a Páscoa naquele dia e durante sete dias celebraram a festa dos pães sem fermento. 18 A Páscoa não havia sido celebrada dessa maneira em Israel desde os dias do profeta Samuel; e nenhum dos reis de Israel havia celebrado uma Páscoa como esta, como o fez Josias, com os sacerdotes, os levitas e todo o Judá e Israel que estavam ali com o povo de Jerusalém. 19 Esta Páscoa foi celebrada no décimo oitavo ano do reinado de Josias.

A Morte de Josias

20 Depois de tudo o que Josias fez, e depois de colocar em ordem o templo, Neco, rei do Egito, saiu para lutar em Carquemis, junto ao Eufrates, e Josias marchou para combatê-lo. 21 Neco, porém, enviou-lhe mensageiros, dizendo: “Não interfiras nisso, ó rei de Judá. Desta vez não estou atacando a ti, mas a outro reino com o qual estou em guerra. Deus me disse que me apressasse; por isso pára de te opores a Deus, que está comigo; caso contrário ele te destruirá”.

22 Josias, contudo, não quis voltar atrás, e disfarçou-se para enfrentá-lo em combate. Ele não quis ouvir o que Neco lhe dissera por ordem de Deus, e foi combatê-lo na planície de Megido.

23 Na batalha, flecheiros atingiram o rei Josias, pelo que disse aos seus oficiais: “Tirem-me daqui. Estou gravemente ferido”. 24 Eles o tiraram do seu carro, colocaram-no em outro e o levaram para Jerusalém, onde morreu. Ele foi sepultado nos túmulos dos seus antepassados, e todos os moradores de Judá e de Jerusalém choraram por ele.

25 Jeremias compôs um cântico de lamento em homenagem a Josias, e até hoje todos os cantores e cantoras homenageiam Josias com cânticos de lamento. Estes se tornaram uma tradição em Israel e estão escritos na coletânea de lamentações.

26 Os demais acontecimentos do reinado de Josias e os seus atos piedosos, de acordo com o que está escrito na Lei do Senhor, 27 todos os acontecimentos, do início ao fim, estão escritos nos registros históricos dos reis de Israel e de Judá.