Ang Pulong Sang Dios

2 Cronica 35

Ginselebrar ni Josia ang Piesta sang Paglabay sang Anghel

1Sang ika-14 nga adlaw sang nahauna nga bulan, nagselebrar si Haring Josia sa Jerusalem sang Piesta sang Paglabay sang Anghel bilang pagpadungog sa Ginoo. Nag-ihaw sila para sa sini nga piesta. Ginhatagan ni Josia ang mga pari sang ila responsibilidad sa templo sang Ginoo, kag ginpabaskog niya sila sa ila pag-alagad. Ginhatagan man niya sang mga responsibilidad ang mga Levita nga mga manunudlo sang Israel, nga gindedikar sa pag-alagad sa Ginoo. Siling niya sa ila, “Nabutang na ang balaan nga kahon sa templo nga ginpatindog ni Solomon nga anak ni David, kag indi na kinahanglan nga dal-on pa ninyo. Gamita na ninyo ang inyo tion sa pag-alagad sa Ginoo nga inyo Dios kag sa iya katawhan nga mga Israelinhon. Himua na ninyo ang inyo mga trabaho sa templo suno sa responsibilidad sang tagsa ninyo ka pamilya. Sunda ninyo ang nasulat nga mga pagsulundan ni Haring David sang Israel, kag sang iya anak nga si Solomon. Magplastar kamo sa templo suno sa inyo grupo, kag magbulig kamo sa mga pamilya nga nagahalad, nga gintugyan sa inyo. Magpakatinlo kamo[a] kag magpreparar sang inyo kaugalingon sa pag-alagad sa inyo mga kasimanwa. Dayon ihawa ninyo ang mga karnero kag kanding para sa Piesta sang Paglabay sang Anghel. Sunda ninyo ang mga sugo sang Ginoo sa inyo paagi kay Moises.”

Personal nga naghatag si Josia sang 30,000 ka karnero kag kanding, kag 3,000 ka baka, para sa halad sang mga tawo sa tion sang Piesta sang Paglabay sang Anghel. Naghatag man sing kinabubut-on ang mga opisyal ni Josia sa mga tawo, mga pari, kag mga Levita. Ang mga administrador sang templo nga sila ni Hilkia, Zacarias, kag Jehiel naghatag sa ila kapareho nga mga pari sang 2,600 ka karnero kag kanding, kag 300 ka baka, bilang halad sa piesta. Ang mga pangulo sang mga Levita nga sila ni Conania, ang iya mga utod nga si Shemaya kag Netanel, si Hashabia, Jiel, kag Jozabad naghatag sa ila kapareho nga mga Levita sang 5,000 ka karnero kag kanding, kag 500 ka baka, bilang halad sa piesta.

10 Sang handa na ang tanan para sa piesta, nagplastar ang mga pari kag mga Levita sa templo, suno sa responsibilidad sang tagsa nila ka grupo, kay amo ini ang sugo sang hari. 11 Gin-ihaw sang mga Levita ang mga karnero kag mga kanding, kag ginhatag ang dugo sa mga pari. Ginwisik-wisik ini sang mga pari sa halaran samtang ginapanitan sang mga Levita ang mga sapat. 12 Dayon ginpartida nila sa tagsa ka grupo sang mga pamilya ang mga halad nga ginasunog para ihalad sa Ginoo, suno sa nasulat sa Libro ni Moises. Amo man ang ginhimo nila sa mga baka. 13 Dayon ginlitson nila ang mga sapat nga pangpiesta, suno sa nasulat sa kasuguan, kag ginlaga ang balaan nga mga halad sa mga kolon, mga kaldero, kag mga kawa, kag ginpanagtag gilayon sa mga tawo.

14 Sang ulihi nagpreparar ang mga Levita sang pagkaon para sa ila kaugalingon kag sa mga pari, tungod kay ang mga pari nga mga kaliwat ni Aaron masako sa paghalad sang mga halad nga ginasunog kag sang mga tambok sang sapat hasta maggab-i. 15 Ang mga musikero nga mga kaliwat ni Asaf ara sa ila puwesto sa templo, suno sa pagsulundan nga ginhatag ni David, Asaf, Heman, kag Jedutun nga propeta sang hari. Ang mga guwardya sang tagsa ka puwertahan sang templo wala na naghalin sa ila puwesto kay ang ila kapareho nga mga Levita amo ang nagpreparar sang ila pagkaon.

16 Natapos sadto nga adlaw ang bug-os nga seremonya para sa Piesta sang Paglabay sang Anghel nga ginselebrar para sa Ginoo, pati ang paghalad sang mga halad nga ginasunog sa halaran sang Ginoo, suno sa ginsugo ni Haring Josia. 17 Ginsaulog sang mga nagtambong nga mga Israelinhon ang ina nga piesta, pati ang Piesta sang Tinapay nga Wala sing Inugpahabok sa sulod sang pito ka adlaw. 18 Halin sang panahon ni Samuel, wala maselebrar ang Piesta sang Paglabay sang Anghel nga pareho sini. Wala gid makaselebrar ang mga nagligad nga mga hari pareho sang pagselebrar ni Haring Josia kag sang mga pari, mga Levita, mga pumuluyo sang Jerusalem, kag sang mga katawhan sang bug-os nga Juda kag Israel. 19 Ginselebrar ang ina nga piesta sang ika-18 nga tuig sang paghari ni Josia.

Ang Katapusan sang Paghari ni Josia

20 Pagkatapos sining mga ginhimo ni Josia para sa templo, ginpangunahan ni Haring Neco sang Egipto ang iya mga soldado sa pagpakig-away didto sa Carkemish, sa may Suba sang Eufrates. Nagkadto didto si Josia kag ang iya mga soldado sa pagpakig-away kay Neco. 21 Pero nagpadala si Neco sang mga mensahero kay Josia sa pagsiling, “Ano ang labot mo sa akon, Hari sang Juda? Indi ikaw ang akon ginasalakay kundi ang nasyon nga nagapakig-away sa akon. Kag nagsiling ang Dios sa akon nga dali-dalion ko ang pagsalakay. Gani indi pagkontraha ang Dios nga kaupod ko, kay basi kon laglagon ka niya.”

22 Pero wala mag-atras si Josia kay Neco. Wala siya magpamati kay Neco nga ginhambalan gid man sang Dios. Sa baylo, nagpakuno-kuno siya kag naglakat para magpakig-away kay Neco sa patag sang Megido. 23 Ginpana si Josia kag napilasan siya. Siling niya sa iya mga opisyal, “Kuhaa ninyo ako diri, kay grabe gid ang akon pilas.” 24 Gani ginkuha nila siya sa iya karwahe kag ginkarga sa isa pa niya ka karwahe kag gindala sa Jerusalem. Napatay siya didto kag ginlubong sa lulubngan sang iya mga katigulangan. Nagpangasubo para sa iya ang tanan nga katawhan sang Juda kag Jerusalem. 25 Naghimo si Jeremias sang mga panalambiton para kay Josia, kag hasta subong ginakanta ini sang mga manugkanta sa pagdumdom sa iya. Ini nga mga panalambiton masami nga ginakanta sa Israel, kag nasulat sa Mga Panalambiton. 26-27 Ang iban pa nga mga estorya parte sa paghari ni Josia, halin sa umpisa hasta sa katapusan, nasulat sa Libro sang Kasaysayan sang mga Hari sang Israel kag Juda. Nasulat man diri ang parte sa paghigugma ni Josia sa Ginoo nga ginpakita niya paagi sa pagtuman sa Kasuguan sang Ginoo.

Notas al pie

  1. 35:6 magpakatinlo kamo: Tan-awa ang footnote sa 29:5.

New Living Translation

2 Chronicles 35

Josiah Celebrates Passover

1Then Josiah announced that the Passover of the Lord would be celebrated in Jerusalem, and so the Passover lamb was slaughtered on the fourteenth day of the first month.[a] Josiah also assigned the priests to their duties and encouraged them in their work at the Temple of the Lord. He issued this order to the Levites, who were to teach all Israel and who had been set apart to serve the Lord: “Put the holy Ark in the Temple that was built by Solomon son of David, the king of Israel. You no longer need to carry it back and forth on your shoulders. Now spend your time serving the Lord your God and his people Israel. Report for duty according to the family divisions of your ancestors, following the directions of King David of Israel and the directions of his son Solomon.

“Then stand in the sanctuary at the place appointed for your family division and help the families assigned to you as they bring their offerings to the Temple. Slaughter the Passover lambs, purify yourselves, and prepare to help those who come. Follow all the directions that the Lord gave through Moses.”

Then Josiah provided 30,000 lambs and young goats for the people’s Passover offerings, along with 3,000 cattle, all from the king’s own flocks and herds. The king’s officials also made willing contributions to the people, priests, and Levites. Hilkiah, Zechariah, and Jehiel, the administrators of God’s Temple, gave the priests 2,600 lambs and young goats and 300 cattle as Passover offerings. The Levite leaders—Conaniah and his brothers Shemaiah and Nethanel, as well as Hashabiah, Jeiel, and Jozabad—gave 5,000 lambs and young goats and 500 cattle to the Levites for their Passover offerings.

10 When everything was ready for the Passover celebration, the priests and the Levites took their places, organized by their divisions, as the king had commanded. 11 The Levites then slaughtered the Passover lambs and presented the blood to the priests, who sprinkled the blood on the altar while the Levites prepared the animals. 12 They divided the burnt offerings among the people by their family groups, so they could offer them to the Lord as prescribed in the Book of Moses. They did the same with the cattle. 13 Then they roasted the Passover lambs as prescribed; and they boiled the holy offerings in pots, kettles, and pans, and brought them out quickly so the people could eat them.

14 Afterward the Levites prepared Passover offerings for themselves and for the priests—the descendants of Aaron—because the priests had been busy from morning till night offering the burnt offerings and the fat portions. The Levites took responsibility for all these preparations.

15 The musicians, descendants of Asaph, were in their assigned places, following the commands that had been given by David, Asaph, Heman, and Jeduthun, the king’s seer. The gatekeepers guarded the gates and did not need to leave their posts of duty, for their Passover offerings were prepared for them by their fellow Levites.

16 The entire ceremony for the Lord’s Passover was completed that day. All the burnt offerings were sacrificed on the altar of the Lord, as King Josiah had commanded. 17 All the Israelites present in Jerusalem celebrated Passover and the Festival of Unleavened Bread for seven days. 18 Never since the time of the prophet Samuel had there been such a Passover. None of the kings of Israel had ever kept a Passover as Josiah did, involving all the priests and Levites, all the people of Jerusalem, and people from all over Judah and Israel. 19 This Passover was celebrated in the eighteenth year of Josiah’s reign.

Josiah Dies in Battle

20 After Josiah had finished restoring the Temple, King Neco of Egypt led his army up from Egypt to do battle at Carchemish on the Euphrates River, and Josiah and his army marched out to fight him.[b] 21 But King Neco sent messengers to Josiah with this message:

“What do you want with me, king of Judah? I have no quarrel with you today! I am on my way to fight another nation, and God has told me to hurry! Do not interfere with God, who is with me, or he will destroy you.”

22 But Josiah refused to listen to Neco, to whom God had indeed spoken, and he would not turn back. Instead, he disguised himself and led his army into battle on the plain of Megiddo. 23 But the enemy archers hit King Josiah with their arrows and wounded him. He cried out to his men, “Take me from the battle, for I am badly wounded!”

24 So they lifted Josiah out of his chariot and placed him in another chariot. Then they brought him back to Jerusalem, where he died. He was buried there in the royal cemetery. And all Judah and Jerusalem mourned for him. 25 The prophet Jeremiah composed funeral songs for Josiah, and to this day choirs still sing these sad songs about his death. These songs of sorrow have become a tradition and are recorded in The Book of Laments.

26 The rest of the events of Josiah’s reign and his acts of devotion (carried out according to what was written in the Law of the Lord), 27 from beginning to end—all are recorded in The Book of the Kings of Israel and Judah.

Notas al pie

  1. 35:1 This day in the ancient Hebrew lunar calendar was April 5, 622 B.c.
  2. 35:20 Or Josiah went out to meet him.