Ang Pulong Sang Dios

2 Corinto 2:1-17

1Gani naghunahuna ako nga indi na lang ako magkadto dira sa inyo kon masakit ko man lang liwat ang inyo balatyagon. 2Kay kon masakit ko ang inyo balatyagon, sin-o na lang ang magahatag sang kalipay sa akon? Wala na! 3Amo ina ang kabangdanan kon ngaa nagsulat ako anay sa inyo, agod nga kon magkadto ako dira, indi ako mapasubuan sang mga tawo nga amo kuntani ang dapat maghatag sang kalipay sa akon. Kag nagapati ako nga kon malipay ako, kamo malipay man. 4Pagsulat ko sadto anay sa inyo, natublag kag nasubuan gid ako kag naghibi pa gani. Indi nakon tuyo nga magsakit sang inyo balatyagon, kundi gusto ko lang nga mahibaluan ninyo nga palangga ko gid kamo.

Patawara Ninyo ang Nakasala

5Karon, kon parte sa tawo dira nga nakasala, indi lang ako ang iya ginhatagan sang kasubo kundi may ara man siya nga ginhatag nga kasubo sa inyo tanan. Nagasiling ako nga “may ara” kay indi ko gusto pasubrahan. 6Pero bastante na ang silot nga inyo ginhatag sa iya. 7Gani patawara na ninyo siya kag palig-una dayon, kay basi kon maapektuhan na gid siya sa sobra nga kasubo. 8Kag nagapangabay man ako sa inyo nga ipakita ninyo sa iya nga ginapalangga pa ninyo siya. 9Amo gani ini ang kabangdanan nga nagsulat ako sa inyo, kay gusto ko mahibaluan kon bala masaligan kamo sa pagtuman sang tanan nga akon ginasiling sa inyo. 10Kon ginapatawad ninyo ang tawo nga nakasala, ginapatawad ko man siya. Kay kon may nakahimo sing sala sa akon ginapatawad ko na siya sa atubangan ni Cristo para sa inyo kaayuhan. 11Dapat ta himuon ini agod indi kita madaog ni Satanas, kay nahibaluan ta kon ano ang iya mga pahito.

Si Pablo sa Troas

12Pag-abot ko didto sa Troas agod magwali sang Maayong Balita parte kay Cristo, nakita ko nga ginpreparar na sang Ginoo ang ila mga tagipusuon sa pagpamati sa akon. 13Pero indi ako mapahamtang kay wala didto si Tito nga akon utod kay Cristo. Gani naglisensya ako sa mga tumuluo didto kag nagkadto sa Macedonia.

Ang Pahamot ni Cristo

14Salamat sa Dios kay permi siya nagauna sa aton sa parada sang pagdaog. Ginahimo niya ini tungod ara na kita kay Cristo. Ginagamit niya kami sa pagpakilala sa iya sa mga tawo bisan sa diin nga lugar, kag ining amon ginapahibalo pareho sang pahamot. 15Kay pareho kami sang mahamot nga halad ni Cristo sa Dios nga mapanimahuan sang mga tawo nga nagakalaluwas, kag pati sang mga nagakalawala. 16Sa mga tawo nga nagakalawala, ang amon ginapalapnag nga kamatuoran pareho sang baho nga halin sa patay nga nagadala sang kamatayon; pero sa mga tawo nga nagakalaluwas, pareho ini sang pahamot nga halin sa buhi nga nagadala sang kabuhi. Ti, sin-o ang makasarang sang sini nga obra? 17Pero ginpadala kami sang Dios. Kag tungod nga siya nagatulok sa amon, kag kami ara kay Cristo, sinsero kami kon maghambal sang mensahi sang Dios. Indi kami pareho sang iban nga naganegosyo sang mensahi sang Dios agod makuwartahan nila ang mga tawo.

King James Version

2 Corinthians 2:1-17

1But I determined this with myself, that I would not come again to you in heaviness. 2For if I make you sorry, who is he then that maketh me glad, but the same which is made sorry by me? 3And I wrote this same unto you, lest, when I came, I should have sorrow from them of whom I ought to rejoice; having confidence in you all, that my joy is the joy of you all. 4For out of much affliction and anguish of heart I wrote unto you with many tears; not that ye should be grieved, but that ye might know the love which I have more abundantly unto you. 5But if any have caused grief, he hath not grieved me, but in part: that I may not overcharge you all. 6Sufficient to such a man is this punishment, which was inflicted of many. 7So that contrariwise ye ought rather to forgive him, and comfort him, lest perhaps such a one should be swallowed up with overmuch sorrow. 8Wherefore I beseech you that ye would confirm your love toward him. 9For to this end also did I write, that I might know the proof of you, whether ye be obedient in all things. 10To whom ye forgive any thing, I forgive also: for if I forgave any thing, to whom I forgave it, for your sakes forgave I it in the person of Christ; 11Lest Satan should get an advantage of us: for we are not ignorant of his devices. 12Furthermore, when I came to Troas to preach Christ’s gospel, and a door was opened unto me of the Lord, 13I had no rest in my spirit, because I found not Titus my brother: but taking my leave of them, I went from thence into Macedonia. 14Now thanks be unto God, which always causeth us to triumph in Christ, and maketh manifest the savour of his knowledge by us in every place. 15For we are unto God a sweet savour of Christ, in them that are saved, and in them that perish: 16To the one we are the savour of death unto death; and to the other the savour of life unto life. And who is sufficient for these things? 17For we are not as many, which corrupt the word of God: but as of sincerity, but as of God, in the sight of God speak we in Christ.