Ang Pulong Sang Dios

2 Corinto 12

Ang Parte sa Ginpakita sang Dios kay Pablo

1Nahibaluan ko nga wala sing pulos nga magsagi ako pabugal, pero napilitan ako. Karon isaysay ko sa inyo ang mga butang nga ginpakita kag ginpahayag sang Ginoo sa akon. 2-4 Kay Cristo na ako sang matabo ini sa akon kag mga 14 na ka tuig ang nakaligad, nga gindala ako paibabaw sa ikatlo nga langit, sa Paraiso. Ambot lang kon ang akon lawas didto gid ukon ang espiritu ko lang. Ang Dios gid lang ang nakahibalo. Nakaabot ako sa Paraiso kag nabatian ko ang mga butang nga indi masarangan nga isaysay kag indi dapat isugid sa mga tawo. Atong akon naagihan amo ang akon ipabugal. Pero kon parte sa akon kaugalingon, indi ako magpabugal luwas lang kon parte sa akon mga kaluyahon. Kon sa bagay, kon magpabugal gid man ako, indi ako mangin buang-buang kay magasugid man ako sang kamatuoran. Pero indi ako magpabugal kay basi kon magsobra ang ila pagtan-aw sa akon. Gusto ko nga ang ila pagtan-aw sa akon suno lang sa ila nakita kag nabatian sa akon.

Pero agod indi ako magpabugal sing sobra tungod sa makatilingala nga mga ginpahayag sang Dios sa akon, ang iya ginhimo, gintugutan niya si Satanas nga hatagan ako sang deperensya sa akon lawas. Ginpabay-an lang sang Dios nga paantuson ako ni Satanas sining akon deperensya agod indi ako magpabugal. Tatlo gid ka beses nga ginpangayo ko sa Ginoo nga kuhaon niya ini sa akon. Pero wala niya pagkuhaa. Sa baylo nagsiling siya, “Ang akon bulig amo lang ang imo kinahanglan. Kay makita gid ang akon gahom kon maluya ka.” Gani malipayon gid ako sa pagpabugal parte sa akon mga kaluyahon, agod mabatyagan ko permi ang gahom ni Cristo sa akon. 10 Gani malipayon ako subong sa akon mga kaluyahon, sa mga pagpasipala sa akon, sa mga kabudlayan, sa mga paghingabot, kag sa mga kapiutan tungod sang akon pagsunod kay Cristo. Kay kon maluya ako, ginapabaskog ako sang Dios.

Ang Balatyagon ni Pablo sa mga Taga-Corinto

11 Daw sa buang-buang ako sa akon nga pagpabugal, pero kamo mismo ang nagtulod sa akon nga magpabugal. Kay kamo kuntani ang dapat nagdayaw sa akon sa mga nagapakuno-kuno nga mga apostoles, pero wala ninyo ako pagdayawa. Bisan nahibaluan ko nga sa akon kaugalingon wala ako sing may ipabugal, indi man ako magpaulihi sa sina nga mga tawo nga mga labing maayo kuno nga mga apostoles. 12 Sang dira ako sa inyo, padayon ang akon paghimo sang mga milagro kag makatilingala nga mga butang bisan pa nga may mga sablag nga nag-alabot sa akon. Kag ini nagapamatuod sang akon pagkaapostol. 13 Ang akon ginhimo dira sa inyo pareho man sang akon ginahimo sa iban nga mga iglesya, luwas lang nga wala ako nagpabug-at sa inyo paagi sa pagpangayo sang inyo bulig sa akon. Kon sa sina nga butang nakasala ako sa inyo, pasensyaha lang ninyo ako.

14 Karon preparado na ako nga magkadto dira sa inyo kag ini mangin ikatlo na ka beses. Indi gihapon ako magpangayo sang bulig sa inyo, tungod kay indi man ang inyo pagkabutang ang akon ginapangita kundi kamo mismo. Kay daw mga bata ko kamo, kag indi bala nga ang mga bata wala nagasuporta para sa ila mga ginikanan kundi ang mga ginikanan amo ang nagasuporta para sa ila mga bata? 15 Ang matuod lang, malipayon pa gani ako kon makahatag ako sa inyo, kag bisan pa ang akon kabuhi ihatag ko kon kinahanglan agod makabulig ako sa inyo. Pero ngaa nga bisan dako ang akon pagpalangga sa inyo, kadiutay gid lang sang inyo pagpalangga sa akon?

16 Kamo mismo makakomporme nga wala ako nagpasagod sa inyo. Pero basi kon may magsiling sa inyo nga dayaon ako kag natuntuhan ko kamo. 17 Pero paano? Kay nahibaluan man ninyo nga wala gid ako nagpanguwarta sa inyo paagi sa bisan kay sin-o nga akon ginpadala dira. 18 Ginpangabay ko man si Tito nga magkadto dira kag ginpaupod ko man sa iya ang isa pa gid ka utod kay Cristo. Indi man kamo makasiling nga namintaha si Tito sa inyo. Indi mahimo nga intuon niya kamo kay nakita man ninyo nga pareho ang amon pagginawi kag katuyuan.

19 Basi kon dugay na ang inyo paghunahuna nga wala kami sang iban nga ginahimo kundi ang pagdepensa lang sang amon kaugalingon sa inyo. Mga hinigugma, kami nga ara kay Cristo nagasiling sa inyo sa atubangan sang Dios nga wala kami sang iban nga katuyuan sa tanan nga amon ginahambal kundi ang pagpalig-on sang inyo pagtuo. 20 Nahadlok ako, kay basi kon pag-abot ko dira, makita ko nga ang inyo ginahimo lain sang sa akon ginapaabot sa inyo. Kag kon ina ang matabo, makita man ninyo nga lain man ako sang sa inyo ginapaabot sa akon. Nahadlok ako, kay basi kon maabtan ko kamo nga nagailinaway, nagahinisaay, nagainakigay, nagahandom lang para sa inyo kaugalingon, nagahambal sang malain kontra sa iban, nagakutsokutso, nagapabugal, kag nagaginamo. 21 Nahadlok man ako, kay basi kon pag-abot ko dira mahuy-an naman ako sa Dios tungod sa inyo. Kag basi kon magakasubo lang ako tungod kay madamo sa inyo ang nagpakasala sang una, kag hasta subong wala pa naghinulsol sang ila mga mahigko nga ginhimo pareho sang imoral nga pagpakigrelasyon kag pagusto nga paghimo sang kalautan.

Amplified Bible

2 Corinthians 12

Paul’s Vision

1It is necessary to boast, though nothing is gained by it; but I will go on to visions and revelations of the Lord. I know a [a]man in Christ who fourteen years ago—whether in the body I do not know, or out of the body I do not know, [only] God knows—such a man was caught up to the [b]third heaven. And I know that such a man—whether in the body or out of the body I do not know, [only] God knows— was caught up into [c]Paradise and heard inexpressible words which man is not permitted to speak [words too sacred to tell]. On behalf of such a man [and his experiences] I will boast; but in my own behalf I will not boast, except in regard to my weaknesses. If I wish to boast, I will not be foolish, because I will be speaking the truth. But I abstain [from it], so that no one will credit me with more than [is justified by what] he sees in me or hears from me.

A Thorn in the Flesh

Because of the surpassing greatness and extraordinary nature of the revelations [which I received from God], for this reason, to keep me from thinking of myself as important, a thorn in the flesh was given to me, a messenger of Satan, to torment and harass me—to keep me from exalting myself! Concerning this I pleaded with the Lord three times that it might leave me; but He has said to me, “My grace is sufficient for you [My lovingkindness and My mercy are more than enough—always available—regardless of the situation]; for [My] power is being perfected [and is completed and shows itself most effectively] in [your] weakness.” Therefore, I will all the more gladly boast in my weaknesses, so that the power of Christ [may completely enfold me and] may dwell in me. 10 So I am well pleased with weaknesses, with insults, with distresses, with persecutions, and with difficulties, for the sake of Christ; for when I am weak [in human strength], then I am strong [truly able, truly powerful, truly drawing from God’s strength].

11 Now I have become foolish; you have forced me [by questioning my apostleship]. Actually I should have been commended by you [instead of being treated disdainfully], for I was not inferior to those [d]super-apostles, even if I am nobody. 12 The signs that indicate a genuine apostle were performed among you fully and most patiently—signs and wonders and miracles. 13 For in what respect were you treated as inferior to the rest of the churches, except [for the fact] that I did not burden you [with my financial support]? Forgive me [for doing you] this injustice!

14 Now for the third time I am ready to visit you. I will not burden you [financially], because I do not want what is yours [not your money or your possessions], but you. For children are not responsible to save up for their parents, but parents for their children. 15 But I will very gladly spend [my own resources] and be utterly spent for your souls. If I love you greatly, am I to be loved less [by you]? 16 But be that as it may, I did not burden you [with my support]. But [some say that] I was sly and took you by trickery. 17 Did I take advantage of you or make any money off you through any of the messengers I sent you? [Certainly not!] 18 I urged Titus to go, and I sent the brother with him. Titus did not take advantage of you, did he? [No!] Did we not conduct ourselves in the same spirit and walk in the same steps? [Of course!]

19 All this time you have been thinking that we are [merely] defending ourselves to you. It is in the sight of God that we have been speaking [as one] in Christ; and everything, dearly beloved, is to strengthen you [spiritually]. 20 For I am afraid that perhaps when I come I may find you not to be as I wish, and that you may find me not as you wish—that perhaps there may be strife, jealousy, angry tempers, disputes, slander, gossip, arrogance and disorder; 21 I am afraid that when I come again my God may humiliate me before you, and I may mourn over many of those who have sinned in the past and not repented of the impurity, sexual immorality and decadence which they formerly practiced.

Notas al pie

  1. 2 Corinthians 12:2 Paul had this experience prior to beginning his missionary journeys.
  2. 2 Corinthians 12:2 The dwelling place of God, called Paradise by Jesus and also by Paul (v 4).
  3. 2 Corinthians 12:4 Paul apparently uses “Paradise” as an equivalent of the third heaven, the dwelling place of God (cf Luke 23:43).
  4. 2 Corinthians 12:11 See note 11:5. If the false teachers were degrading Paul’s apostleship, they may have wrongly ascribed a “super-apostleship” to the Twelve, especially James, Cephas (Peter), and John. See Gal 2:9.