Ang Pulong Sang Dios

1 Samuel 9

Ginpili ni Samuel si Saul nga Hari

1May isa ka manggaranon kag kilala nga tawo sa tribo ni Benjamin. Ang iya ngalan si Kish, kag anak siya ni Abiel. Si Abiel anak ni Zeror. Si Zeror anak ni Becorat. Kag si Becorat anak ni Afia nga kaliwat ni Benjamin. Si Kish may anak nga si Saul. Bataon pa si Saul, kag siya ang pinakaguwapo kag pinakamataas sa Israel.

Karon, nadula ang mga asno ni Kish, gani nagsiling siya sa iya anak nga si Saul, “Upda ang isa sa mga suluguon kag pangitaa ang mga asno.” Gani naglakat si Saul kag ang suluguon. Nagkadto sila sa kabukiran sang Efraim hasta sa lugar sang Shalisha, pero wala nila makita ang mga asno. Gani nagkadto sila sa lugar sang Shaalim kag sa mga lugar sang Benjamin, pero wala man nila makita didto. Sang nakaabot sila sa lugar sang Zuf, nagsiling si Saul sa iya suluguon, “Dali, mabalik na lang kita, kay basi kita na ang kabalak-an ni tatay imbes ang mga asno.” Pero nagsabat ang suluguon, “Hulat anay! May isa ka propeta sang Dios[a] sa malapit nga banwa. Ginatahod gid siya sang mga tawo, kag ang tanan niya nga ginasiling nagakatabo gid. Makadto kita sa iya subong, kay basi kon masugiran niya kita kon sa diin ta makita ang mga asno.” Nagsiling si Saul sa iya suluguon, “Kon makadto kita sa iya, ano ang ihatag ta sa iya? Wala kita sing pagkaon nga nabilin. Wala kita sing iregalo sa iya.” Nagsabat ang suluguon, “Ari, may sensilyo ako nga pilak.[b] Ihatag ko ini sa propeta sang Dios agod sugiran niya kita kon sa diin ta makita ang mga asno.” 9-10 Nagsiling si Saul sa iya, “Maayo gid! Dali, makadto kita sa manalagna.” (Sang una sa Israel, kon may tawo nga gusto nga makabaton sang mensahi halin sa Dios, nagasiling siya, “Dali, makadto kita sa manalagna,” kay ang ginatawag subong nga propeta ginatawag sadto nga manalagna.)

Nagkadto si Saul kag ang suluguon sa banwa nga sa diin ara ang propeta sang Dios. 11 Sang nagapataklad sila sa bukid pakadto sa banwa, may nasugata sila nga mga dalaga nga nagapaguwa sa banwa sa pagsag-ob. Nagpamangkot sila sa mga dalaga, “Ari bala diri ang manalagna?” 12 Nagsabat sila, “Huo, ari siya. Una-una lang siya sa inyo. Bag-o pa lang siya nag-abot sa amon banwa sa pagpanguna sa mga tawo sa ila paghalad didto sa simbahan sa mataas nga lugar. Dalia ninyo! 13 Hingabuti ninyo siya antes siya magkadto didto agod magkaon. Indi magsugod kaon ang mga tawo nga gin-imbitar kon indi pa siya makaabot, tungod nga kinahanglan nga bendisyunan niya anay ang halad. Gani taklad na kamo subong, kay maabtan ninyo siya samtang adlaw pa.”

14 Gani nagtaklad sila sa banwa. Kag sang nagapasulod sila, nakita nila si Samuel nga nagapadulong sa ila sa pagkadto sa simbahan sa mataas nga lugar.

15 Sang nagligad nga adlaw antes mag-abot si Saul, nagsiling na nga daan ang Ginoo kay Samuel, 16 “Buwas, sa amo sini nga oras, pakadtuon ko sa imo ang isa ka tawo nga halin sa lugar sang Benjamin. Haplasan mo sang lana ang iya ulo sa pagpakita nga siya ang pinili nga pangulo sang akon katawhan nga mga Israelinhon. Luwason niya ang akon katawhan sa kamot sang mga Filistinhon, kay nakita ko ang mga pag-antos sang akon katawhan, kag nabatian ko ang ila pagpangayo sang bulig.”

17 Sang makita ni Samuel si Saul, nagsiling ang Ginoo kay Samuel, “Siya ang tawo nga ginsiling ko sa imo. Magadumala siya sa akon katawhan.”

18 Nagpalapit si Saul kay Samuel sa may puwertahan sang banwa kag nagpamangkot, “Sa diin bala ang balay sang manalagna?” 19 Nagsabat si Samuel, “Ako ang manalagna. Mag-una kamo sa akon sa simbahan sa mataas nga lugar, kay sa sini nga adlaw magakaon kamo upod sa akon. Kag buwas sa aga, isugid ko sa imo ang imo ginahunahuna, kag dayon palakton ko kamo. 20 Kon parte sa mga asno nga nadula tatlo na ka adlaw ang nagligad, indi ka magkabalaka kay nakita na sila. Kag karon sugiran ko ikaw nga ikaw kag ang panimalay sang imo amay amo ang ginahandom sang mga Israelinhon nga magapangulo sa ila.” 21 Nagsabat si Saul, “Pero naghalin lang ako sa tribo ni Benjamin, ang pinakagamay nga tribo sang Israel, kag ang amon pamilya amo ang pinakakubos sa amon tribo. Ngaa nagasiling ka sina sa akon?”

22 Sang didto na sila sa simbahan sa mataas nga lugar, gindala ni Samuel si Saul kag ang suluguon sa dako nga kuwarto nga sa diin nagapungko ang 30 ka tawo nga ginpang-imbitar. Dayon ginpapungko niya si Saul kag ang suluguon sa pulungkuan nga para sa dungganon nga mga bisita. 23 Nagsiling si Samuel sa manugluto, “Dal-a diri ang karne nga ginpapain ko sa imo.” 24 Gani ginkuha sang manugluto ang paa kag ginbutang sa atubangan ni Saul. Nagsiling si Samuel kay Saul, “Sige, kauna, kay ginpain ko ina para sa imo sa sini nga okasyon, upod sa mga tawo nga akon ginpang-imbitar.” Gani nagkaon si Saul upod kay Samuel sa sina nga adlaw.

25 Pagbalik nila sa banwa halin sa simbahan sa mataas nga lugar, ginpreparahan ni Samuel sang hiligdaan si Saul didto sa matapan nga atop sang iya balay, 26 kag didto nagtulog si Saul. Pagkaaga,[c] gintawag ni Samuel si Saul didto sa atop. Siling niya, “Magpanghimos ka na, kay papaulion ko na ikaw.” Sang nakapanghimos na si Saul, nagguwa sila ni Samuel. 27 Sang nagapaguwa na sila sa banwa, nagsiling si Samuel kay Saul, “Paunaha ang imo suluguon kay maestorya kita dali lang. Isiling ko sa imo ang ginsiling sang Dios.” Gani nag-una ang suluguon.

Notas al pie

  1. 9:6 propeta sang Dios: ukon, alagad sang Dios. Sa literal, tawo sang Dios.
  2. 9:8 pilak: sa English, silver.
  3. 9:25-26 ginpreparahan… Pagkaaga: Amo ini sa Septuagint. Sa Hebreo, nagpakigsugilanon si Samuel kay Saul didto sa atop sang iya balay. 26 Pagkaaga, nagbugtaw sila.

Amplified Bible

1 Samuel 9

Saul’s Search

1There was a man of [the tribe of] Benjamin whose name was Kish the son of Abiel, the son of Zeror, the son of Becorath, the son of Aphiah, a Benjamite, a mighty man of influence and wealth. Kish had a son named Saul, a choice and handsome man; among the sons of Israel there was not a man more handsome than he. From his shoulders and up he was [a head] taller than any of the people.

Now the donkeys of Kish, Saul’s father, had wandered off and were lost. Kish said to his son Saul, “Please take one of the servants with you and arise, go look for the donkeys.” And they passed through the hill country of Ephraim and the land of Shalishah, but did not find them. Then they passed through the land of Shaalim, but they were not there and the land of the Benjamites, but they [still] did not find them.

When they came to the land of Zuph, Saul said to his servant who was with him, “Come, let us return, otherwise my father will stop worrying about the donkeys and become anxious about us.” The servant said to him, “Look here, in this city there is a man of God, and the man is held in honor; everything that he says comes true. Now let us go there; perhaps he can advise us about our journey [and tell us where we should go].” Then Saul said to his servant, “But look, if we go [to see him], what shall we bring to the man? For the bread from our sacks is gone and there is no gift to bring to the man of God. What do we have [to offer]?” The servant replied again to Saul, “Here in my hand I have a quarter of a shekel of silver; I will give that to the man of God, and he will advise us as to [where we should go on] our journey [to find the donkeys].” (Formerly in Israel, when a man went to inquire of God, he would say, “Come, let us go to the seer”; for he who is called a prophet today was formerly called a seer.) 10 Saul said to his servant, “Well said; come, let us go.” So they went to the city where the man of God was living.

11 As they went up the hill to the city, they met some young women going out to draw water, and said to them, “Is the seer (prophet) here?” 12 They answered them, “He is; look, he is ahead of you. Hurry now, for he has come into the city today because the people have a sacrifice on the high place today. 13 As you enter the city you will find him before he goes up to the high place to eat, for the people will not eat until he comes, because he must ask the blessing on the sacrifice; afterward, those who are invited will eat. So go up now, for about now you will find him.” 14 So they went up to the city. And as they came into the city, there was Samuel coming out toward them to go up to the high place.

God’s Choice for King

15 Now a day before Saul came, the Lord had [a]informed Samuel [of this], saying, 16 “About this time tomorrow I will send you a man from the land of Benjamin, and you shall anoint him as leader over My people Israel; and he will save My people from the hand of the Philistines. For I have looked upon [the distress of] My people, because their cry [for help] has come to Me.” 17 When Samuel saw Saul, the Lord said to him, “There is the man of whom I spoke to you. This one shall rule over My people [as their king].” 18 Then Saul approached Samuel in the [city] gate and said, “Please tell me where the seer’s house is.” 19 Samuel answered Saul, “I am the seer. Go on ahead of me to the high place, for you shall eat with me today; and in the morning I will let you go, and will tell you all that is on your mind. 20 As for your donkeys which were lost three days ago, do not be concerned about them, for they have been found. And for whom are all things that are desirable in Israel? Are they not for you and for all your father’s household (family)?” 21 Saul replied, “Am I not a Benjamite, of [b]the smallest of the tribes of Israel? And is not my family the smallest of all the families of the tribe of Benjamin? Why then have you spoken this way to me [as if I were very important]?”

22 Then Samuel took Saul and his servant and brought them into the hall [at the high place] and gave them a place [to sit] at the head of the persons—about thirty men—who were invited [while the rest ate outside]. 23 Samuel said to the cook, “Bring the [priests’] portion that I gave you, regarding which I told you, ‘Set it aside.’” 24 Then the cook lifted up the leg (thigh) with the meat that was on it [indicating that it was the priest’s honored portion] and placed it before Saul. Samuel said, “Here is what has been reserved [for you]. Set it before you and eat, because it has been kept for you until the appointed time, ever since I invited the people.” So Saul ate with Samuel that day.

25 When they came down from the high place into the city, Samuel spoke with Saul on the [c]roof [of his house]. 26 They got up early [the next day]; and at dawn Samuel called Saul [who was sleeping] on the roof, saying, “Get up, so that I may send you on your way.” Saul got up, and both he and Samuel went outside. 27 As they were going down to the outskirts of the city, Samuel said to Saul, “Tell the servant to go on ahead of us so that he may pass by but you stand still now so that I may proclaim the word of God to you.”

Notas al pie

  1. 1 Samuel 9:15 Lit opened Samuel’s ear.
  2. 1 Samuel 9:21 The tribe of Benjamin had fallen into disrepute and had been nearly annihilated during the time of the judges (Judg 20:46-48).
  3. 1 Samuel 9:25 This was an ancient custom, and the roofs were flat and designed in part for this purpose. Verse 26 also indicates that Saul was given the roof as a place to sleep.