Ang Pulong Sang Dios

1 Samuel 1

Ang Pagkatawo ni Samuel

1May isa ka tawo nga kaliwat ni Zuf nga ang iya ngalan si Elkana. Ini siya nagaestar sa Rama sa kabukiran sang Efraim. Anak siya ni Jeroham nga anak ni Elihu. Si Elihu anak ni Tohu nga anak ni Zuf, nga halin sa tribo ni Efraim. Si Elkana may duha ka asawa nga amo si Hana kag si Penina. May mga anak si Penina pero si Hana iya wala.

Kada tuig nagakadto si Elkana kag ang iya pamilya sa Shilo sa pagsimba kag sa paghalad sa Ginoo nga Makagagahom. Ang mga pari sang Ginoo didto sa Shilo amo ang duha ka anak ni Eli nga si Hofni kag si Finehas. Kada maghalad si Elkana, ginapartida niya ang iban nga bahin sang iya halad kay Penina kag sa ila mga kabataan. Pero ginadoble niya ang bahin ni Hana tungod kay ginahigugma gid niya siya bisan pa nga indi siya makabata kay ginhimo siya sang Ginoo nga baw-as. Kag tungod nga indi siya makabata, permi siya ginapaakig kag ginapakahuy-an ni Penina nga iya ribal. Amo ini ang nagakatabo kada tuig. Kada kadto ni Hana sa balay sang Ginoo ginapaakig siya ni Penina hasta nga maghibi na lang siya kag indi na magkaon. Nagasiling si Elkana sa iya, “Ngaa nagahibi ka? Ngaa indi ka magkaon? Ngaa nagapangasubo ka? Indi bala nga mas labi pa ako sa imo sang sa napulo ka bata?”

9-10 Isa sadto ka tion, pagkatapos nila kaon didto sa balay sang Ginoo sa Shilo, nagtindog si Hana kag nagpangamuyo nga nagahilibion, kay puwerte gid ang kalisod nga iya nabatyagan. Nagapungko sadto ang pari nga si Eli malapit sa puwertahan sang balay[a] sang Ginoo. 11 Nagpanumpa si Hana sa Ginoo nga nagasiling, “O Ginoo nga Makagagahom, tan-awa ang akon pag-antos. Dumduma ako nga imo alagad kag indi gid ako pagkalimti. Kon hatagan mo ako sang anak nga lalaki, ihatag ko siya sa imo agod mag-alagad siya sa imo sa bug-os niya nga kabuhi. Kag bilang tanda sang iya bug-os nga pag-alagad sa imo, indi pagguntingan ang iya buhok.”

12-13 Samtang nagapadayon siya sa pagpangamuyo sa Ginoo, nakita ni Eli nga nagatikab ang iya bibig pero indi bation ang iya tingog. Naghunahuna si Eli nga hubog siya. 14 Gani nagsiling siya sa iya, “Hasta san-o ka pa nga magpahubog? Abi untati na ina!” 15 Nagsabat si Hana, “Indi ako hubog, sir, kag wala ako makainom sang bisan ano nga klase sang ilimnon. Ginapautwas ko lang sa Ginoo ang puwerte nga kalisod nga akon ginabatyag. 16 Indi ako pagkabiga nga isa ka malain nga babayi. Nagapangamuyo ako diri tungod sa akon puwerte nga kalisod.” 17 Nagsabat si Eli, “Lakat, kag indi ka na magpalibog. Kag kabay pa nga ang Dios sang Israel magahatag sang imo ginapangayo sa iya.” 18 Nagsiling si Hana, “Sir, salamat sa imo kaayo sa akon.” Naglakat siya dayon, kag nagkaon na siya kag wala na nagpangasubo.

19 Pagkaaga, aga pa gid nagbangon si Elkana kag ang iya pamilya kag nagsimba sila sa Ginoo. Dayon nagpauli sila sa ila balay sa Rama. Naghulid si Elkana kay Hana, kag ginsabat sang Ginoo ang pangamuyo ni Hana nga hatagan siya sang bata. 20 Gani nagbusong siya, kag sang ulihi nagbata sing lalaki. Gin-ngalanan niya siya nga Samuel,[b] kay siling niya, “Ginpangayo ko siya sa Ginoo.”

Ginhalad ni Hana si Samuel

21 Karon, nag-abot naman ang tion nga si Elkana kag ang iya bug-os nga pamilya magahalad sa Ginoo suno sa ila ginahimo kada tuig. Amo man ini ang tion nga magahalad siya sa pagtuman sang iya panaad sa Ginoo. 22 Pero wala mag-upod si Hana. Nagsiling siya sa iya bana, “Kon malutas na ang bata, dal-on ko siya sa balay sang Ginoo kag ihalad sa iya, kag didto siya magaestar sa bug-os niya nga kabuhi.” 23 Nagsabat si Elkana sa iya, “Himua kon ano ang maayo para sa imo. Pabilin ka lang diri hasta nga malutas mo siya. Kag kabay pa nga pakamaayuhon sang Ginoo ang imo ginpromisa sa iya.” Gani nagpabilin si Hana kag gin-atipan niya ang iya bata.

24 Sang malutas na ang bata, gindala siya ni Hana sa balay sang Ginoo didto sa Shilo. Nagdala man siya sang tatlo ka tuig nga turo nga baka, tunga sa sako nga harina, kag bino nga nasulod sa panit nga suludlan. 25 Pagkatapos nga maihaw ang baka gindala nila si Samuel kay Eli. 26 Nagsiling si Hana kay Eli, “Kon nadumduman mo pa, sir, ako ang babayi nga nagtindog diri sadto nga nagapangamuyo sa Ginoo. 27 Ginpangayo ko ini nga bata sa Ginoo kag ginhatag niya ang akon ginpangayo. 28 Gani karon ihalad ko siya sa Ginoo. Magaalagad siya sa Ginoo sa bug-os niya nga kabuhi.” Dayon ginsimba nila[c] ang Ginoo.

Notas al pie

  1. 1:9-10 balay: sa Hebreo, templo.
  2. 1:20 Samuel: posible ang buot silingon sini sa Hebreo, ginpamatian sang Dios.
  3. 1:28 nila: ukon, niya.

New American Standard Bible

1 Samuel 1

Elkanah and His Wives

1Now there was a certain man from Ramathaim-zophim from the hill country of Ephraim, and his name was Elkanah the son of Jeroham, the son of Elihu, the son of Tohu, the son of Zuph, an Ephraimite. He had two wives: the name of one was Hannah and the name of the other Peninnah; and Peninnah had children, but Hannah had no children.

Now this man would go up from his city yearly to worship and to sacrifice to the Lord of hosts in Shiloh. And the two sons of Eli, Hophni and Phinehas, were priests to the Lord there. When the day came that Elkanah sacrificed, he would give portions to Peninnah his wife and to all her sons and her daughters; but to Hannah he would give a double portion, for he loved Hannah, but the Lord had closed her womb. Her rival, however, would provoke her bitterly to irritate her, because the Lord had closed her womb. It happened year after year, as often as she went up to the house of the Lord, she would provoke her; so she wept and would not eat. Then Elkanah her husband said to her, “Hannah, why do you weep and why do you not eat and why is your heart sad? Am I not better to you than ten sons?”

Then Hannah rose after eating and drinking in Shiloh. Now Eli the priest was sitting on the seat by the doorpost of the temple of the Lord. 10 She, [a]greatly distressed, prayed to the Lord and wept bitterly. 11 She made a vow and said, “O Lord of hosts, if You will indeed look on the affliction of Your maidservant and remember me, and not forget Your maidservant, but will give Your maidservant a [b]son, then I will give him to the Lord all the days of his life, and a razor shall never come on his head.”

12 Now it came about, as she [c]continued praying before the Lord, that Eli was watching her mouth. 13 As for Hannah, she was speaking in her heart, only her lips were moving, but her voice was not heard. So Eli thought she was drunk. 14 Then Eli said to her, “How long will you make yourself drunk? Put away your wine from you.” 15 But Hannah replied, “No, my lord, I am a woman [d]oppressed in spirit; I have drunk neither wine nor strong drink, but I have poured out my soul before the Lord. 16 Do not [e]consider your maidservant as a worthless woman, for I have spoken until now out of my great concern and [f]provocation.” 17 Then Eli answered and said, “Go in peace; and may the God of Israel grant your petition that you have asked of Him.” 18 She said, “Let your maidservant find favor in your sight.” So the woman went her way and ate, and her face was no longer sad.

Samuel Is Born to Hannah

19 Then they arose early in the morning and worshiped before the Lord, and returned again to their house in Ramah. And Elkanah [g]had relations with Hannah his wife, and the Lord remembered her. 20 It came about [h]in due time, after Hannah had conceived, that she gave birth to a son; and she named him Samuel, saying, “Because I have asked him of the Lord.”

21 Then the man Elkanah went up with all his household to offer to the Lord the yearly sacrifice and pay his vow. 22 But Hannah did not go up, for she said to her husband, “I will not go up until the child is weaned; then I will bring him, that he may appear before the Lord and stay there forever.” 23 Elkanah her husband said to her, “Do what seems best [i]to you. Remain until you have weaned him; only may the Lord confirm His word.” So the woman remained and nursed her son until she weaned him. 24 Now when she had weaned him, she took him up with her, with a three-year-old bull and one ephah of flour and a jug of wine, and brought him to the house of the Lord in Shiloh, although the child was young. 25 Then they slaughtered the bull, and brought the boy to Eli. 26 She said, “Oh, my lord! As your soul lives, my lord, I am the woman who stood here beside you, praying to the Lord. 27 For this boy I prayed, and the Lord has given me my petition which I asked of Him. 28 So I have also [j]dedicated him to the Lord; as long as he lives he is [k]dedicated to the Lord.” And he worshiped the Lord there.

Notas al pie

  1. 1 Samuel 1:10 Lit bitter of soul
  2. 1 Samuel 1:11 Lit seed of men
  3. 1 Samuel 1:12 Lit multiplied
  4. 1 Samuel 1:15 Lit severe
  5. 1 Samuel 1:16 Lit give
  6. 1 Samuel 1:16 Lit my provocation
  7. 1 Samuel 1:19 Lit knew
  8. 1 Samuel 1:20 Lit at the circuit of the days
  9. 1 Samuel 1:23 Lit in your eyes
  10. 1 Samuel 1:28 Lit lent
  11. 1 Samuel 1:28 Lit lent