Habrit Hakhadasha/Haderekh

אגרת פולוס השליח אל-הרומיים 9

1אני אומר את האמת במשיח ומצפוני ברוח הקודש מאשר שדברי נכונים: אני עצוב כל-כך ומדוכא. הלוואי שיכולתי אני להיות מוחרם ומנודה מהמשיח, למען אחי בני-ישראל. אלוהים בחר בהם לעמו, הוא עצמו שכן ביניהם, הוא העניק להם את לוחות-הברית ואת התורה המדריכה אותם בחיי היום-יום, הוא אפשר להם לעבדו ולשרתו ונתן להם את הבטחותיו. היהודים הם זרע האבות – אברהם, יצחק ויעקב, ומהם בא המשיח (בדמותו האנושית) השולט בכל ומעל לכל. יבורך שמו לעולמים.

האם לא קיים אלוהים את הבטחותיו ליהודים? ודאי שקיים. עלינו לזכור שלא כל מי שמבני ישראל הוא באמת ישראל. עובדת היותם צאצאי אברהם אינה אומרת שהם בני אברהם, כי הכתובים אומרים שהבטחת ה' מתייחסת רק לצאצאיו של יצחק בנו, אם-כי לאברהם היו עוד בנים. כלומר, לא כל צאצאיו הטבעיים של אברהם הם בני-אלוהים, אלא אלה שנולדו לפי הבטחת אלוהים. מה הייתה ההבטחה? "למועד אשוב אליך כעת חיה ולשרה בן.[a]"

10 שנים לאחר מכן, כאשר הרתה רבקה לבעלה יצחק וציפתה להולדת יעקב ועשו, אמר אלוהים לרבקה כי עשו, הבן הבכור, ישרת את אחיו הצעיר יעקב. הבטחת אלוהים ניתנה עוד לפני הולדת הילדים, ועוד לפני שהספיקו לעשות טוב או רע. מדוע? על-מנת להראות שאלוהים אינו פועל בהתאם למעשינו והישגינו, אלא בהתאם לבחירתו ולרצונו, 13 ככתוב[b]: "ואוהב את יעקב ואת עשו שנאתי".

14 האם נאמר שאלוהים נוהג באי-צדק? חס וחלילה! 15 הרי אלוהים אמר למשה[c]: "חנתי את אשר אחן, ורחמתי את אשר ארחם". כלומר, אלוהים הוא המחליט את מי לחון ועל מי לרחם. 16 אם כן, בחירת אלוהים אינה תלויה ברצונם של בני-האדם או במעשיהם, אלא באלוהים בלבד הקובע ומחליט על מי לרחם.

17 קחו לדוגמה את פרעה מלך מצרים. אלוהים נתן לפרעה את ממלכת מצרים, כדי להפגין באמצעותו את כוחו וגבורתו שלו (של אלוהים), וכדי לפרסם את שמו ותפארתו בין כל העמים. 18 אם כן, אלוהים הוא המחליט על מי לרחם, ואת לבו של מי להקשיח.

19 אם תשאל: מדוע מעניש אלוהים את הסרבנים על שלא שמעו בקולו? האם לא עשו מה שאלוהים רצה שיעשו? 20 תשובתי היא זאת: מי אתה, השואל, שתתווכח או שתבקר את ה'? האם שואל הכלי את יוצרו: מדוע יצרת אותי כך ולא אחרת? 21 כאשר אדם יוצר כד חומר, האין הוא רשאי ליצור מאותו גוש חומר כד אחד מרשים ביופיו, וכד שני ככלי אשפה? 22 והאם אין לאלוהים הרשות לשפוך את זעמו, ולהראות את סמכותו לכלים המיועדים לכיליון, לאחר שהתייחס אליהם בסבלנות זמן רב מאוד? 23 וזאת כדי שיוכל להראות לנו, שנועדנו מלפנים לחנינה, את עושרו וכבודו. 24 אנחנו, המאמינים, הם אלה אשר בחר – מקרב היהודים וגם מבין הגויים. 25 האם זוכרים אתם את נבואתו של הושע? בנבואה זו אומר אלוהים שימצא לעצמו בנים אחרים, ויאהב אותם למרות שלא אהב אותם לפני-כן. 26 אלה אשר נאמר עליהם לפנים: "לא עמי", יהיו עתה בני אלוהים חיים.

27 ישעיהו הנביא ניבא על ישראל[d], ואמר שאף כי עם ישראל ימנה אנשים רבים כחול אשר על שפת הים, רק מעטים יאמינו בה' וייוושעו. 28 כי מנוי וגמור עם אלוהים להוציא לפועל את משפטו על הארץ, אולם בשל רחמיו הוא יקצר את תקופת הסבל.

29 במקום אחר אומר ישעיהו שאלמלא ריחם עלינו אלוהים והותיר לנו שריד, היה גורלנו כגורל סדום ועמורה[e].

30 מה המסקנה? אלוהים אפשר לגויים לקבל סליחת חטאים על-ידי אמונה, למרות שלא דרשו אותו, 31 ואילו היהודים, שהשתדלו כל-כך להשיג צדקה על-ידי שמירת מצוותיו, לא זכו לכך. 32 מדוע לא זכו? משום שניסו להשיג זאת תוך עשיית מעשים, במקום מתוך האמונה. הם נתקלו באבן נגף ונכשלו. 33 אלוהים הזהיר את היהודים מפני אבן הנגף הזאת[f], ואמר שרבים מהם ייכשלו וימעדו, אך אלה שיאמינו (במשיח) לא יבושו לעולם.

Knijga O Kristu

Poslanica Rimljanima 9

Bog je odabrao Izrael

1U nazočnosti Kristovoj govorim istinu - ne lažem - a moja savjest i Sveti Duh potvrđuju da je ovo što govorim istina.

Srce mi je ispunjeno silnom tugom i beskrajnom boli

zbog mojeg naroda, zbog moje židovske braće i sestara. Pristao bih biti zauvijek proklet - odsječen od Krista! - kad bi to njih moglo spasiti.

Oni su izabrani izraelski narod, izabrani da budu posebna Božja djeca. Bog im je objavio svoju slavu. Sklopio je s njima savez i dao im svoj Zakon. Imaju povlasticu da ga štuju i da primaju njegova divna obećanja.

Njihovi su preci bili veliki Božji ljudi, a i sam je Krist bio židov po tjelesnom podrijetlu. A on je Bog koji vlada nad svime i dostojan je vječne slave! Amen.

Zar je Bog prekršio svoja obećanja židovima? Nije. Jer su ta obećanja samo za one koji su uistinu židovi. No nije svatko tko je rođen u židovskoj obitelji pravi židov.

Sama činjenica da potječu od Abrahama ne čini ih pravom Abrahamovom djecom. Jer u Svetome pismu piše: 'Po Izaku će ti se nazivati potomstvo

To znači da nisu svi Abrahamovi tjelesni potomci ujedno i Božja djeca. Samo djeca obećanja su Božja djeca.

Jer Bog je obećao: 'Nagodinu ću opet doći i Sara će imati sina.'[a]

10 Taj je sin bio naš predak Izak. Njegova žena Rebeka nosila je blizance.

11 Ali prije nego što su rođeni, prije nego što su učinili išta dobro ili zlo, primila je poruku od Boga. Ta je poruka dokaz da Bog bira prema vlastitom naumu,

12 a ne prema našim dobrim ili lošim djelima. Rekao joj je: 'Potomci tvojega starijeg sina služit će potomcima mlađega.'[b]

13 Ili, riječima Svetoga pisma: 'Jakova sam zavolio, a Ezav mi omrznu.'[c]

14 Zar je Bog bio nepravedan? Nipošto.

15 Jer Mojsiju je rekao:
    'Smilovat ću se komu se želim smilovati
            i sažalit ću se nad kime se želim sažaliti.'[d]

16 Zato ne ovisi o nama hoćemo li primiti Božje obećanje. Ne možemo ga dobiti svojom voljom ili teškim trudom. Bog će se smilovati kome bude htio.

17 U Svetome pismu piše da je Bog kazao faraonu: 'Postavio sam te za vladara zato da na tebi pokažem svoju moć i da se moje ime razglasi po svoj zemlji.'[e]

18 Bog se dakle nekima smiluje samo zato što tako želi, a čini i da nekima srce otvrdne te da ga ne poslušaju.

19 Mogli biste pitati: 'Zašto onda Bog okrivljuje ljude da nisu poslušni? Ne postupaju li oni samo kako im je on odredio?'

20 No nemojte tako govoriti. Tko ste vi, obični ljudi, da prigovarate Bogu? Zar da stvorenje pita stvoritelja: 'Zašto si me učinio ovakvim?'

21 Kada lončar od istoga grumena gline načini vrčeve, nema li pravo jedan od njih namijeniti plemenitoj, a drugi neplemenitoj uporabi?

22 Pa što ako je Bog, odabravši pokazati svoj gnjev i moć, s velikim strpljenjem podnosio one koji su izazvali njegov gnjev i bili spremni za uništenje?

23 Što ako je to učinio kako bi onima kojima iskazuje milost i koje je unaprijed pripremio za slavu, pokazao bogatstvo svoje slave -

24 pa tako i nama, koje je pozvao ne samo od židova već i od pogana.

25 Kao što piše u Knjizi proroka Hošee:
    'One koji nisu moj narod
            prozvat ću svojim narodom
    i voljet ću one
            koje prije nisam volio.'[f]

26 I još:
    'Jednom im je rečeno:
            "Vi niste moj narod.'
    Ali sada će im se reći:
            "Vi ste djeca živoga Boga.''[g]

27 Za Izrael, opet, Izaija kaže:
    'Iako je izraelski narod brojan
            kao zrnca morskog pijeska,
            samo će se mali broj spasiti.

28 Jer Gospodin Bog će potpuno i brzo
    ostvariti svoju riječ i kaznom poharati zemlju.'[h]

29 Na drugome mjestu Izaija kaže:
    'Da Svemogući Gospodin
            nije poštedio nas nekolicinu,
    bili bismo posve zatrti,
            poput Sodome i Gomore.'[i]

Izraelova nevjera

30 Što reći o svemu tome? Pogani su pred Bogom opravdani po vjeri iako nisu iskali pravednost.

31 A židovi koji su se toliko trudili opravdati pred Bogom ispunjavanjem Zakona nisu u tome uspjeli.

32 Zašto? Zato što su pokušavali pred Bogom postignuti pravednost ispunjavajući zakonske odredbe i čineći dobra djela, a ne vjerom. Spotaknuli su se o 'kamen spoticanja'.

33 A Bog ih je opomenuo u Svetome pismu:
    'Postavljam u Jeruzalemu[j] kamen spoticanja.
    Ali tko u njega vjeruje
            neće se razočarati.'[k]

Notas al pie

  1. Poslanica Rimljanima 9:9 Postanak 18:10-14.
  2. Poslanica Rimljanima 9:12 Postanak 25:23.
  3. Poslanica Rimljanima 9:13 Malahija 1:3.
  4. Poslanica Rimljanima 9:15 Izlazak 33:19.
  5. Poslanica Rimljanima 9:17 Izlazak 9:16.
  6. Poslanica Rimljanima 9:25 Hošea 2:25.
  7. Poslanica Rimljanima 9:26 Vidjeti: Hošea 1:9.
  8. Poslanica Rimljanima 9:28 Izaija 10:22-23.
  9. Poslanica Rimljanima 9:29 Izaija 1:9.
  10. Poslanica Rimljanima 9:33 U grčkome: na Sionu.
  11. Poslanica Rimljanima 9:33 Izaija 8:14.