Nueva Versión Internacional (Castilian)

Joel 1

1Esta es la palabra del Señor, que vino a Joel hijo de Petuel.

La invasión de langostas

¡Oíd esto, ancianos del pueblo!
    ¡Prestad atención, habitantes todos del país!
¿Alguna vez sucedió cosa semejante
    en vuestros tiempos o en los de vuestros antepasados?
Contádselo a vuestros hijos,
    y que ellos se lo cuenten a los suyos,
    y estos a la siguiente generación.
Lo que dejaron las langostas grandes
    lo devoraron las langostas pequeñas;
lo que dejaron las langostas pequeñas
    se lo comieron las larvas;
y lo que dejaron las larvas
    se lo comieron las orugas.[a]

¡Despertad, borrachos, y llorad!
    Gemid, todos los entregados al vino,
    porque el vino dulce os fue arrebatado de los labios.
Una nación poderosa e innumerable
    ha invadido mi país:
tiene dientes de león,
    colmillos de leona.
Asoló mis vides,
    desgajó mis higueras.
Las peló hasta dejar blancas sus ramas;
    ¡las derribó por completo!

Mi pueblo gime como virgen vestida de luto
    por la muerte de su prometido.
Las ofrendas de cereales y las libaciones
    no se ofrecen ya en la casa del Señor.
Hacen duelo los sacerdotes,
    los ministros del Señor.
10 Los campos yacen devastados,
    reseca está la tierra;
han sido arrasados los cereales,
    se ha secado el vino nuevo
    y agotado el aceite.
11 Secaos también vosotros, labradores;
    gemid, viñadores,
por el trigo y la cebada,
    porque se ha perdido la cosecha de los campos.
12 La vid se marchitó;
    languideció la higuera;
se marchitaron los granados,
    las palmeras, los manzanos,
    ¡todos los árboles del campo!
¡Y hasta la alegría de la gente acabó por marchitarse!

Llamado al arrepentimiento

13 Vestíos de duelo y gemid, sacerdotes;
    lamentaos, ministros del altar.
Venid, ministros de mi Dios,
    y pasad la noche vestidos de luto,
porque las ofrendas de cereales y las libaciones
    han sido suspendidas en la casa de vuestro Dios.
14 Proclamad ayuno,
    convocad una asamblea solemne.
Reunid a los ancianos del pueblo
    en la casa del Señor vuestro Dios;
reunid a todos los habitantes del país,
    y clamad al Señor.

15 ¡Ay de aquel día, el día del Señor, que ya se aproxima!
    Vendrá como devastación de parte del Todopoderoso.

16 ¿No se nos arrebató el alimento
    ante nuestros propios ojos,
y la alegría y el regocijo
    de la casa de nuestro Dios?
17 La semilla se pudrió
    a pesar de haber sido cultivada.[b]
Los silos están en ruinas
    y los graneros, derribados
    porque la cosecha se perdió.
18 ¡Cómo brama el ganado!
    Vagan sin rumbo las vacas
porque no tienen donde pastar,
    y sufren también las ovejas.

19 A ti clamo, Señor,
    porque el fuego ha devorado los pastizales de la estepa;
    las llamas han consumido todos los árboles silvestres.
20 Aun los animales del campo te buscan con ansiedad,
    porque se han secado los arroyos
    y el fuego ha devorado los pastizales de la estepa.

Notas al pie

  1. 1:4 El texto hebreo en este versículo usa cuatro términos que se refieren a langostas y que son de difícil traducción; también en 2:25.
  2. 1:17 La semilla … cultivada. Texto de difícil traducción.

Kurdi Sorani Standard

یۆئێل 1

1پەیامی یەزدان کە بۆ یۆئێلی کوڕی پەتوئێل هات:

هێرشی کوللە

ئەی پیران، گوێ لەمە بگرن،
    ئەی هەموو دانیشتووانی خاکەکە، گوێ شل بکەن.
ئایا ئەمە لە سەردەمی ئێوە
    یان لە سەردەمی باوباپیرانتان ڕوویداوە؟
ئەمە بۆ کوڕەکانتان بگێڕنەوە،
    کوڕەکانیشتان بۆ کوڕەکانیان،
    کوڕەکانیشیان بۆ نەوەی دوای خۆیان.
ئەوەی لەبەر کوللەی قرتێنەر مایەوە
    کوللەی گەورە لووشیان دا،
ئەوەی لەبەر کوللەی گەورە مایەوە
    پێکوڕە لووشیان دا،
ئەوەش کە لەبەر پێکوڕە مایەوە
    وردە کوللەی لووشیان دا.

ئەی سەرخۆشەکان، بەئاگا بێن و بگریێن!
    ئەی هەموو ئەوانەی شەراب دەخۆنەوە،
واوەیلا بۆ شەرابی شیرین بکەن،
    چونکە لە دەمتان بڕاوە.
نەتەوەیەک پەلاماری خاکەکەمی دا،
    بەهێز و بێشومارە،
ددانەکانی ددانی نەڕە شێرە و
    کەڵبەی شێرە مێی هەیە.
دار مێوەکەمی وێران کردووە و
    دار هەنجیرەکەمی تێکشکاندووە،
توێکڵەکەی داتاشیوە و فڕێیداوە،
    لقەکانی سپی بوونەوە.

شین بگێڕە وەک پاکیزەیەکی جلوبەرگی گوش[a] پۆشیو،
    بۆ مێردی گەنجییەتی کە نەماوە.
پێشکەشکراوی دانەوێڵە و شەراب
    لە ماڵی یەزدان بڕایەوە،
کاهینەکان دەلاوێننەوە،
    ئەوانەی خزمەتکاری یەزدانن.
10 کێڵگەکان وێران بوون،
    خاک شیوەنی گێڕا،
چونکە دانەوێڵە فەوتا،
    شەرابی نوێ نەما،
    ڕۆن لە هیزە بڕا.

11 ئەی جوتیارەکان، نائومێد بن،
    ڕەزەوانەکان، واوەیلا بکەن،
بۆ گەنم و جۆ،
    چونکە دروێنەی کێڵگە لەناوچوو.
12 دار مێو وشک هەڵگەڕا و
    دار هەنجیر سیس بوو،
دار هەنار و خورما و سێو،
    هەموو درەختەکانی کێڵگە وشک هەڵگەڕان.
    بە دڵنیاییەوە شادی و خۆشی بۆ گەل نەما.

بانگەوازی تۆبەکردن

13 ئەی کاهینەکان، گوش بپۆشن و بلاوێننەوە،
    ئەی خزمەتکارانی قوربانگا، واوەیلا بکەن.
ئەی خزمەتکارانی خوداکەم،
    وەرن و شەو بە بەرگی ماتەمەوە بمێننەوە،
چونکە پێشکەشکراوی دانەوێڵە و شەراب
    لە ماڵی خوداتان ڕاگیراوە.
14 ڕۆژووگرتنێک ڕابگەیەنن،
    بۆ کۆبوونەوەیەکی پیرۆز بانگیان بکەن،
پیران کۆبکەنەوە،
    هەموو دانیشتووانی خاکەکەش
بێنە ماڵی یەزدانی پەروەردگارتان،
    هاوار بکەن بۆ یەزدان.

15 ئای بۆ ئەو ڕۆژە!
    چونکە ڕۆژی یەزدان[b] نزیک بووەتەوە،
    وەک وێرانبوون لەلایەن خودای هەرە بە تواناوە دێت.

16 ئایا لەبەرچاومان خواردن نەبڕاوە؟
    ئایا لە ماڵی خودامان خۆشی و شادی ماوە؟
17 تۆوی دانەوێڵەکان
    لەژێر باڕستی خاکدا ڕزین،
کۆگاکان چۆڵ کران،
    ئەمبارەکان وێران کران،
    چونکە دانەوێڵە وشک بوو.
18 ماڵاتەکان چۆن دەناڵێنن!
    مێگەلەکان بەڕەڵا بوون،
چونکە لەوەڕگایان نییە،
    تەنانەت ڕانە مەڕەکانیش ماندوون.

19 ئەی یەزدان، هاوار بۆ تۆ دەکەم،
    چونکە ئاگر لەوەڕگاکانی دەشتودەری خوارد،
    گڕێک هەموو درەختەکانی کێڵگەی سووتاند.
20 تەنانەت ئاژەڵە کێوییەکانیش چاویان لە دەستی تۆیە،
    چونکە جۆگەلە ئاوەکان وشکیان کردووە و
    ئاگر لەوەڕگاکانی دەشتودەری خواردووە.

Notas al pie

  1. 1‏:8 لە کاتی ماتەمگێڕان و تۆبەکردندا جلوبەرگی لە گوش دروستکراویان لەبەرکردووە کە ئەزیەتی پێستیانی داوە.‏
  2. 1‏:15 لێرەدا مەبەست لە ڕووداوێکە کە دەبێتە سزای ئیسرائیل لەلایەن خوداوە لەسەر ستەمکاری و خراپەکارییان.‏