Knijga O Kristu

Otkrivenje 18

Pad Babilona

1Nakon toga ugledam još jednoga anđela kako silazi s neba s velikom moći - sva se Zemlja rasvijetlila od njegova sjaja.

'Pao je!' poviče. 'Pao je Babilon, Bludnica! Postao je prebivalištem zloduha, stjecištem nečistih duhova, gnijezdom nečistih ptica i jazbinom odurnih životinja.

Svi su se narodi opili vinom njezina gnjeva i bluda. Zemaljski su kraljevi s njom bludničili, a zemaljski se trgovci bogatili zbog njezine silne raskoši.'

Začujem zatim još jedan glas kako viče s neba: 'Iziđite iz nje, moj narode, da vas ne snađe zlo! Ne budite dionicima grijeha!

Jer njezini su se grijesi nagomilali do neba i Bog će kazniti njezine opačine.

Vratite joj milo za drago. Dvostruko joj platite za njezina djela. U čašu koju je drugima natakala natočite dvostruko!

Koliko se razmetala raskoši i uživanjem, toliko joj zadajte muke i jada. U srcu je mislila: "Sjedim kao kraljica na svojemu prijestolju. Nikad neću postati udovicom, nikada me neće snaći jad!'

Zato će ju u isti dan zadesiti smrt, i žalost, i glad. Bit će ognjem spaljena. Jer silan je njezin Sudac, Gospodin Bog.'

A zemaljski će kraljevi, koji su s njome bludničili i uživali u njezinoj raskoši, za njom tužiti i naricati kad vide kako se diže dim s njezina zgarišta.

10 Stajat će daleko, prestrašeni njezinim mukama, i naricati: "Teško tebi! Teško tebi, Babilone, silni grade! Božja te osuda stigla u tren oka.'

11 Zemaljski će trgovci za njom plakati i tugovati jer više neće imati kome prodavati

12 zlato, srebro, drago kamenje, biserje, fini lan, grimiz, svilu, skrlet, predmete od skupocjena mirisna drva, mjedi, željeza i mramora,

13 cimet, balzam, miomiris, pomasti, tamjan, vino, ulje, bijelo brašno, pšenicu, goveda, ovce, konje, kočije ni robove - žive duše.

14 "Sva dobra za kojima ti je duša žudjela nestala su,' tužit će oni, "sva raskoš i sjaj zauvijek su propali - nema ih više.'

15 Trgovci što su se obogatili prodajući joj sve to, stajat će i gledati izdaleka, prestrašeni njezinim mukama.

16 "Teško tebi!' plakat će i tugovati. "Teško tebi, veliki grade! Nekoć si bio obučen u fini lan, grimiz i skrlet, okićen zlatom, dragim kamenjem i biserjem!

17 Toliko je bogatstvo opustošeno u tren oka!'Svi kormilari i putnici, svi mornari i moreplovci izdaleka će stati i gledati.

18 Plakat će gledajući kako se diže dim njezina požara i zapomagati: "Ima li igdje ovakva grada?'

19 Posipat će se po glavi pepelom te plakati i tugovati: "Teško tebi! Teško tebi, veliki grade! Svi brodovlasnici obogatili su se njegovim raskošnim bogatstvom, a opustošen je u tren oka!'

20 Ali ti se, nebo, veseli zbog njezine sudbine! Veselite se svi sveti, svi apostoli i proroci jer je Bog osudivši nju vama dosudio pravdu!'

21 Snažni anđeo uzme zatim kamen velik poput mlinskoga i baci ga u more govoreći: 'Ovako će silovito biti strmoglavljen veliki grad Babilon i zauvijek će nestati.'

22 Nikad se više u tebi neće čuti glazba - zvuci citre, pjevači, svirka i trublje. Neće više biti vještog obrtnika. Neće se čuti klopot žrvnja što melje žito.

23 Svjetlo svjetiljke neće više u tebi sjati. Neće se čuti glasovi zaručnika i zaručnice. Jer tvoji su trgovci bili svjetski velikaši. Svojim si vračanjem zaveo sve narode.

24 U tebi se stekla prolivena krv proroka i svetaca i svega poubijanoga Božjeg naroda na Zemlji.'

Nueva Versión Internacional (Castilian)

Apocalipsis 18

La caída de Babilonia

1Después de esto vi a otro ángel que bajaba del cielo. Tenía mucho poder, y la tierra se iluminó con su resplandor. Gritó a gran voz:

«¡Ha caído! ¡Ha caído la gran Babilonia!
    Se ha convertido en morada de demonios
y en guarida de todo espíritu maligno,
    en nido de toda ave impura y detestable.
Porque todas las naciones han bebido
    el excitante vino de su adulterio;
los reyes de la tierra cometieron adulterio con ella,
    y los comerciantes de la tierra se enriquecieron
    a costa de lo que ella despilfarraba en sus lujos».

Luego oí otra voz del cielo que decía:

«Salid de ella, pueblo mío,
    para que no seáis cómplices de sus pecados,
    ni os alcance ninguna de sus plagas;
pues sus pecados se han amontonado hasta el cielo,
    y de sus injusticias se ha acordado Dios.
Pagadle con la misma moneda;
    Dadle el doble de lo que ha cometido,
y en la misma copa en que ella preparó bebida
    mezcladle una doble porción.
En la medida en que ella se entregó a la vanagloria y al arrogante lujo,
    dadle tormento y aflicción;
porque en su corazón se jacta:
    “Estoy sentada como reina;
    no soy viuda ni sufriré jamás”.
Por eso, en un solo día le sobrevendrán sus plagas:
    pestilencia, aflicción y hambre.
Será consumida por el fuego,
    porque poderoso es el Señor Dios que la juzga».

Cuando los reyes de la tierra que cometieron adulterio con ella y compartieron su lujo vean el humo del fuego que la consume, llorarán de dolor por ella. 10 Aterrorizados al ver semejante castigo, se mantendrán a distancia y gritarán:

«¡Ay! ¡Ay de ti, la gran ciudad,
    Babilonia, ciudad poderosa,
porque en una sola hora ha llegado tu juicio!»

11 Los comerciantes de la tierra llorarán y harán duelo por ella, porque ya no habrá quien les compre sus mercaderías: 12 artículos de oro, plata, piedras preciosas y perlas; lino fino, púrpura, telas de seda y escarlata; toda clase de maderas de cedro; los más variados objetos, hechos de marfil, de madera preciosa, de bronce, de hierro y de mármol; 13 cargamentos de canela y especias aromáticas; de incienso, mirra y perfumes; de vino y aceite; de harina refinada y trigo; de ganado vacuno y de corderos; de caballos y carruajes; y hasta de seres humanos, vendidos como esclavos.

14 Y dirán: «Se ha apartado de ti el fruto que con toda el alma codiciabas. Has perdido todas tus cosas suntuosas y espléndidas, y nunca las recuperarás». 15 Los comerciantes que vendían estas mercaderías y se habían enriquecido a costa de ella se mantendrán a distancia, aterrorizados al ver semejante castigo. Llorarán y harán lamentación:

16 «¡Ay! ¡Ay de la gran ciudad,
    vestida de lino fino, de púrpura y escarlata,
    y adornada con oro, piedras preciosas y perlas,
17 porque en una sola hora ha quedado destruida toda tu riqueza!»

Todos los capitanes de barco, los pasajeros, los marineros y todos los que viven del mar se detendrán a lo lejos. 18 Al ver el humo del fuego que la consume, exclamarán: «¿Hubo jamás alguna ciudad como esta gran ciudad?» 19 Harán duelo,[a] llorando y lamentándose a gritos:

«¡Ay! ¡Ay de la gran ciudad,
    con cuya opulencia se enriquecieron
    todos los dueños de flotas navieras!
¡En una sola hora ha quedado destruida!
20 ¡Alégrate, oh cielo, por lo que le ha sucedido!
    ¡Alegraos también vosotros, santos, apóstoles y profetas!,
porque Dios, al juzgarla,
    os ha hecho justicia».

21 Entonces un ángel poderoso levantó una piedra del tamaño de una gran rueda de molino, y la arrojó al mar diciendo:

«Así también tú, Babilonia, gran ciudad,
    serás derribada con la misma violencia,
    y desaparecerás de la faz de la tierra.
22 Jamás volverá a oírse en ti
    la música de los cantantes
    y de arpas, flautas y trompetas.
Jamás volverá a hallarse en ti
    ningún tipo de artesano.
Jamás volverá a oírse en ti
    el ruido de la rueda de molino.
23 Jamás volverá a brillar en ti
    la luz de ninguna lámpara.
Jamás volverá a sentirse en ti
    el regocijo de las nupcias.[b]
Porque tus comerciantes
    eran los magnates del mundo,
porque con tus hechicerías
    engañaste a todas las naciones,
24 porque en ti se halló sangre de profetas y de santos,
    y de todos los que han sido asesinados en la tierra».

Notas al pie

  1. 18:19 Harán duelo. Lit. Se echaron polvo en la cabeza.
  2. 18:23 el regocijo de las nupcias. Lit. la voz del novio y de la novia.