Knijga O Kristu

Jakovljeva poslanica 4

Približiti se Bogu

1Što je uzrok sukoba i svađa među vama? Zar nisu pohote koje se bore u vašim udovima?

žudite za onim što nemate pa zbog toga ubijate. Zavidni ste na onomu što ne možete dobiti pa se borite i svađate da drugima oduzmete. Nemate jer ne molite Boga za to što želite.

A kad i molite, ne dobivate jer molite s grešnom nakanom: da to potratite u svojim pohotama.

Preljubnici! Ne znate li da je prijateljstvo s ovim svijetom neprijateljstvo prema Bogu? Tko dakle hoće biti prijatelj svijetu, postaje neprijateljem Bogu.

Mislite li da u Svetome pismu bez razloga piše: 'On ljubomorno čezne za duhom što ga je u nama nastanio'?

Ali on nam, u svojoj milosti, daje sve više snage da se suprotstavimo takvim zlim željama; kao što Sveto pismo veli:
    'Bog se protivi oholima,
            a poniznima daruje milost.'[a]

Predajte se, dakle, ponizno Bogu! Oduprite se đavlu pa će pobjeći od vas!

Približite se Bogu pa će se i on približiti vama. Operite ruke, grešnici! Očistite srca, licemjeri!

Zatužite i zaplačite nad svojim grijesima! Neka se vaš smijeh pretvori u plač, a radost u žalost.

10 Ponizite se pred Gospodinom pa će vas on uzvisiti.

Upozorenje na osuđivanje drugih

11 Draga braćo i sestre, ne ocrnjujte jedni druge! Tko kritizira i osuđuje svojega brata, kritizira i osuđuje Božji zakon. A vi niste suci Zakonu da možete odlučivati o tomu je li on dobar ili loš. Vaša je dužnost da ga vršite.

12 Samo Bog, koji je dao Zakon, može među nama pravedno presuditi. Samo on ima moć spasiti ili pogubiti. A tko si ti da sudiš bližnjega?

Upozorenje na samopouzdanje

13 Poslušajte me sad vi koji govorite: 'Danas ili sutra ćemo poći u taj i taj grad, ondje ćemo ostati godinu dana, trgovati i zaraditi

14 a ne znate što će biti sutra. Pa što je vaš život? Poput daška je koji se načas pojavi i odmah nestane.

15 Trebali biste reći: 'Ako Gospodin bude htio, živjet ćemo i učiniti ovo ili ono.'

16 Inače se razmećete svojom hvalom. A svako je takvo hvastanje zlo.

17 Grijeh je dakle znati što treba činiti, a ne činiti.

Thai New Contemporary Bible

ยากอบ 4

จงยอมจำนนต่อพระเจ้า

1อะไรคือต้นเหตุของการต่อสู้และการทะเลาะวิวาทในหมู่พวกท่าน? สิ่งเหล่านี้มาจากตัณหาซึ่งขับเคี่ยวกันภายในท่านไม่ใช่หรือ? ท่านอยากได้แต่ไม่ได้ ท่านฆ่าและละโมบของผู้อื่น ท่านไม่ได้สิ่งที่ตนต้องการก็วิวาทและต่อสู้กัน ท่านไม่มีเพราะไม่ได้ทูลขอพระเจ้า เมื่อท่านทูลขอท่านไม่ได้รับเพราะท่านขอด้วยแรงจูงใจผิดๆ เพื่อจะนำไปปรนเปรอตนเอง

พวกไม่ซื่อต่อพระเจ้า ท่านไม่รู้หรือว่าการเป็นมิตรกับโลกคือการเกลียดชังพระเจ้า? ผู้ใดเลือกที่จะเป็นมิตรกับโลกก็เป็นศัตรูต่อพระเจ้า ท่านคิดหรือว่าพระคัมภีร์กล่าวอย่างไร้เหตุผลที่ว่า จิตวิญญาณซึ่งพระเจ้าทรงให้อยู่ในเรานั้นอยากให้เราเป็นของพระเจ้าเท่านั้น?[a] แต่พระองค์ประทานพระคุณแก่เรามากยิ่งกว่านั้นอีก ด้วยเหตุนี้พระคัมภีร์จึงกล่าวว่า

“พระเจ้าทรงต่อสู้ผู้ที่หยิ่งจองหอง
แต่ประทานพระคุณแก่คนที่ถ่อมใจ”[b]

ดังนั้นแล้วท่านจงยอมจำนนต่อพระเจ้า จงยืนหยัดต่อสู้กับมารและมันจะหนีไปจากท่าน จงเข้ามาใกล้พระเจ้า แล้วพระองค์จะเสด็จมาใกล้ท่าน คนบาปทั้งหลายจงล้างมือให้สะอาด คนสองใจจงชำระใจให้บริสุทธิ์ จงเศร้าเสียใจ คร่ำครวญและร้องไห้ จงเปลี่ยนจากหัวเราะเป็นร้องไห้ จากชื่นชมยินดีเป็นเศร้าหมอง 10 ท่านทั้งหลายจงถ่อมใจลงต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระองค์จะทรงยกชูท่านขึ้น 11 พี่น้องทั้งหลายอย่าใส่ร้ายกัน ผู้ใดกล่าวร้ายหรือตัดสินพี่น้องก็กล่าวร้ายและตัดสินบทบัญญัติ เมื่อท่านตัดสินบทบัญญัติ ท่านก็ไม่ได้ปฏิบัติตามบทบัญญัตินั้นแต่ตั้งตนเป็นผู้ตัดสิน 12 มีผู้ประทานบทบัญญัติและผู้พิพากษาเพียงผู้เดียวคือ พระองค์ผู้ทรงสามารถช่วยให้รอดและทำลายก็ได้ แต่ท่านคือใครเล่าที่จะตัดสินเพื่อนบ้านของท่าน?

การอวดถึงพรุ่งนี้

13 ฟังเถิดท่านที่พูดว่า “ไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้เราจะไปเมืองนั้นเมืองนี้ จะอยู่ที่นั่นหนึ่งปี ทำมาค้าขายได้กำไร” 14 ท่านไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น ชีวิตของท่านเป็นเช่นไร? ท่านเป็นเหมือนหมอกซึ่งปรากฏอยู่เพียงชั่วครู่แล้วก็เลือนหาย 15 แทนที่จะกล่าวเช่นนั้นท่านควรพูดว่า “ถ้าเป็นพระประสงค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าเราจะมีชีวิตอยู่ทำสิ่งนั้นสิ่งนี้” 16 แต่เท่าที่เป็นอยู่ท่านทั้งหลายคุยโวโอ้อวด การโอ้อวดเช่นนี้ล้วนเป็นความชั่ว 17 ดังนั้นแล้วผู้ใดรู้ว่าอะไรเป็นสิ่งดีที่ควรทำแต่ไม่ทำก็บาป

  1. 4:5 หรือพระเจ้าทรงห่วงหาจิตวิญญาณซึ่งทรงให้อยู่ในเราด้วยความหวงแหนหรือพระวิญญาณซึ่งพระเจ้าทรงให้อยู่ในเราทรงห่วงหาเราด้วยความหวงแหน
  2. 4:6 สภษ. 3:34