Knijga O Kristu

Evanđelje po Mateju 13

Prispodoba o sijaču

1Istoga dana Isus iziđe iz kuće i ode sjesti uz more.

K njemu nagrne silno mnoštvo, tako da je morao ući u lađicu. Sjeo je u nju, a mnoštvo je stajalo na obali.

Mnogo im je govorio u prispodobama:
    'Neki je ratar sijao sjeme.

Dok je sijao po polju, dio zrnja padne na stazu pa dođu ptice i pozobaju ga.

Dio sjemena padne na kamenito tlo gdje je zemlja plitka, pa odmah nikne.

Ali kad je granulo sunce, izgori i osuši se jer nije imalo duboka korijena.

Dio sjemena padne u trnje pa ono poraste i uguši ga.

Dio ga, napokon, padne na dobru zemlju i donese plod: jedno stostruk, drugo šezdeseterostruk, treće trideseterostruk.

Slušajte, kad već imate uši!'

10 Priđu mu učenici i upitaju: 'Zašto ljudima uvijek govoriš u prispodobama?'

11 On im odgovori: 'Zato što je vama dano da razumijete tajne nebeskoga kraljevstva, a drugima nije.

12 Ljudima koji žive po Božjoj mudrosti

13 U prispodobama im govorim zato što ljudi gledaju što radim, a zapravo ne vide; zato što slušaju što im govorim, a zapravo ne čuju i ne razumiju.

14 Tako se ispunja Izaijino proročanstvo:
    "Slušat ćete moje riječi,
    ali ih nećete razumjeti;
    gledat ćete moja djela,
    ali nećete dokučiti
    njihova značenja.
15     Jer srca su se ovoga naroda usalila,
    uši njihove ne čuju, a oči su zatvorili -
    tako njihove oči ne vide
    i njihove uši ne čuju,
    a srca im ne mogu razumjeti.
    Zato se ne mogu obratiti k meni
    da ih iscijelim.'[a]

16 Ali blago vašim očima zato što vide i blago vašim ušima zato što slušaju.

17 Zaista vam kažem, mnogi su proroci i pravednici željeli vidjeti to što vi gledate, ali nisu vidjeli; željeli su čuti to što vi slušate, ali nisu čuli.

18 Da vam objasnim priču o sijaču.

19 Svakomu tko čuje riječ o kraljevstvu, a ne razumije ju, dođe Zli i otme mu ono što mu je u srcu posijano. To je sjeme zasijano pokraj puta.

20 Kamenito tlo oni su koju čuju Riječ i odmah ju radosno prihvate,

21 ali nemaju duboka korijena i nestalni su. Čim ih zbog Riječi snađe nevolja ili progonstvo, pokolebaju se vjeri.

22 U trnje zasijano sjeme su oni koji čuju Riječ, ali ju životne brige i zavodljivost bogatstva uguše u njima te ona ne donese roda.

23 Dobro tlo je srce čovjeka koji čuje Riječ i razumije ju te ona donese rod - stostruko, šezdeseterostruko ili trideseterostruko veći od posijanoga.'

Priča o žitu i kukolju

24 Iznese im još jednu prispodobu: 'S nebeskim je kraljevstvom kao s čovjekom koji je na svoju njivu posijao dobro sjeme.

25 Ali dok su svi spavali, došao je njegov neprijatelj, posijao među žito kukolj i otišao.

26 Kad je usjev porastao i urodio klasom, pokazao se i kukolj.

27 Rataru dođu njegovi sluge i upitaju: 'Gospodaru, nisi li ti na svojoj njivi posijao dobro sjeme? Odakle kukolj?'

28 'Neprijatelj je to učinio,' odgovori on.
    'Hoćeš li da počupamo kukolj?' upitaju.

29 'Nemojte

30 Pustite neka oboje raste do žetve. U vrijeme žetve reći ću žeteocima: Pokupite najprije kukolj i svežite ga u snopove da se spali, a žito skupite u moju žitnicu.'

Prispodoba o gorušičinu sjemenu

31 Iznese im još jednu prispodobu: 'S kraljevstvom je nebeskim kao s gorušičinim sjemenom koje netko posije na svojoj njivi.

32 Ono je zaista najsitnije od svega sjemenja, ali izraste veće od svake druge biljke u vrtu, razvije se u stablo te se ptice nebeske dolaze gnijezditi u njegovim granama.'

Prispodoba o kvascu

33 Zatim im ispriča sljedeću prispodobu: 'Nebesko je kraljevstvo poput kvasca. žena ga umijesi u golemu količinu brašna,[b] a on ipak sve ukvasi.'

34 Isus je sve to govorio narodu u prispodobama. Zapravo im bez prispodoba ništa i nije govorio

35 da bi se ispunilo proročanstvo:
    'Progovorit ću u prispodobama; otkrit ću ono što je skriveno od postanka svijeta.'[c]

Isus objašnjava priču o žitu i kukolju

36 Isus otpusti mnoštvo i uđe u kuću. Učenici dođu k njemu i zamole ga: 'Objasni nam prispodobu o kukolju na njivi.'

37 'Dobro

38 Njiva je svijet, a dobro sjeme su ljudi koji pripadaju Božjemu kraljevstvu.[d] Kukolj su ljudi koji pripadaju Zlome.[e]

39 Neprijatelj koji ga je posijao jest đavao; žetva je svršetak svijeta, a žeteoci su anđeli.

40 Kao što se kukolj spaljuje, tako će biti i na svršetku svijeta.

41 Ja, Sin Čovječji, poslat ću svoje anđele da iz kraljevstva izdvoje sve koji mame na grijeh i sve koji čine zlo

42 te će ih oni baciti u ognjenu peć. Ondje će biti plač i škrgut zuba.

43 Tada će pravednici u kraljevstvu svojega Oca zasjati poput sunca. Slušajte, kad već imate uši!'

Prispodoba o skrivenome blagu

44 'S nebeskim je kraljevstvom kao s blagom skrivenim u polju. Kad ga pronađe, čovjek ga sakrije pa sav radostan ode prodati sve što ima da kupi to polje.'

Prispodoba o trgovcu biserima

45 'Nadalje, s nebeskim je kraljevstvom kao s trgovcem koji traga za lijepim biserima.

46 Kad pronađe dragocjeni biser, ode prodati sve što ima i kupi ga.'

Prispodoba o ribarskoj mreži

47 'Nadalje, s nebeskim je kraljevstvom kao s mrežom koja, bačena u more, zahvati svakovrsne ribe.

48 Kad se napuni, ribari ju izvuku pa sjednu i pokupe dobre ribe u posude, a loše izbace.

49 Tako će biti i o svršetku svijeta. Izići će anđeli, odijeliti zle od pravednika

50 i baciti ih u ognjenu peć gdje će biti plač i škrgut zuba.

51 Jeste li razumjeli?' upita ih.
    'Jesmo

52 On nato reče: 'Zato je svaki pismoznanac koji postane učenikom nebeskoga kraljevstva poput domaćina koji iz svoje riznice iznosi i novo i staro.'

Isusa ne prihvaćaju u Nazaretu

53 Pošto je ispričao sve te prispodobe, Isus ode odande.

54 Otišao je u svoj zavičaj te je u tamošnjoj sinagogi tako poučavao da su ljudi zadivljeni pitali:

55 'Odakle ovomu ta mudrost i sila da čini takva čudesa? Nije li mu majka Marija, a braća Jakov, Josip, Šimun i Juda?

56 Nisu li mu i sve sestre ovdje među nama? Odakle mu onda sve to?

57 I sablaznili su se zbog njega.Tada im Isus reče: 'Proroku ne iskazuju čast jedino u njegovu zavičaju i u njegovu domu.'

58 Zbog njihove nevjere ondje nije učinio mnogo čudesa.

Notas al pie

  1. Evanđelje po Mateju 13:15 Izaija 6:9-10.
  2. Evanđelje po Mateju 13:33 U grčkome: tri mjere (otprilike 20 kilograma).
  3. Evanđelje po Mateju 13:35 Psalam 78:2.
  4. Evanđelje po Mateju 13:38 U grčkome: sinovi kraljevstva.
  5. Evanđelje po Mateju 13:38 U grčkome: sinovi Zloga.

Słowo Życia

Ewangelia według św. Mateusza 13

Przypowieść o siewcy

1Jeszcze tego samego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem, gdzie wkrótce zgromadziły się ogromne tłumy. Wsiadł więc do łodzi, a ludzie pozostali na brzegu. Zaczął ich wtedy nauczać posługując się przypowieściami:

—Pewien rolnik postanowił zasiać ziarno. Gdy rozsiewał je na polu, niektóre nasiona upadły na udeptaną ścieżkę. Zaraz przyleciały ptaki i wydziobały je. Inne upadły na cienką warstwę gleby, pod którą była skała. Te, choć szybko wyrosły, wkrótce zwiędły w słonecznym upale i zginęły, ponieważ w płytkiej glebie ich korzenie nie znalazły dosyć wody. Jeszcze inne upadły między chwasty i niebawem zostały przez nie zagłuszone. Niektóre jednak trafiły na dobrą glebę i dały po sto, sześćdziesiąt lub trzydzieści ziaren plonu. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha uważnie!

10 Uczniowie podeszli do Jezusa i zapytali:

—Dlaczego nauczasz ludzi poprzez przypowieści?

11 —Wam dano zrozumieć tajemnice dotyczące królestwa niebieskiego—wyjaśnił. 12 —Kto ma Bożą mądrość, otrzyma jej więcej i będzie opływał w dostatek. A ten, kto jej nie ma, straci nawet tę odrobinę, którą posiada. 13 Mówię do nich poprzez przypowieści, bo choć widzą i słyszą, niczego nie rozumieją. 14 Wypełnia się więc na nich proroctwo Izajasza:

„Będziecie słuchać,
    lecz nie zrozumiecie,
będziecie patrzeć,
    lecz nie zobaczycie.
15 Ludzie ci mają twarde serca,
    zapchane uszy i zmrużone oczy
    —nic nie widzą, nic nie słyszą
i niczego nie rozumieją.
    Dlatego nie chcą się opamiętać
    i zostać przeze Mnie uzdrowieni”.

16 Bóg was ogromnie wyróżnił, pozwalając wam to wszystko widzieć i słyszeć—kontynuował Jezus. 17 Zapewniam was, że w przeszłości wielu proroków i innych ludzi kochających Boga pragnęło zobaczyć i usłyszeć to, co wy, ale nie mogli. 18 Teraz poznajcie znaczenie przypowieści o siewcy. 19 Gdy ktoś słucha słów o królestwie i nie rozumie ich, przychodzi do niego szatan i wykrada to, co zapadło w jego sercu. Tak jest z ziarnem posianym na udeptanej ścieżce. 20 Ziarno na gruncie skalistym oznacza tego, kto słucha i z radością przyjmuje słowo. 21 Brak mu jednak mocnych korzeni. Jest niestały i w obliczu trudności lub prześladowań z powodu słowa załamuje się. 22 Ziarnem posianym wśród chwastów jest człowiek, który słucha słowa, ale zmartwienia i pogoń za bogactwem zagłuszają je, tak że nie przynosi ono w jego życiu żadnego plonu. 23 Dobra gleba natomiast to człowiek, który słucha słowa, rozumie je i wydaje obfity plon: sto, sześćdziesiąt lub trzydzieści razy większy.

Przypowieść o chwastach

24 Potem Jezus przedstawił kolejną przypowieść:

—Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał na polu dobre ziarno. 25 Lecz gdy wszyscy spali, zakradł się jego wróg i między pszenicę posiał chwasty. 26 Gdy nasiona wzeszły i zaczęły pojawiać się kłosy, wyrosły także chwasty. 27 Wówczas przyszli do właściciela pracownicy i powiedzieli: „Czy nie posiałeś dobrego ziarna? Skąd w takim razie na polu wzięły się chwasty?”. 28 „Musiał to zrobić mój nieprzyjaciel”—wyjaśnił. „Czy więc chcesz, abyśmy poszli i usunęli chwasty?”—zapytali pracownicy. 29 „Nie”—odpowiedział—„Przypadkiem moglibyście powyrywać zboże. 30 Niech rosną razem aż do żniw, a wtedy powiem żniwiarzom: Zbierzcie najpierw chwasty—w wiązki przeznaczone do spalenia, a pszenicę zwieźcie do magazynów”.

Przypowieść o ziarnie gorczycy i kwasie

31 Jeszcze inną przypowieść opowiedział im Jezus:

—Królestwo niebieskie jest podobne do ziarna gorczycy, które rolnik zasiał na polu. 32 Mimo że jest ono chyba najmniejsze ze wszystkich nasion, wyrasta na krzew zaliczany do największych, a na jego rozłożystych gałęziach ptaki budują sobie gniazda.

33 Przedstawił im też taką przypowieść:

—Królestwo niebieskie jest podobne do kwasu chlebowego, który kobieta zmieszała z całym workiem mąki i który przeniknął całe ciasto.

34 Cokolwiek Jezus mówił do tłumów, posługiwał się przypowieściami. Inaczej nie nauczał. 35 W ten sposób miały się wypełnić słowa proroka:

„Będę nauczać w przypowieściach,
    opowiem o tajemnicach ukrytych od początku świata”.

Wyjaśnienie przypowieści o chwastach

36 Potem opuścił zebranych i udał się do domu. Wówczas uczniowie podeszli do Niego, prosząc:

—Wyjaśnij nam przypowieść o chwastach na polu.

37 —Siejącym dobre ziarno jestem Ja, Syn Człowieczy—odpowiedział Jezus. 38 —Polem jest świat, a dobre ziarno to ci, którzy należą do królestwa. Chwasty to ci, którzy należą do diabła, 39 a nieprzyjacielem, który je posiał, jest sam diabeł. Żniwa to koniec świata, a żniwiarze to aniołowie. 40 Koniec czasów podobny będzie do zbioru i spalenia chwastów. 41 Ja, Syn Człowieczy, wyślę wtedy swoich aniołów—a oni usuną z królestwa tych, którzy czynili zło i prowadzili do zła innych. 42 Wrzucą ich do rozpalonego pieca. Tam będzie lament i rozpacz. 43 A ludzie prawi zabłysną jak słońce w królestwie swojego Ojca. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha uważnie!

Przypowieść o ukrytym skarbie i perle

44 Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu znalezionego na polu—mówił Jezus. —Ten, kto go odkrył, ukrył go ponownie i z radości poszedł sprzedać wszystko, co posiadał, aby kupić to pole. 45 Królestwo niebieskie podobne jest również do kolekcjonera pięknych pereł. 46 Gdy natrafił na niezwykle cenną perłę, poszedł sprzedać cały majątek i kupił ją.

Przypowieść o sieci

47 Królestwo niebieskie można również porównać do sieci rzuconej w morze, w którą wpadają różne ryby. 48 Gdy już się napełni, wyciąga się ją na brzeg i przebiera ryby: dobre kładzie się do skrzyni, a niedobre się wyrzuca. 49 Podobnie będzie przy końcu czasów—aniołowie oddzielą ludzi złych od prawych. 50 I wrzucą tych pierwszych w ogień, gdzie będzie lament i rozpacz. 51 Czy zrozumieliście?

—Tak—odpowiedzieli uczniowie.

52 Jezus kontynuował:

—Każdy przywódca religijny, znawca Pism, który staje się uczniem królestwa niebios, jest podobny do bogatego właściciela. Podobnie jak on, wydobywa ze swojego skarbca stare i nowe kosztowności.

Zlekceważony prorok

53 Gdy Jezus skończył tam nauczać, 54 powrócił w rodzinne strony i przemawiał w tamtejszej synagodze. A słuchający ze zdumieniem powtarzali:

—Skąd u niego taka mądrość i moc? 55 Przecież jest synem cieśli! Znamy dobrze jego matkę, Marię, i braci: Jakuba, Józefa, Szymona i Judę. 56 Przecież i jego siostry tu są?! Skąd się więc u niego to wszystko wzięło?

57 I nie mogli się z tym pogodzić. Wtedy Jezus powiedział:

—Prorok może cieszyć się poważaniem wszędzie, z wyjątkiem swojego miasta i rodziny.

58 I z powodu ich niewiary nie dokonał tam wielu cudów.