Knijga O Kristu

Evanđelje po Luki 1

prema predaji prvih učenika i drugih očevidaca.[a]

Odlučio sam stoga i ja, vrli Teofile, tebi napisati sve po redu, pošto sam sve od početka pomno ispitao,

da se tako osvjedočiš u pouzdanost učenja koje si primio.

Navještenje rođenja Ivana Krstitelja

Za vladavine judejskoga kralja Heroda bio je neki svećenik imenom Zaharija iz Abijina reda hramskih službenika. žena mu je također bila iz Aronova svećeničkog plemena. Zvala se Elizabeta.

Oboje su bili pravedni pred Bogom jer su besprijekorno bili poslušni svim zapovijedima i odredbama Gospodnjim.

Nisu imali djece jer je Elizabeta bila nerotkinja, a oboje su već bili u poodmakloj dobi.

Jednoga je dana Zaharija služio Bogu u Hramu jer je na dužnosti bio njegov red.

Prema svećeničkome običaju ždrijebom ga zapadne da uđe u Svetište Gospodnje i da prinese k

10 Za vrijeme kađenja sve se mnoštvo naroda vani molilo.

11 A Zahariji se ukaže Božji anđeo. Stajao je s desne strane kadionog žrtvenika.

12 Kad ga ugleda, Zaharija se veoma prestraši.

13 Ali anđeo mu reče: 'Ne boj se, Zaharija! Jer uslišana ti je molitva: tvoja će ti žena Elizabeta roditi sina. Nadjenut ćeš mu ime Ivan.

14 Bit ćeš radostan i veseo, i mnogi će se veseliti njegovu rođenju.

15 Bit će on doista velik u očima Gospodnjim. Neće piti vina ni drugoga opojnog pića. Bit će ispunjen Svetim Duhom još od majčine utrobe.

16 Navest će mnoge židove da se obrate Gospodinu, svojemu Bogu.

17 Ići će pred Gospodinom pun duha i sile kao drevni prorok Ilija. Obratit će srce otaca k sinovima, a nepokorne umove promijeniti tako da prihvate razumnost pravednika. Pripremit će narod za dolazak Gospodnji.'

18 Zaharija reče anđelu: 'Po čemu ću znati da će se to dogoditi? Već sam star, a i žena mi je u poodmakloj dobi.'

19 Anđeo mu odgovori: 'Ja sam Gabrijel, koji stojim pred samim Bogom. Poslan sam da govorim s tobom i da ti donesem radosnu vijest.

20 A sada ćeš zanijemiti i nećeš moći govoriti do dana kada za to dođe vrijeme i moje se riječi ispune zato što im nisi povjerovao.

21 Narod je za to vrijeme čekao Zahariju i čudio se što se on toliko zadržao u Svetištu.

22 Kad je napokon izišao, nije im mogao ništa reći. Oni shvate da je u Svetištu imao viđenje. Pokušao im je govoriti znacima, ali je ostao nijem.

23 Ostao je u Hramu dok nisu istekli dani njegove službe, a zatim se vratio doma.

24 Ubrzo zatim njegova žena Elizabeta zanese. Pet mjeseci se krila. Govorila je:

25 'Gospodin mi je to učinio! Skinuo je s mene sramotu pred ljudima.'

Navještenje Isusova rođenja

26 Nakon šest mjeseci Bog pošalje anđela Gabrijela u galilejski grad Nazaret

27 k djevici Mariji, zaručenoj za čovjeka imenom Josip, iz Davidove loze.

28 Gabrijel joj se ukazao i rekao: 'Zdravo, milosti puna! Gospodin s tobom!'

29 Nato se Marija uznemiri te se počne domišljati što bi taj pozdrav mogao značiti.

30 'Ne boj se, Marijo!' reče joj anđeo. 'Bog ti je odlučio dati milost.

31 Zanijet ćeš i roditi sina. Nadjenut ćeš mu ime Isus.

32 On će biti vrlo velik i zvat će se Sin Svevišnjega. Gospodin Bog dat će mu prijestolje njegova pretka Davida.

33 Vladat će Izraelom[b] zauvijek; njegovu kraljevstvu neće biti kraja.'

34 Marija upita anđela: 'Ali kako? Ja još nisam upoznala muškarca.'

35 Anđeo joj odgovori: 'Sveti Duh će sići na tebe i sila Svevišnjega će te zakriliti. Zato će dijete koje rodiš biti sveto, Božji Sin.

36 Eto, tvoja je sestrična Elizabeta u starosti začela sina. Zvali su ju nerotkinjom, a trudna je već šest mjeseci.

37 Jer Bogu nije ništa nemoguće!'

38 Marija mu reče: 'Evo, Božja sam sluškinja. Neka mi bude kao što si rekao!' Anđeo tada ode.

Marija posjećuje Elizabetu

39 Nekoliko dana poslije Marija požuri u gorski predjel Judeje,

40 k Zahariji. Uđe u kuću i pozdravi Elizabetu.

41 Na Marijin pozdrav Elizabeti poskoči dijete u utrobi, a ona se napuni Svetim Duhom

42 te glasno poviče: 'Najblagoslovljenija si od svih žena i blagoslovljen je plod tvoje utrobe!

43 Kakve li časti da me posjeti majka mojega Gospodina!

44 Jer onog časa kad je tvoj pozdrav dopro do mojih ušiju, na tvoj je glas čedo u meni poskočilo od radosti!

45 Blago tebi jer si povjerovala da će se ispuniti što ti je rekao Gospodin!'

Marijin hvalospjev

46 Marija tada reče:
    'Slavi duša moja Gospodina!
47     Duh se moj raduje u Bogu, mojemu Spasitelju!
48     Spomenuo se milostivo svoje neznatne sluškinje! Svi će me naraštaji odsad nazivati blaženom
49     jer mi je Svesilni, čije je ime sveto, učinio velika djela.
50     Njegova je milost od naraštaja do naraštaja nad onima koji ga štuju.
51     Moćnom rukom čini silna djela, rastjeruje ohole i umišljene.
52     Zbacio je s prijestolja vladare, a uzvisio neznatne.
53     Gladne je nasitio dobrima, a bogataše otpustio praznih ruku.
54     Priskočio je u pomoć svojemu sluzi Izraelu sjećajući se milosti
55     koju je obećao našim precima: da će Abrahamu i njegovim potomcima uvijek biti milostiv.'

56 Marija je s Elizabetom ostala otprilike tri mjeseca, a zatim se vratila doma.

Rođenje Ivana KRSTITELJA

57 Elizabeti je došlo vrijeme da rodi te ona rodi sina.

58 Kad se među njezinim susjedima i rodbinom pročulo da joj je Bog iskazao veliku milost, veselili su se skupa s njom.

59 Kad je dijete navršilo osam dana, okupe se na obredu obrezanja. Htjeli su dječaka nazvati Zaharijom po ocu,

60 ali se Elizabeta usprotivi: 'Nipošto! Mora se zvati Ivan!'

61 'Pa u cijeloj se tvojoj obitelji nitko tako ne zove!'

62 Zato znacima upitaju dječakova oca kako ga želi nazvati.

63 On zatraži da mu daju pločicu i napiše: 'Zove se Ivan.' Svi se začude,

64 a Zahariji se odriješi jezik te on smjesta progovori i počne slaviti Boga.

65 Strah Božji obuzme sve žitelje toga kraja. Po cijelome judejskom gorju prepričavali su se ti događaji.

66 I tko god bi o njima čuo, razmišljao je o njima i pitao se: 'Što će biti od toga djeteta? Zaista je nad njim ruka Gospodnja.'

Zaharijino proročanstvo

67 Tada njegova oca Zahariju ispuni Sveti Duh te on izrekne proročanstvo:
68     'Slava Gospodinu Bogu Izraelovu jer je pohodio svoj narod i otkupio ga!
69     Podiže nam silnog Spasitelja iz potomstva svojega sluge Davida,
70     kao što je od davnine obećao kroz riječi svojih svetih proroka:
71     spasiti nas od neprijatelja i od ruku svih naših mrzitelja.
72     Bio je milosrdan našim precima i spomenuo se svojega svetog Saveza,
73     zavjeta koji je dao našemu ocu Abrahamu.
74     Izbavio nas je od neprijatelja da mu možemo služiti bez straha
75     u svetosti i pravednosti u sve svoje dane.
76     A ti ćeš se, sine moj, zvati prorokom Svevišnjega jer ćeš ići ispred Gospodina da mu pripraviš put.
77     Poučit ćeš njegov narod kako da spozna spasenje kroz oproštenje svojih grijeha,
78     po milosrdnom srcu našega Boga po kojemu će nas pohoditi zora s visine
79     da donese svjetlo onima koji prebivaju u tmini i u smrtnoj sjeni te da naše korake povede putem mira.'

80 Dječak je rastao i duhovno jačao. Kad je odrastao, živio je u pustinji sve dok nije započeo javnu službu pred Izraelom.

Notas al pie

  1. Evanđelje po Luki 1:2 U grčkome: onih koji su od početka bili očevici i sluge Riječi.
  2. Evanđelje po Luki 1:33 U grčkome: domom Jakovljevim

Nova Versão Internacional

Lucas 1

Introdução

1Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram[a] entre nós, conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra. Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo, para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.

O Nascimento de João Batista é Predito

No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão. Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor. Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.

Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus. Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso. 10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.

11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso. 12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo. 13 Mas o anjo lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João. 14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele, 15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento[b]. 16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus. 17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor”.

18 Zacarias perguntou ao anjo: “Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada”.

19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas. 20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno”.

21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário. 22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.

23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa. 24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa. 25 E ela dizia: “Isto é obra do Senhor! Agora ele olhou para mim favoravelmente, para desfazer a minha humilhação perante o povo”.

O Nascimento de Jesus é Predito

26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia, 27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria. 28 O anjo, aproximando-se dela, disse: “Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você!”

29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação. 30 Mas o anjo lhe disse:

“Não tenha medo, Maria;
    você foi agraciada por Deus!
31 Você ficará grávida
    e dará à luz um filho,
e lhe porá o nome de Jesus.
32 Ele será grande
    e será chamado
    Filho do Altíssimo.
O Senhor Deus lhe dará
    o trono de seu pai Davi,
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó;
    seu Reino jamais terá fim”.

34 Perguntou Maria ao anjo: “Como acontecerá isso, se sou virgem?”

35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado Santo, Filho de Deus.[c] 36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação. 37 Pois nada é impossível para Deus”.

38 Respondeu Maria: “Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra”. Então o anjo a deixou.

Maria Visita Isabel

39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para uma cidade da região montanhosa da Judéia, 40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel. 41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo. 42 Em alta voz exclamou:

“Bendita é você
    entre as mulheres,
e bendito é o filho
    que você dará à luz!

43 Mas por que sou tão agraciada, ao ponto de me visitar a mãe do meu Senhor? 44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria. 45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse!”

O Cântico de Maria

46 Então disse Maria:

“Minha alma engrandece
    ao Senhor
47 e o meu espírito se alegra
    em Deus,
meu Salvador,
48 pois atentou
    para a humildade
    da sua serva.
De agora em diante,
    todas as gerações
    me chamarão
bem-aventurada,
49 pois o Poderoso fez
    grandes coisas em meu favor;
santo é o seu nome.
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem,
    de geração em geração.
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço;
dispersou os que são soberbos
    no mais íntimo do coração.
52 Derrubou governantes
    dos seus tronos,
mas exaltou os humildes.
53 Encheu de coisas boas
    os famintos,
mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ajudou a seu servo Israel,
lembrando-se
    da sua misericórdia
55 para com Abraão
    e seus descendentes
    para sempre,
como dissera
    aos nossos antepassados”.

56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.

O Nascimento de João Batista

57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho. 58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.

59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias; 60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: “Não! Ele será chamado João”.

61 Disseram-lhe: “Você não tem nenhum parente com esse nome”.

62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse. 63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: “O nome dele é João”. 64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus. 65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas. 66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: “O que vai ser este menino?” Pois a mão do Senhor estava com ele.

O Cântico de Zacarias

67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:

68 “Louvado seja o Senhor,
    o Deus de Israel,
porque visitou e redimiu
    o seu povo.
69 Ele promoveu
    poderosa salvação[d] para nós,
na linhagem do seu servo Davi,
70 (como falara pelos seus santos profetas,
    na antigüidade),
71 salvando-nos
    dos nossos inimigos
e da mão de todos
    os que nos odeiam,
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados
    e lembrar sua santa aliança,
73 o juramento que fez
    ao nosso pai Abraão:
74 resgatar-nos da mão
    dos nossos inimigos
para o servirmos sem medo,
75 em santidade e justiça,
    diante dele
todos os nossos dias.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo,
    pois irá adiante do Senhor,
para lhe preparar o caminho,
77 para dar ao seu povo
    o conhecimento da salvação,
mediante o perdão
    dos seus pecados,
78 por causa
    das ternas misericórdias
    de nosso Deus,
pelas quais do alto
    nos visitará
o sol nascente,
79 para brilhar sobre aqueles
    que estão vivendo nas trevas
    e na sombra da morte,
e guiar nossos pés
    no caminho da paz”.

80 E o menino crescia e se fortalecia em espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.

Notas al pie

  1. 1.1 Ou que foram aceitos com convicção
  2. 1.15 Ou desde o ventre de sua mãe
  3. 1.35 Ou Assim, o santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
  4. 1.69 Grego: Ele erigiu um chifre de salvação.