Knijga O Kristu

Evanđelje po Ivanu 1

U početku je postojao On koji bijaše Riječ. On je bio s Bogom i bio je Bog.

U početku je bio kod Boga.

Stvorio je sve što postoji. Ne postoji ništa što nije On stvorio.

U njemu bijaše Život i taj je Život svjetlo ljudima.

To svjetlo prodire kroz tamu i tama ga nikada ne može ugasiti.

Bog je poslao Ivana Krstitelja

da svima govori o svjetlu kako bi svatko mogao povjerovati na temelju njegova svjedočanstva.

Sam Ivan nije bio svjetlo; on je bio tek svjedok koji je trebao govoriti o svjetlu.

Onaj koji je istinito svjetlo što prosvjetljuje svakog čovjeka došao je na svijet.

10 Iako je stvorio svijet, kad je došao, svijet ga nije prepoznao.

11 Nisu ga prihvatili ni u njegovoj vlastitoj zemlji, u vlastitom narodu.

12 Ali svima onima koji su povjerovali u njega i prihvatili ga dao je pravo da postanu Božjom djecom jer su se pouzdali u njegovo ime da ih spasi.

13 Svi koji povjeruju u njega ponovno se rađaju, ali ne tjelesnim rođenjem koje dolazi od ljudske strasti ili od čovjekove volje, nego od Boga.

14 Tako je On, koji bijaše Riječ, postao čovjekom i živio je ovdje na zemlji, među nama. Bio je pun milosti i istine. A mi smo vidjeli njegovu slavu, slavu Očeva Sina jedinca.

15 Ivan je za njega svjedočio vičući: 'To je onaj za kojega sam vam govorio: Dolazi za mnom netko mnogo veći od mene jer je postojao davno prije mene.'

16 Svi smo primali od njegove punine, milost za milošću.

17 Mojsije je donio Zakon, dok su po Kristu došle istina i milost.

18 Boga, zapravo, nitko nikad nije vidio osim njegova jedinorođenoga Sina - Boga - jer je on iz Očevih njedara i govorio nam je o Ocu.

Svjedočanstvo Ivana Krstitelja

19 Ovo je Ivanovo svjedočanstvo: židovi poslaše svećenike i njihove pomoćnike iz Jeruzalema da upitaju Ivana tko je on.

20 On je otvoreno priznao: 'Ja nisam Krist.'

21 'A tko si onda?' pitali su ga. 'Jesi li Ilija?''Nisam

22 'Pa tko si onda? Reci nam da možemo odgovoriti onima koji su nas poslali. Što imaš reći o sebi?'

23 On im odgovori:
    'Ja sam glas koji viče iz gole pustinje:
    "Pripravite se za dolazak Gospodnji!' kako je prorokovao Izaija.'

24 Izaslanici bijahu farizeji.

25 Upitaju ga: 'Ako nisi Krist, ni Ilija, ni Prorok, odakle ti pravo da krstiš?'

26 'Ja krstim samo vodom

27 On će uskoro započeti svoju službu među vama, a ja mu nisam dostojan ni robom biti.'[a]

28 To se dogodilo u Betaniji, s one strane Jordana na kojoj je Ivan krstio narod.

Isus, Jaganjac Božji

29 Sutradan Ivan ugleda Isusa kako mu prilazi, pa reče: 'Pogledajte! Evo Jaganjca Božjega koji odnosi grijeh svijeta!

30 Ovo je taj za kojega sam rekao: "Uskoro dolazi čovjek koji je mnogo veći od mene jer je postojao i prije mene.'

31 Nisam znao da je on taj, ali ovdje sam i krstim vodom zato da bih ga objavio izraelskom narodu.'

32 Zatim Ivan posvjedoči: 'Vidio sam Svetog Duha gdje silazi u obliku goluba i ostaje na njemu.

33 Nisam znao da je on taj

34 Vidio sam da se to dogodilo ovomu čovjeku i zato svjedočim da je on Božji Sin.'[b]

Prvi učenici

35 Sutradan je Ivan stajao s dvojicom svojih učenika,

36 a Isus je onuda prolazio. Ivan ga ugleda i reče: 'Pogledajte! Evo Jaganjca Božjega!'

37 Kad su to čula dvojica njegovih učenika, okrenu se i pođu za Isusom.

38 Isus se okrene i spazi ih kako ga slijede. 'Što hoćete?' upita ih.'Rabbi (to znači: Učitelju), gdje stanuješ?' odgovore oni pitanjem.

39 'Dođite i vidjet ćete

40 Jedan od dvojice koji su čuli što je Ivan rekao i pošli za Isusom bio je Andrija, brat Šimuna Petra.

41 Andrija najprije ode potražiti brata i kaza mu: 'Našli smo Mesiju (to znači: Krista)!'

42 I dovede Petra da upozna Isusa. Isus ga pomnjivo pogleda i reče mu: 'Ti si Šimun, Ivanov sin, ali zvat ćeš se Kefa (to znači: Petar[c])!'

43 Sutradan Isus odluči poći u Galileju. Susretne Filipa i reče mu: 'Pođi za mnom!'

44 Filip bijaše iz Betsaide, iz Petrova i Andrijina rodnoga grada.

45 Filip pak potraži Natanaela i reče mu: 'Našli smo Mesiju, onoga o kojemu su pisali Mojsije i Proroci. To je Isus, Josipov sin, iz Nazareta.'

46 'Iz Nazareta!' poviče Natanael. 'Može li odande doći što dobro?' 'Samo dođi i uvjeri se

47 Dok su se približavali, Isus ga ugleda i reče: 'Evo poštenoga čovjeka, pravog Izraelca.'

48 'Otkud znaš kakav sam?' upita Natanael.Isus mu odgovori: 'Vidio sam te pod smokvom prije nego te je Filip našao.'

49 Nato mu Natanael odgovori: 'Učitelju, ti si Božji Sin! Ti si kralj Izraela!'

50 'Zar vjeruješ samo zato što sam ti rekao da sam te vidio pod smokvom?' upita Isus. 'Vidjet ćeš i više od toga.

51 Gledat ćete, zaista vam kažem, kako se otvara nebo i kako anđeli Božji uzlaze i silaze nad Sinom Čovječjim.'[d]

Notas al pie

  1. Evanđelje po Ivanu 1:27 U grčkome: odvezati sandale.
  2. Evanđelje po Ivanu 1:34 U nekim rukopisima: Božji izabranik.
  3. Evanđelje po Ivanu 1:42 Stijena
  4. Evanđelje po Ivanu 1:51 Vidjeti Postanak 28:10-17.

Słowo Życia

Ewangelia według św. Jana 1

Słowo stało się ciałem

1Na początku było Słowo.
Było ono u Boga i było Bogiem.
Od samego początku było razem z Bogiem.
Ono powołało wszystko do istnienia.
I nic, co zostało stworzone, nie zaistniało bez Niego.
W Nim było życie, a życie jest dla ludzi światłem.
To Światło świeci w ciemnościach,
a mrok nie był w stanie Go pochłonąć.
Bóg posłał swojego człowieka, imieniem Jan,
aby powiedział ludziom o prawdziwym Świetle
i aby dzięki niemu wszyscy uwierzyli.
Sam Jan nie był Światłem,
lecz miał o Nim opowiedzieć.
I nadeszło prawdziwe Światło,
które oświeca każdego człowieka,
przychodzącego na świat.
10 Pojawiło się na świecie,
który dzięki Niemu powstał,
ale świat Go nie rozpoznał.
11 Przyszło do swojej własności,
ale swoi Go nie przyjęli.
12 Tym jednak, którzy Je przyjęli, i uwierzyli Mu
dało prawo stać się dziećmi Bożymi,
13 które narodziły się nie fizycznie
—w wyniku namiętności
czy ludzkich planów—ale z Boga.
14 Słowo stało się ciałem i jako człowiek
zamieszkało wśród nas.
Ujrzeliśmy więc Jego chwałę—chwałę,
jaką Ojciec obdarzył swojego jedynego Syna,
pełnego łaski i prawdy.

Jan Chrzciciel

15 Jan Chrzciciel powiedział o Nim, wołając do zebranych wokół niego ludzi:

—To właśnie o Nim mówiłem: „Nadchodzi ktoś większy ode mnie, bo istniał wcześniej niż ja!”.

16 Z Jego bogactwa wszyscy otrzymaliśmy wiele łask. 17 Mojżesz dał nam Prawo, natomiast dzięki Jezusowi Chrystusowi nadeszła łaska i prawda. 18 Boga nikt nigdy nie widział, a pokazał Go nam Jedyny Syn—Bóg, który stanowi jedno z Ojcem.

19 Żydowscy przywódcy z Jerozolimy wysłali do Jana Chrzciciela kapłanów i ich pomocników z pytaniem:

—Kim właściwie jesteś?

20 Wtedy on jednoznacznie i dobitnie odpowiedział:

—Nie jestem Mesjaszem!

21 —No to kim? Eliaszem?—pytali.

—Nie.

—To może prorokiem?

—Też nie—odpowiedział Jan.

22 —Kim więc jesteś? Co mamy powiedzieć tym, którzy nas wysłali? Co możesz o sobie powiedzieć?—dopytywali go.

23 —Jak powiedział prorok Izajasz: „Jestem głosem wołającego na pustyni: Przygotujcie Panu drogę!”—odrzekł Jan.

24 Niektórzy wysłannicy, należący do ugrupowania faryzeuszy, 25 zapytali go:

—Dlaczego więc chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?

26-27 —Ja zanurzam tylko w wodzie—odparł Jan. —Lecz niebawem nadejdzie ktoś, kto już jest wśród was, ale na razie nie dał się wam poznać. Ja nie jestem nawet godzien zdjąć Mu butów!

28 Miało to miejsce po drugiej stronie Jordanu, w Betanii, gdzie Jan udzielał ludziom chrztu.

Jezus ofiarnym Barankiem Bożym

29 Następnego dnia Jan ujrzał nadchodzącego Jezusa i rzekł:

—Oto Baranek, którego Bóg złoży w ofierze, aby usunąć grzech świata! 30 To Jego miałem na myśli mówiąc, że „nadchodzi ktoś większy ode mnie, bo istniał wcześniej niż ja!”. 31 Nie wiedziałem, że to On, ale po to właśnie przyszedłem i zacząłem chrzcić ludzi, aby ogłosić Izraelowi Jego nadejście.

32 Jan kontynuował:

—Widziałem Ducha, który zstąpił na Niego z nieba jak gołąb. 33 Nie wiedziałem, że to On, ale Bóg, który mnie posłał, abym zanurzał ludzi w wodzie, powiedział: „Ten, na którego zstąpi Duch i spocznie na Nim, będzie zanurzał ludzi w Duchu Świętym”. 34 Widziałem to i dlatego oświadczam, że On jest Synem Boga!

Pierwsi uczniowie Jezusa

35 Następnego dnia Jan stał z dwoma uczniami. 36 Gdy zobaczył idącego Jezusa, powiedział:

—Oto Baranek, którego Bóg złoży w ofierze!

37 Obaj uczniowie usłyszeli to i poszli za Jezusem. 38 On obejrzał się i widząc, że za Nim idą, zapytał:

—Czego szukacie?

—Rabbi! (to znaczy: „Nauczycielu!”). Gdzie się zatrzymałeś na nocleg?—zapytali.

39 —Chodźcie i zobaczcie—odpowiedział Jezus.

Poszli więc z Nim, a ponieważ było już około czwartej po południu, zostali u Niego do końca dnia. 40 Jednym z nich był Andrzej, brat Szymona Piotra. 41 Odszukał on później Szymona i powiedział:

—Znaleźliśmy Mesjasza! (to znaczy: „Chrystusa”).

42 I zaprowadził go do Jezusa, a On spojrzał na niego i rzekł:

—Ty jesteś Szymon, syn Jana. Ale od teraz będziesz się nazywał Kefas (to znaczy: „Piotr”—„skała”).

Jezus powołuje Filipa i Natanaela

43 Następnego dnia Jezus postanowił pójść do Galilei. Po drodze spotkał Filipa i rzekł do niego:

—Chodź ze Mną.

44 Filip pochodził z Betsaidy, rodzinnego miasteczka Andrzeja i Piotra. 45 Spotkał on później Natanaela i powiedział mu:

—Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz i prorocy! To Jezus, syn Józefa z Nazaretu!

46 —Z Nazaretu?!—zdziwił się Natanael. —Czy stamtąd może pochodzić coś dobrego?

—Sam się przekonaj!—odrzekł Filip.

47 Gdy zbliżali się do Jezusa, On zobaczył Natanaela i powiedział:

—Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma fałszu.

48 —Skąd mnie znasz?—zdumiał się Natanael.

—Widziałem cię pod drzewem figowym, zanim spotkał cię Filip—odrzekł Jezus.

49 —Nauczycielu! Jesteś Synem Boga! Jesteś Królem Izraela!

50 —Wierzysz w to, ponieważ powiedziałem, że widziałem cię, gdy byłeś pod drzewem figowym?—odparł Jezus. —Ujrzysz jeszcze więcej! 51 Zapewniam was: Zobaczycie otwarte niebo i aniołów Boga wstępujących i zstępujących na Mnie, Syna Człowieczego.