Knijga O Kristu

Evanđelje po Ivanu 1

U početku je postojao On koji bijaše Riječ. On je bio s Bogom i bio je Bog.

U početku je bio kod Boga.

Stvorio je sve što postoji. Ne postoji ništa što nije On stvorio.

U njemu bijaše Život i taj je Život svjetlo ljudima.

To svjetlo prodire kroz tamu i tama ga nikada ne može ugasiti.

Bog je poslao Ivana Krstitelja

da svima govori o svjetlu kako bi svatko mogao povjerovati na temelju njegova svjedočanstva.

Sam Ivan nije bio svjetlo; on je bio tek svjedok koji je trebao govoriti o svjetlu.

Onaj koji je istinito svjetlo što prosvjetljuje svakog čovjeka došao je na svijet.

10 Iako je stvorio svijet, kad je došao, svijet ga nije prepoznao.

11 Nisu ga prihvatili ni u njegovoj vlastitoj zemlji, u vlastitom narodu.

12 Ali svima onima koji su povjerovali u njega i prihvatili ga dao je pravo da postanu Božjom djecom jer su se pouzdali u njegovo ime da ih spasi.

13 Svi koji povjeruju u njega ponovno se rađaju, ali ne tjelesnim rođenjem koje dolazi od ljudske strasti ili od čovjekove volje, nego od Boga.

14 Tako je On, koji bijaše Riječ, postao čovjekom i živio je ovdje na zemlji, među nama. Bio je pun milosti i istine. A mi smo vidjeli njegovu slavu, slavu Očeva Sina jedinca.

15 Ivan je za njega svjedočio vičući: 'To je onaj za kojega sam vam govorio: Dolazi za mnom netko mnogo veći od mene jer je postojao davno prije mene.'

16 Svi smo primali od njegove punine, milost za milošću.

17 Mojsije je donio Zakon, dok su po Kristu došle istina i milost.

18 Boga, zapravo, nitko nikad nije vidio osim njegova jedinorođenoga Sina - Boga - jer je on iz Očevih njedara i govorio nam je o Ocu.

Svjedočanstvo Ivana Krstitelja

19 Ovo je Ivanovo svjedočanstvo: židovi poslaše svećenike i njihove pomoćnike iz Jeruzalema da upitaju Ivana tko je on.

20 On je otvoreno priznao: 'Ja nisam Krist.'

21 'A tko si onda?' pitali su ga. 'Jesi li Ilija?''Nisam

22 'Pa tko si onda? Reci nam da možemo odgovoriti onima koji su nas poslali. Što imaš reći o sebi?'

23 On im odgovori:
    'Ja sam glas koji viče iz gole pustinje:
    "Pripravite se za dolazak Gospodnji!' kako je prorokovao Izaija.'

24 Izaslanici bijahu farizeji.

25 Upitaju ga: 'Ako nisi Krist, ni Ilija, ni Prorok, odakle ti pravo da krstiš?'

26 'Ja krstim samo vodom

27 On će uskoro započeti svoju službu među vama, a ja mu nisam dostojan ni robom biti.'[a]

28 To se dogodilo u Betaniji, s one strane Jordana na kojoj je Ivan krstio narod.

Isus, Jaganjac Božji

29 Sutradan Ivan ugleda Isusa kako mu prilazi, pa reče: 'Pogledajte! Evo Jaganjca Božjega koji odnosi grijeh svijeta!

30 Ovo je taj za kojega sam rekao: "Uskoro dolazi čovjek koji je mnogo veći od mene jer je postojao i prije mene.'

31 Nisam znao da je on taj, ali ovdje sam i krstim vodom zato da bih ga objavio izraelskom narodu.'

32 Zatim Ivan posvjedoči: 'Vidio sam Svetog Duha gdje silazi u obliku goluba i ostaje na njemu.

33 Nisam znao da je on taj

34 Vidio sam da se to dogodilo ovomu čovjeku i zato svjedočim da je on Božji Sin.'[b]

Prvi učenici

35 Sutradan je Ivan stajao s dvojicom svojih učenika,

36 a Isus je onuda prolazio. Ivan ga ugleda i reče: 'Pogledajte! Evo Jaganjca Božjega!'

37 Kad su to čula dvojica njegovih učenika, okrenu se i pođu za Isusom.

38 Isus se okrene i spazi ih kako ga slijede. 'Što hoćete?' upita ih.'Rabbi (to znači: Učitelju), gdje stanuješ?' odgovore oni pitanjem.

39 'Dođite i vidjet ćete

40 Jedan od dvojice koji su čuli što je Ivan rekao i pošli za Isusom bio je Andrija, brat Šimuna Petra.

41 Andrija najprije ode potražiti brata i kaza mu: 'Našli smo Mesiju (to znači: Krista)!'

42 I dovede Petra da upozna Isusa. Isus ga pomnjivo pogleda i reče mu: 'Ti si Šimun, Ivanov sin, ali zvat ćeš se Kefa (to znači: Petar[c])!'

43 Sutradan Isus odluči poći u Galileju. Susretne Filipa i reče mu: 'Pođi za mnom!'

44 Filip bijaše iz Betsaide, iz Petrova i Andrijina rodnoga grada.

45 Filip pak potraži Natanaela i reče mu: 'Našli smo Mesiju, onoga o kojemu su pisali Mojsije i Proroci. To je Isus, Josipov sin, iz Nazareta.'

46 'Iz Nazareta!' poviče Natanael. 'Može li odande doći što dobro?' 'Samo dođi i uvjeri se

47 Dok su se približavali, Isus ga ugleda i reče: 'Evo poštenoga čovjeka, pravog Izraelca.'

48 'Otkud znaš kakav sam?' upita Natanael.Isus mu odgovori: 'Vidio sam te pod smokvom prije nego te je Filip našao.'

49 Nato mu Natanael odgovori: 'Učitelju, ti si Božji Sin! Ti si kralj Izraela!'

50 'Zar vjeruješ samo zato što sam ti rekao da sam te vidio pod smokvom?' upita Isus. 'Vidjet ćeš i više od toga.

51 Gledat ćete, zaista vam kažem, kako se otvara nebo i kako anđeli Božji uzlaze i silaze nad Sinom Čovječjim.'[d]

Notas al pie

  1. Evanđelje po Ivanu 1:27 U grčkome: odvezati sandale.
  2. Evanđelje po Ivanu 1:34 U nekim rukopisima: Božji izabranik.
  3. Evanđelje po Ivanu 1:42 Stijena
  4. Evanđelje po Ivanu 1:51 Vidjeti Postanak 28:10-17.

Nueva Versión Internacional

Juan 1

El Verbo se hizo hombre

1En el principio ya existía el Verbo,
    y el Verbo estaba con Dios,
    y el Verbo era Dios.
Él estaba con Dios en el principio.
Por medio de él todas las cosas fueron creadas;
    sin él, nada de lo creado llegó a existir.
En él estaba la vida,
    y la vida era la luz de la humanidad.
Esta luz resplandece en las tinieblas,
    y las tinieblas no han podido extinguirla.[a]

Vino un hombre llamado Juan. Dios lo envió como testigo para dar testimonio de la luz, a fin de que por medio de él todos creyeran. Juan no era la luz, sino que vino para dar testimonio de la luz. Esa luz verdadera, la que alumbra a todo ser humano, venía a este mundo.[b]

10 El que era la luz ya estaba en el mundo, y el mundo fue creado por medio de él, pero el mundo no lo reconoció. 11 Vino a lo que era suyo, pero los suyos no lo recibieron. 12 Mas a cuantos lo recibieron, a los que creen en su nombre, les dio el derecho de ser hijos de Dios. 13 Estos no nacen de la sangre, ni por deseos naturales, ni por voluntad humana, sino que nacen de Dios.

14 Y el Verbo se hizo hombre y habitó[c] entre nosotros. Y hemos contemplado su gloria, la gloria que corresponde al Hijo unigénito del Padre, lleno de gracia y de verdad.

15 Juan dio testimonio de él, y a voz en cuello proclamó: «Este es aquel de quien yo decía: “El que viene después de mí es superior a mí, porque existía antes que yo”». 16 De su plenitud todos hemos recibido gracia sobre gracia, 17 pues la ley fue dada por medio de Moisés, mientras que la gracia y la verdad nos han llegado por medio de Jesucristo. 18 A Dios nadie lo ha visto nunca; el Hijo unigénito, que es Dios[d] y que vive en unión íntima con el Padre, nos lo ha dado a conocer.

Juan el Bautista niega ser el Cristo

19 Este es el testimonio de Juan cuando los judíos de Jerusalén enviaron sacerdotes y levitas a preguntarle quién era. 20 No se negó a declararlo, sino que confesó con franqueza:

—Yo no soy el Cristo.

21 —¿Quién eres entonces? —le preguntaron—. ¿Acaso eres Elías?

—No lo soy.

—¿Eres el profeta?

—No lo soy.

22 —¿Entonces quién eres? ¡Tenemos que llevar una respuesta a los que nos enviaron! ¿Cómo te ves a ti mismo?

23 —Yo soy la voz del que grita en el desierto: “Enderecen el camino del Señor”[e] —respondió Juan, con las palabras del profeta Isaías.

24 Algunos que habían sido enviados por los fariseos 25 lo interrogaron:

—Pues, si no eres el Cristo ni Elías ni el profeta, ¿por qué bautizas?

26 —Yo bautizo con[f] agua, pero entre ustedes hay alguien a quien no conocen, 27 y que viene después de mí, al cual yo no soy digno ni siquiera de desatarle la correa de las sandalias.

28 Todo esto sucedió en Betania, al otro lado del río Jordán, donde Juan estaba bautizando.

Jesús, el Cordero de Dios

29 Al día siguiente Juan vio a Jesús que se acercaba a él, y dijo: «¡Aquí tienen al Cordero de Dios, que quita el pecado del mundo! 30 De este hablaba yo cuando dije: “Después de mí viene un hombre que es superior a mí, porque existía antes que yo”. 31 Yo ni siquiera lo conocía, pero, para que él se revelara al pueblo de Israel, vine bautizando con agua».

32 Juan declaró: «Vi al Espíritu descender del cielo como una paloma y permanecer sobre él. 33 Yo mismo no lo conocía, pero el que me envió a bautizar con agua me dijo: “Aquel sobre quien veas que el Espíritu desciende y permanece es el que bautiza con el Espíritu Santo”. 34 Yo lo he visto y por eso testifico que este es el Hijo de Dios».

Los primeros discípulos de Jesús

35 Al día siguiente Juan estaba de nuevo allí, con dos de sus discípulos. 36 Al ver a Jesús que pasaba por ahí, dijo:

—¡Aquí tienen al Cordero de Dios!

37 Cuando los dos discípulos le oyeron decir esto, siguieron a Jesús. 38 Jesús se volvió y, al ver que lo seguían, les preguntó:

—¿Qué buscan?

—Rabí, ¿dónde te hospedas? (Rabí significa: Maestro).

39 —Vengan a ver —les contestó Jesús.

Ellos fueron, pues, y vieron dónde se hospedaba, y aquel mismo día se quedaron con él. Eran como las cuatro de la tarde.[g]

40 Andrés, hermano de Simón Pedro, era uno de los dos que, al oír a Juan, habían seguido a Jesús. 41 Andrés encontró primero a su hermano Simón, y le dijo:

—Hemos encontrado al Mesías (es decir, el Cristo).

42 Luego lo llevó a Jesús, quien, mirándolo fijamente, le dijo:

—Tú eres Simón, hijo de Juan. Serás llamado Cefas (es decir, Pedro).

Jesús llama a Felipe y a Natanael

43 Al día siguiente, Jesús decidió salir hacia Galilea. Se encontró con Felipe, y lo llamó:

—Sígueme.

44 Felipe era del pueblo de Betsaida, lo mismo que Andrés y Pedro. 45 Felipe buscó a Natanael y le dijo:

—Hemos encontrado a Jesús de Nazaret, el hijo de José, aquel de quien escribió Moisés en la ley, y de quien escribieron los profetas.

46 —¡De Nazaret! —replicó Natanael—. ¿Acaso de allí puede salir algo bueno?

—Ven a ver —le contestó Felipe.

47 Cuando Jesús vio que Natanael se le acercaba, comentó:

—Aquí tienen a un verdadero israelita, en quien no hay falsedad.

48 —¿De dónde me conoces? —le preguntó Natanael.

—Antes de que Felipe te llamara, cuando aún estabas bajo la higuera, ya te había visto.

49 —Rabí, ¡tú eres el Hijo de Dios! ¡Tú eres el Rey de Israel! —declaró Natanael.

50 —¿Lo crees porque te dije que te vi cuando estabas debajo de la higuera? ¡Vas a ver aun cosas más grandes que estas!

Y añadió:

51 —Ciertamente les aseguro que ustedes verán abrirse el cielo, y a los ángeles de Dios subir y bajar sobre el Hijo del hombre.

Notas al pie

  1. 1:5 extinguirla. Alt. comprenderla.
  2. 1:9 Esa … mundo. Alt. Esa era la luz verdadera que alumbra a todo ser humano que viene al mundo.
  3. 1:14 habitó. Lit. puso su carpa.
  4. 1:18 el Hijo unigénito, que es Dios. Lit. Dios unigénito. Var. el Hijo unigénito.
  5. 1:23 Is 40:3
  6. 1:26 con. Alt. en; también en vv. 31 y 33.
  7. 1:39 Eran … tarde (si se cuentan las horas a partir de las seis de la mañana, según la hora judía). Lit. Era como la hora décima; véase nota en 19:14.