Knijga O Kristu

Djela apostolska 11

Petar objašnjava svoj postupak

1Apostoli i braća u Judeji doznali su da su pogani prihvatili Božju riječ.

Kad je Petar došao u Jeruzalem, neki su mu židovski vjernici počeli prigovarati:

'Ušao si u poganski dom! Čak si i jeo s njima!'

Petar im ispriča kako se to dogodilo:

'U Jopi sam se molio i u zanosu imao viđenje: nešto poput velikog platna zavezanoga na četiri kraja kako se s neba spušta do mene.

Pogledam unutra i vidim svakakve četveronošce, zvijeri i gmazove te ptice nebeske.

Začujem glas koji mi govori: 'Ustani, Petre! Kolji i jedi!'

'Nipošto, Gospodine

'Ne nazivaj nečistim ono što Bog proglasi čistim!' opet se javi glas.

10 To se triput ponovilo, a onda se sve uzdignulo u nebo.

11 Upravo tada pojave se pred kućom trojica ljudi iz Cezareje koji su došli po mene.

12 Sveti Duh rekao mi je da idem s njima ne oklijevajući. Sa mnom su pošla i ova šestorica braće i ubrzo smo stigli u dom čovjeka koji je poslao po nas.

13 Ispripovjedio nam je kako mu se doma ukazao anđeo i rekao mu: "Pošalji ljude u Jopu po Šimuna nazvanoga Petar.

14 On će ti reći kako da se spasiš i ti i svi tvoji ukućani.'

15 Počeo sam im propovijedati Radosnu vijest, ali tek što sam počeo siđe na njih Sveti Duh, baš kao što je u početku na nas sišao.

16 Tada sam se sjetio što nam je rekao Gospodin: "Ivan je krstio vodom, ali vi ćete biti kršteni Svetim Duhom.'

17 Kad je već Bog dao tim poganima isti dar kao i nama koji smo povjerovali u Gospodina Isusa Krista, tko sam ja da mu se protivim?'

18 Kad su to čuli, umire se i počnu slaviti Boga. 'Bog je i poganima dao da se obrate i da imaju vječni život!' govorili su.

Crkva u Antiohiji i Siriji

19 Vjernici, koji su se u međuvremenu razbježali zbog nevolje koja ih je snašla zbog Stjepana, došli su do Fenicije, Cipra i sirijske Antiohije. Radosnu vijest propovijedali su samo židovima.

20 Ali neki od vjernika koji su u Antiohiju došli s Cipra i Cirene počnu i poganima[a] propovijedati o Gospodinu Isusu.

21 Ruka Gospodnja bila je s njima te velik broj pogana povjeruje i obrati se Gospodinu.

22 Ta je vijest doprla do Crkve u Jeruzalemu pa oni pošalju Barnabu u Antiohiju.

23 Kad je vidio kakvu im je milost Bog ukazao, razveseli se te je ohrabrivao vjernike da ostanu vjerni Gospodinu.

24 Barnaba je bio čestit čovjek, pun Svetoga Duha i čvrste vjere. I veliko mnoštvo ljudi obrati se Gospodinu.

25 Barnaba zatim ode u Tarz potražiti Savla.

26 Pronađe ga i odvede u Antiohiju. Obojica su ondje ostali godinu dana i na crkvenim sastancima poučavali veliko mnoštvo ljudi. Ondje su se vjernici[b] prvi put prozvali kršćanima.

27 U to doba dođu u Antiohiju neki proroci iz Jeruzalema.

28 Jedan od njih, imenom Agab, pretkaže po Duhu da će u cijelomu Rimskom Carstvu zavladati velika glad. To se i dogodi za Klaudijeve vladavine.

29 Vjernici iz Antiohije zato odluče da svatko od njih pošalje pomoć koliku može braći u Judeji.

30 Učine tako te pošalju pomoć starješinama po Barnabi i Savlu.

Notas al pie

  1. Djela apostolska 11:20 U grčkome: Grcima
  2. Djela apostolska 11:26 U grčkome: učenici.

Słowo Życia

Dzieje Apostolskie 11

Piotr wyjaśnia swoje działania

1Wkrótce wiadomość o tym, że również poganie przyjęli słowo Boże, dotarła do apostołów i innych wierzących w Judei. A gdy Piotr wrócił do Jerozolimy, uczniowie pochodzenia żydowskiego zaczęli stawiać mu zarzuty.

—Przebywałeś wśród pogan i nawet jadłeś z nimi!—oburzali się.

4-5 —Pewnego dnia w Jaffie, gdy się modliłem, miałem widzenie—zaczął opowiadać Piotr. —Z nieba prosto na mnie spuszczone zostało coś jakby ogromna płachta, trzymana za cztery rogi. Zajrzałem do środka i zobaczyłem w niej różne gatunki zwierząt, płazów i ptaków. Usłyszałem też głos, mówiący do mnie: „Rusz się, Piotrze. Zabij je i jedz”. Odpowiedziałem na to: „Nigdy w życiu, Panie! Nigdy nie jadłem żadnych nieczystych stworzeń, bo zabrania tego Prawo Mojżesza!”. Lecz głos z nieba odezwał się znowu: „Nie uważaj za nieczyste tego, co Bóg oczyścił”. 10 Powtórzyło się to trzy razy, po czym wszystko zostało z powrotem zabrane do nieba. 11 Wtedy właśnie przed domem, w którym mieszkaliśmy, stanęli trzej ludzie, wysłani do mnie z Cezarei. 12 Duch Święty powiedział mi, abym poszedł z nimi, nie zważając na to, że są poganami. Towarzyszyło mi tych oto sześciu wierzących. Gdy dotarliśmy do domu tego człowieka, 13 opowiedział nam, że ukazał mu się anioł, który powiedział: „Wyślij swoich ludzi do Jaffy i zaproś Szymona Piotra. 14 On powie ci coś, dzięki czemu ty i twoi domownicy zostaniecie zbawieni”. 15 Gdy, przybywszy do nich, zacząłem mówić, zstąpił na nich Duch Święty, tak samo jak na nas podczas święta Pięćdziesiątnicy. 16 Przypomniałem sobie wtedy słowa Pana: „Jan Chrzciciel zanurzał w wodzie, lecz wy zostaniecie zanurzeni w Duchu Świętym”. 17 Skoro więc poganom Bóg dał ten sam dar, co nam, którzy uwierzyliśmy w Jezusa Chrystusa, to czy mogłem sprzeciwić się Bogu?

18 Po tych słowach zapadła cisza, następnie zaś wszyscy zaczęli wielbić Boga, mówiąc:

—A więc również poganom Bóg dał możliwość opamiętania się i otrzymania życia wiecznego!

Kościół w Antiochii

19 Tymczasem wierzący, którzy po śmierci Szczepana uciekli z Jerozolimy przed prześladowaniami, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii. Po drodze głosili słowo Boże, ale wyłącznie Żydom. 20 Ci jednak, którzy pochodzili z Cypru i z Cyreny, przybywszy do Antiochii, dzielili się dobrą nowiną o Jezusie także z Grekami. 21 A Pan bardzo im w tym pomagał i dzięki ich słowom wielu ludzi uwierzyło i nawróciło się do Jezusa.

22 Wieść o tym dotarła do kościoła w Jerozolimie. Wysłano więc tam Barnabę. 23 Gdy przybył na miejsce i zobaczył działanie Bożej łaski, ogromnie się ucieszył i gorąco wszystkich zachęcał, aby całym sercem trwali w wierze w Pana. 24 Był on bowiem dobrym człowiekiem, pełnym Ducha Świętego i wiary. Dzięki jego słowom zachęty wielu nowych ludzi nawróciło się do Pana. 25 Potem Barnaba udał się do Tarsu, aby odszukać Szawła. 26 Gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Tam przez cały rok spotykali się razem z kościołem i nauczali liczne grono wierzących. To właśnie w Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami, czyli „należącymi do Chrystusa”.

27 W tym czasie przybyło z Jerozolimy do Antiochii kilku proroków. 28 Jeden z nich, niejaki Agabos, natchniony przez Ducha, przepowiedział, że na całym świecie nastanie wielki głód. Jego słowa spełniły się za panowania rzymskiego cezara Klaudiusza. 29 Uczniowie postanowili więc udzielić pomocy wierzącym w Judei, dając to, na co każdego było stać. 30 Zebrane dary wysłali następnie starszym w Judei za pośrednictwem Barnaby i Szawła.