Chinese Contemporary Bible (Simplified)

约伯记 27

1约伯接着说:
“我凭不给我公道的永恒上帝,
凭使我灵魂陷入痛苦的全能者起誓,
只要我一息尚存,
鼻中还有上帝之气,
我的嘴唇决不说恶语,
舌头决不讲谎话。
我决不承认你们有理,
我至死坚信自己无辜。
我坚守自己的公义,决不放弃,
我有生之年都问心无愧。

“愿我仇敌的下场和恶人一样,
愿我对头的结局和罪人相同。
因为不敬虔的人将被铲除,上帝将夺去他的性命。
那时,他还有何指望?
患难临到他时,
上帝岂会垂听他的呼求?
10 他岂会以全能者为乐,
时时求告上帝?

11 “我要教导你们有关上帝的能力,
我不会隐瞒全能者的作为。
12 其实你们也曾亲眼目睹,
为何还讲这些虚妄之言?

13 “以下是上帝给恶人定的结局,
全能者赐给残暴之徒的归宿。
14 他的儿女再多也难逃杀戮,
他的子孙永远吃不饱。
15 他幸存的后人被瘟疫吞噬,
生还的寡妇也不哀哭。
16 尽管他堆积的银子多如尘沙,
储存的衣服高若土堆,
17 但义人将穿他储存的衣服,
清白的人将分他堆积的银子。
18 他建的房子像蛾茧,
像守望者搭的草棚。
19 他睡前还是富翁,
醒来后财富已空。
20 恐惧如洪水般淹没他,
暴风在夜间把他卷去。
21 东风把他刮走,
吹得无影无踪。
22 狂风[a]毫不留情地击打他,
他拼命地逃离风的威力。
23 狂风向他拍掌,
呼啸着吹走他。

Notas al pie

  1. 27:22 狂风”希伯来文指代不清,也可译作“祂”,指上帝,23节同。

Thai New Contemporary Bible

โยบ 27

1โยบกล่าวต่อไปว่า

“ตราบใดที่พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่ พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะให้ความยุติธรรมแก่ข้า
องค์ทรงฤทธิ์ผู้ทำให้ข้าลิ้มรสความขมขื่นในวิญญาณ
ตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่
ตราบใดที่ข้ายังมีลมปราณจากพระเจ้า
ตราบนั้นริมฝีปากของข้าจะไม่กล่าวคำชั่ว
และลิ้นของข้าจะไม่กล่าวคำหลอกลวง
ข้าจะไม่มีวันยอมรับว่าพวกท่านเป็นฝ่ายถูก
จนตายข้าก็ขอยืนยันว่าข้าซื่อสัตย์สุจริต
ข้าจะยึดมั่นในความชอบธรรมของข้าและไม่มีวันปล่อยวาง
มโนธรรมของข้าจะไม่ตำหนิข้าตราบชั่วชีวิต

“ขอให้ศัตรูของข้าเป็นเหมือนคนชั่ว
ขอให้ปฏิปักษ์ของข้าเป็นเหมือนคนอยุติธรรม!
เพราะคนอธรรมจะมีความหวังอะไรเมื่อเขาถูกตัดขาด
เมื่อพระเจ้าทรงคร่าชีวิตเขาไป?
เมื่อความทุกข์ลำบากมาถึงเขา
พระเจ้าทรงฟังเสียงร่ำร้องของเขาหรือ?
10 เขาจะปีติยินดีในองค์ทรงฤทธิ์หรือ?
เขาจะร้องทูลพระเจ้าตลอดเวลาหรือ?

11 “ข้าจะสอนท่านถึงเรื่องฤทธิ์อำนาจของพระเจ้า
จะไม่ปิดบังวิถีทางขององค์ทรงฤทธิ์
12 ท่านเองก็รู้เห็นทั้งหมดนี้แล้ว
ทำไมจึงยังพูดเหลวไหลอย่างนี้อีก?

13 “นี่คือชะตากรรมที่พระเจ้าทรงกำหนดให้แก่คนชั่วร้าย
และเป็นมรดกที่คนอำมหิตได้รับจากองค์ทรงฤทธิ์
14 ถึงแม้ลูกหลานของเขาจะมากมาย แต่ก็จะตกเป็นเหยื่อของคมดาบ
และวงศ์วานของเขาจะไม่มีวันได้กินอิ่ม
15 ผู้ที่รอดชีวิตอยู่ก็จะถูกนำไปสู่หลุมศพด้วยโรคระบาด
ภรรยาม่ายของพวกเขาก็ไม่คร่ำครวญถึงพวกเขา
16 ถึงแม้เขาสะสมเงินไว้มากมายดั่งฝุ่นธุลี
และมีเสื้อผ้าเป็นกองๆ เหมือนกองดินเหนียว
17 ผู้ชอบธรรมจะนำสิ่งที่เขาสะสมไว้มาสวมใส่
และคนไร้ผิดจะเอาเงินของเขามาแบ่งปันกัน
18 บ้านที่เขาสร้างขึ้นเหมือนรังของดักแด้
เหมือนกระท่อมที่คนยามสร้างขึ้น
19 เขานอนลงบนกองเงินกองทอง แต่เขาจะไม่ได้ทำเช่นนั้นอีกต่อไป
เพราะเมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ทุกอย่างก็สูญสิ้นไป
20 ความสยดสยองจู่โจมเขาจนตั้งตัวไม่ติดเหมือนน้ำท่วมฉับพลัน
และพายุร้ายซัดเขาหายไปในยามราตรี
21 ลมตะวันออกพัดพาเขาหายไป
กวาดเขาไปจากที่อยู่
22 มันม้วนตัวซัดกระหน่ำเขาอย่างไม่ปรานี
ขณะที่เขาพยายามจะหลบหนีให้พ้นอำนาจของมัน
23 มันก็ปรบมือเยาะเย้ย
และซัดเขาหลุดลอยไปจากที่ของเขา