Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Юнус 4

Гнев Юнуса

1Но Юнус был этим очень недоволен и злился.

Он стал молиться Вечному:

– О Вечный, разве не это я говорил, когда ещё был дома? Поэтому-то я и бежал в Фарсис. Я же знал, что Ты Бог милостивый и милосердный[a], долготерпеливый и богатый любовью и не желаешь насылать беду. А теперь, Вечный, забери мою жизнь, потому что мне лучше умереть, чем жить.

Но Вечный спросил:

– Стоит ли тебе гневаться?

Юнус вышел и сел к востоку от города. Там он сделал себе шалаш, сел под ним в тени, и стал ждать, что произойдёт с городом. А Вечный Бог устроил так, что выросло растение[b], которое поднялось над Юнусом, чтобы тень над головой избавила его от раздражения, и Юнус очень обрадовался этому растению. Но на рассвете следующего дня Всевышний устроил так, что червь подточил растение, и оно засохло. Когда солнце взошло, Всевышний наслал знойный восточный ветер, и солнце стало жечь голову Юнусу так, что он изнемог. Он захотел умереть и сказал:

– Лучше мне умереть, чем жить.

А Всевышний спросил Юнуса:

– Стоит ли тебе гневаться из-за растения?

– Стоит, – ответил он, – я до смерти разгневан.

10 Но Вечный сказал:

– Ты сожалеешь о растении, за которым ты не ухаживал, которое не растил. Оно за ночь выросло и за ночь погибло. 11 Так Мне ли не пожалеть великого города Ниневии, где больше ста двадцати тысяч жителей, не знающих где добро, а где зло[c], а также много скота?

Notas al pie

  1. Юнус 4:2 Бог милостивый и милосердный – это выражение основано на словах из Таврота (см. Исх. 34:6) и является родственным арабскому выражению: «бисмиллях-ир-рахман-ир-рахим», которое переводится как: «Во имя Аллаха милостивого и милосердного». В доисламской Аравии христиане государства Набатея использовали похожее выражение, переняв его из иудейской традиции.
  2. Юнус 4:6 Возможно, это клещевина, которая очень быстро растёт и достигает четырёх метров в высоту. Это растение имеет большие листья и при повреждении стебля быстро засыхает.
  3. Юнус 4:11 Букв.: «которые не знают где право, а где лево».

Thai New Contemporary Bible

โยนาห์ 4

โยนาห์โกรธที่องค์พระผู้เป็นเจ้า

1แต่โยนาห์ไม่พอใจมากและโกรธ เขาอธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ก็บอกตั้งแต่ยังอยู่ที่บ้านแล้วไม่ใช่หรือว่ามันจะเป็นอย่างนี้? เพราะเหตุนี้แหละ ข้าพระองค์ถึงได้รีบหนีไปเมืองทารชิช ข้าพระองค์รู้อยู่ว่า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยพระคุณและความเอ็นดูสงสาร ทรงเป็นพระเจ้าผู้กริ้วช้าและเปี่ยมด้วยความรัก พระเจ้าทรงอดพระทัยไว้ไม่ลงโทษ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า บัดนี้ขอทรงเอาชีวิตข้าพระองค์ไปเถิด ข้าพระองค์ตายเสียดีกว่าอยู่”

แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบว่า “เจ้ามีสิทธิ์อะไรที่จะโกรธ?”

โยนาห์ก็ออกไปอยู่นอกเมืองทางตะวันออก แล้วสร้างเพิงขึ้นหลังหนึ่ง แล้วนั่งอยู่ใต้ร่มเพิง และคอยดูเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นกับกรุงนีนะเวห์ แล้วพระเจ้าพระยาห์เวห์ทรงบันดาลให้เถาไม้เลื้อยเถาหนึ่งงอกขึ้นเหนือโยนาห์ ช่วยบังแดดให้ศีรษะของเขา เพื่อบรรเทาความเดือดเนื้อร้อนใจของเขา โยนาห์ก็มีความสุขมากที่มีเถาไม้เลื้อยนี้ แต่พอฟ้าสางวันรุ่งขึ้น พระเจ้าทรงให้มีหนอนกัดกินเถาไม้เลื้อยนั้น จนมันเหี่ยวเฉาไป เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พระเจ้าทรงให้มีลมตะวันออกอันร้อนระอุพัดมา แสงอาทิตย์ก็แผดเปรี้ยงเหนือศีรษะของโยนาห์จนเขาแทบเป็นลม โยนาห์อยากตายและตัดพ้อว่า “ข้าพระองค์ตายเสียก็ดีกว่าอยู่”

แต่พระเจ้าตรัสกับโยนาห์ว่า “เจ้ามีสิทธิ์จะโกรธเรื่องเถาไม้เลื้อยนี้หรือ?”

โยนาห์ทูลว่า “ข้าพระองค์มีสิทธิ์ ข้าพระองค์โกรธจนอยากตาย”

10 แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เจ้าเสียดายเถาไม้เลื้อยนี้ ทั้งๆ ที่เจ้าไม่ได้ปลูกหรือดูแลมันให้โต มันงอกขึ้นในชั่วข้ามคืนและตายไปในชั่วข้ามคืน 11 ก็แล้วนีนะเวห์ซึ่งมีคนกว่า 120,000 คน ซึ่งไม่รู้ประสาว่าไหนมือซ้ายไหนมือขวา ทั้งยังมีสัตว์เลี้ยงอีกมากมาย ไม่ควรหรือที่เราจะห่วงใยนครใหญ่นั้น?”