Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Числа 21:1-35

Уничтожение Арада

1Когда ханонский царь Арада, расположенного в Негеве, услышал, что Исроил идёт по атаримской дороге, он напал на исроильтян и взял некоторых из них в плен. 2Тогда Исроил дал Вечному обет:

– Если Ты отдашь этот народ в наши руки, мы полностью уничтожим его города.

3Вечный услышал мольбу исроильтян и отдал им во власть ханонеев. Они полностью уничтожили их с городами. Так это место было названо Хорма («уничтожение»).

Медный змей

4От горы Ор они тронулись в путь по дороге к Тростниковому морю, чтобы обойти Эдом. Но в пути народ пал духом; 5они роптали на Всевышнего и на Мусо:

– Зачем вы вывели нас из Египта? Чтобы мы умерли в пустыне? Хлеба нет! Воды нет! А эта убогая пища нам противна!

6Тогда Вечный наслал на них ядовитых змей; они жалили исроильтян, и многие умерли. 7Народ пришёл к Мусо и сказал:

– Мы согрешили, когда роптали на Вечного и на тебя. Помолись, чтобы Вечный избавил нас от змей.

Мусо помолился за народ, 8и Вечный сказал Мусо:

– Сделай змея и укрепи его на шесте: всякий ужаленный посмотрит на него и останется жить. 9Мусо сделал медного змея и укрепил его на шесте. И когда змея жалила человека, он, взглянув на медного змея, оставался жив.

Дорога в Моав

10Исроильтяне двинулись дальше и остановились в Овоте. 11Они тронулись в путь из Овота и остановились в Ийе-Аварим, в пустыне, что на восточной границе Моава. 12Оттуда они двинулись дальше и остановились в долине Заред. 13Оттуда они двинулись дальше и остановились на другой стороне реки Арнон, в пустыне, которая простирается от рубежей аморреев (Арнон – это граница Моава, между Моавом и аморреями). 14Вот почему в «Книге войн Вечного»21:14 Эта древняя книга, не вошедшая в состав Священного Писания, не сохранилась до наших времён. упоминается:

15«…Вахеб в Суфе и притоки Арнона,

и склоны ущелий,

что тянутся к местности Ар

и лежат вдоль границ Моава».

16Оттуда они продолжили путь к Беэру («колодец»), колодцу, где Вечный сказал Мусо:

– Собери народ, и Я дам им воду.

17Тогда Исроил пел эту песню:

«Наполняйся, колодец!

Пойте о нём,

18о колодце, что выкопали вожди,

вырыла знать народа

скипетрами и жезлами».

Они пошли из пустыни в Маттану, 19из Маттаны в Нахалиил, из Нахалиила в Бамот, 20а из Бамота в долину Моава, где высится над пустыней21:20 Букв.: «над Иешимоном». вершина Фасги.

Победа над царём Сигоном

(Втор. 2:24-37)

21Исроил послал вестников, чтобы сказать Сигону, царю аморреев:

22– Позволь нам пройти через твою страну. Мы не свернём ни на поле, ни в виноградник, не будем пить воду из колодцев. Мы будем идти по Царской дороге, пока не пройдём через твою землю.

23Но Сигон не позволил Исроилу пройти через свою землю. Он собрал войско и выступил в пустыню навстречу Исроилу. Подойдя к Иахацу, он сразился с Исроилом. 24Но Исроил предал его мечу и завладел его землёй от реки Арнон до реки Иаббок, до аммонитян, потому что граница аммонитян была укреплена. 25Исроил захватил все города аморреев и занял их, включая Хешбон с окрестными поселениями. 26Хешбон был столицей Сигона, царя аморреев, который воевал с прежним царём Моава и отнял у него всю его землю до самого Арнона.

27Вот почему сказители поют:

«Идите в Хешбон и отстройте его,

пусть встанет из праха город Сигона!

28Полыхает огонь из Хешбона,

пышет пламя из города Сигона.

Оно пожрало Ар-Моав,

хозяев высот Арнона.

29Горе тебе, Моав!

Сгинул ты, народ Хемоша!21:29 Хемош – божество из пантеона моавитян, в жертвы которому приносились люди.

Сыновей своих беженцами он сделал,

дочерей своих – пленницами

Сигона, царя аморреев.

30Сгинуло твоё потомство от Хешбона до Дивона21:30 Или: «Мы разили их стрелами, погиб Хешбон до Дивона»..

Мы разоряли до Нофаха и Медевы».

31Так Исроил поселился на земле аморреев.

32Мусо послал разведчиков в город Иазер, и исроильтяне захватили селения вокруг него, выгнав из них аморреев.

Победа над царём Огом

(Втор. 3:1-11)

33Потом они повернули и поднялись по дороге к Бошону. Ог, царь Бошона, выступил им навстречу со всем своим войском, чтобы сразиться с ними у города Эдреи.

34Вечный сказал Мусо:

– Не бойся его, потому что Я отдал его в твои руки со всем его войском и землёй. Сделай с ним то же, что и с Сигоном, царём аморреев, который правил в Хешбоне.

35Они убили его вместе с его сыновьями и всем войском, не оставив в живых никого, и завладели его землёй.

Het Boek

Numeri 21:1-35

De koperen slang

1Toen de koning van Arad hoorde dat de Israëlieten oprukten (zij namen dezelfde weg als de spionnen), mobiliseerde hij zijn leger en viel aan. Daarbij werden enige Israëlieten gevangengenomen. 2Toen beloofden de Israëlieten de Here dat zij al de steden in dat gebied met de grond gelijk zouden maken als Hij hen zou helpen de koning van Arad en zijn onderdanen te overwinnen. 3De Here verhoorde hun gebed en gaf de Kanaänieten aan hen over, de Israëlieten vernietigden hen en hun steden. Vanaf die tijd heette die streek Chorma (Verwoesting).

4De Israëlieten braken op van de berg Hor en trokken vandaar verder zuidelijk langs de weg naar de Rode Zee om zo om het land Edom heen te trekken. 5Op die tocht werd het volk ongeduldig en beklaagde zich tegen God en tegen Mozes. ‘Waarom hebt u ons uit Egypte geleid en laat u ons hier in de wildernis sterven?’ klaagden zij. ‘Er is hier niets om te eten en te drinken en we walgen van dat flauwe manna.’ 6Daarom stuurde de Here giftige slangen naar het kamp en velen werden gebeten en kwamen om. 7Het volk kwam bij Mozes en riep: ‘Wij hebben gezondigd, want wij hebben ons tegen de Here en tegen u gekeerd. Bid toch tot de Here en vraag of Hij de slangen wil weghalen.’ Mozes bad voor het volk. 8Toen zei de Here tegen hem: ‘Maak een koperen afbeelding van zoʼn giftige slang en maak deze vast op een paal: iemand die is gebeten, hoeft er alleen maar naar te kijken om te worden genezen!’ 9Mozes maakte een koperen slang en bevestigde die op een paal. Als iemand die door een slang was gebeten, naar de koperen slang keek, bleef hij leven.

10Hierna reisden de Israëlieten verder naar Obot en sloegen daar hun kamp op. 11Vandaar trokken zij naar Ijje-Haäbarim in de woestijn die ten oosten van Moab ligt. 12Daarna ging het verder naar het dal van de beek Zered, waar zij hun kamp opsloegen. 13Vervolgens trokken zij verder naar de overkant van de rivier de Arnon, dicht bij de grens van de Amorieten. De Arnon is de grensrivier tussen het land van de Amorieten en dat van de Moabieten. 14Deze gebeurtenis wordt ook vermeld in het Boek over de Oorlogen van de Here, waarin wordt gezegd dat het dal van de rivier de Arnon en de stad van Waheb 15tussen de Moabieten en de Amorieten liggen.

16Toen reisden de Israëlieten naar Beër. Hier is de put waar de Here tegen Mozes zei: ‘Roep het volk bijeen, dan zal Ik het water geven.’ 17-18 Bij die gebeurtenis zong het volk dit lied: ‘Spring op, waterbron! Zing beurtelings van het water! Dit is een bron, gegraven door vorsten. De edelen van het volk boorden hem aan met hun scepter en hun leidersstaf.’

Toen verlieten zij de woestijn en trokken verder naar Mattana, 19Nachaliël en Bamot. 20Vandaar ging het verder naar het dal in het plateau van Moab, vanwaar men uitkijkt over de woestijn en in de verte de berg Pisga ziet.

21De Israëlieten stuurden nu boodschappers naar koning Sichon van de Amorieten. 22‘Mogen wij door uw land trekken?’ vroegen zij hem. ‘Wij zullen de weg niet verlaten tot wij uw land weer uit zijn. Wij zullen uw akkers en wijngaarden niet beschadigen en niet van uw water drinken.’ 23Maar koning Sichon weigerde. Erger nog, hij mobiliseerde zijn leger en viel Israël in de woestijn aan. Bij Jahas kwam het tot een treffen. 24Maar Israël versloeg hen vernietigend en veroverde hun land van de rivier Arnon tot de rivier Jabbok, tot aan de grens van de Ammonieten. Daar werd de opmars gestuit, want de grens van de Ammonieten werd sterk verdedigd. 25-26 Zo veroverden de Israëlieten alle steden van de Amorieten en gingen daar wonen. Ook Chesbon, de hoofdstad van koning Sichon, viel hun in handen. Koning Sichon had dit hele gebied tot aan de Arnon op de vorige koning van de Moabieten veroverd.

27-30De oude spreukendichters schreven over die gebeurtenis: ‘Kom naar Chesbon, want de hoofdstad van Sichon is groter en sterker dan ooit. Er kwam een vlam uit Sichons stad die Ar in Moab en de heersers over de hoogten van de Arnon verteerde. Wee u, Moab, uw volk van Kemos is verloren! Want Kemos liet zijn zonen vluchten en zijn dochters gevangennemen door Sichon, de koning van de Amorieten. Wij hebben hen beschoten en Chesbon ging verloren, samen met Dibon. Wij verwoestten het tot Nofach en een vuur woedde tot de stad Medeba.’

31Zo kwam Israël te wonen in het land van de Amorieten. 32Ondertussen stuurde Mozes spionnen uit om de streek van Jazer te verkennen, daarna vielen zij het gebied binnen, veroverden de steden en verdreven de Amorieten die daar woonden. 33Daarna lieten zij het oog op Basan vallen en trokken daarheen. Maar koning Og van Basan ging hen met een leger tegemoet en bij de stad Edreï ontbrandde een felle strijd. 34Maar de Here zei tegen Mozes: ‘Wees niet bang voor hem, want Ik heb hem, zijn volk en zijn land al aan u overgegeven. U zult hem verslaan net zoals koning Sichon van de Amorieten.’ 35Het gebeurde zoals de Here had gezegd: Israël versloeg Og, zijn zonen en zijn onderdanen. Iedereen werd gedood. En Israël nam het land in bezit.