Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Начало 38:1-30

Иуда и Фамарь

1Иуда в то время оставил братьев и поселился у одного человека из Адуллама по имени Хира. 2Там Иуда встретил дочь ханонея, которого звали Шуа. Он женился на ней и стал с ней жить; 3она забеременела и родила сына, которого назвали Ир. 4Она вновь забеременела и родила сына, и назвала его Онан. 5Она родила ещё одного сына и назвала его Шела. Она родила его в Хезиве38:5 Или: «Иуда был в Хезиве, когда она его родила»..

6Иуда взял для своего первенца Ира жену по имени Фамарь. 7Но Ир, первенец Иуды, был грешен в глазах Вечного, и Вечный предал его смерти.

8Тогда Иуда сказал Онану:

– Ты должен лечь с женой брата и исполнить долг деверя: произвести потомство для брата38:8 По широко распространённому древнему обычаю левиратного брака (от лат. levir – деверь) брат умершего бездетным мужчины должен был жениться на его вдове, чтобы произвести наследника покойному (см. Втор. 25:5-10)..

9Но Онан знал, что потомство будет не его, и поэтому всякий раз, ложась с женой брата, он изливал семя на землю, чтобы не произвести потомства для брата. 10То, что он делал, было грешно в глазах Вечного, поэтому Он предал смерти и Онана.

11Тогда Иуда сказал своей невестке Фамари:

– Живи вдовой в доме у твоего отца, пока не вырастет мой сын Шела, – потому что он подумал: «Как бы и Шела не умер вслед за братьями».

И Фамарь отправилась жить в дом отца. 12Много времени спустя жена Иуды, дочь Шуа, умерла. Когда Иуда утешился по ней, он пошёл в Тимну, к людям, которые стригли его овец, и его друг адулламитянин Хира пошёл с ним.

13Фамари сказали:

– Твой свёкор держит путь в Тимну стричь своих овец.

14Она сняла вдовьи одежды, покрылась накидкой, чтобы её не узнали, и села у входа в Енаим, который на дороге в Тимну, потому что она видела, что хотя Шела уже вырос, её не отдали ему в жёны.

15Когда Иуда увидел Фамарь, он принял её за блудницу, потому что у неё было закрыто лицо. 16Он свернул с дороги к ней и сказал:

– Пойдём, я хочу лечь с тобой, – ведь он не знал, что это его невестка.

Она спросила:

– А что ты дашь мне за то, чтобы лечь со мной?

17Он ответил:

– Я пошлю тебе козлёнка из моего стада.

Она спросила:

– А ты дашь мне залог до тех пор, пока не пришлёшь козлёнка?

18Он сказал:

– Какой залог тебе дать?

Она ответила:

– Твою печать на шнурке и посох, который у тебя в руке.

Он дал ей всё это и переспал с ней, и она забеременела от него. 19Уйдя оттуда, она сняла своё покрывало и вновь надела вдовьи одежды.

20Тем временем Иуда послал через своего друга адулламитянина козлёнка, чтобы получить назад залог у той женщины, но друг не нашёл её. 21Он спросил у местных жителей:

– Где та храмовая блудница38:21 Храмовая блудница – имеется в виду одна из «жриц любви», которые были неотъемлемой частью весьма распространённых в те дни языческих культов плодородия., которая сидела у дороги в Енаим?

Они ответили:

– Здесь не было никакой храмовой блудницы.

22Он вернулся к Иуде и сказал:

– Я не нашёл её, и жители того места сказали: «Здесь нет никакой храмовой блудницы».

23Иуда сказал:

– Пусть оставит себе то, что взяла, иначе мы станем посмешищем. Я ведь посылал ей козлёнка, но ты её не нашёл.

24Месяца три спустя Иуде сказали:

– Твоя невестка Фамарь впала в блуд и от этого забеременела.

Иуда сказал:

– Выведите её, и пусть она будет сожжена!

25Но когда её уводили, она послала к свёкру с такими словами:

– Я беременна от человека, которому принадлежат эти вещи.

Ещё она сказала:

– Посмотри, не узнаёшь, чьи это печать, шнур и посох?

26Иуда узнал их и сказал:

– Она правее, чем я, потому что я не отдал её за моего сына Шелу.

И он больше не ложился с ней.

27Когда пришло ей время рожать, в утробе у неё оказались мальчики-близнецы. 28Когда она уже рожала, один из них высунул руку; тогда женщина, принимавшая роды, взяла алую нить, обвязала ему запястье и сказала:

– Этот вышел первым.

29Но он втянул руку обратно, и вышел его брат; тогда она сказала:

– Как это ты прорвался?

И его назвали Фарец («прорыв»). 30Затем вышел и тот, у которого на запястье была алая нить, и ему дали имя Зерах («алый свет зари»).

Het Boek

Genesis 38:1-30

Juda en Tamar

1In deze tijd scheidde Juda zich af van zijn broers en trok naar Adullam, waar hij een vriend kreeg, Chira genaamd. 2Hij ontmoette daar een Kanaänitisch meisje en trouwde met haar. Zij was de dochter van Sua. 3-5Zij woonden in Chezib en kregen drie zonen: Er, Onan en Sela. Hun moeder had hun namen gegeven, uitgezonderd Er, die had zijn naam van zijn vader gekregen.

6Toen zijn oudste zoon Er opgroeide, regelde Juda een huwelijk voor hem met een meisje dat Tamar heette. 7Maar Er was een slecht mens en de Here doodde hem. 8Toen zei Juda tegen Ers broer, Onan: ‘Jij moet met Tamar trouwen, zoals de wet dat voorschrijft aan de broer van een dode. De zonen die zij van jou krijgt, zullen Ers erfgenamen zijn.’ 9Maar Onan zat helemaal niet te wachten op een kind dat hij nooit het zijne zou kunnen noemen. Hij trouwde wel met Tamar, maar elke keer dat zij met elkaar sliepen, liet hij zijn zaad op de grond terechtkomen, zodat zij geen kind kon krijgen dat aan zijn broer behoorde. 10Dat was echter zonde in de ogen van de Here en Hij doodde ook Onan.

11Toen zei Juda tegen zijn schoondochter Tamar dat ze niet moest hertrouwen, maar teruggaan naar haar ouders. Als Judaʼs jongste zoon Sela oud genoeg was, kon die met de weduwe van zijn oudere broers trouwen. Hij was eigenlijk niet van plan Sela met haar te laten trouwen, want hij was bang dat Sela dan ook zou sterven. Zo ging Tamar terug naar haar ouderlijk huis.

12Na verloop van tijd stierf Judaʼs vrouw. Na de rouwtijd gingen Juda en zijn vriend Chira, de Adullamiet, naar Timna om toezicht te houden op het scheren van de schapen. 13Toen iemand Tamar vertelde dat haar schoonvader naar Timna was vertrokken voor het schaapscheren en zij zich realiseerde dat Juda haar nooit met Sela zou laten trouwen, ook al was die nu volwassen, 14deed ze haar weduwenkleding uit en bedekte haar gezicht met een sluier. Zo vermomd ging zij zitten bij de toegangsweg naar Enaïm, langs de weg naar Timna. 15Juda zag haar toen hij langskwam en dacht dat zij een prostituee was, omdat zij een sluier droeg. 16Hij kwam op haar af en stelde haar voor met hem te slapen, niet wetend dat zij zijn eigen schoondochter was. ‘Wat betaalt u mij daarvoor?’ vroeg zij. 17‘Ik zal u een jonge geit uit mijn kudde sturen,’ beloofde hij. ‘Kunt u mij een onderpand geven, zodat ik zeker weet dat u die geit zult sturen?’ wilde zij weten. 18‘Welk onderpand zou u willen hebben?’ informeerde hij. ‘Uw zegelring en uw wandelstok,’ antwoordde zij. Die gaf hij haar. Daarna liep hij met haar mee en zij sliepen met elkaar. Zo raakte zij in verwachting. 19Hierna deed ze haar sluier af en trok ze haar weduwenkleding weer aan.

20Juda vroeg zijn vriend Chira haar de jonge geit te bezorgen en het onderpand mee terug te nemen. Maar Chira kon haar niet vinden. 21Hij deed navraag bij de mannen van de stad: ‘Waar woont die prostituee die hier langs de weg zat?’ ‘Wij hebben hier nooit een publieke vrouw gehad,’ antwoordden zij. 22Chira ging terug naar Juda en vertelde hem dat hij haar nergens kon vinden en wat de mannen van Enaïm hadden gezegd. 23‘Nou, laat ze die spullen dan maar houden!’ riep Juda uit. ‘Wij hebben ons best gedaan. Iedereen zou ons uitlachen als we nog eens teruggingen.’

24Ongeveer drie maanden later hoorde Juda dat zijn schoondochter Tamar in verwachting was, waarschijnlijk door prostitutie. ‘Breng haar naar buiten en verbrand haar!’ schreeuwde Juda. 25Maar toen zij werd meegenomen, liet Tamar een boodschap naar haar schoonvader sturen: ‘De eigenaar van deze zegelring en deze wandelstok is de vader van mijn kind. Herkent u ze?’ 26Juda gaf toe dat de zegelring en de wandelstok van hem waren en zei: ‘Zij staat meer in haar recht dan ik, want ik heb mijn belofte dat zij met mijn zoon Sela mocht trouwen, niet gehouden.’ Maar hij trouwde toch niet met haar. 27Het moment van de bevalling brak aan en Tamar kreeg een tweeling. 28Bij de geboorte bond de vroedvrouw een rode draad om de pols van het kind dat het eerst verscheen, 29maar het kind trok zijn hand terug om plaats te maken voor zijn broer. ‘Dat is een doorzetter!’ riep de vroedvrouw. Daarom noemde zij het kind Peres (Doorbraak). 30Even later kwam ook het kind met de rode draad om de pols ter wereld. Zij noemde hem Zerach (Opgang).