Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Начало 28:1-22

1Исхок позвал Якуба, благословил28:1 Или: «приветствовал». его и дал ему такой наказ:

– Не женись на ханонеянке. 2Немедленно отправляйся в Паддан-Арам, в дом Бетуила, отца твоей матери. Возьми там себе жену из дочерей Лобона, брата твоей матери. 3Да благословит тебя Бог Всемогущий и сделает тебя плодовитым и размножит тебя, чтобы от тебя произошло множество народов. 4Да наделит Он тебя и твоих потомков благословением Иброхима, чтобы ты приобрёл во владение землю, на которой ты ныне живёшь как пришелец; землю, которую Всевышний дал Иброхиму.

5Потом Исхок простился с Якубом, и тот пошёл в Паддан-Арам, к Лобону, сыну арамея Бетуила. Лобон был братом Рабиги, матери Якуба и Эсова.

6Эсов узнал, что Исхок благословил Якуба и послал его в Паддан-Арам, чтобы взять оттуда жену, и что он, благословляя, наказал ему: «Не женись на ханонеянке», 7и что Якуб послушался отца и мать и пошёл в Паддан-Арам. 8Тогда Эсов понял, как не по душе были ханонеянки его отцу Исхоку; 9и он пошёл к Исмоилу и взял себе в жёны – помимо тех, которые у него уже были, – Махалату, сестру Навайота, дочь Исмоила, сына Иброхима.

Сон Якуба и обещание Всевышнего

10Якуб оставил Беэр-Шеву и направился в Харран. 11Дойдя до некоего места, он остановился на ночь, потому что солнце уже село. Он взял там один из камней, положил себе под голову и лёг спать. 12Ему приснился сон: он увидел лестницу, которая стояла на земле, а верхушкой достигала неба; и ангелы Всевышнего поднимались и спускались по ней. 13Над ней стоял Вечный и говорил:

– Я – Вечный, Бог твоего деда Иброхима и Бог отца твоего Исхока; землю, на которой ты сейчас лежишь, Я дам тебе и твоим потомкам. 14Твои потомки будут многочисленны, как земная пыль, и ты распространишься на запад и на восток, на север и на юг. Все народы на земле получат благословение через тебя и твоё потомство. 15Я с тобой и буду охранять тебя, куда бы ты ни пошёл, и верну тебя в эту землю. Я не покину тебя и исполню всё, что обещал тебе.

16Проснувшись, Якуб подумал: «Истинно, на этом месте Вечный, а я и не знал». 17Ему было страшно, и он сказал:

– Как устрашает это место! Не иначе как здесь дом Всевышнего, и это – врата небес.

18Якуб поднялся рано утром, взял камень, который он клал себе под голову, поставил его памятным знаком и возлил на него масло28:18 В те времена люди, возливая оливковое масло на что-либо, тем самым посвящали это Всевышнему.. 19Он назвал это место Вефиль («дом Всевышнего»), хотя вначале тот город назывался Луз. 20Затем Якуб дал клятву, сказав:

– Если Всевышний будет со мной и сохранит меня в этом странствии, даст мне хлеба в пищу и одежду на плечи, 21так что я вернусь и буду жить в мире в доме моего отца, и если Вечный будет моим Богом, 22то этот камень, который я поставил, будет памятным знаком, и здесь будет место поклонения Всевышнему28:22 Букв.: «будет домом Всевышнего»., и от всего, что Он даст мне, я дам Ему десятую часть.

Kurdi Sorani Standard

پەیدابوون 28:1-22

1ئیسحاق یاقوبی بانگکرد و داوای بەرەکەتی بۆ کرد، فەرمانی پێدا و پێی گوت: «لەگەڵ کچی کەنعانییەکان هاوسەرگیری مەکە. 2هەستە بڕۆ بۆ پەدان ئارام28‏:2 ‏واتە باکووری ڕۆژئاوایی میسۆپۆتامیا.‏ بۆ ماڵی بتوئێلی باوکی دایکت، لەوێ لە کچەکانی لابانی برای دایکت ژنێک بۆ خۆت بخوازە. 3با خودای هەرە بە توانا بەرەکەتدار و بەردار و زۆرت بکات، هەتا ببیتە کۆمەڵێک گەل. 4بەرەکەتی ئیبراهیمت دەداتێ28‏:4 مەبەست ئەو بەرەکەتەیە کە خودا دابوویە ئیبراهیم.‏، بۆ خۆت و نەوەکەت لەگەڵتدا، لەو زەوییەی ئێستا ئاوارەیت دەبیتە میراتگری، ئەوەی خودا دایە ئیبراهیم.» 5ئیتر ئیسحاق یاقوبی نارد، ئەویش چوو بۆ پەدان ئارام بۆ لای لابانی کوڕی بتوئێلی ئارامی، برای ڕڤقەی دایکی یاقوب و عیسۆ.

6عیسۆش بینی ئیسحاق داوای بەرەکەتی بۆ یاقوب کرد و ناردییە پەدان ئارام هەتا لەوێ ژنێک بهێنێت، کاتێک داوای بەرەکەتی بۆ کرد و فەرمانی پێدا، پێی گوت: «لە کچانی کەنعان ژن نەخوازیت.» 7یاقوبیش گوێڕایەڵی دایک و باوکی بوو، چوو بۆ پەدان ئارام. 8عیسۆ بینی کە لەپێش چاوی ئیسحاقی باوکی، کچانی کەنعانیان بەدکردەوەن. 9ئینجا چوو بۆ لای ئیسماعیل و ماحەلەتی خوشکی نەبایۆتی کچی ئیسماعیلی کوڕی ئیبراهیمی خواست، بەسەر ژنەکانی دیکەیدا.

خەونی یاقوب لە بێت‌ئێل

10یاقوب بیری شابەعی بەجێهێشت و بەرەو حەڕان ڕۆیشت. 11ئیتر ڕێی کەوتە شوێنێک و لەوێ مایەوە، چونکە خۆر ئاواببوو. بەردێکیشی لە بەردەکانی ئەو شوێنە هێنا و خستییە ژێر سەری، لەو شوێنەدا ڕاکشا. 12خەونێکی بینی، لەم خەونە پێپلیکانەیەک لەسەر زەوی ڕاگیراوە و سەریشی لە ئاسمان دەدات. بینی فریشتەکانی خوداش پێیدا سەردەکەون و دێنە خوارەوە. 13وا یەزدان وەستاوە و دەفەرموێت: «من یەزدانم، خودای ئیبراهیمی باوکت و خودای ئیسحاق. ئەو زەوییەی لەسەری ڕاکشاویت دەیدەمە خۆت و نەوەکەت. 14نەوەکەت وەک خۆڵی زەوی دەبێت، بەرەو ڕۆژئاوا و ڕۆژهەڵات و باکوور و باشوور بڵاو دەبیتەوە. هەموو هۆزەکانی زەویش لە ڕێگەی تۆ و نەوەی تۆوە بەرەکەتدار دەبن. 15من لەگەڵتدام و بۆ هەر لایەک بچیت دەتپارێزم، دەشتگەڕێنمەوە بۆ ئەم خاکە، چونکە وازت لێ ناهێنم هەتا ئەوە ئەنجام نەدەم کە پێم فەرموویت.»

16یاقوب لە خەونەکەی بەئاگا هات، گوتی: «بێگومان یەزدان لەم شوێنەیە، منیش نەمزانی!» 17ترسیش دایگرت و گوتی: «ئەم شوێنە چەند ترسناکە! ئەمە هیچی دیکە نییە ماڵی خودا نەبێت، ئەمەش دەروازەی ئاسمانە.»

18یاقوب بەیانی زوو لە خەو هەستا و ئەو بەردەی هێنا کە لەژێر سەری خۆی داینابوو بە ستوونی ڕاگیری کرد و زەیتی بەسەردا کرد. 19ئەو شوێنەشی ناونا بێت‌ئێل28‏:19 واتە ماڵی خودا. بڕوانە 12‏:8.‏. بەڵام پێشتر شارەکە ناوی لوز بوو.

20یاقوب نەزرێکیشی نەزر کرد28‏:20 نەزر: داوا لە خودا دەکرێت بۆ ئەنجامدانی کارێک و پابەند دەکرێت بە مەرجێکەوە. ئەگەر خودا ئەو کارە بکات، ئەوا دەرئەنجام ئەمیش ئەو کارە ئەنجام دەدات کە پێیەوە پابەندی کردووە. بڕوانە سەرژمێری 21‏:2.‏ و گوتی: «ئەگەر خودا لەگەڵ من بێت و لەم ڕێگایە بمپارێزێت کە پێیدا دەڕۆم و نانی دامێ بیخۆم و جلوبەرگیش بیپۆشم، 21بە سەلامەتیش گەڕامەوە لای ماڵی باوکم، ئەوا یەزدان دەبێتە خودای من. 22ئەم بەردەش کە بە ستوونی ڕاگیرم کردووە، دەبێتە ماڵی خودا28‏:22 شوێنی خواپەرستی.‏ و هەرچییەکیشم پێ ببەخشیت ئەوا دەیەکی لێ دەبەخشم.»