Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Начало 21:1-34

Рождение Исхока

1Вечный, как Он и сказал, был милостив к Соро и выполнил Своё обещание: 2Соро забеременела и родила Иброхиму сына, когда тот уже состарился, в то самое время, как обещал ему Всевышний. 3Иброхим дал своему новорождённому сыну, которого родила ему Соро, имя Исхок. 4Когда его сыну Исхоку исполнилось восемь дней, Иброхим обрезал его, как велел ему Всевышний. 5Иброхиму было сто лет, когда у него родился сын Исхок.

6Соро сказала:

– Всевышний заставил меня смеяться; каждый, кто услышит об этом, рассмеётся вместе со мной21:6 Или: «будет смеяться надо мной». Здесь присутствует игра слов, связанная с именем Исхок («он смеётся»)., – 7и добавила: – Кто бы сказал Иброхиму, что Соро будет кормить грудью? Но я родила ему сына в его старости.

8Ребёнок вырос и был отнят от груди. В тот день, когда Исхок был отнят от груди, Иброхим устроил большой пир.

Изгнание Хаджар и Исмоила, сына Иброхима

9Соро увидела, что сын, которого египтянка Хаджар родила Иброхиму, насмехается над Исхоком, 10и сказала Иброхиму:

– Прогони эту рабыню и её сына, потому что сын этой рабыни не разделит наследства с моим сыном Исхоком.

11Иброхим был сильно огорчён, потому что это был его сын. 12Но Всевышний сказал ему:

– Не огорчайся из-за мальчика и рабыни. Послушайся Соро и сделай всё, как она говорит, потому что через Исхока ты будешь иметь обещанное потомство21:12 Букв.: «семя».. 13Но Я произведу народ и от сына рабыни, потому что и он – твой потомок.

14На другой день рано утром Иброхим взял еды и бурдюк с водой и дал Хаджар: положил их ей на плечи и отослал её прочь вместе с ребёнком. Она отправилась в путь и блуждала в пустыне Беэр-Шева. 15Когда вода в бурдюке кончилась, она оставила мальчика под кустом 16и, отойдя, села неподалёку, на расстоянии выстрела из лука, потому что думала: «Не стану смотреть, как мальчик умирает». И сидя там поблизости, она разрыдалась.

17Всевышний услышал плач мальчика, и Ангел Всевышнего обратился к Хаджар с небес и сказал ей:

– Что с тобой, Хаджар? Не бойся: Всевышний услышал, как плачет мальчик там, где он лежит. 18Вставай, подними мальчика и возьми его за руку, потому что Я произведу от него великий народ.

19Тут Всевышний открыл ей глаза, и она увидела колодец с водой. Она пошла, наполнила бурдюк водой и напоила мальчика.

20Всевышний был с мальчиком. Исмоил вырос, поселился в пустыне и стал стрелком из лука. 21Он жил в пустыне Паран, и мать взяла для него жену из Египта.

Договор между Иброхимом и Абималиком

22В то время Абималик, пришедший в сопровождении Фихола, начальника его войска, сказал Иброхиму:

– Всевышний с тобой во всём, что ты делаешь. 23Поклянись же мне здесь перед Всевышним, что ты не поступишь вероломно ни со мной, ни с моими детьми, ни с моим потомством. Окажи мне и стране, в которой ты живёшь как пришелец, ту же милость, какую я оказал тебе.

24Иброхим сказал:

– Клянусь.

25Потом Иброхим упрекнул Абималика за колодец с водой, который захватили слуги Абималика. 26Но Абималик сказал:

– Я не знаю, кто это сделал. Ты не говорил мне, и до сего дня я не слышал об этом.

27Иброхим привёл мелкий и крупный скот и дал Абималику, и они заключили союз. 28Иброхим отделил из стада семь молодых овец, 29и Абималик спросил Иброхима:

– Что означают эти семь молодых овец, которых ты отделил особо?

30Он ответил:

– Прими от меня семь этих молодых овец как свидетельство того, что я выкопал этот колодец, и он мой.

31Вот почему то место было названо Беэр-Шева («колодец семи, колодец клятвы»): ведь они оба дали там клятву.

32Заключив договор в Беэр-Шеве, Абималик и Фихол, начальник его войска, вернулись на землю филистимлян. 33Иброхим посадил в Беэр-Шеве тамариск и призвал там имя Вечного, Кто есть Бог навеки. 34Иброхим жил на земле филистимлян долгое время.

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 21:1-34

กำเนิดอิสอัค

1องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเสด็จมาโปรดซาราห์ตามที่ตรัสไว้ และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำตามสัญญาที่ให้แก่ซาราห์ไว้ 2ซาราห์ตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรชายแก่อับราฮัมเมื่อเขาชราแล้ว ตรงตามเวลาที่พระเจ้าได้ทรงสัญญาไว้กับเขา 3อับราฮัมตั้งชื่อบุตรที่ซาราห์คลอดให้ว่าอิสอัค21:3 แปลว่าเขาหัวเราะ 4เมื่ออิสอัคบุตรของเขาอายุครบแปดวัน อับราฮัมให้เขาเข้าสุหนัตตามที่พระเจ้าทรงบัญชาไว้ 5เมื่ออิสอัคบุตรของเขาเกิดมา อับราฮัมอายุได้หนึ่งร้อยปี

6ซาราห์กล่าวว่า “พระเจ้าทรงทำให้ฉันหัวเราะ ทุกคนที่ได้ยินเรื่องนี้จะพลอยหัวเราะไปกับฉันด้วย” 7และนางกล่าวอีกว่า “ใครจะคิดว่าซาราห์จะมีลูกให้กับอับราฮัม? แต่ฉันก็ได้คลอดลูกชายให้เขาเมื่อเขาชราแล้ว”

นางฮาการ์กับอิชมาเอลถูกขับไล่ออกจากบ้าน

8เด็กนั้นก็เติบโตขึ้นและหย่านม ในวันที่อิสอัคหย่านม อับราฮัมจัดงานเลี้ยงใหญ่ 9แต่ซาราห์เห็นบุตรของนางฮาการ์ชาวอียิปต์ที่เกิดแก่อับราฮัมกำลังหัวเราะเยาะ 10นางจึงพูดกับอับราฮัมว่า “จงไล่เมียทาสกับลูกของนางไปเถิด เพราะลูกของเมียทาสคนนั้นจะไม่มีวันมีส่วนร่วมในกองมรดกกับอิสอัคลูกชายของฉัน”

11เรื่องนี้ทำให้อับราฮัมทุกข์ใจมากเพราะเกี่ยวข้องกับบุตรชายของเขา 12แต่พระเจ้าตรัสกับเขาว่า “อย่าทุกข์ใจเรื่องเด็กคนนั้นกับเมียทาสของเจ้าเลย จงทำตามที่ซาราห์บอก เพราะเชื้อสาย21:12 หรือเมล็ดพันธุ์ของเจ้าจะนับทางอิสอัค 13และเราจะให้ชนชาติหนึ่งสืบเชื้อสายจากลูกของเมียทาสคนนี้ด้วย เพราะเขาก็เป็นเชื้อสายของเจ้าเหมือนกัน”

14เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นอับราฮัมก็เอาอาหารและน้ำหนึ่งถุงหนังใส่บ่าของฮาการ์ แล้วส่งนางออกไปพร้อมกับบุตรชาย นางก็ระเหเร่ร่อนเข้าไปในถิ่นกันดารเบเออร์เชบา

15เมื่อน้ำในถุงหนังหมดแล้ว นางจึงทิ้งลูกชายไว้ใต้พุ่มไม้ 16แล้วเดินหนีไปนั่งอยู่ไม่ไกล ห่างออกไปประมาณระยะยิงธนูตก เพราะนางคิดว่า “ฉันไม่อาจทนดูลูกตายไป” และขณะนั่งอยู่ที่นั่น นาง21:16 ฉบับ LXX. ว่าเด็กหนุ่มคนนั้นก็เริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้น

17พระเจ้าทรงได้ยินเสียงร้องของเด็กหนุ่ม ทูตของพระเจ้าเรียกฮาการ์จากฟ้าสวรรค์และพูดกับนางว่า “ฮาการ์เอ๋ย มีเรื่องอะไรหรือ? อย่ากลัวเลย พระเจ้าทรงได้ยินเสียงร้องของเด็กที่นอนอยู่ตรงนั้นแล้ว 18จงไปประคองเขาขึ้นและจูงมือเขาไป เพราะเราจะทำให้เขาเป็นชาติใหญ่ชาติหนึ่ง”

19แล้วพระเจ้าทรงเบิกตาของนาง นางก็เห็นบ่อน้ำแห่งหนึ่ง จึงไปเติมน้ำเต็มถุงหนังและให้เด็กหนุ่มนั้นดื่ม

20พระเจ้าสถิตกับเด็กหนุ่มคนนั้น ขณะที่เขาเติบโตขึ้น เขาอาศัยในถิ่นกันดารและกลายเป็นนักยิงธนู 21ขณะเขาอาศัยในถิ่นกันดารแห่งปาราน มารดาได้หาหญิงสาวจากอียิปต์มาเป็นภรรยาของเขา

สนธิสัญญาที่เบเออร์เชบา

22ครั้งนั้น อาบีเมเลคกับแม่ทัพฟีโคล์กล่าวกับอับราฮัมว่า “พระเจ้าสถิตกับท่านในทุกสิ่งที่ท่านทำ 23บัดนี้ขอให้ท่านปฏิญาณต่อหน้าพระเจ้าเถิดว่าท่านจะไม่หลอกเรา ไม่หลอกลูกหลานหรือเชื้อสายของเรา ให้จงรักภักดีต่อเราและต่อบ้านเมืองซึ่งท่านมาอาศัยเป็นคนต่างด้าวอยู่นี้เหมือนที่เราจงรักภักดีต่อท่าน”

24อับราฮัมกล่าวว่า “ข้าพเจ้าขอปฏิญาณ”

25แล้วอับราฮัมจึงร้องทุกข์ต่ออาบีเมเลคเรื่องบ่อน้ำแห่งหนึ่งที่บริวารของอาบีเมเลคยึดไป 26แต่อาบีเมเลคตอบว่า “เราไม่รู้ว่าใครทำเช่นนั้น ท่านไม่ได้บอกเรา และเราเพิ่งได้ยินเรื่องนี้วันนี้เอง”

27อับราฮัมจึงยกแกะและวัวให้อาบีเมเลค และชายทั้งสองก็ทำสนธิสัญญากัน 28อับราฮัมคัดลูกแกะตัวเมียเจ็ดตัวออกจากฝูง 29และอาบีเมเลคก็ถามอับราฮัมว่า “ลูกแกะตัวเมียเจ็ดตัวที่ท่านคัดออกมานี้มีความหมายอะไร?”

30เขาตอบว่า “ขอจงรับลูกแกะเจ็ดตัวนี้จากมือข้าพเจ้าเพื่อเป็นพยานหลักฐานว่าข้าพเจ้าเป็นผู้ขุดบ่อน้ำนี้”

31ที่แห่งนั้นจึงได้ชื่อว่าเบเออร์เชบา21:31 แปลว่าบ่อน้ำแห่งเจ็ดหรือบ่อน้ำแห่งสัตยาบันก็ได้เพราะทั้งสองได้ปฏิญาณร่วมกันที่นั่น

32หลังจากทำสนธิสัญญาที่เบเออร์เชบาแล้ว อาบีเมเลคกับแม่ทัพฟีโคล์ก็กลับสู่ดินแดนฟีลิสเตีย 33อับราฮัมได้ปลูกต้นสนหมอกต้นหนึ่งในเบเออร์เชบาและนมัสการร้องออกพระนามพระยาห์เวห์ พระเจ้าองค์นิรันดร์ 34และอับราฮัมก็อาศัยอยู่ในดินแดนของชาวฟีลิสเตียเป็นเวลานาน