Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Начало 17:1-27

Обряд обрезания – знак священного соглашения

1Когда Иброму было девяносто девять лет, Вечный явился ему и сказал:

– Я – Бог Всемогущий; ходи передо Мной и будь непорочен. 2Я заключу священное соглашение между Мной и тобой и дам тебе многочисленное потомство.

3Ибром поклонился до самой земли, и Всевышний сказал ему:

4– Вот Моё священное соглашение с тобой. Ты будешь отцом многих народов. 5Ты больше не будешь называться Ибромом («превознесённый отец»): твоё имя будет Иброхим («отец множества»), потому что Я сделал тебя отцом множества народов. 6Я сделаю тебя очень плодовитым; от тебя Я произведу народы, и от тебя произойдут цари. 7Я заключу Моё священное соглашение с тобой и твоими потомками17:7 Букв.: «семенем». в грядущих поколениях как вечное священное соглашение: Я Бог, Которому будешь поклоняться ты и твои потомки. 8Всю землю Ханона, где ты сейчас пришелец, Я отдам в вечное владение тебе и твоим потомкам; и они будут Мне поклоняться.

9Всевышний сказал Иброхиму:

– Ты же должен соблюдать Моё священное соглашение, ты и потомки твои после тебя в грядущих поколениях. 10Вот Моё священное соглашение с тобой и твоими потомками после тебя, которое ты должен соблюдать: каждый младенец мужского пола да будет обрезан. 11Каждому должно быть сделано обрезание крайней плоти, и это будет знаком священного соглашения между Мной и вами. 12Каждый ваш младенец мужского пола должен быть обрезан, когда ему исполнится восемь дней: и тот, кто рождён в твоём доме, и тот, кто не из твоего потомства, а куплен за деньги у чужеземца. 13И рождённый в твоём доме, и купленный за деньги должен быть обрезан, и на теле вашем будет знак Моего вечного священного соглашения. 14Необрезанный младенец мужского пола, у которого не была обрезана крайняя плоть, будет исторгнут из своего народа: он нарушил священное соглашение со Мной.

15Ещё Всевышний сказал Иброхиму:

– Что до Сары, жены твоей, ты больше не будешь называть её Сарой: её имя будет Соро («княгиня»). 16Я благословлю её и дам тебе сына от неё. Я благословлю её так, что она станет матерью народов; цари народов произойдут от неё.

17Иброхим поклонился до самой земли и подумал, рассмеявшись: «Родится ли сын у человека, которому сто лет? Родит ли ребёнка Соро, которой уже девяносто?» 18И он сказал Всевышнему:

– Хотя бы Исмоил был жив и благословлён Тобой!

19Всевышний сказал:

– Именно твоя жена Соро родит тебе сына, и ты назовёшь его Исхок («он смеётся»). Я заключу Моё священное соглашение с ним как вечное соглашение для его потомков после него. 20Что до Исмоила, то Я услышал тебя: Я непременно благословлю его, Я сделаю его плодовитым и сильно размножу его. Он будет отцом двенадцати правителей, и Я произведу от него великий народ. 21Но Моё священное соглашение Я заключу с Исхоком, которого Соро родит тебе к этому времени в следующем году.

22Закончив говорить с Иброхимом, Всевышний поднялся от него. 23В тот же самый день Иброхим взял своего сына Исмоила и всех, кто был рождён в его доме или куплен за деньги, всех людей мужского пола в доме, и обрезал их, как сказал ему Всевышний. 24Иброхиму было девяносто девять лет, когда он был обрезан, 25а его сыну Исмоилу было тринадцать; 26Иброхим и его сын Исмоил оба были обрезаны в тот же день. 27И все мужчины в доме Иброхима, включая тех, кто был рождён в его доме или куплен у чужеземца, были обрезаны вместе с ним.

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 17:1-27

พันธสัญญาแห่งการเข้าสุหนัต

1เมื่ออับรามอายุ 99 ปี องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรากฏแก่เขาและตรัสว่า “เราคือพระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ จงดำเนินชีวิตอยู่ในทางของเราและเป็นคนดีพร้อม 2เราจะทำพันธสัญญาระหว่างเรากับเจ้า และจะทวีจำนวนพงศ์พันธุ์ของเจ้าอย่างมากมาย”

3อับรามจึงหมอบกราบซบหน้าลงและพระเจ้าตรัสกับเขาว่า 4“สำหรับเรา นี่คือพันธสัญญาของเรากับเจ้า คือเจ้าจะเป็นบิดาของชนชาติต่างๆ 5เขาจะไม่เรียกเจ้าว่าอับราม17:5 แปลว่าบิดาผู้ได้รับการยกย่องอีกต่อไป เจ้าจะมีชื่อว่าอับราฮัม17:5 แปลว่าบิดาของคนมากมาย เพราะเราได้ให้เจ้าเป็นบิดาของชนชาติต่างๆ 6เราจะให้เจ้ามีลูกมีหลานมากมาย เราจะให้หลายชนชาติเกิดขึ้นมาจากเจ้า และกษัตริย์หลายองค์จะสืบเชื้อสายจากเจ้า 7เราจะสถาปนาพันธสัญญาของเราไว้ เป็นพันธสัญญานิรันดร์ระหว่างเรากับเจ้า และกับลูกหลานของเจ้าทุกชั่วอายุที่จะตามมา เป็นพันธสัญญาว่าเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และจะเป็นพระเจ้าของลูกหลานของเจ้าที่จะเกิดมาภายหลัง 8เราจะยกดินแดนคานาอันทั้งหมด คือที่เจ้าอาศัยอยู่อย่างคนต่างด้าวในขณะนี้ ให้เป็นกรรมสิทธิ์นิรันดร์ของเจ้ากับลูกหลานสืบไป และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา”

9แล้วพระเจ้าตรัสกับอับราฮัมว่า “สำหรับเจ้า เจ้าต้องรักษาพันธสัญญาของเรา คือทั้งตัวเจ้าและลูกหลานตลอดทุกชั่วอายุสืบไป 10นี่คือพันธสัญญาของเรากับเจ้าและกับลูกหลานที่จะมาภายหลังเจ้า เป็นพันธสัญญาที่เจ้าต้องรักษา คือชายทุกคนในพวกเจ้าจะต้องเข้าสุหนัต 11เจ้าต้องเข้าสุหนัต นี่จะเป็นเครื่องหมายแห่งพันธสัญญาระหว่างเรากับเจ้า 12ผู้ชายทุกคนในพวกเจ้าทุกชั่วอายุที่มีอายุแปดวันจะต้องเข้าสุหนัต รวมทั้งคนที่เกิดในครัวเรือนของเจ้าหรือซื้อมาจากคนต่างชาติซึ่งไม่ใช่วงศ์วานของเจ้า 13ไม่ว่าจะเป็นคนที่เกิดในครัวเรือนของเจ้าหรือเจ้าซื้อตัวมาก็ต้องเข้าสุหนัต พันธสัญญาของเราที่กายของเจ้าจะเป็นพันธสัญญานิรันดร์ 14ชายใดที่ไม่เข้าสุหนัต คือผู้ที่ไม่ได้เข้าสุหนัตฝ่ายกาย จะถูกตัดออกจากชนชาติของตน เพราะเขาได้ละเมิดพันธสัญญาของเรา”

15พระเจ้าตรัสกับอับราฮัมด้วยว่า “ส่วนซารายภรรยาของเจ้า เจ้าจะไม่เรียกนางว่าซารายอีกต่อไป นางจะชื่อว่าซาราห์ 16เราจะอวยพรนางและจะให้นางกำเนิดลูกชายคนหนึ่งแก่เจ้าอย่างแน่นอน เราจะอวยพรให้นางเป็นมารดาของชาติต่างๆ กษัตริย์ของชนชาติต่างๆ จะมาจากนาง”

17อับราฮัมหมอบกราบซบหน้าลง เขาหัวเราะและพูดกับตนเองว่า “ชายอายุร้อยปีจะมีลูกได้หรือ? และซาราห์จะให้กำเนิดลูกเมื่ออายุเก้าสิบหรือ?” 18และอับราฮัมทูลพระเจ้าว่า “ขอเพียงแต่พระองค์ทรงอวยพรชีวิตของอิชมาเอล!”

19แล้วพระเจ้าตรัสว่า “แต่ซาราห์จะคลอดลูกชายคนหนึ่งให้เจ้า และเจ้าจะเรียกเขาว่าอิสอัค17:19 แปลว่าเขาหัวเราะ เราจะสถาปนาพันธสัญญาของเรากับเขา เป็นพันธสัญญานิรันดร์แก่ลูกหลานของเขาที่จะมาภายหลัง 20สำหรับอิชมาเอล เราได้ฟังเจ้า เราจะอวยพรเขาอย่างแน่นอน เราจะทำให้เขามีลูกมีหลานและจะให้เขาทวีจำนวนขึ้นมากมาย เขาจะเป็นบิดาของเจ้านายสิบสองคน และเราจะทำให้เขาเป็นชนชาติยิ่งใหญ่ 21แต่พันธสัญญาของเรานั้น เราจะทำกับอิสอัคซึ่งซาราห์จะคลอดให้เจ้าปีหน้าในช่วงเวลานี้” 22เมื่อตรัสกับอับราฮัมจบแล้ว พระเจ้าก็เสด็จขึ้นไปจากเขา

23วันเดียวกันนั้นเอง อับราฮัมก็นำอิชมาเอลและชายทุกคนทั้งที่เกิดในครัวเรือนหรือซื้อมาด้วยเงินของเขามาเข้าสุหนัตตามที่พระเจ้าตรัสสั่งไว้ 24เวลานั้นอับราฮัมอายุ 99 ปีเมื่อเข้าสุหนัต 25และอิชมาเอลบุตรชายของเขาอายุ 13 ปี 26อับราฮัมกับอิชมาเอลบุตรชายของเขาเข้าสุหนัตในวันเดียวกัน 27และผู้ชายทุกคนในครัวเรือนของอับราฮัม ทั้งคนที่เกิดมาในครัวเรือนหรือซื้อมาจากคนต่างชาติได้เข้าสุหนัตด้วยกันกับเขา