Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Мат 15

О внутренней чистоте

1Затем пришли к Исо из Иерусалима блюстители Закона и учители Таврота и сказали:

– Почему Твои ученики нарушают обычаи наших предков? Они не омывают рук перед едой![a]

Исо ответил:

– А почему вы ради соблюдения своего обычая нарушаете повеление Всевышнего?[b] Ведь Всевышний сказал: «Почитай отца и мать»[c] и «Кто злословит отца или мать, тот должен быть предан смерти»[d]. Вы же говорите, что если человек скажет отцу или матери: «Отдаю Всевышнему то, чем я мог бы тебе помочь», то ему уже не обязательно помогать отцу.[e] Тем самым вы ради своего обычая отменяете слово Всевышнего. Лицемеры! Прав был Исаия, когда пророчествовал о вас:

«Этот народ чтит Меня на словах,
    но сердца их далеки от Меня.
Они поклоняются Мне впустую,
    потому что их учение состоит из человеческих предписаний»[f].

10 Иса подозвал к Себе народ и сказал:

– Выслушайте и постарайтесь понять. 11 Не то, что входит в человека через рот, оскверняет его; оскверняет человека то, что исходит из его уст.

12 Позже ученики сказали Исо:

– Ты знаешь, что Твои слова обидели блюстителей Закона?

13 Исо ответил:

– Каждое растение, посаженное не Моим Отцом, Который на небесах, будет вырвано с корнем. 14 Оставьте их, они слепые поводыри слепых. А если слепой поведёт слепого, то оба упадут в яму.

15 Петрус же попросил:

– Объясни нам эту притчу.

16 – Так и вы тоже до сих пор не понимаете? – сказал Исо. – 17 Неужели вы не понимаете, что всё, что входит в человека через рот, проходит через желудок, а потом выходит вон? 18 Но то, что исходит из уст, исходит из сердца, это и оскверняет человека. 19 Потому что из сердца исходят злые мысли, убийства, супружеская неверность, разврат, воровство, лжесвидетельство, клевета. 20 Именно это оскверняет человека, а не то, что он не омывает рук перед едой.

Вера язычницы

21 Покинув это место, Исо отправился в окрестности Тира и Сидона. 22 Там к Нему с плачем подошла местная женщина-ханонеянка и стала кричать:

– Повелитель, Сын Довуда, сжалься надо мной! Моя дочь одержима демоном и ужасно мучается!

23 Исо не отвечал ей ни слова. Тогда Его ученики стали просить:

– Отошли её, а то она идёт за нами и кричит.

24 Исо сказал женщине:

– Я послан только к народу Исроила, к заблудшим овцам.

25 Женщина подошла и поклонилась Ему:

– Повелитель, помоги мне!

26 Исо ответил:

– Нехорошо будет забрать хлеб у детей и бросить собакам[g].

27 – Да, Повелитель, – ответила женщина, – но ведь и собаки едят крошки, которые падают со стола хозяев.

28 Тогда Исо сказал ей:

– Женщина, у тебя великая вера! Пусть будет так, как ты хочешь.

И в тот же час её дочь исцелилась.

Народ восхваляет Всевышнего за исцеления

29 Исо ушёл оттуда и пошёл вдоль Галилейского озера. В одном месте Он поднялся на склон горы и сел там. 30 К Нему пришло множество людей, среди которых были хромые, слепые, калеки, немые и многие другие больные. Этих несчастных клали к ногам Исо, и Он исцелял их. 31 Люди удивлялись, когда видели немых говорящими, калек здоровыми, хромых ходящими и слепых зрячими, и славили Бога Исроила.

Насыщение более четырёх тысяч человек

32 Исо подозвал Своих учеников и сказал:

– Мне жаль этих людей, они со Мной вот уже три дня, и у них не осталось еды. Я не хочу отпускать их голодными, ведь они могут ослабеть в дороге.

33 Ученики ответили:

– Где же мы возьмём здесь, в этой пустыне, столько хлеба, чтобы накормить всё это множество людей?

34 – Сколько у вас лепёшек? – спросил Исо.

– Семь лепёшек и несколько рыбок, – ответили они.

35 Исо велел людям возлечь на землю. 36 Затем Он взял семь лепёшек и рыбу и, поблагодарив за них Всевышнего, стал разламывать на куски, передавая ученикам, а те, в свою очередь, – народу. 37 Все ели и насытились, и ещё набралось семь полных корзин остатков. 38 Всего ело четыре тысячи одних только мужчин, не считая женщин и детей.

39 Отпустив народ, Исо сел в лодку и отправился в окрестности Магадана[h].

Notas al pie

  1. Мат 15:2 У древних иудеев существовал особый ритуал омовения рук перед приёмом пищи, подобный тому, что можно наблюдать среди народов Востока.
  2. Мат 15:3 Духовные учители иудеев разработали целую систему обрядового очищения, намного превосходящую по своим требованиям то, что Всевышний предписал в Тавроте. Эти установления передавались из поколения в поколение в устной форме.
  3. Мат 15:4 Исх. 20:12; Втор. 5:16.
  4. Мат 15:4 Исх. 21:17; Лев. 20:9.
  5. Мат 15:6 Произнеся эти слова, человек, по мнению духовных учителей, освобождался от обязанности помогать своим нуждающимся родителям. И в данном случае никого не интересовало, будут ли эти средства потрачены на нужды храма или нет.
  6. Мат 15:9 Ис. 29:13.
  7. Мат 15:26 Букв.: «собачкам». Для иудеев собака считалась нечистым животным. Исроильтяне часто называли язычников собаками, но в данном случае Исо не желал кого-либо обидеть, Он просто приводит иллюстрацию из жизни.
  8. Мат 15:39 Точное местоположение этого города в Палестине не известно. Многие толкователи считают, что это другое название города Магдалы, откуда была родом Марьям, одна из последовательниц Исо (см. 27:56).

Thai New Contemporary Bible

มัทธิว 15

สิ่งที่เป็นมลทิน

1แล้วพวกฟาริสีและธรรมาจารย์จากกรุงเยรูซาเล็มมาทูลถามพระเยซูว่า “เหตุใดสาวกของท่านจึงละเมิดธรรมเนียมของผู้อาวุโส? พวกเขาไม่ล้างมือก่อนรับประทานอาหาร!”

พระเยซูตรัสว่า “แล้วทำไมพวกท่านละเมิดพระบัญชาของพระเจ้าด้วยเห็นแก่ธรรมเนียมเล่า? เพราะพระเจ้าตรัสว่า ‘จงให้เกียรติบิดามารดาของเจ้า’[a] และ ‘ผู้ใดแช่งด่าบิดามารดาจะต้องมีโทษถึงตาย’[b] แต่พวกท่านบอกว่าหากใครพูดกับบิดามารดาว่า ‘สิ่งใดๆ จากข้าพเจ้าซึ่งอาจเป็นประโยชน์แก่ท่านก็เป็นของที่ได้อุทิศถวายแด่พระเจ้าแล้ว’ เขาจึงไม่ได้ ‘ให้เกียรติบิดา[c]’ ด้วยสิ่งนั้น เหตุนี้ท่านจึงทำให้พระวจนะของพระเจ้าเป็นโมฆะไปเพราะเห็นแก่ธรรมเนียมของท่าน เจ้าคนหน้าซื่อใจคด อิสยาห์พูดถูกแล้วเมื่อเขาเผยพระวจนะเกี่ยวกับพวกเจ้าว่า

“ ‘ประชากรเหล่านี้ยกย่องเราแต่ปาก
แต่ใจของพวกเขาห่างไกลจากเรา
พวกเขานมัสการเราโดยเปล่าประโยชน์
คำสอนของพวกเขาเป็นเพียงกฎเกณฑ์ที่มนุษย์สอนกันมา’[d]

10 พระเยซูทรงเรียกฝูงชนเข้ามาหาพระองค์และตรัสว่า “จงฟังและเข้าใจเถิดว่า 11 สิ่งที่เข้าไปในปากมนุษย์ไม่ได้ทำให้เขา ‘เป็นมลทิน’ แต่สิ่งที่ออกจากปากของเขาต่างหากที่ทำให้เขา ‘เป็นมลทิน’ ”

12 แล้วเหล่าสาวกมาทูลถามพระองค์ว่า “พระองค์ทรงทราบหรือไม่ว่าพวกฟาริสีขัดเคืองยิ่งนักเมื่อได้ยินเช่นนี้?”

13 พระองค์ตรัสว่า “ต้นไม้ทุกต้นที่พระบิดาของเราในสวรรค์ไม่ได้ปลูกไว้จะถูกขุดรากถอนโคน 14 ช่างเขาเถิด เขาเป็นคนนำทางที่ตาบอด[e] ถ้าคนตาบอดนำทางให้คนตาบอด ทั้งคู่ก็จะตกหลุมตกบ่อ”

15 เปโตรทูลว่า “ขอทรงอธิบายคำอุปมานี้แก่พวกข้าพระองค์เถิด”

16 พระเยซูตรัสถามพวกเขาว่า “พวกท่านยังไม่เข้าใจอีกหรือ? 17 ไม่เห็นหรือว่าสิ่งใดๆ ที่เข้าไปในปากมนุษย์ก็ลงท้องแล้วออกจากร่างกาย? 18 แต่สิ่งที่ออกมาจากปากนั้นออกมาจากใจ และสิ่งเหล่านี้ทำให้มนุษย์ ‘เป็นมลทิน’ 19 เพราะความคิดชั่ว การเข่นฆ่า การล่วงประเวณี การผิดศีลธรรมทางเพศ การลักขโมย การเป็นพยานเท็จ การนินทาว่าร้าย ล้วนออกมาจากจิตใจ 20 สิ่งเหล่านี้ทำให้มนุษย์ ‘เป็นมลทิน’ ส่วนการรับประทานอาหารโดยไม่ได้ล้างมือไม่ได้ทำให้ ‘เป็นมลทิน’ ”

ความเชื่อของหญิงชาวคานาอัน

21 จากที่นั่นพระเยซูเสด็จเข้าสู่เขตเมืองไทระและเมืองไซดอน 22 มีหญิงชาวคานาอันคนหนึ่งจากละแวกนั้นมาร้องทูลพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตรดาวิดเจ้าข้า เมตตาข้าพระองค์ด้วยเถิด! ลูกสาวของข้าพระองค์ถูกผีสิงทรมานเหลือเกิน”

23 พระเยซูไม่ทรงตอบนางสักคำ เหล่าสาวกมาทูลพระองค์ว่า “ไล่นางไปเถิดเพราะนางมาร้องเซ้าซี้เรา”

24 พระองค์ทรงตอบว่า “เราถูกส่งมาเพื่อแกะหลงของอิสราเอลเท่านั้น”

25 หญิงนั้นมาคุกเข่าทูลว่า “พระองค์เจ้าข้า ช่วยข้าพระองค์ด้วย!”

26 พระองค์ตรัสตอบว่า “ที่จะเอาอาหารของลูกโยนให้สุนัขก็ไม่ถูกต้อง”

27 หญิงนั้นทูลว่า “จริงเจ้าข้า แต่สุนัขยังได้กินเศษอาหารที่หล่นจากโต๊ะของนาย”

28 พระเยซูจึงตรัสตอบว่า “หญิงเอ๋ย เจ้ามีความเชื่อยิ่งใหญ่นัก! ให้เป็นไปตามที่เจ้าขอเถิด” และบุตรสาวของนางก็หายป่วยในขณะนั้นเอง

พระเยซูทรงเลี้ยงคนสี่พันคน

29 พระเยซูเสด็จจากที่นั่นไปตามชายฝั่งทะเลกาลิลี แล้วทรงขึ้นไปบนเนินเขาและประทับนั่ง 30 ผู้คนมากมายมาเข้าเฝ้าพระองค์ นำคนง่อย คนตาบอด คนพิการ คนใบ้ และคนป่วยอื่นๆ หลายคนมาวางแทบพระบาท และพระองค์ก็ทรงรักษาพวกเขา 31 ประชาชนล้วนประหลาดใจเมื่อเห็นคนใบ้พูดได้ คนพิการหายเป็นปกติ คนง่อยเดินได้ และคนตาบอดมองเห็น เขาทั้งหลายพากันสรรเสริญพระเจ้าแห่งอิสราเอล

32 พระเยซูทรงเรียกเหล่าสาวกของพระองค์มาและตรัสว่า “เราสงสารคนเหล่านี้เพราะเขามาอยู่กับเราสามวันแล้วและไม่มีอะไรรับประทาน เราไม่อยากให้พวกเขากลับไปทั้งที่ยังหิวอยู่ พวกเขาอาจจะหมดแรงกลางทาง”

33 เหล่าสาวกทูลว่า “ในที่กันดารอย่างนี้จะหาขนมปังที่ไหนมาพอเลี้ยงคนมากมายเช่นนี้?”

34 พระเยซูตรัสถามว่า “พวกท่านมีขนมปังกี่ก้อน?”

เขาทูลว่า “เจ็ดก้อนกับปลาเล็กๆ สองสามตัว”

35 พระองค์ทรงบอกฝูงชนให้นั่งลงที่พื้น 36 แล้วทรงรับขนมปังเจ็ดก้อนกับปลามา เมื่อทรงขอบพระคุณพระเจ้าแล้วก็หักส่งให้เหล่าสาวก พวกเขาจึงแจกให้ประชาชน 37 ทุกคนได้รับประทานจนอิ่ม หลังจากนั้นเหล่าสาวกเก็บเศษที่เหลือได้เจ็ดตะกร้าเต็ม 38 จำนวนผู้ที่รับประทานอาหารนั้นมีสี่พันคนยังไม่นับผู้หญิงและเด็ก 39 เมื่อพระเยซูทรงให้ฝูงชนกลับไปแล้วก็เสด็จลงเรือไปยังละแวกมากาดาน

Notas al pie

  1. 15:4 อพย.20:12ฉธบ.5:16
  2. 15:4 อพย.21:17ลนต.20:9
  3. 15:6 สำเนาต้นฉบับบางสำเนาว่าบิดาหรือมารดาของเขา
  4. 15:9 อสย.29:13
  5. 15:14 สำเนาต้นฉบับบางสำเนาว่าคนนำทางของคนตาบอด