Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Ин 13

Исо Масех омывает ноги ученикам

1Приближался праздник Освобождения. Исо знал, что настал час Ему покинуть этот мир и вернуться к Отцу. Полюбив Своих, находящихся в этом мире, Он полюбил их до конца.

Во время ужина, когда дьявол уже побудил Иуду Искариота, сына Шимона, предать Исо, Исо, зная, что Отец отдал всё в руки Его, и что Он пришёл от Всевышнего и теперь возвращается к Всевышнему, встал из-за стола, снял с Себя верхнюю одежду и опоясался полотенцем. Потом Он налил воды в таз и начал мыть Своим ученикам ноги и вытирать их полотенцем, которым был опоясан. Когда Он подошёл к Шимону Петрусу, тот сказал Ему:

– Повелитель, Тебе ли мыть мне ноги?!

Исо сказал ему:

– Сейчас ты не понимаешь, что Я делаю, но позже поймёшь.

– Ты никогда не вымоешь моих ног! – возразил Петрус.

Исо ответил:

– Если Я не омою тебя, то у тебя нет со Мной ничего общего.

Шимон Петрус ответил:

– Тогда, Повелитель, омой мне не только ноги, но и руки и голову!

10 Исо ответил:

– Омытого нет нужды мыть, разве только ноги, так как всё его тело чисто. Вы ведь чисты, хотя и не все.

11 Он знал, кто предаст Его, и поэтому сказал, что не все чисты.

12 Окончив мыть ученикам ноги, Исо снова оделся и, возвратившись, возлёг на Своём месте за столом.

– Вы понимаете, что Я сделал для вас? – спросил Он их. – 13 Вот вы называете Меня Учителем и Повелителем, и правильно, потому что Я и есть Учитель и Повелитель. 14 Поэтому, если Я, ваш Повелитель и Учитель, омыл вам ноги, то вы тоже должны мыть ноги друг другу. 15 Я показал вам пример, чтобы и вы делали то же, что Я сделал вам. 16 Говорю вам истину: раб не больше своего господина, и посланный не больше пославшего его. 17 Если вы это знаете и так поступаете, то вы благословенны.

18 – Я не говорю о всех вас. Тех, кого Я избрал, Я знаю, но слова Писания: «Тот, кто ест Мой хлеб, пошёл против Меня»[a] – должны исполниться. 19 Говорю вам обо всём заранее, чтобы, когда это произойдёт, вы поверили, что Я и есть Тот, за Кого Себя выдаю[b]. 20 Говорю вам истину: кто принимает посланного Мною, тот принимает и Меня, и кто принимает Меня, тот принимает и Пославшего Меня.

Последний ужин с учениками

21 Сказав это, Исо произнёс в большом волнении:

– Говорю вам истину: один из вас предаст Меня.

22 Ученики стали растерянно переглядываться между собой, недоумевая, кого Он имеет в виду. 23 Один из учеников, которого Исо любил,[c] возлежал у стола рядом с Ним. 24 Шимон Петрус показал ему жестом:

– Спроси, кого Он имеет в виду?

25 Откинувшись назад к Исо, ученик спросил:

– Повелитель, кто это?

26 Исо ответил:

– Тот, кому Я подам этот кусок хлеба, обмакнув его в блюдо.

И обмакнув кусок, Исо протянул его Иуде Искариоту, сыну Шимона. 27 Как только Иуда взял хлеб, в него вошёл сатана.

– Делай быстро то, что собираешься делать, – сказал ему Исо.

28 Никто из возлежавших за столом не понял, зачем Исо сказал ему это. 29 Иуда отвечал за ящик с общими деньгами, и некоторые подумали, что Исо попросил его купить необходимое к празднику или же раздать часть денег бедным. 30 Взяв хлеб, Иуда сразу же вышел. Была ночь.

Повеление о любви

31 Когда Иуда вышел, Исо сказал:

– Теперь Ниспосланный как Человек прославлен, а в Нём прославлен Всевышний. 32 Если Всевышний прославлен в Нём, то Всевышний прославит в Себе и Его, и немедленно прославит. 33 Дети Мои, недолго Мне ещё быть с вами. Вы будете искать Меня, и, как Я говорил предводителям иудеев, так говорю и вам: туда, куда Я иду, вы не можете прийти.

34 Я даю вам новое повеление: любите друг друга. Как Я вас полюбил, так и вы любите друг друга. 35 Все узнают, что вы Мои ученики, если вы будете любить друг друга!

Предсказание об отречении Петруса

36 Шимон Петрус спросил Его:

– Повелитель, куда Ты идёшь?

Исо ответил:

– Туда, куда Я иду, ты сейчас со Мной пойти не сможешь, но позже ты пойдёшь.

37 Петрус спросил:

– Повелитель, почему я не могу идти за Тобой сейчас? Да я готов даже жизнь отдать за Тебя!

38 Исо тогда сказал:

– Ты отдашь за Меня свою жизнь? Говорю тебе истину: не успеет сегодня и петух пропеть, как ты трижды отречёшься от Меня.

Notas al pie

  1. Ин 13:18 Заб. 40:10.
  2. Ин 13:19 Букв.: «Я есть». Часто в Писании, когда Всевышний говорил о Себе, Он употреблял это же самое выражение (см., напр., Исх. 3:14; Втор. 32:39; Ис. 41:4; 43:10-13 и сноски на эти стихи). Здесь виден явный намёк Исо на то, Кем Он в действительности является.
  3. Ин 13:23 То есть Иохан, один из двенадцати посланников Исо и автор этой книги (см. 21:20-24).

Thai New Contemporary Bible

ยอห์น 13

พระเยซูทรงล้างเท้าให้เหล่าสาวก

1เมื่อจวนจะถึงเทศกาลปัสกาพระเยซูทรงทราบว่าถึงเวลาแล้วที่พระองค์จะทรงจากโลกนี้ไปหาพระบิดา เนื่องจากพระองค์ทรงรักคนของพระองค์ที่อยู่ในโลกนี้ บัดนี้พระองค์จึงทรงสำแดงที่สุดแห่งความรักของพระองค์แก่พวกเขา[a]

พระเยซูและสาวกกำลังรับประทานอาหารเย็นและเมื่อถึงเวลานั้นมารได้ดลใจยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอทให้เขาคิดทรยศพระองค์แล้ว พระเยซูทรงทราบว่าพระบิดาได้ทรงมอบทุกสิ่งไว้ใต้อำนาจของพระองค์ ทั้งทรงทราบว่าพระองค์มาจากพระเจ้าและกำลังกลับไปหาพระเจ้า ดังนั้นพระองค์จึงทรงลุกขึ้นจากโต๊ะเสวย ถอดฉลองพระองค์ชั้นนอกออก เอาผ้าเช็ดตัวคาดเอวของพระองค์ จากนั้นทรงเทน้ำใส่อ่างและเริ่มล้างเท้าให้เหล่าสาวกของพระองค์และเช็ดด้วยผ้าเช็ดตัวซึ่งทรงคาดเอวไว้

เมื่อมาถึงซีโมนเปโตร เขาทูลว่า “พระองค์เจ้า พระองค์จะทรงล้างเท้าของข้าพระองค์หรือ?”

พระเยซูตรัสตอบว่า “ขณะนี้ท่านไม่เข้าใจในสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ แต่ภายหลังท่านจะเข้าใจ”

เปโตรทูลว่า “ไม่ พระองค์จะทรงล้างเท้าข้าพระองค์ไม่ได้”

พระเยซูตรัสว่า “ถ้าเราไม่ล้างให้ท่าน ท่านจะไม่มีส่วนในเรา”

ซีโมนเปโตรทูลตอบว่า “พระองค์เจ้าข้า ถ้าเช่นนั้นไม่เพียงเท้าของข้าพระองค์แต่ทั้งมือกับศีรษะของข้าพระองค์ด้วย!”

10 พระเยซูจึงตรัสตอบว่า “ผู้ที่อาบน้ำแล้วล้างแต่เท้าก็พอเพราะทั้งกายสะอาดอยู่แล้ว ท่านทั้งหลายก็สะอาดถึงแม้ว่าไม่ทุกคน” 11 เพราะพระองค์ทรงทราบว่าใครจะทรยศพระองค์จึงตรัสว่าไม่ใช่ทุกคนที่สะอาด

12 เมื่อทรงล้างเท้าพวกเขาเสร็จแล้วก็ทรงฉลองพระองค์แล้วกลับไปประทับยังที่ของพระองค์และตรัสถามเขาทั้งหลายว่า “พวกท่านเข้าใจสิ่งที่เราได้ทำให้พวกท่านหรือไม่? 13 พวกท่านเรียกเราว่า ‘พระอาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ ซึ่งถูกต้องแล้วเพราะเราเป็นเช่นนั้น 14 ในเมื่อเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและเป็นพระอาจารย์ของท่านยังล้างเท้าให้พวกท่าน พวกท่านก็ควรล้างเท้าให้กันและกันด้วย 15 เราได้วางแบบอย่างไว้เพื่อพวกท่านจะทำเหมือนที่เราได้ทำเพื่อพวกท่าน 16 เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่าบ่าวย่อมไม่เหนือกว่านายของตน ทั้งผู้ส่งข่าวย่อมไม่เหนือกว่าผู้ที่ส่งเขาไป 17 ในเมื่อพวกท่านทราบสิ่งเหล่านี้ หากพวกท่านปฏิบัติตามพวกท่านก็จะเป็นสุข

พระเยซูทรงทำนายถึงการทรยศพระองค์

18 “เราไม่ได้หมายถึงทุกคนในพวกท่าน เรารู้จักบรรดาผู้ที่เราเลือกสรร แต่ทั้งนี้เพื่อให้เป็นไปตามพระคัมภีร์ที่ว่า ‘ผู้ที่รับประทานอาหารร่วมกับเรา ยังได้ทรยศหักหลังเรา[b][c]

19 “เดี๋ยวนี้เรากำลังบอกพวกท่านก่อนที่สิ่งนี้จะเกิดขึ้น เพื่อเมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นพวกท่านจะได้เชื่อว่าเราคือผู้นั้น 20 เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่า ผู้ใดรับคนที่เราส่งไปก็รับเราและผู้ที่รับเราก็รับพระองค์ผู้ทรงส่งเรามา”

21 เมื่อพระเยซูตรัสดังนี้แล้วก็ทรงทุกข์พระทัยและตรัสยืนยันว่า “เราบอกความจริงแก่พวกท่านว่าคนหนึ่งในพวกท่านจะทรยศเรา”

22 เหล่าสาวกจ้องมองกัน ไม่รู้ว่าพระองค์ทรงหมายถึงคนใดในพวกเขา 23 สาวกที่พระเยซูทรงรักกำลังนั่งเอนกายรับประทานอาหารถัดจากพระองค์ 24 ซีโมนเปโตรพยักหน้าบอกสาวกผู้นี้และกล่าวว่า “จงทูลถามพระองค์ว่าทรงหมายถึงคนไหน”

25 ขณะเอนกายพิงพระเยซูอยู่ เขาหันหน้าไปถึงอกของพระเยซูและทูลถามพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า คนนั้นคือใคร?”

26 พระเยซูตรัสตอบว่า “คือคนที่เราจะหยิบขนมปังชิ้นนี้จุ่มแล้วส่งให้” แล้วทรงหยิบขนมปังชิ้นหนึ่งจุ่มและส่งให้แก่ยูดาสบุตรของซีโมนอิสคาริโอท 27 ทันทีที่ยูดาสรับขนมปังนั้นซาตานก็เข้าครอบงำเขา

พระเยซูตรัสบอกเขาว่า “ท่านกำลังจะทำอะไรก็ไปทำโดยเร็ว” 28 แต่ไม่มีสักคนที่ร่วมโต๊ะเสวยเข้าใจว่าทำไมพระเยซูจึงตรัสกับเขาเช่นนี้ 29 เนื่องจากยูดาสเป็นคนถือเงินบางคนจึงคิดว่าพระเยซูทรงบอกให้เขาไปซื้อของจำเป็นสำหรับงานฉลองเทศกาล หรือไม่ก็ให้ทานแก่คนยากจน 30 เมื่อยูดาสรับขนมปังชิ้นนั้นแล้วเขาก็ออกไปทันที ขณะนั้นเป็นเวลากลางคืน

พระเยซูทรงทำนายว่าเปโตรจะปฏิเสธพระองค์

31 เมื่อเขาไปแล้ว พระเยซูตรัสว่า “บัดนี้บุตรมนุษย์ได้รับเกียรติสิริแล้ว และพระเจ้าทรงได้รับเกียรติสิริเพราะบุตรมนุษย์ด้วย 32 ถ้าพระเจ้าทรงได้รับเกียรติสิริเพราะบุตรมนุษย์[d] พระเจ้าเองก็จะทรงให้บุตรมนุษย์ได้รับเกียรติสิริ และพระองค์จะทรงให้บุตรมนุษย์ได้รับเกียรติสิริในทันที

33 “ลูกของเราเอ๋ย เราจะอยู่กับพวกท่านอีกเพียงไม่นาน พวกท่านจะหาเรา แต่เหมือนที่เราได้บอกพวกยิวไว้และจะบอกพวกท่านในเวลานี้ คือที่ซึ่งเราจะไปนั้น พวกท่านไม่สามารถไปได้

34 “เราให้บัญญัติใหม่แก่ท่านทั้งหลายคือ จงรักซึ่งกันและกัน พวกท่านต้องรักซึ่งกันและกันเหมือนที่เราได้รักพวกท่าน 35 ถ้าพวกท่านรักซึ่งกันและกันคนทั้งปวงจะรู้ว่าพวกท่านเป็นสาวกของเรา”

36 ซีโมนเปโตรทูลถามพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า พระองค์จะเสด็จไปยังที่ใด?”

พระเยซูตรัสตอบว่า “ที่ซึ่งเราจะไปนั้น ในขณะนี้ท่านยังไม่สามารถติดตามไปได้ แต่ท่านจะตามไปในภายหลัง”

37 เปโตรทูลถามว่า “พระองค์เจ้าข้า ทำไมข้าพระองค์จึงไม่สามารถติดตามพระองค์ไปในเวลานี้ได้? ข้าพระองค์ยอมพลีชีวิตเพื่อพระองค์”

38 พระเยซูจึงตรัสตอบว่า “ท่านจะพลีชีวิตเพื่อเราจริงหรือ? เราบอกความจริงแก่ท่านว่า ก่อนไก่ขันท่านจะปฏิเสธเราถึงสามครั้ง!

Notas al pie

  1. 13:1 หรือพระองค์ทรงรักเขาจนถึงที่สุด
  2. 13:18 หรือยังได้ยกส้นเท้าใส่เรา
  3. 13:18 สดด.41:9
  4. 13:32 สำเนาต้นฉบับเก่าแก่หลายสำเนาไม่มีข้อความว่าถ้าพระเจ้าทรงได้รับเกียรติสิริเพราะบุตรมนุษย์