Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Заб 95

Песнь 95

Воспойте Вечному новую песню,
    пойте Вечному, все жители земли.
Воспойте Вечному, восхваляйте Его имя,
    говорите о Его спасении каждый день.
Возвещайте славу Его среди народов,
    чудеса Его – среди всех людей,
потому что велик Вечный и достоин всякой хвалы;
    Он внушает страх более всех богов.
Все боги народов – лишь идолы,
    а Вечный – небеса сотворил.
Слава и величие перед Ним,
    сила и великолепие в Его святилище.

Воздайте Вечному, все народы,
    воздайте Ему славу и силу.
Воздайте славу имени Вечного,
    несите дары и идите во дворы Его.
Прославьте Вечного в великолепии Его святости[a].
    Трепещи перед Ним, вся земля!
10 Скажите народам: «Вечный правит!»
    Вселенная тверда и не поколеблется;
    Он будет судить народы справедливо.

11 Да возвеселятся небеса и возликует земля;
    да восшумит море и всё, что в нём.
12 Да возрадуется поле и всё, что на нём,
    и да возликуют все деревья лесные
13 перед Вечным, потому что идёт,
    идёт Он судить землю.
Он будет судить вселенную справедливо
    и народы – по Своей истине.

Notas al pie

  1. Заб 95:9 Или: «в святом облачении прославьте Вечного»; или: «прославьте Вечного в Его великолепном святилище».

Het Boek

Psalmen 95

1Kom, laten wij lofliederen zingen
tot eer van de Here,
laten wij Hem loven,
want Hij is de rots van ons heil.
Laten wij met lofliederen naar Hem toegaan,
met snaarinstrumenten Hem prijzen.
De Here is een machtige God,
de grote Koning.
Er is niemand zoals Hij.
Hij beheerst de diepten van deze schepping
en reikt met zijn hand
tot aan de toppen van de bergen.
De zee en het land zijn van Hem,
want Hij heeft beide gemaakt.
Kom, laten wij ons buigen,
knielen en ons neerwerpen voor de Here,
die ons heeft gemaakt.
Hij is onze God
en wij horen bij het volk dat Hij leidt.
Als schapen volgen wij Hem.
Luister toch elke dag naar wat Hij u zegt.
‘Wees niet koppig,
zoals de mensen bij Massa en Meriba,
indertijd in de woestijn.
Uw voorouders hebben Mij toen uitgedaagd.
Zij stelden Mij op de proef,
hoewel zij mijn macht hadden gezien in wat Ik deed.
10 Veertig jaar lang heeft uw volk
Mij moeite gegeven.
Ik ergerde Mij aan hen.
Ten slotte zei Ik:
“Dit volk loopt voortdurend van Mij weg,
het wil Mij niet volgen.”
11 Daarom heb Ik, toen Ik toornig was,
gezworen dat het geen rust bij Mij zou vinden.’