Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Заб 124

Те, кто надеется на Вечного, – как гора Сион:
    не поколеблются, пребудут вовеки.
Как горы окружают Иерусалим,
    так Вечный окружает Свой народ
    отныне и вовеки.

Не вечно власти нечестивых
    быть на земле, принадлежащей праведным,
иначе праведные, по их примеру,
    сами станут творить беззаконие.

Будь добр, Вечный, к добрым
    и правым в сердцах своих.
Но тех, кто следует кривыми путями,
    да отвергнет Вечный вместе со злодеями.

Мир Исроилу!

Песнь 125

Песнь восхождения.

Het Boek

Psalmen 124

1Een bedevaartslied van David.

Laat Israël het volgende zeggen:
was de Here niet steeds bij ons?
Was de Here niet steeds bij ons,
toen wij werden aangevallen door vreemde mensen?
Zij hadden ons wel levend kunnen verslinden,
toen zij in hun woede op ons afkwamen.
Wij hadden kunnen verdrinken in een woeste rivier.
Het kolkende water had zich dan boven ons gesloten.
Maar prijs de Here!
Hij liet dat niet toe.
Dankzij Hem kregen zij ons niet te pakken.
Wij ontkwamen,
zoals een vogel wegglipt uit het net van de vogelvanger.
De valstrik is kapot
en wij zijn ontsnapt.
Wij vinden hulp bij de Here.
Hij heeft de hemel en de aarde gemaakt.