Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Езек 1

Видение славы Вечного

1На тридцатом году моей жизни, в пятый день четвёртого месяца, когда я был в изгнании у реки Кевара в Вавилоне, небеса раскрылись, и мне было видение от Всевышнего. В тот день (шёл пятый год плена царя Иехонии[a]) (31 июля 593 г. до н. э.) слово Вечного[b] было ко мне, священнослужителю Езекиилу, сыну Бузи,[c] у реки Кевара в стране вавилонян, и там на мне была рука Вечного.

Я смотрел и видел смерч, который надвигался с севера: огромное облако со сверкающими молниями, окружённое сиянием. Посреди огня было нечто, подобное сияющему металлу. В огне были подобия четырёх живых существ. Обличием они походили на людей, но у каждого из них было по четыре лица и четыре крыла. Ноги у них были прямыми, а ступни ног походили на копыта телёнка и сверкали, как блестящая латунь. Под крыльями на четырёх их сторонах у них были человеческие руки. Все они имели лица и крылья, и крылья их соприкасались одно с другим. Каждое из них двигалось лицом вперёд; при движении они не оборачивались. 10 Лица у них были такими: у каждого из четырёх спереди было человеческое лицо, с правой стороны у каждого было лицо льва, с левой стороны – лицо вола, а сзади у каждого из них было лицо орла. 11 Такими были их лица. Крылья у них были простёрты вверх; у каждого существа было по две пары крыльев: одна пара касалась крыльев других существ по обеим сторонам, а другая пара закрывала тело. 12 Каждое из них шло лицом вперёд. Куда бы ни шёл Дух, шли и они, не оборачиваясь на ходу. 13 Облик живых существ был подобен горящим углям, подобен факелам. Огонь непрестанно перемещался посреди существ; он пламенел, и из него вырывалась молния. 14 Существа быстро передвигались вперёд и назад, подобно тому, как сверкает молния.

15 Я смотрел на живых существ и видел на земле возле них колёса, по одному на каждого из четырёх. 16 Колёса выглядели следующим образом: они искрились подобно хризолиту, и все четыре колеса были одинаковыми на вид. Они выглядели так, словно колесо находилось в колесе. 17 Двигаясь, они могли направляться в любую из четырёх сторон, куда были обращены существа; когда существа передвигались, колёса не поворачивались. 18 Их ободья были высокими и устрашающими; по всему кругу ободьев всех четырёх колёс располагались глаза.

19 Когда живые существа двигались, двигались и колёса, располагавшиеся возле них; когда существа поднимались с земли, поднимались и колёса. 20 Куда бы ни шёл Дух, шли и они; колёса поднимались с ними, потому что Дух живых существ был в колёсах. 21 Когда существа двигались, они тоже двигались; когда существа стояли, они тоже стояли, а когда существа поднимались с земли, колёса поднимались вместе с ними, потому что Дух живых существ был в колёсах.

22 Над головами живых существ было нечто, подобное своду, оно изумительно искрилось, подобно кристаллу; и этот свод был распростёрт над их головами. 23 Под сводом крылья существ были простёрты одно к другому, и каждый из них имел по два крыла, закрывавших тело. 24 Когда существа двигались, я слышал шум от их крыльев, который был подобен рёву могучих вод, голосу Всемогущего, боевому кличу в воинском стане. Останавливаясь, существа опускали крылья.

25 И из-за свода над их головами раздавался голос; останавливаясь, они опускали крылья. 26 Над сводом, который был над их головами, было нечто, подобное престолу из сапфира, а над подобием престола, сверху, восседал Некто, похожий на человека. 27 Я видел, что от пояса и выше Он был похож на сияющий металл, словно бы исполненный пламени, а ниже пояса Он был похож на огонь; Его окружало сияние. 28 Сияние вокруг Него было подобно радуге в облаках в дождливый день.

Notas al pie

  1. Езек 1:2 Иехония правил Иудеей всего лишь три месяца и был уведён в плен в Вавилонию в 597 г. до н. э. (см. 4 Цар. 24:8-17; 2 Лет. 36:9-10).
  2. Езек 1:3 Вечный – на языке оригинала: «Яхве». Под этим именем Всевышний открылся Мусо и народу Исроила (см. Исх. 3:13-15). См. пояснительный словарь.
  3. Езек 1:3 Или: «ко мне, Езекиилу, сыну священнослужителя Бузи».

Het Boek

Ezechiël 1

Het visioen van de levende wezens

11-3 Op de vijfde dag van de vierde maand van het dertigste jaar ging voor mij, Ezechiël, priester en zoon van Buzi, plotseling de hemel open en zag ik visioenen van God. Dat was in het vijfde jaar van de ballingschap in Babel, ik was toen bij de Joodse ballingen aan de rivier de Kebar in Babylonië. Ik werd door de macht van de Here overweldigd.

Ik zag in dit visioen een zware storm uit het noorden op mij afkomen en die storm dreef een enorme wolk voor zich uit. Rond deze wolk schitterde een helle lichtglans, een vlammend vuur en daar middenin was iets dat blonk als goud. Toen verschenen uit het midden van de wolk vier wezens die er uitzagen als mensen, afgezien van het feit dat elk wezen vier gezichten en twee paar vleugels had! Zij hadden rechte benen en hun voeten leken op de hoeven van een kalf en zij fonkelden als gepolijst koper. 8,9 Onder elk van hun vleugels kon ik mensenhanden onderscheiden. De vier levende wezens waren met de vleugels aan elkaar verbonden en vlogen recht vooruit, zonder zich om te draaien. 10 Elk had van voren het gezicht van een mens, aan de rechterkant een gezicht als een leeuw, aan de linkerkant het gezicht van een stier en leek van de achterkant op een arend! 11 Ieder had twee paar vleugels op het midden van de rug. Eén paar was verbonden met de vleugels van de wezens naast hem, het andere paar bedekte zijn lichaam. 12 Elk van de wezens bewoog zich recht vooruit, waarheen de Geest van God hen ook maar dreef, en ze hoefden zich, waarheen ze ook gingen, niet om te draaien. 13 Ze leken op iets dat eruitzag als brandende kolen en felle fakkels. Er ging vuur heen en weer tussen de wezens, waaruit bliksemstralen te voorschijn schoten. 14 Deze wezens snelden heen en weer, bliksemsnel.

15 Terwijl ik hiernaar stond te kijken, zag ik vier wielen naast hen op de grond, één wiel bij elk wezen. 16 De wielen glansden als een turkoois en hadden allemaal dezelfde vorm. Elk wiel bevatte een tweede wiel, dat kruiselings op het grote wiel stond. 17 Zij konden in alle richtingen bewegen zonder van stand te veranderen. 18 De vier wielen hadden prachtige indrukwekkende velgen en de randen van de velgen waren bezet met ogen. 19-21 Wanneer de vier levende wezens vooruit vlogen, gingen de wielen met hen mee. Als zij omhoog vlogen, gingen de wielen ook omhoog en als zij halt hielden, stonden ook de wielen stil. Een en dezelfde geest leidde de wezens en de wielen.

22 Boven de hoofden van de wezens was iets dat er uitzag als een strakke hemel van verblindend kristal die zich boven hen uitstrekte. Onbeschrijflijk mooi! 23 De vleugels van elk wezen strekten zich uit om de vleugels van de andere wezens aan te raken en elk van hen had twee vleugels, waarmee hij zijn lichaam bedekte. 24,25 En als zij vlogen, maakten hun vleugels een geluid dat leek op golven die zich op de kust werpen of op de stem van de Almachtige of op het dreunen van een oprukkend leger. Als zij stil stonden, vouwden ze hun vleugels weer. Opeens klonk er een stem uit de kristallen hemel die zich boven hen uitstrekte.

26 Want hoog daar boven stond iets dat leek op een troon, gemaakt van saffiersteen. En op die troon zat een gestalte die er als een mens uitzag. 27,28 Boven zijn middel glansde zijn lichaam als wit goud, flakkerend als vuur. Onder zijn middel leek hij uit vlammen te bestaan en een stralenkrans van licht omlijnde zijn lichaam. De schittering van die krans had iets weg van een regenboog in de wolken bij regenachtig weer. Zo zag de verschijning van de heerlijkheid van de Here eruit. Toen ik dit zag, liet ik mij met mijn gezicht naar beneden op de grond vallen. Op dat moment hoorde ik de stem van Iemand die tegen mij sprak.