Священное Писание (Восточный перевод), версия для Таджикистана

Втор 20

Правила о ведении войны

1Когда ты выйдешь на войну с врагами и увидишь коней, колесницы и войско больше твоего – не бойся их, потому что Вечный, твой Бог, Который вывел тебя из Египта, будет с тобой. Перед началом сражения пусть выйдет вперёд священнослужитель и обратится к войску. Пусть он скажет: «Слушайте, люди Исроила, сегодня вы вступаете в сражение со своими врагами. Не будьте малодушны и не бойтесь, не страшитесь и не впадайте в панику. Ведь Вечный, ваш Бог, идёт сражаться за вас с вашим врагом, чтобы дать вам победу».

Начальники скажут войску: «Есть ли здесь тот, кто построил новый дом, но не справил новоселья? Пусть идёт домой, иначе он может погибнуть в битве, и в его доме справит новоселье другой. Есть ли здесь тот, кто посадил виноградник, но не успел ещё собрать урожай? Пусть идёт домой, иначе он может погибнуть в битве, и урожай его виноградника соберёт другой. Есть ли здесь тот, кто обручился с девушкой, но не успел жениться на ней? Пусть идёт домой, иначе он может погибнуть в битве, и на ней женится другой». Затем пусть добавят: «Есть ли среди вас кто-нибудь, кто боится или малодушен? Пусть идёт домой, чтобы не заразить малодушием своих братьев». Закончив говорить с войском, они поставят над ним командиров.

10 Когда ты подступишь к городу, чтобы напасть на него, предложи ему мир. 11 Если жители города согласятся и откроют ворота, то они будут трудиться на тебя как рабы. 12 Если они откажутся заключить мир и захотят воевать, возьми город в осаду. 13 Когда Вечный, твой Бог, отдаст его в твои руки, предай в нём мечу всех мужчин. 14 А женщин, детей, скот и всё, что есть в этом городе, можешь взять себе в добычу. Можешь пользоваться всем, что принадлежало твоим врагам. Вечный, твой Бог, отдал это тебе. 15 Так ты должен обходиться со всеми городами, которые далеки от тебя и не принадлежат к окружающим тебя народам.

16 Но в городах народов, которые Вечный, твой Бог, отдаёт тебе как наследие, не оставляй в живых ни единой души. 17 Полностью уничтожь эти народы – хеттов, аморреев, ханонеев, перизеев, иевусеев и хивеев, как повелел тебе Вечный, твой Бог. 18 Иначе они научат тебя следовать мерзким обычаям, которые они совершают, служа своим богам, и ты будешь грешить против Вечного, твоего Бога.

19 Если ты будешь осаждать город долгое время, чтобы захватить его, то не вырубай деревья, ведь ты можешь есть их плоды. Не губи их. Разве деревья в поле это люди, чтобы держать их в осаде? 20 Но ты можешь рубить деревья, которые не приносят плодов, и использовать их для осадных сооружений, пока город, который воюет с тобой, не падёт.

Het Boek

Deuteronomium 20

Instructies voor het leger

1‘Als u optrekt tegen een leger dat groter en sterker is dan uw leger, met veel meer paarden en strijdwagens, wees dan niet bang. De Here, uw God, is bij u, dezelfde God die u veilig uit Egypte wegleidde! Voordat u de strijd aanbindt, zal een priester voor het volk gaan staan en zeggen: “Luister naar mij, mannen van Israël! Wees niet bang als u vandaag ten strijde trekt! Want de Here, uw God, gaat met u mee! Hij zal tegen uw vijanden vechten en u de overwinning geven!” Dan zullen de legeraanvoerders de mannen op de volgende manier toespreken: “Wie van u heeft een nieuw huis gebouwd en het nog niet in gebruik genomen? Laat die teruggaan naar huis! U zou in de strijd kunnen omkomen en dan zou iemand anders uw huis in gebruik nemen! Heeft iemand een wijngaard geplant en nog geen enkele druif ervan gegeten? Als dat zo is, ga dan terug naar huis! U zou in de strijd kunnen sterven en iemand anders zou uw druiven opeten! Is iemand kortgeleden verloofd? Vooruit, ga terug naar huis en trouw eerst! Want u zou in de strijd kunnen sterven en iemand anders zou met uw verloofde trouwen. En verder, is iemand bang? Als u dat bent, ga dan naar huis, voordat u ook anderen bang maakt!” Na deze woorden te hebben gesproken, zal de legeraanvoerder zijn onderaanvoerders aanwijzen.

10 Wanneer u de stad waartegen u gaat vechten nadert, stuur dan eerst boodschappers vooruit om de inwoners vrede aan te bieden. 11 Als zij dat aanbod aannemen en de stadspoorten voor u openen, zullen alle inwoners uw dienaren worden en u belasting betalen. 12 Maar als zij de vrede weigeren, moet u de stad belegeren. 13 Als de Here, uw God, de stad aan u heeft gegeven, dood dan iedere mannelijke inwoner; 14 de vrouwen, kinderen, het vee en de buit mag u voor uzelf houden. 15 Deze aanwijzingen gelden alleen voor steden in het buitenland, niet voor de steden die in het beloofde land liggen. 16 Want in de steden van het beloofde land mag u niemand sparen, vernietig alle leven. 17 U moet de Hethieten, Amorieten, Kanaänieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten volledig vernietigen. Dit is het gebod van de Here, uw God. 18 Dit gebod moet voorkomen dat deze volken u verleiden tot het aanbidden van hun afgoden en het meedoen aan hun afschuwelijke gebruiken. Op die manier zou u zwaar zondigen tegen de Here, uw God.

19 Als u een stad belegert, verwoest dan niet de fruitbomen. Eet zoveel fruit als u wilt, maar hak de bomen niet om. Zij zijn immers geen vijanden die moeten worden gedood! 20 Alleen bomen die geen voedsel leveren, mag u omhakken. Gebruik deze voor ladders, torens en stormrammen voor de belegering.’