Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

2 Летопись 1:1-17

Просьба Сулеймана о мудрости

(3 Цар. 3:4-15)

1Сулейман, сын Давуда, прочно утвердился на престоле, и Вечный1:1 Вечный – на языке оригинала: «Яхве». Под этим именем Всевышний открылся Мусе и народу Исраила (см. Исх. 3:13-15). См. пояснительный словарь., его Бог, был с ним и необыкновенно возвеличил его.

2Сулейман собрал весь Исраил: тысячников и сотников, судей и всех вождей всего Исраила, глав семейств. 3Во главе этого собрания Сулейман отправился к святилищу в Гаваоне, потому что там находился шатёр встречи, который устроил в пустыне Муса, раб Вечного. 4А Давуд уже перенёс сундук Аллаха1:4 Сундук Аллаха – см. пояснительный словарь, а также Исх. 25:10-22. из Кириат-Иеарима на место, которое он приготовил для него, поставив священный шатёр в Иерусалиме. 5Но бронзовый жертвенник, который сделал Бецалил, сын Ури, внук Хура1:5 См. Исх. 31:1-9; 38:1-7., находился в Гаваоне перед священным шатром Вечного, поэтому Сулейман и все собравшиеся люди говорили там с Вечным. 6В присутствии Вечного Сулейман поднялся к бронзовому жертвеннику, который был перед шатром встречи, и принёс на нём тысячу всесожжений.

7В ту ночь Аллах явился Сулейману и сказал ему:

– Проси у Меня, чего хочешь.

8Сулейман ответил Аллаху:

– Ты явил моему отцу Давуду великую милость и сделал меня царём вместо него. 9И теперь, Вечный Бог, пусть исполнится то, что Ты обещал моему отцу Давуду, ведь Ты сделал меня царём народа, который многочислен, как земная пыль. 10Дай мне теперь мудрости и знаний, чтобы я мог вести этот народ, иначе кто способен править Твоим многочисленным народом?

11Аллах сказал Сулейману:

– За то, что желание твоего сердца было таким и ты не просил ни богатства, ни сокровищ, ни славы, ни смерти своим врагам, ни долгой жизни для себя, но лишь мудрости и знания, чтобы править Моим народом, царём которого Я тебя сделал, 12тебе будут даны мудрость и знание. Более того, Я дам тебе богатства, сокровища и славу, каких не было ни у кого из царей до тебя и после тебя не будет.

13Сулейман ушёл из святилища в Гаваоне, из шатра встречи, и пришёл в Иерусалим, чтобы править Исраилом.

Сила и богатство Сулеймана

(3 Цар. 10:26-29; 2 Лет. 9:25-28)

14Сулейман преумножал количество своих колесниц и коней. У него было тысяча четыреста колесниц и двенадцать тысяч коней1:14 Или: «колесничих»; или: «всадников»., которые он держал в специально назначенных городах и у себя в Иерусалиме. 15В его правление серебро и золото в Иерусалиме ценились не выше простых камней, а кедра было так же много, как тутовых деревьев в предгорьях Иудеи. 16Кони Сулеймана поставлялись из Египта1:16 Или, возможно: «из Муцура». Муцур – область в Киликии, находившейся на севере от Исраила, на юге современной территории Турции. Также в ст. 17. и из Кувы – царские купцы покупали их в Куве. 17Колесницу привозили из Египта за семь килограммов серебра, а коня – почти за два килограмма1:17 Букв.: «шестьсот… сто пятьдесят шекелей».. Так же, через царских купцов, их доставляли всем царям хеттов и сирийцев.

Thai New Contemporary Bible

2พงศาวดาร 1:1-17

โซโลมอนทูลขอสติปัญญา

(1พกษ.3:4-15; 10:26-29; 2พศด.9:25-28)

1โซโลมอนโอรสของดาวิดทรงสถาปนาราชบัลลังก์ให้มั่นคงเป็นปึกแผ่น เนื่องจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของพระองค์สถิตกับพระองค์ และทำให้พระองค์ยิ่งใหญ่กว่าผู้ใด

2โซโลมอนตรัสแก่อิสราเอลทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นแม่ทัพนายกอง ตุลาการ ผู้นำในอิสราเอลหรือหัวหน้าตระกูลต่างๆ 3แล้วโซโลมอนกับชุมนุมประชากรทั้งหมดขึ้นไปยังสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน เพราะเต็นท์นัดพบขององค์พระผู้เป็นเจ้าซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ได้สร้างขึ้นในถิ่นกันดารนั้นอยู่ที่นั่น 4ดาวิดได้อัญเชิญหีบพันธสัญญาของพระเจ้าจากเมืองคีริยาทเยอาริมมายังสถานที่ซึ่งดาวิดเตรียมไว้ เพราะทรงตั้งเต็นท์สำหรับหีบนั้นในกรุงเยรูซาเล็ม 5ส่วนแท่นทองสัมฤทธิ์ซึ่งเบซาเลลบุตรอูรีผู้เป็นบุตรของเฮอร์ได้สร้างขึ้นอยู่ในกิเบโอนตรงหน้าพลับพลาขององค์พระผู้เป็นเจ้า โซโลมอนและชุมนุมประชากรจึงมาทูลถามพระองค์ที่นั่น 6โซโลมอนขึ้นไปยังแท่นทองสัมฤทธิ์ต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าในเต็นท์นัดพบ และถวายสัตว์หนึ่งพันตัวเป็นเครื่องเผาบูชา

7คืนนั้นพระเจ้าทรงปรากฏแก่โซโลมอนและตรัสกับเขาว่า “จงขอสิ่งที่เจ้าต้องการเถิด แล้วเราจะให้เจ้า”

8โซโลมอนกราบทูลพระเจ้าว่า “พระองค์ได้ทรงสำแดงพระกรุณาอย่างยิ่งต่อดาวิดราชบิดาของข้าพระองค์ และทรงตั้งข้าพระองค์เป็นกษัตริย์แทน 9บัดนี้ข้าแต่พระเจ้าพระยาห์เวห์ ขอทรงยืนยันคำมั่นสัญญาที่ทรงให้ไว้กับดาวิดราชบิดาของข้าพระองค์ เพราะทรงตั้งข้าพระองค์ขึ้นเป็นกษัตริย์เหนือชนชาติซึ่งมีจำนวนมากมายเหมือนฝุ่นธุลี 10ขอโปรดประทานสติปัญญาและความรอบรู้เพื่อข้าพระองค์จะได้นำชนชาตินี้ เพราะใครเล่าจะสามารถปกครองชนชาติอันยิ่งใหญ่ของพระองค์นี้ได้?”

11พระเจ้าตรัสกับโซโลมอนว่า “ในเมื่อเจ้ามีใจปรารถนาเช่นนี้ และเจ้าไม่ได้ขอความมั่งคั่ง ทรัพย์สมบัติ หรือเกียรติ ไม่ได้ขอเอาชีวิตศัตรู และไม่ได้ขออายุยืนยาว แต่ขอสติปัญญาและความรอบรู้ เพื่อที่จะปกครองประชากรของเรา ซึ่งเราได้ตั้งเจ้าให้เป็นกษัตริย์เหนือพวกเขา 12ฉะนั้นเราจะให้สติปัญญาและความรอบรู้ที่เจ้าขอไว้ และเราจะให้ทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่ง และเกียรติแก่เจ้าอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน และจะไม่มีกษัตริย์องค์ใดเสมอเหมือนเจ้า”

13โซโลมอนจึงเสด็จจากสถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน จากหน้าเต็นท์นัดพบไปยังกรุงเยรูซาเล็ม และทรงปกครองเหนืออิสราเอล

14โซโลมอนทรงสะสมรถม้าศึกและม้า พระองค์ทรงมีรถม้าศึก 1,400 คัน และม้า 12,000 ตัว1:14 หรือพลรถรบ 12,000 คน ซึ่งพระองค์ทรงเก็บบางส่วนไว้ที่หัวเมืองซึ่งใช้เก็บรถม้าศึก และบางส่วนอยู่กับพระองค์ที่กรุงเยรูซาเล็ม 15พระองค์ทรงทำให้เงินและทองในกรุงเยรูซาเล็มมีมากมายเหมือนก้อนหิน และมีไม้สนซีดาร์ดาษดื่นเหมือนต้นมะเดื่อแถบเชิงเขา 16ม้าของโซโลมอนนั้นนำเข้าจากอียิปต์1:16 หรืออาจจะเป็นมูศูร์ซึ่งเป็นเขตหนึ่งในซิลิเซีย เช่นเดียวกับข้อ 17และจากคูเอ1:16 คงจะเป็นซิลิเซีย คือพ่อค้าหลวงซื้อมาจากคูเอ 17รถม้าศึกแต่ละคันที่นำเข้าจากอียิปต์มีราคาเท่ากับเงินหนัก 600 เชเขล1:17 1 เชเขล คือเงินหนักประมาณ 11.5 กรัม มีค่าเท่ากับค่าแรงสองเดือน (ทั้งสองแห่งในข้อนี้) ม้าราคาตัวละ 150 เชเขล พวกเขายังส่งออกไปขายต่อให้กษัตริย์ทั้งปวงของชาวฮิตไทต์และของชาวอารัมด้วย