Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Отк 19

Хвала Вечному

1После этого я услышал голос, звучащий как голос огромного множества людей. Они восклицали в небесах:

– Хвала Вечному!
    Спасение, слава и сила принадлежат нашему Богу,
потому что Его суды истинны и справедливы!
    Он осудил великую блудницу,
которая растлила мир своим развратом.
    Он отомстил ей за кровь Своих рабов!

И они опять воскликнули:

– Хвала Вечному!
    Дым от неё будет подниматься вовеки![a]

Двадцать четыре старца и четыре живых существа пали и поклонились Аллаху, сидящему на троне, говоря:

– Аминь! Хвала Вечному!

И от трона прозвучал голос:

– Хвалите нашего Бога,
    все Его рабы
и все боящиеся Его,
    малые и великие!

Затем я услышал голос, звучавший как голос множества людей, или как шум могучих вод, или как мощный раскат грома:

– Хвала Вечному!
    Потому что Вечный, наш Бог и Повелитель Сил, воцарился!
Давайте радоваться и веселиться!
    Воздадим Ему славу!
Наступил час бракосочетания Ягнёнка![b]
    Его невеста уже приготовила себя!
Ей дано тончайшее льняное платье,
    чистое и блестящее.

(Это платье – символ праведных дел святого народа Аллаха.)[c]

Потом ангел сказал мне:

– Запиши: благословенны те, кто приглашён на свадебный пир Ягнёнка!

И добавил:

– Это истинные слова Аллаха.

10 Тогда я пал к его ногам, чтобы поклониться ему, но он сказал мне:

– Не делай этого! Я тоже раб Аллаха, как ты и твои братья, держащиеся свидетельства Исы[d]. Поклонись Аллаху! Потому что свидетельство Исы[e] – это дух пророчества.

Всадник на белом коне

11 И увидел я раскрытые небеса и всадника на белом коне. Всадника звали Верный и Истинный[f]. Он справедливо судит[g] и ведёт войну. 12 Его глаза, как пылающий огонь, и на Его голове множество венцов. На Нём написано имя, которого никто не знает, кроме Него Самого.[h] 13 Он одет в плащ, обагрённый кровью, и имя Его – Слово Аллаха[i]. 14 За Ним следует небесное войско, всадники на белых конях, одетые в тончайшую льняную одежду, чистую и белую. 15 Из Его рта выходит острый меч,[j] чтобы поражать им народы. Он правит железным скипетром и топчет в давильне виноград, готовя вино ярости и гнева Бога Сил.[k] 16 На Его плаще и бедре написано имя:

ЦАРЬ ЦАРЕЙ И ВЛАДЫКА ВЛАДЫК.

17 И я увидел ангела, стоящего на солнце. Он громко крикнул всем птицам, летающим посреди неба:

– Сюда! Собирайтесь на великий пир Аллаха! 18 Вы будете есть тела царей, военачальников, могущественных людей, тела коней и их всадников, тела всех людей, свободных и рабов, малых и великих.[l]

19 Затем я увидел зверя и царей земли с их войсками. Они собирались на битву со Всадником на коне и с Его армией. 20 И схвачен был зверь и вместе с ним лжепророк, который сотворил от имени зверя знамения и обманул тех, кто получил клеймо зверя и поклонялся его изображению. И тот и другой были брошены заживо в огненное озеро, горящее серой.[m] 21 Остальные были убиты мечом, выходящим изо рта всадника на коне, и все птицы досыта наелись их трупами.

Notas al pie

  1. 19:3 См. Ис. 34:10.
  2. 19:7 Ср. Ис. 25:6-9.
  3. 19:8 Ср. Лев. 16:2-4; Езек. 16:12-14.
  4. 19:10 Или: «свидетельствующие об Исе».
  5. 19:10 Или: «свидетельство об Исе».
  6. 19:11 Верный   и Истинный   – т. е. Иса (ср. 3:14).
  7. 19:11 См. Ис. 11:4.
  8. 19:12 Ср. 2:17.
  9. 19:13 См. Ин. 1:1, 14.
  10. 19:15 См. Ис. 49:2; Евр. 4:12; Отк. 1:16.
  11. 19:15 См. Ис. 63:3.
  12. 19:17-18 См. Езек. 39:17-20.
  13. 19:20 См. Дан. 7:11.

Słowo Życia

Objawienie św. Jana 19

Wielka radość w niebie

1Po tym wszystkim usłyszałem z nieba donośny głos wielkiego tłumu:

„Alleluja! Zbawienie, chwała i moc
    należą do naszego Boga!
Wielka prostytutka napełniała świat rozwiązłością
    i mordowała tych, którzy służyli Bogu.
Teraz jednak On ukarał ją za jej czyny,
    a Jego wyrok jest sprawiedliwy i słuszny”.

Głos zabrzmiał ponownie:

„Alleluja! Dym z palącego ją ognia
będzie się unosił na zawsze”.

Wtedy dwudziestu czterech starszych, razem z czterema istotami, upadło na twarz i pokłoniło się Bogu, który siedzi na tronie. Czyniąc to, powiedzieli:

„Amen! Alleluja!”.

Wówczas od tronu dobiegł głos, mówiący:

„Chwalcie naszego Boga,
    wszyscy wy,
którzy Mu służycie
    i macie dla Niego respekt,
niezależnie od tego,
    kim jesteście!”.

I znów usłyszałem głos wielkiego tłumu, przypominający szum morza lub huk piorunów:

„Alleluja! Wszechmocny Bóg,
    nasz Pan, objął władzę!
Cieszmy się więc i radujmy,
    oddając Mu cześć!
Nadszedł bowiem czas wesela Baranka,
    a Jego narzeczona jest już gotowa.
Ubrano ją w suknię z czystego, lśniącego lnu,
    którym są prawe czyny świętych”.

Wtedy anioł powiedział do mnie:

—Zapisz: „Szczęśliwi są ci, których zaproszono na weselną ucztę Baranka”. To prawdziwe słowa samego Boga—wyjaśnił.

10 Wtedy padłem mu do nóg, chcąc oddać mu cześć, ale on rzekł:

—Nie czyń tego! Ja także jestem tylko sługą Boga, podobnie jak ty i inni wierzący, którzy—natchnieni przez Ducha—opowiadają ludziom o Jezusie. Cześć należy się tylko Bogu!

Jeździec na białym koniu

11 Potem zobaczyłem otwarte niebo, a w nim—białego konia. Dosiadał go Ten, który jest wierny oraz prawdziwy: sprawiedliwy Sędzia i Wojownik. 12 Jego spojrzenie było przenikające jak płomień ognia, a na głowie miał wiele koron. Na czole zaś miał wypisane imię, którego nie znał nikt oprócz Niego. 13 Miał na sobie płaszcz noszący ślady krwi. Imię Tego Jeźdźca brzmi Słowo Boże. 14 Za Nim, na białych koniach, podążały niebiańskie oddziały, ubrane w biały, czysty len. 15 Jeździec ten zaatakuje narody ostrym mieczem, wychodzącym z Jego ust, i będzie potężnym władcą. Wsypie wszystkie narody, jak grona, do tłoczni gniewu wszechmocnego Boga. 16 Na płaszczu i na biodrze Jeźdźca wypisany był tytuł:

KRÓL KRÓLÓW I PAN PANÓW.

17 Zobaczyłem też anioła, stojącego w blasku słońca, zwołującego ptaki krążące po niebie: „Przybądźcie na wielką ucztę Boga! 18 Jedzcie ciała władców, dowódców i najbardziej wpływowych ludzi tego świata, ciała koni i jeźdźców, ludzi wolnych i niewolników, wielkich i małych!”.

19 Potem zobaczyłem bestię oraz władców świata, wraz z ich armiami, zgromadzonych do walki z Jeźdźcem i Jego wojskiem. 20 Bestia została jednak schwytana, a wraz z nią—fałszywy prorok, który w jej obecności dokonywał cudów, oszukując w ten sposób ludzi, którzy przyjęli znak bestii i oddawali cześć jej posągowi. Oboje żywcem zostali wrzuceni do ognistego jeziora płonącej siarki. 21 Pozostałych zaś zabito mieczem wychodzącym z ust Jeźdźca. Wtedy wszystkie ptaki najadły się ich ciałami.