Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Лк 24

Воскресение Исы Масиха

1Рано утром в первый день недели,[a] женщины, взяв приготовленные душистые мази, пришли к могильной пещере. Здесь они обнаружили, что камень, закрывавший вход в могилу, отвален. Войдя внутрь, они не нашли тела Повелителя Исы. Стоя в недоумении, они увидели, что рядом с ними вдруг появились два человека[b] в сияющих одеждах. В испуге женщины опустили свои лица к земле, но те сказали им:

– Что вы ищете живого среди мёртвых? Его здесь нет, Он воскрес! Вспомните, что Он говорил вам ещё в Галилее: «Ниспосланный как Человек должен быть предан в руки грешников, распят, и на третий день воскреснуть».

Тогда они вспомнили слова Исы и, вернувшись от могильной пещеры, рассказали обо всём одиннадцати посланникам Масиха и всем остальным. 10 Среди тех, кто рассказал это посланникам Масиха, были Марьям из Магдалы, Иоханна, Марьям – мать Якуба и другие женщины. 11 Но они не поверили рассказу женщин, им казалось, что это лишь пустые слова. 12 Петир, однако же, побежал к могильной пещере. Он наклонился, заглянул внутрь и увидел только льняные полотна. Он вернулся к себе, удивляясь всему случившемуся.

Иса Масих является двум ученикам в дороге

13 В тот же день двое из учеников шли в селение Эммаус, что расположено в одиннадцати километрах[c] от Иерусалима, 14 и говорили обо всём, что произошло. 15 И когда они разговаривали и спорили, вдруг Сам Иса подошёл и присоединился к ним, 16 но они были словно в ослеплении и не узнали Его. 17 Иса спросил их:

– О чём это вы говорите между собой по дороге?

Они остановились с печальными лицами. 18 Один из них, которого звали Клеопа, ответил:

– Ты, видно, единственный из пришедших в Иерусалим, кто не знает о том, что произошло в эти дни?

19 – О чём? – спросил Он.

– О том, что произошло с Исой из Назарета, – ответили они. – Он был пророком, сильным перед Аллахом и перед людьми в словах и делах. 20 Главные священнослужители и наши вожди осудили Его на смерть и распяли. 21 А мы надеялись, что Он Тот, Кто должен освободить Исраил. Но вот уже третий день, как всё это произошло. 22 Однако, некоторые из наших женщин удивили нас. Они пошли сегодня рано утром к могильной пещере, 23 и, не найдя там Его тела, вернулись и рассказали нам, что им явились ангелы и сказали, что Он жив. 24 Потом некоторые из наших друзей пошли к могильной пещере и нашли там всё, как рассказали женщины, но Его они не видели.

25 Иса сказал им:

– Как же вы глупы, как медленно вы соображаете, чтобы верить всему, что предсказали пророки! 26 Разве не должен был Масих пройти через все эти страдания и затем принять Свою славу?

27 И Он объяснил им, что было сказано о Нём во всём Писании, от Таурата[d] и до Книги Пророков. 28 Когда они подходили к селению, Иса сделал вид, что хочет идти дальше, 29 но они стали уговаривать Его:

– Останься с нами, ведь уже вечер, день почти окончился.

И Он вошёл в дом и остался с ними. 30 За столом Иса взял хлеб, благословил его, разломил и дал им. 31 Тогда их глаза открылись, и они узнали Ису! Но Он стал невидим для них. 32 Они стали говорить друг другу:

– Разве не горело в нас сердце, когда Он говорил с нами по дороге и объяснял нам Писание?!

33 Они встали и сразу же пошли обратно в Иерусалим. Там они нашли одиннадцать посланников Масиха и тех, кто был вместе с ними. 34 Те сказали им, что Повелитель действительно воскрес и явился Шимону. 35 Затем эти двое рассказали всё, что произошло с ними по дороге, и то, как они узнали Ису, когда Он разламывал хлеб.

Явление Исы Масиха ученикам

36 Они ещё говорили, когда Иса Сам появился среди них и сказал:

– Мир вам![e]

37 Они замерли в испуге, думая, что видят призрак. 38 Он же сказал им:

– Что вы так испуганы? Почему вы сомневаетесь? 39 Посмотрите на Мои руки и на Мои ноги. Это же Я! Потрогайте Меня и рассмотрите. У духов ведь не бывает ни тела, ни костей, а у Меня, как видите, есть.

40 Сказав это, Он показал им Свои руки и ноги. 41 Но они, радуясь и изумляясь, ещё не могли поверить. Тогда Иса спросил их:

– У вас есть что-нибудь поесть?

42 Они дали Ему печёной рыбы. 43 Он взял и ел перед ними.

44 – Об этом Я и говорил вам, когда был ещё с вами, – сказал Он. – Всё записанное обо Мне в Таурате[f], в Книге Пророков и в Забуре должно исполниться.

45 Затем Он раскрыл их умы к пониманию Писания.

46 – Написано, что Масих должен пострадать и на третий день воскреснуть из мёртвых, – сказал Он им. 47 – Во имя Его всем народам, начиная от Иерусалима, будет проповедано покаяние и прощение грехов. 48 Вы свидетели всему этому. 49 Я же пошлю вам Святого Духа, обещанного Моим Отцом, но пока вы не получите силу свыше, оставайтесь в городе.

Вознесение Исы Масиха

50 Потом Он вывел их из города до Вифании и, подняв руки, благословил их. 51 И в то время как Он благословлял их, Он стал отдаляться от них и поднялся на небеса. 52 Ученики поклонились Ему и, безмерно радуясь, возвратились в Иерусалим, 53 где постоянно находились в храме, славя Аллаха.

Notas al pie

  1. 24:1 У иудеев неделя начиналась с воскресенья.
  2. 24:4 Два человека – т. е. ангелы (см. 24:23).
  3. 24:13 Букв.: «в шестидесяти стадиях».
  4. 24:27 Букв.: «от Мусы».
  5. 24:36 Мир вам – на еврейском языке это выражение звучит как «шалом алейхем» и является родственным арабскому приветствию «ассаламу алейкум».
  6. 24:44 Букв.: «в Законе Мусы».

Het Boek

Lukas 24

Jezus leeft weer!

1Op zondagmorgen vroeg gingen ze meteen naar het graf. Ze hadden de speciale kruiden bij zich. Maar ze ontdekten dat de steen voor de ingang was weggerold. Toen ze naar binnen stapten, zagen ze dat het lichaam van de Here Jezus er niet meer was. Ze wisten niet wat ze daarmee aan moesten. Plotseling waren er twee mannen bij hen, in blinkende kleren. De schrik sloeg de vrouwen om het hart en ze bogen zich diep neer. De mannen vroegen: ‘Waarom komt u in een graf zoeken naar de Levende? Hij is hier niet. Hij leeft weer! Herinnert u zich niet wat Hij heeft gezegd toen u nog met Hem in Galilea was? Hij zei immers dat Hij, de Mensenzoon, door verraad in de handen van slechte mensen zou vallen en door hen gekruisigd zou worden. Maar ook dat hij op de derde dag uit de dood zou opstaan.’ Zij herinnerden zich dat Hij dat inderdaad had gezegd.

Ze holden terug naar Jeruzalem om aan de elf apostelen en al de anderen te vertellen wat er gebeurd was. 10 Maar toen de vrouwen—het waren Maria van Magdala, Johanna, Maria (de moeder van Jakobus) en verschillende anderen—het aan de apostelen vertelden, 11 wilden die het niet geloven. Ze zeiden dat het onzin was. 12 Petrus liep toch vlug naar het graf om eens te kijken. Hij bukte zich voorover, keek naar binnen en zag alleen de lege windsels liggen. Op weg terug vroeg hij zich verwonderd af wat er gebeurd kon zijn.

Jezus verschijnt aan zijn leerlingen

13 Diezelfde dag waren twee van Jezusʼ leerlingen op weg naar het dorp Emmaüs, tien kilometer buiten Jeruzalem. 14 Ze spraken met elkaar over alle gebeurtenissen. 15 Terwijl ze zo liepen te praten, haalde iemand hen in en liep met hen mee. Het was Jezus Zelf! 16 Maar zij herkenden Hem niet. Ze waren verblind. 17 ‘Waarover loopt u zo druk te praten?’ vroeg Hij. 18 Ze bleven stilstaan en een van hen, Kleopas, zei: ‘U bent zeker de enige in heel Jeruzalem die niet weet wat voor verschrikkelijke dingen er de afgelopen dagen zijn gebeurd!’ 19 ‘Wat voor dingen dan?’ vroeg Jezus. ‘Wel,’ zeiden ze, ‘wat ze hebben gedaan met Jezus van Nazareth. Die man was een profeet. Hij deed ongelooflijke wonderen en was een geweldige leraar. Hij stond hoog in aanzien bij God en de mensen. 20 Maar de hogepriesters en leiders van ons volk hebben Hem gevangengenomen en uitgeleverd aan de Romeinen. En die hebben Hem gekruisigd. 21 Wij dachten nog wel dat Hij de Christus was, de bevrijder van Israël. Maar het is nu al de derde dag sinds ze Hem hebben gedood. 22 Een paar vrouwen van onze groep kwamen vandaag met een wonderlijk verhaal. Ze vertelden dat ze vanmorgen vroeg bij Jezusʼ graf waren geweest 23 en dat zijn lichaam weg was. Ze hadden ook engelen gezien die zeiden dat Hij leeft. 24 Een paar van ons gingen er onmiddellijk heen om te kijken. En inderdaad, het lichaam was weg, zoals de vrouwen hadden gezegd. Maar Jezus zagen ze niet.’

25 Jezus zei tegen hen: ‘Wat bent u toch dom! Wat hebt u moeite om alles te geloven wat door de profeten is gezegd. 26 De Christus moest immers al die vreselijke dingen doormaken voor Hij zijn heerlijkheid zou binnengaan?’ 27 Hij herinnerde hen aan allerlei gedeelten uit de boeken van Mozes en de profeten. Hij legde hun uit wat ze betekenden en wat ze over de Christus zeiden.

28 Ondertussen waren ze bijna bij het dorp gekomen waar ze moesten zijn. 29 Jezus deed alsof hij verder wilde lopen, maar zij lieten Hem niet gaan en zeiden: ‘Blijf vannacht bij ons. Het is al te laat geworden om nog verder te reizen.’ 30 Hij ging met hen mee naar huis om er de nacht door te brengen. Terwijl ze met elkaar aan tafel zaten, nam Hij het brood, dankte God ervoor, brak het in stukken en gaf het hun. 31 Plotseling gingen hun ogen open en herkenden zij Hem. Op hetzelfde moment was Hij verdwenen. 32 Ze zeiden tegen elkaar: ‘Weet je nog hoe diep we in ons hart geraakt werden, toen Hij met ons liep te praten en ons een glasheldere uitleg gaf over wat in de Boeken staat?’

33 Ze stonden onmiddellijk op en liepen vlug terug naar Jeruzalem. Daar vonden ze de elf leerlingen van Jezus en zijn andere volgelingen allemaal bij elkaar. 34 Zodra die hen zagen, zeiden ze: ‘Het is toch waar! De Here is weer levend geworden! Simon heeft Hem gezien!’ 35 De twee mannen uit Emmaüs vertelden dat zij Jezus ook hadden gezien. Dat Hij met hen was meegelopen en dat ze Hem pas hadden herkend toen Hij het brood brak.

36 Terwijl zij nog aan het vertellen waren, stond Jezus plotseling bij hen. 37 Ze schrokken allemaal en dachten dat Hij een geest was. 38 ‘Waarom zijn jullie zo van streek?’ vroeg Hij. ‘Waarom twijfelen jullie eraan of Ik het werkelijk ben? 39 Kijk maar eens naar mijn handen en mijn voeten. Ik ben het echt. Voel maar, een geest heeft geen vlees en botten en ik wel, zoals jullie zien.’ 40 Terwijl Hij dit zei, liet Hij zijn handen en voeten zien. 41 Hoewel ze heel blij waren, leek hun dit te mooi om waar te zijn. Ze konden het gewoon niet geloven. Om hen te overtuigen, zei Hij: ‘Hebben jullie hier iets te eten?’ 42 Ze gaven Hem een stuk geroosterde vis 43 en zagen dat Hij het opat. 44 Hij zei: ‘Herinneren jullie je niet meer wat Ik heb gezegd, toen Ik nog bij jullie was? Ik heb gezegd dat alles wat over Mij in de boeken van Mozes en de profeten en in de Psalmen staat, werkelijkheid moet worden.’ 45 Hij legde hun uit wat in die boeken stond, zo duidelijk dat ze het ineens helemaal begrepen. 46 ‘Dus,’ zei Hij, ‘het was al lang voorzegd dat de Christus zou lijden en sterven. En op de derde dag zou Hij weer levend worden. 47 Van Jeruzalem uit zou dit bericht over de hele wereld uitgaan: “Ieder die zijn zonden aan Christus belijdt, krijgt vergeving.” 48 Jullie hebben nu zelf gezien dat deze woorden zijn uitgekomen.

49 Luister: Ik zal de Heilige Geest sturen. Hij zal over jullie komen, zoals mijn Vader heeft beloofd. Blijf hier in de stad wachten tot jullie kracht uit de hemel hebben ontvangen.’ 50 Toen nam Jezus hen mee naar Bethanië. Hij hief zijn handen op en zegende hen. 51 Terwijl Hij dat deed, werd Hij opgenomen in de hemel. 52 Zij vielen in aanbidding voor Hem neer. Daarna gingen zij met grote vreugde terug naar Jeruzalem. 53 Ze bleven voortdurend in de tempel om God te eren en te danken.