Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Ис 57

1Праведные гибнут,
    и никто не принимает этого к сердцу;
благочестивые умирают,
    и никто не понимает,
что праведные умирают
    и этим спасаются от грядущей беды.
Те, кто ходит в правде, обретают покой;
    в смерти они находят успокоение.

– А вы – подойдите сюда, сыновья чародейки,
    потомки развратника и блудницы!
Над кем вы глумитесь?
    Кому вы скалите зубы
    и показываете язык?
Разве вы не дети отступничества,
    не порождение лжи?
Вы разжигаетесь похотью среди дубов
    и под каждым тенистым деревом;
своих детей вы приносите в жертву при ручьях
    и под нависающими утёсами.
Блудница Исраил, идолы из гладких камней, что в ручьях, – твоя доля;
    они, они – твой жребий.
Ты им возливала жертвенные возлияния
    и приносила хлебные приношения.
    Могу ли Я спокойно смотреть на всё это?
На высокой и величественной горе ты ставишь свою постель
    и восходишь туда приносить свои жертвы.
За дверями своими, за их косяками,
    ты поставила своих идолов.
Оставляя Меня, ты открыла свою постель,
    забралась на неё, расстелила её широко;
заключила союз с теми, с кем ты любишь лежать,
    и глазела на их срамные места.
Ты ходила к Молоху[a] с ароматным маслом
    и умножала свои благовония.
Ты отправляла послов вдаль
    и сама спускалась в мир мёртвых!
10 Ты уставала от множества твоих путей,
    но не говорила: «Это бессмысленно».
Ты находила новые силы
    и не изнемогала.

11 Кого ты так боялась и страшилась,
    что лгала Мне,
не помнила обо Мне
    и в сердце не размышляла?
Не оттого ли, что Я долго молчал,
    ты не боишься Меня?
12 Я разоблачу твою праведность и твои дела,
    и они тебе не помогут.
13 Когда ты будешь кричать о помощи,
    пусть спасает тебя твоя коллекция идолов!
Ветер их унесёт,
    дуновение развеет.
Но сделавший Меня своим прибежищем
    унаследует землю
    и будет владеть Моей святой горой.

Утешение для кающихся

14 И будет сказано:
– Прокладывайте, прокладывайте, готовьте путь!
    Убирайте препятствия с пути Моего народа!

15 Потому что так говорит Превознесённый и Возвеличенный,
    Живущий вечно, Чьё имя – Святой:
– Я живу на святой высоте,
    но также и с теми, кто сокрушён и смирен духом:
чтобы оживлять дух смиренных
    и оживлять сердца сокрушённых.
16 Не вовеки буду Я обвинять
    и не всегда буду гневаться,
иначе изнемог бы предо Мною человеческий дух
    и дыхание человеческое, созданное Мною.
17 Я был разгневан их греховной корыстью,
    Я наказывал их и в гневе скрывал Своё лицо,
    но они снова возвращались на свой путь.
18 Я видел пути их, но всё равно Я исцелю их;
    Я буду вести их и утешать,
19     вкладывая в уста плакальщиков Исраила хвалу.
Мир, мир дальним и ближним, –
        говорит Вечный. –
    Я исцелю их.

20 Но нечестивые подобны бурному морю,
    которому нет покоя,
    чьи волны выбрасывают ил и грязь.
21 – Нет мира нечестивым, –
    говорит мой Бог.

Notas al pie

  1. 57:9 Или: «к царю». Молох   – аммонитский бог, в жертву которому приносились дети (см. ст. 5). По Закону за поклонение Молоху исраильтянам грозила смертная казнь (см. Лев. 18:21; 20:2-5).

Het Boek

Jesaja 57

De vrede van God

1Rechtvaardige mensen verdwijnen, de vromen sterven te vroeg, maar niemand schijnt zich er iets van aan te trekken of zich af te vragen waarom dat gebeurt. Niemand schijnt te beseffen dat God hen wegneemt voordat de kwade dagen komen. Zij zullen in vrede rusten, allen die in hun leven de rechte weg bewandelen. Maar u: kom hier, heksenzonen, kinderen van echtbrekers en overspelige vrouwen! Wie bespot u? Tegen wie trekt u gezichten en steekt u de tong uit? Kinderen van zondaars en leugenaars! Met veel overgave aanbidt u uw afgoden in de schaduw van elke boom en in de dalen slacht u uw kinderen als mensenoffers onder de overhangende rotsen. De gladde stenen in de dalen zijn uw goden. U aanbidt ze en zij, niet Ik, zijn uw erfenis. Moet dit alles Mij gelukkig maken? 7,8 U hebt overspel gepleegd op de heuveltoppen, want u aanbidt daar uw afgoden en laat Mij in de steek. Achter gesloten deuren zet u uw afgodsbeelden op en aanbidt niet Mij, maar iemand anders. Dat is overspel, want u geeft deze afgoden uw liefde in plaats van Mij lief te hebben. U bracht geurig reukwerk en parfum als geschenk naar Moloch. U hebt ver gereisd, zelfs naar het dodenrijk, om nieuwe goden te vinden van wie u kon houden. 10 U werd moedeloos tijdens het zoeken, maar u gaf het niet op. U sprak uzelf moed in en ging door. 11 Waarom was u banger voor hen dan voor Mij? Hoe is het mogelijk dat u zelfs geen moment aan Mij hebt gedacht? Ben Ik te vriendelijk geweest, zodat u voor Mij geen angst voelt? 12 En dan zijn daar uw ‘gerechtigheid’ en uw ‘goede werken’, maar die zullen u niet redden. 13 Laten we maar eens kijken of uw hele verzameling afgoden u kan helpen als u schreeuwt om hulp! Zij zijn zo zwak dat de wind ze zonder moeite wegblaast! Ze tuimelen al om van een ademtocht.

Maar wie op Mij vertrouwt, zal het land bezitten en mijn heilige berg erven. 14 Ik zal zeggen: herstel de weg! Haal de rotsen en stenen weg! Maak een goed begaanbare hoofdweg klaar voor de terugkomst van mijn volk uit gevangenschap. 15 De hoge en doorluchtige, die de eeuwigheid bewoont, de Heilige, zegt: Ik leef in die hoge en heilige plaats, maar ook bij ieder die berouwvol en nederig is, Ik verfris de nederigen en geef nieuwe moed aan mensen met een berouwvol hart. 16 Want Ik zal niet altijd tegen u vechten, noch voor altijd mijn toorn op u loslaten. Als Ik dat deed, zou de hele mensheid verdwijnen, mensen die Ik Zelf gemaakt heb. 17 Ik was boos en sloeg deze begerige mensen neer. Maar zij gingen gewoon door met zondigen en deden alles wat hun zondige hart wilde. 18 Ik heb gezien wat zij doen, maar toch zal Ik hen genezen! Ik zal hen leiden en troosten, hen helpen met berouw hun zonden te belijden. 19 Vrede, vrede voor hen, dichtbij en veraf, want Ik zal hen allemaal genezen. 20 Maar zij die Mij blijven afwijzen, zijn als de rusteloze zee die nooit stilligt, maar altijd modder en vuil opwoelt. 21 Voor hen, zegt mijn God, is er geen vrede!