Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Ин 19

1Тогда Пилат приказал бичевать Ису. Солдаты сплели венок из терновника и надели Ему на голову. Они одели Его в пурпурную мантию, подходили к Нему, говоря:

– Да здравствует Царь иудеев! – и били Его по лицу.

Пилат вышел ещё раз и сказал народу:

– Смотрите! Вот, я вывожу Его ещё раз, чтобы вы убедились, что я не нахожу в Нём никакой вины.

– Вот Человек,[a] – сказал Пилат, когда Иса вышел в терновом венке и в пурпурной мантии.

Как только главные священнослужители и стража увидели Его, они закричали:

– Распни! Распни Его!

Но Пилат ответил:

– Берите Его сами и распинайте, я же не нахожу в Нём никакой вины.

Толпа настаивала:

– У нас есть Закон, и по нашему Закону Он должен умереть, потому что называет Себя Сыном Всевышнего (Божественным Царём)![b]

Услышав это, Пилат ещё больше испугался. Он опять вошёл во дворец и спросил Ису:

– Откуда Ты?

Но Иса не отвечал ему.

10 – Ты что, отказываешься говорить со мной? – сказал Пилат. – Неужели Ты не понимаешь, что у меня есть власть освободить Тебя или распять!

11 Иса ответил:

– У тебя не было бы надо Мной никакой власти, если бы она не была дана тебе Аллахом. Поэтому на том, кто передал Меня тебе,[c] больший грех.

12 С этого момента Пилат искал возможности освободить Ису, но иудеи продолжали кричать:

– Если ты отпустишь Этого Человека, то ты не друг императору. Каждый, кто заявляет, что он царь, – враг императору!

13 Когда Пилат это услышал, он вывел Ису, сел в судейское кресло на месте, называемом Каменный Помост, а на арамейском языке Габта. 14 Это было на праздничной неделе, в пятницу, около двенадцати часов дня.

– Вот ваш царь, – сказал Пилат народу.

15 Они закричали:

– Уведи Его вон! Вон! Распни Его!

– Распять вашего царя? – спросил Пилат.

– У нас нет царя, кроме императора, – отвечали главные священнослужители.

16 Тогда Пилат отдал им Ису на распятие.

Казнь Исы Масиха

Они взяли Ису и повели. 17 Неся Свой крест, Иса пошёл на место, называемое Лобным[d], а на арамейском языке «Голгофа». 18 Там Ису распяли, а с Ним, по обе стороны, ещё двоих; Иса был посередине. 19 Пилат приказал прикрепить на кресте табличку с надписью: ИСА ИЗ НАЗАРЕТА – ЦАРЬ ИУДЕЕВ. 20 Надпись эту читало много иудеев, так как место распятия Исы было близко к городу, а написано было на языке иудеев[e], по-латыни и по-гречески. 21 Главные священнослужители иудеев возразили Пилату:

– Напиши не «Царь иудеев», а что Он заявлял, будто Он Царь иудеев.

22 – Что я написал, то написал, – ответил Пилат.

23 Когда воины распяли Ису, они взяли Его верхнюю одежду и разделили на четыре части, каждому по одной. Рубашка Исы была без швов, сотканная целиком.

24 – Не будем её рвать, – решили они, – бросим лучше жребий и посмотрим, кому она достанется.

Это случилось во исполнение сказанного в Писании:

«Они разделили между собой Мои одежды
    и бросали жребий о Моём одеянии»[f].

Солдаты это исполнили.

25 Недалеко от креста Исы стояли Его мать, сестра матери, Марьям – жена Клеопы и Марьям из Магдалы. 26 Иса увидел Свою мать и Своего любимого ученика, стоявшего рядом с ней.

– О женщина[g], прими его, как своего собственного сына, – сказал Иса матери.

27 Своему же ученику Он сказал:

– Отныне считай её своей матерью.

С этого времени ученик этот взял её к себе в дом.

Смерть Исы Масиха

28 После того Иса, зная, что всё уже совершилось, и чтобы исполнилось Писание, сказал:

– Хочу пить.

29 Там стоял кувшин с кислым вином, и солдаты, обмакнув в него губку, надели её на стебель иссопа[h] и поднесли к губам Исы.[i] 30 Иса попробовал вино и сказал:

– Совершилось!

Сказав это, Он уронил голову на грудь и предал дух.

31 Была пятница, и предводители иудеев не хотели, чтобы тела оставались на крестах в субботу, тем более, что эта суббота была днём великого праздника. Поэтому они попросили Пилата перебить распятым голени[j] и снять их тела с крестов. 32 Солдаты пришли и перебили голени сначала одному распятому рядом с Исой, а затем другому. 33 Когда же они подошли к Исе, то увидели, что Он уже мёртв, и не стали перебивать Его ног. 34 Вместо этого один из солдат пронзил копьём бок Исы, и из него сразу же потекли кровь и вода.

35 Тот, кто сам это видел, свидетельствует об этом, чтобы и вы поверили. Его свидетельство истинно, и он знает, что говорит правду. 36 Всё это произошло, чтобы исполнились слова Писания: «Ни одна из Его костей не будет переломлена»[k]. 37 И в другом месте Писания говорится: «Они будут смотреть на Того, Которого пронзили»[l].

Погребение Исы Масиха

38 После этого Юсуф из Аримафеи попросил Пилата отдать ему тело Исы. Юсуф был учеником Исы, но тайным, из страха перед предводителями иудеев. С позволения Пилата он пришёл и забрал тело. 39 С Юсуфом был Никодим, который как-то приходил к Исе ночью. Никодим принёс около тридцати килограммов[m] смеси из смирны и алоэ[n]. 40 Они сняли тело Исы и завернули его в пропитанные душистыми мазями пелены из льняной ткани. Таков был иудейский погребальный обычай. 41 Там, где Ису распяли, был сад, и в саду – новая могильная пещера, где ещё никого не хоронили. 42 Так как это была пятница – день, когда иудеи готовятся к субботе, – а могильная пещера была рядом, то они положили там Ису.[o]

Notas al pie

  1. 19:5 Ср. Зак. 6:12.
  2. 19:7 См. Лев. 24:16.
  3. 19:11 Скорее всего, здесь Иса говорил о верховном священнослужителе Каиафе.
  4. 19:17 Букв.: «череп». Этот холм имел такое название, по всей вероятности, из-за своей формы, напоминавшей человеческий череп.
  5. 19:20 То есть или на арамейском, или на древнееврейском языке. См. пояснительный словарь.
  6. 19:24 Заб. 21:19.
  7. 19:26 Это обращение Исы не было грубым. См., также, сноску на 2:4.
  8. 19:29 Иссоп   – по всей вероятности, это не собственно иссоп, а один из видов майорана, распространённый в Исраиле. Это растение использовалось священнослужителями для кропления (см. Лев. 14:4-7; Чис. 19:18) и было символом очищения от греха в иудейской культуре.
  9. 19:28-29 См. Заб. 68:22; 21:16.
  10. 19:31 Таурат запрещал оставлять мёртвых повешенными на дереве на ночь (см. Втор. 21:22-23), и, кроме того, это был канун праздничной субботы. Повешенные же на крестах могли умирать в мучениях много дней, но тех, у кого перебивали голени, настигала скорая смерть от удушья.
  11. 19:36 Заб. 33:21; см. также Исх. 12:46; Чис. 9:12.
  12. 19:37 Зак. 12:10.
  13. 19:39 Букв.: «сто литр». Имеется в виду не современный литр, а литра – древнеримская мера.
  14. 19:39 Смирна (мирра) – приятно пахнущая смола растущего в Аравии растения. Алоэ   – источающее ароматную смолу дерево, родиной которого является Индокитай, использовалось как благовоние, а также при бальзамировании. Не имеет ничего общего с общеизвестным обыкновенным алоэ.
  15. 19:42 Суббота, религиозный день отдыха, когда иудеям запрещалось выполнять какую-либо работу, начиналась уже в пятницу с закатом солнца. Это и было причиной спешных похорон Исы.

Thai New Contemporary Bible

ยอห์น 19

ตัดสินให้ตรึงพระเยซูบนไม้กางเขน

1จากนั้นปีลาตจึงให้เอาตัวพระเยซูไปโบยตี พวกทหารเอาหนามสานเป็นมงกุฎสวมพระเศียรของพระเยซู และให้ทรงเสื้อคลุมสีม่วง แล้วเขาเข้ามาหาพระองค์ครั้งแล้วครั้งเล่าและกล่าวว่า “ข้าแต่กษัตริย์ของชาวยิว ขอจงทรงพระเจริญ!” และพวกเขาตบพระพักตร์ของพระองค์

ปีลาตออกมาอีกครั้งหนึ่งและกล่าวกับพวกยิวว่า “ดูเถิด เรากำลังนำตัวเขาออกมาให้ท่าน ท่านจะได้รู้ว่าเราไม่พบว่าเขาทำอะไรผิดตามข้อกล่าวหา” เมื่อพระเยซูออกมา พระองค์ทรงสวมมงกุฎหนามและเสื้อคลุมสีม่วง ปีลาตกล่าวกับพวกเขาว่า “เขาอยู่ที่นี่แล้ว!”

ทันทีที่พวกหัวหน้าปุโรหิตและเจ้าหน้าที่เห็นพระองค์ก็ร้องตะโกนว่า “ตรึงกางเขน! ตรึงกางเขน!”

แต่ปีลาตตอบว่า “พวกท่านรับตัวเขาไปตรึงที่ไม้กางเขนเถิด สำหรับเรา เราไม่พบว่าเขาทำอะไรผิด”

พวกยิวยืนกรานว่า “เรามีบทบัญญัติและตามบทบัญญัตินั้นเขาต้องตายเพราะเขาอ้างตัวเป็นพระบุตรของพระเจ้า”

เมื่อปีลาตได้ยินเช่นนี้ก็ยิ่งตกใจกลัว จึงกลับเข้ามาในวังและทูลถามพระเยซูว่า “ท่านมาจากไหน?” แต่พระเยซูไม่ได้ตรัสตอบ 10 ปีลาตกล่าวว่า “ท่านไม่ยอมพูดกับเราหรือ? ท่านไม่รู้หรือว่าเรามีอำนาจที่จะปล่อยตัวท่านหรือตรึงท่านให้ตายที่ไม้กางเขนก็ได้?”

11 พระเยซูตรัสตอบว่า “ท่านไม่อาจมีอำนาจเหนือเราหากเบื้องบนไม่ประทานลงมา ฉะนั้นผู้ที่นำตัวเรามามอบให้ท่านก็มีความผิดบาปร้ายแรงกว่า”

12 นับแต่นั้นปีลาตก็หาทางปล่อยพระเยซูแต่พวกยิวตะโกนไม่หยุดว่า “ถ้าท่านปล่อยชายคนนี้ท่านก็ไม่ใช่มิตรของซีซาร์ ใครที่อ้างตัวเป็นกษัตริย์ก็เป็นปฏิปักษ์กับซีซาร์”

13 เมื่อปีลาตได้ยินเช่นนั้นก็นำตัวพระเยซูออกมาและนั่งบนบัลลังก์พิพากษาในบริเวณที่เรียกกันว่า ลานศิลา (ภาษาอารเมคเรียกว่า กับบาธา) 14 วันนั้นเป็นวันเตรียมของสัปดาห์ปัสกา เป็นเวลาราวเที่ยงวัน

ปีลาตกล่าวกับพวกยิวว่า “นี่คือกษัตริย์ของพวกท่าน”

15 แต่พวกเขาร้องตะโกนว่า “เอาตัวเขาไป! เอาตัวเขาไป! ตรึงเขาที่ไม้กางเขน!”

ปีลาตถามว่า “จะให้เราตรึงกษัตริย์ของท่านที่ไม้กางเขนหรือ?”

พวกหัวหน้าปุโรหิตตอบว่า “นอกจากซีซาร์แล้วเราไม่มีกษัตริย์”

16 ในที่สุดปีลาตก็มอบพระเยซูให้พวกเขาไปตรึงที่ไม้กางเขน

การตรึงที่ไม้กางเขน

ดังนั้นพวกทหารจึงคุมตัวพระเยซูไป 17 พระองค์ทรงแบกกางเขนของพระองค์ไปยังสถานแห่งหัวกระโหลก (ซึ่งในภาษาอารเมคเรียกว่า กลโกธา) 18 ที่นั่นเขาตรึงพระองค์บนไม้กางเขนกับอีกสองคนขนาบข้างและพระเยซูทรงอยู่ตรงกลาง

19 ปีลาตให้เขียนป้ายติดไว้บนกางเขนว่า เยซูชาวนาซาเร็ธ กษัตริย์ของชาวยิว 20 พวกยิวหลายคนได้อ่านป้ายนี้เพราะที่ซึ่งพระเยซูถูกตรึงไม้กางเขนนั้นอยู่ใกล้กรุงและป้ายนั้นเขียนไว้เป็นภาษาอารเมค ลาติน และกรีก 21 พวกหัวหน้าปุโรหิตของชาวยิวจึงคัดค้านปีลาตว่า “อย่าเขียนว่า ‘กษัตริย์ของชาวยิว’ แต่เขียนว่าชายคนนี้อ้างตัวเป็นกษัตริย์ของชาวยิว”

22 ปีลาตตอบว่า “สิ่งที่เราได้เขียนแล้ว ก็ให้เป็นไปตามนั้น”

23 เมื่อพวกทหารตรึงพระเยซูที่ไม้กางเขนแล้วก็นำฉลองพระองค์มาแบ่งเป็นสี่ส่วน ได้ไปคนละส่วน เหลือไว้แต่ฉลองพระองค์ชั้นในซึ่งไม่มีตะเข็บทอเป็นผืนเดียวตั้งแต่บนจรดล่าง

24 เขาพูดกันว่า “อย่าฉีกแบ่งเลย ให้เราจับฉลากกันว่าใครจะได้เสื้อตัวนี้” ทั้งนี้เพื่อจะเป็นจริงตาม พระคัมภีร์ที่ว่า

“เขาทั้งหลายเอาเครื่องนุ่งห่มของข้าพระองค์มาแบ่งกัน
และเอาเสื้อผ้าของข้าพระองค์มาจับฉลาก”[a]

พวกทหารทำเช่นนี้แหละ

25 ผู้ที่ยืนอยู่ข้างไม้กางเขนของพระเยซูได้แก่มารดาของพระองค์ น้าสาวของพระองค์ มารีย์ภรรยาของโคลปัส และมารีย์ชาวมักดาลา 26 เมื่อพระเยซูทรงเห็นมารดาของพระองค์และสาวกที่ทรงรักยืนอยู่ใกล้ๆ พระองค์จึงตรัสกับมารดาของพระองค์ว่า “หญิงที่รักเอ๋ย นี่คือบุตรชายของท่าน” 27 และตรัสกับสาวกคนนั้นว่า “นี่คือมารดาของท่าน” ตั้งแต่นั้นมาสาวกคนนี้ก็รับมารดาของพระองค์มาอยู่ที่บ้านของตน

พระเยซูทรงสิ้นพระชนม์

28 หลังจากนั้นเมื่อพระองค์ทรงทราบว่าทุกสิ่งสำเร็จครบถ้วนแล้วและเพื่อจะเป็นจริงตามพระคัมภีร์ พระเยซูจึงตรัสว่า “เรากระหายน้ำ” 29 ที่นั่นมีภาชนะใส่น้ำองุ่นเปรี้ยวตั้งอยู่ พวกเขาจึงเอาฟองน้ำชุบน้ำองุ่นเปรี้ยวเสียบปลายไม้หุสบชูขึ้นถึงพระโอษฐ์ของพระเยซู 30 เมื่อทรงรับน้ำนั้นแล้วพระเยซูก็ตรัสว่า “สำเร็จแล้ว” จากนั้นพระองค์ก้มพระเศียรลงและสิ้นพระชนม์

31 วันนั้นเป็นวันเตรียมและรุ่งขึ้นจะเป็นวันสะบาโตพิเศษ เนื่องจากพวกยิวไม่ต้องการให้ศพค้างบนไม้กางเขนในช่วงวันสะบาโต จึงขอปีลาตให้ทุบขาผู้ที่ถูกตรึงให้หักและเอาศพลงมา 32 ดังนั้นพวกทหารจึงมาทุบขาของชายคนแรกที่ถูกตรึงบนไม้กางเขนด้วยกันกับพระเยซูให้หัก แล้วทุบขาของอีกคนหนึ่งให้หักด้วย 33 แต่เมื่อมาถึงพระเยซูพวกเขาพบว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้วจึงไม่ได้ทุบขาของพระองค์ 34 แต่ทหารคนหนึ่งเอาทวนแทงที่สีข้างของพระเยซูโลหิตกับน้ำก็ไหลออกมาทันที 35 ผู้ที่เห็นเหตุการณ์ได้เป็นพยานและคำพยานของเขาเป็นความจริง เขารู้ว่าเขาพูดความจริงและเขาเป็นพยานเพื่อว่าท่านทั้งหลายจะเชื่อด้วย 36 สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเพื่อจะเป็นจริงตามพระคัมภีร์ที่ว่า “กระดูกของเขาจะไม่ถูกหักสักชิ้นเดียว”[b] 37 และพระคัมภีร์อีกตอนหนึ่งที่กล่าวว่า “เขาทั้งหลายจะมองดูผู้ที่พวกเขาได้แทง”[c]

การฝังพระศพพระเยซู

38 หลังจากนั้นโยเซฟชาวอาริมาเธียได้ไปขอพระศพพระเยซูจากปีลาต โยเซฟเป็นสาวกของพระเยซูแต่ไม่กล้าแสดงตัวเพราะกลัวพวกยิว เมื่อปีลาตอนุญาตแล้วเขาก็มาเชิญพระศพไป 39 นิโคเดมัสผู้ซึ่งก่อนหน้านี้เคยมาเข้าเฝ้าพระเยซูในเวลากลางคืนก็มาร่วมด้วยพร้อมทั้งนำเครื่องหอม คือมดยอบผสมกับกฤษณาหนักประมาณ 34 กิโลกรัม[d]มา 40 ทั้งสองเชิญพระศพของพระเยซูลงมา แล้วเอาแถบผ้าลินินพันพระศพพร้อมกับเครื่องหอมตามธรรมเนียมการฝังศพของชาวยิว 41 สถานที่ซึ่งพระเยซูถูกตรึงไม้กางเขนนั้นมีสวนแห่งหนึ่งและในสวนนั้นมีอุโมงค์ฝังศพใหม่ที่ยังไม่เคยฝังใครมาก่อน 42 เนื่องจากวันนั้นเป็นวันเตรียมของพวกยิวและอุโมงค์ก็อยู่ใกล้ๆ เขาจึงวางพระศพพระเยซูไว้ที่นั่น

Notas al pie

  1. 19:24 สดด.22:18
  2. 19:36 อพย.12:46กดว.9:12สดด.34:20
  3. 19:37 ศคย. 12:10
  4. 19:39 ภาษากรีกว่า100 ลิตรา