Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Заб 137

1Буду славить Тебя всем своим сердцем;
    перед богами[a] воспою хвалу Тебе.
Поклонюсь пред святым храмом Твоим
    и буду славить имя Твоё
    за Твою милость и верность,
потому что Ты обещал мне больше,
    чем я мог ожидать[b].
В день, когда я воззвал, Ты ответил мне,
    ободрил и укрепил мою душу.

Вечный, все земные цари будут славить Тебя,
    когда услышат слова из уст Твоих.
Они воспоют пути Вечного,
    потому что велика слава Вечного.

Высок Вечный, но заботится о смиренном
    и высокомерного узнаёт издали.
Даже если пойду я среди несчастья,
    Ты оживишь меня,
защитишь от ярости моих врагов,
    и спасёт меня Твоя правая рука.
Вечный свершит то, что задумал для меня.
    Твоя милость, Вечный, навеки:
    не оставляй творения Твоих рук!

Дирижёру хора. Песнь Давуда.

Notas al pie

  1. 137:1 Боги   – слово, стоящее здесь на языке оригинала, имеет более широкое значение и в данном случае обозначает либо ангелов, либо земных правителей, судей или священнослужителей, либо языческих богов.
  2. 137:2 Букв.: «Ты превознёс Твоё слово превыше всякого Твоего имени».

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 137

1ที่ริมฝั่งแม่น้ำของบาบิโลน เรานั่งลงและร่ำไห้
เมื่อระลึกถึงศิโยน
เราแขวนพิณของเราไว้
ที่ต้นปอปลาร์
เพราะที่นั่น ผู้คุมขอให้เราร้องเพลง
ผู้ทรมานเราสั่งให้เราร้องเพลงแห่งความยินดี
พวกเขาพูดว่า “ไหนร้องเพลงแห่งศิโยนให้ฟังสักบทซิ!”

เราจะขับร้องบทเพลงขององค์พระผู้เป็นเจ้า
ในดินแดนต่างด้าวได้อย่างไร?
เยรูซาเล็มเอ๋ย หากเราลืมเจ้า
ขอให้มือขวาของเราลืมความชำนาญเถิด
ขอให้ลิ้นของเราเกาะติดเพดานปาก
หากเราลืมเจ้า
หากเราไม่ได้ถือว่าเยรูซาเล็มเป็นสุดยอดแห่งความชื่นชมยินดี

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอทรงจดจำสิ่งที่ชาวเอโดมได้ทำ
ในวันที่กรุงเยรูซาเล็มแตก
พวกเขาโห่ร้องว่า “พังมันเลย”
“ทลายให้ถึงรากถึงโคนเลย!”
โอ ธิดาแห่งบาบิโลน[a]เจ้าจะพินาศย่อยยับ
ความสุขมีแก่ผู้ที่คืนสนองเจ้า
อย่างสาสมกับที่เจ้าได้ทำกับเรา
แก่ผู้ที่จับลูกเล็กเด็กแดงของเจ้า
แล้วฟาดลงกับก้อนหิน

Notas al pie

  1. 137:8 คือ ชาวบาบิโลน