Священное Писание (Восточный перевод), версия с «Аллахом»

Заб 103

1Прославь, душа моя, Вечного!

Вечный, мой Бог, Ты необычайно велик!
    Ты облачён в славу и величие;
    Ты покрываешь Себя светом, как одеждою.
Небеса простираешь, как занавес,
    и устанавливаешь над водами Свои небесные чертоги.
Облака делаешь Своей колесницей,
    ходишь на крыльях ветра.
Ты делаешь из ветров Своих посланников[a],
    из пылающего огня – Своих слуг.

Землю Ты утвердил на её основании,
    чтобы никогда не пошатнулась.
Бездною, как одеянием, покрыл её;
    воды стояли даже выше гор.
Но отступили воды от окрика Твоего,
    при звуке Твоего грома они поспешили прочь.
На горы поднялись,
    а после спустились в долины,
    в место, которое Ты назначил для них.
Ты поставил им предел, который не смогут перейти,
    и землю вновь не покроют.[b]

10 Ты посылаешь реки в долины,
    они текут между горами.
11 Они поят всех полевых зверей;
    дикие ослы утоляют там свою жажду.
12 У воды гнездятся небесные птицы,
    из ветвей подают свой голос.
13 Ты поишь холмы из Своих небесных чертогов
    и насыщаешь землю, делая её плодородной.
14 Ты растишь траву для скота
    и зелень на пользу человека,
    чтобы он производил пищу из земли:
15 вино, веселящее сердце человека,
    и масло, от которого светится лицо его,
    и хлеб, укрепляющий его сердце.
16 Насыщены деревья Вечного,
    ливанские кедры, которые Он насадил.
17 На них птицы вьют свои гнёзда;
    ели – жилища аисту.
18 Высокие горы – для диких козлов,
    и скалы – убежище для даманов[c].

19 Он поставил луну для указания месяцев;
    солнце знает, где ему заходить.
20 Ты простираешь тьму, и наступает ночь,
    в которой бродят все звери лесные.
21 Молодые львы рычат о добыче
    и просят у Бога пищу себе.
22 Восходит солнце – они собираются вместе
    и ложатся в своём логове.
23 Выходит человек на свою работу
    и трудится до вечера.

24 Вечный, как многочисленны Твои дела!
    По Своей мудрости Ты всё сотворил;
    земля полна Твоих созданий.
25 Вот, море, богатое и пространное,
    в котором нет числа созданиям,
    животным малым и большим.
26 В нём плавают корабли,
    там морское чудовище[d],
    которого Ты сотворил играть в нём.

27 Все они ожидают от Тебя,
    чтобы Ты дал им вовремя их пищу.
28 Ты даёшь им – они принимают,
    открываешь Свою руку – насыщаются.
29 Если скрываешь Своё лицо,
    они в смятении.
Когда отнимешь их дыхание,
    умирают они и возвращаются в прах.
30 Вдохнёшь в них жизнь –
    и они сотворены,
    и Ты обновляешь лицо земли.

31 Да будет слава Вечного вовеки;
    да возрадуется Вечный Своим делам!
32 Он смотрит на землю, и трепещет она,
    прикасается к холмам, и дымятся они.

33 Буду петь Вечному, пока я жив;
    воспою хвалу моему Богу, пока существую.
34 Да будет приятно Ему размышление моё;
    буду радоваться, думая о Вечном.
35 Пусть исчезнут грешники с лица земли
    и не будет больше нечестивых.

Прославь, душа моя, Вечного!

Славьте Вечного!

Notas al pie

  1. 103:4 Или: «ангелов».
  2. 103:6-9 Эти стихи говорят о Всемирном потопе (см. Нач. 6–8).
  3. 103:18 Даман   – млекопитающее размером с кролика, внешне напоминающее грызунов. Обитает, преимущественно, в горных районах.
  4. 103:26 Букв.: «левиафан». См. пояснительный словарь.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 103

(บทประพันธ์ของดาวิด)

1จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า
ทั้งหมดในชีวิตของข้าพเจ้า จงสรรเสริญพระนามอันบริสุทธิ์ของพระองค์
จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้า
และอย่าลืมพระราชกิจทั้งปวงอันเปี่ยมด้วยพระคุณ
ผู้ทรงอภัยโทษบาปทั้งหมดของท่าน
และทรงรักษาโรคภัยทั้งสิ้นของท่าน
ผู้ทรงไถ่ชีวิตของท่านจากแดนผู้ตาย
และทรงเชิดชูท่านด้วยความรักมั่นคงและความเอ็นดูสงสาร
ผู้ทรงให้ท่านอิ่มเอมด้วยสิ่งดีๆ ตลอดชีวิต
เพื่อวัยฉกรรจ์ของท่านจะกลับคืนมาใหม่ เหมือนวัยหนุ่มของนกอินทรี

องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้ความเป็นธรรม
และความยุติธรรมแก่ทุกคนที่ถูกข่มเหงรังแก

พระองค์ทรงสำแดงทางของพระองค์แก่โมเสส
ทรงสำแดงพระราชกิจของพระองค์แก่ประชากรอิสราเอล
องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเมตตาและทรงพระคุณ
ทรงพระพิโรธช้าและเปี่ยมด้วยความรักมั่นคง
พระองค์จะไม่ทรงกล่าวโทษอยู่เสมอ
หรือทรงพระพิโรธเป็นนิตย์
10 พระองค์ไม่ได้ทรงกระทำแก่เราอย่างสาสมกับบาปของเรา
หรือลงโทษอย่างสาสมกับความชั่วช้าของเรา
11 เพราะว่าฟ้าสวรรค์สูงเหนือแผ่นดินเพียงใด
ความรักของพระองค์ที่มีต่อผู้ที่ยำเกรงพระองค์ก็ยิ่งใหญ่เพียงนั้น
12 ตะวันออกไกลจากตะวันตกเพียงใด
พระองค์ก็ทรงยกเอาการล่วงละเมิดของเราออกไปไกลเพียงนั้น

13 บิดาเอ็นดูสงสารบุตรของตนฉันใด
องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงเอ็นดูสงสารผู้ที่ยำเกรงพระองค์ฉันนั้น
14 เพราะพระองค์ทรงทราบว่าเราถูกสร้างขึ้นมาอย่างไร
พระองค์ทรงระลึกว่าเราเป็นธุลีดิน
15 สำหรับมนุษย์นั้น วันเวลาของเขาก็เหมือนต้นหญ้า
เขาจำเริญขึ้นดุจดอกไม้ในท้องทุ่ง
16 เมื่อถูกลมพัดผ่าน มันก็สูญสิ้นไป
และที่แห่งนั้นก็จำมันไม่ได้อีกเลย
17 แต่จากนิรันดร์กาลจวบจนนิรันดร์กาล
ความรักขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับผู้ที่ยำเกรงพระองค์
และความชอบธรรมของพระองค์อยู่กับลูกหลานของพวกเขา
18 อยู่กับผู้ที่รักษาพันธสัญญาของพระองค์
และเชื่อฟังข้อบังคับของพระองค์

19 องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถาปนาพระบัลลังก์ของพระองค์ไว้ในสวรรค์
ราชอาณาจักรของพระองค์ครอบครองเหนือสรรพสิ่ง

20 จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด ทูตสวรรค์ของพระองค์เอ๋ย
ท่านผู้มีฤทธิ์ซึ่งปฏิบัติตามพระบัญชาของพระองค์
ผู้เชื่อฟังพระวจนะของพระองค์
21 จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด ชาวสวรรค์ทั้งมวลเอ๋ย
ท่านผู้รับใช้ของพระองค์ ผู้ทำตามพระประสงค์ของพระองค์
22 จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด
ราชกิจทั้งสิ้นในทุกแห่งที่พระองค์ทรงครอบครองอยู่

จงสรรเสริญองค์พระผู้เป็นเจ้าจิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย