Священное Писание (Восточный Перевод)

Начало 38

Иуда и Фамарь

1Иуда в то время оставил братьев и поселился у одного человека из Адуллама по имени Хира. Там Иуда встретил дочь хананея, которого звали Шуа. Он женился на ней и стал с ней жить; она забеременела и родила сына, которого назвали Ир. Она вновь забеременела и родила сына, и назвала его Онан. Она родила ещё одного сына и назвала его Шела. Она родила его в Хезиве[a].

Иуда взял для своего первенца Ира жену по имени Фамарь. Но Ир, первенец Иуды, был грешен в глазах Вечного, и Вечный предал его смерти.

Тогда Иуда сказал Онану:

– Ты должен лечь с женой брата и исполнить долг деверя: произвести потомство для брата[b].

Но Онан знал, что потомство будет не его, и поэтому всякий раз, ложась с женой брата, он изливал семя на землю, чтобы не произвести потомства для брата. 10 То, что он делал, было грешно в глазах Вечного, поэтому Он предал смерти и Онана.

11 Тогда Иуда сказал своей невестке Фамари:

– Живи вдовой в доме у твоего отца, пока не вырастет мой сын Шела, – потому что он подумал: «Как бы и Шела не умер вслед за братьями».

И Фамарь отправилась жить в дом отца. 12 Много времени спустя жена Иуды, дочь Шуа, умерла. Когда Иуда утешился по ней, он пошёл в Тимну, к людям, которые стригли его овец, и его друг адулламитянин Хира пошёл с ним.

13 Фамари сказали:

– Твой свёкор держит путь в Тимну стричь своих овец.

14 Она сняла вдовьи одежды, покрылась накидкой, чтобы её не узнали, и села у входа в Енаим, который на дороге в Тимну, потому что она видела, что хотя Шела уже вырос, её не отдали ему в жёны.

15 Когда Иуда увидел Фамарь, он принял её за блудницу, потому что у неё было закрыто лицо. 16 Он свернул с дороги к ней и сказал:

– Пойдём, я хочу лечь с тобой, – ведь он не знал, что это его невестка.

Она спросила:

– А что ты дашь мне за то, чтобы лечь со мной?

17 Он ответил:

– Я пошлю тебе козлёнка из моего стада.

Она спросила:

– А ты дашь мне залог до тех пор, пока не пришлёшь козлёнка?

18 Он сказал:

– Какой залог тебе дать?

Она ответила:

– Твою печать на шнурке и посох, который у тебя в руке.

Он дал ей всё это и переспал с ней, и она забеременела от него. 19 Уйдя оттуда, она сняла своё покрывало и вновь надела вдовьи одежды.

20 Тем временем Иуда послал через своего друга, адулламитянина, козлёнка, чтобы получить назад залог у той женщины, но друг не нашёл её. 21 Он спросил у местных жителей:

– Где та храмовая блудница[c], которая сидела у дороги в Енаим?

Они ответили:

– Здесь не было никакой храмовой блудницы.

22 Он вернулся к Иуде и сказал:

– Я не нашёл её, и жители того места сказали: «Здесь нет никакой храмовой блудницы».

23 Иуда сказал:

– Пусть оставит себе то, что взяла, иначе мы станем посмешищем. Я ведь посылал ей козлёнка, но ты её не нашёл.

24 Месяца три спустя Иуде сказали:

– Твоя невестка Фамарь впала в блуд и от этого забеременела.

Иуда сказал:

– Выведите её, и пусть она будет сожжена!

25 Но когда её уводили, она послала к свёкру с такими словами:

– Я беременна от человека, которому принадлежат эти вещи.

Ещё она сказала:

– Посмотри, не узнаёшь, чьи это печать, шнур и посох?

26 Иуда узнал их и сказал:

– Она правее, чем я, потому что я не отдал её за моего сына Шелу.

И он больше не ложился с ней.

27 Когда пришло ей время рожать, в утробе у неё оказались мальчики-близнецы. 28 Когда она уже рожала, один из них высунул руку; тогда женщина, принимавшая роды взяла алую нить, обвязала ему запястье и сказала:

– Этот вышел первым.

29 Но он втянул руку обратно, и вышел его брат; тогда она сказала:

– Как это ты прорвался?

И его назвали Фарец («прорыв»). 30 Затем вышел и тот, у которого на запястье была алая нить, и ему дали имя Зерах («алый свет зари»).

Notas al pie

  1. 38:5 Или: «Иуда был в Хезиве, когда она его родила».
  2. 38:8 По широко распространённому древнему обычаю левиратного брака (от лат. levir – деверь) брат умершего бездетным мужчины должен был жениться на его вдове, чтобы произвести наследника покойному (см. Втор. 25:5-10).
  3. 38:21 Храмовая блудница – имеется в виду одна из «жриц любви», которые были неотъемлемой частью весьма распространённых в те дни языческих культов плодородия.

Het Boek

Genesis 38

Juda en Tamar

1In deze tijd scheidde Juda zich af van zijn broers en trok naar Adullam, waar hij een vriend kreeg, Chira genaamd. Hij ontmoette daar een Kanaänitisch meisje en trouwde met haar. Zij was de dochter van Sua. 3-5 Zij woonden in Chezib en kregen drie zonen: Er, Onan en Sela. Hun moeder had hun namen gegeven, uitgezonderd Er, die had zijn naam van zijn vader gekregen.

Toen zijn oudste zoon Er opgroeide, regelde Juda een huwelijk voor hem met een meisje dat Tamar heette. Maar Er was een slecht mens en de Here doodde hem. Toen zei Juda tegen Ers broer, Onan: ‘Jij moet met Tamar trouwen, zoals de wet dat voorschrijft aan de broer van een dode. De zonen die zij van jou krijgt, zullen Ers erfgenamen zijn.’ Maar Onan zat helemaal niet te wachten op een kind dat hij nooit het zijne zou kunnen noemen. Hij trouwde wel met Tamar, maar elke keer dat zij met elkaar sliepen, liet hij zijn zaad op de grond terechtkomen, zodat zij geen kind kon krijgen dat aan zijn broer behoorde. 10 Dat was echter zonde in de ogen van de Here en Hij doodde ook Onan.

11 Toen zei Juda tegen zijn schoondochter Tamar dat ze niet moest hertrouwen, maar teruggaan naar haar ouders. Als Judaʼs jongste zoon Sela oud genoeg was, kon die met de weduwe van zijn oudere broers trouwen. Hij was eigenlijk niet van plan Sela met haar te laten trouwen, want hij was bang dat Sela dan ook zou sterven. Zo ging Tamar terug naar haar ouderlijk huis.

12 Na verloop van tijd stierf Judaʼs vrouw. Na de rouwtijd gingen Juda en zijn vriend Chira, de Adullamiet, naar Timna om toezicht te houden op het scheren van de schapen. 13 Toen iemand Tamar vertelde dat haar schoonvader naar Timna was vertrokken voor het schaapscheren en zij zich realiseerde dat Juda haar nooit met Sela zou laten trouwen, ook al was die nu volwassen, 14 deed ze haar weduwenkleding uit en bedekte haar gezicht met een sluier. Zo vermomd ging zij zitten bij de toegangsweg naar Enaïm, langs de weg naar Timna. 15 Juda zag haar toen hij langs kwam en dacht dat zij een prostituee was, omdat zij een sluier droeg. 16 Hij kwam op haar af en stelde haar voor met hem te slapen, niet wetend dat zij zijn eigen schoondochter was. ‘Wat betaalt u mij daarvoor?’ vroeg zij. 17 ‘Ik zal u een jonge geit uit mijn kudde sturen,’ beloofde hij. ‘Kunt u mij een onderpand geven, zodat ik zeker weet dat u die geit zult sturen?’ wilde zij weten. 18 ‘Welk onderpand zou u willen hebben?’ informeerde hij. ‘Uw zegelring en uw wandelstok,’ antwoordde zij. Die gaf hij haar. Daarna liep hij met haar mee en zij sliepen met elkaar. Zo raakte zij in verwachting. 19 Hierna deed ze haar sluier af en trok ze haar weduwenkleding weer aan.

20 Juda vroeg zijn vriend Chira haar de jonge geit te bezorgen en het onderpand mee terug te nemen. Maar Chira kon haar niet vinden. 21 Hij deed navraag bij de mannen van de stad: ‘Waar woont die prostituee die hier langs de weg zat?’ ‘Wij hebben hier nooit een publieke vrouw gehad,’ antwoordden zij. 22 Chira ging terug naar Juda en vertelde hem dat hij haar nergens kon vinden en wat de mannen van Enaïm hadden gezegd. 23 ‘Nou, laat ze die spullen dan maar houden!’ riep Juda uit. ‘Wij hebben ons best gedaan. Iedereen zou ons uitlachen als we nog eens teruggingen.’

24 Ongeveer drie maanden later hoorde Juda dat zijn schoondochter Tamar in verwachting was, waarschijnlijk door prostitutie. ‘Breng haar naar buiten en verbrand haar!’ schreeuwde Juda. 25 Maar toen zij werd meegenomen, liet Tamar een boodschap naar haar schoonvader sturen: ‘De eigenaar van deze zegelring en deze wandelstok is de vader van mijn kind. Herkent u ze?’ 26 Juda gaf toe dat de zegelring en de wandelstok van hem waren en zei: ‘Zij staat meer in haar recht dan ik, want ik heb mijn belofte dat zij met mijn zoon Sela mocht trouwen, niet gehouden.’ Maar hij trouwde toch niet met haar. 27 Het moment van de bevalling brak aan en Tamar kreeg een tweeling. 28 Bij de geboorte bond de vroedvrouw een rode draad om de pols van het kind dat het eerst verscheen, 29 maar het kind trok zijn hand terug om plaats te maken voor zijn broer. ‘Dat is een doorzetter!’ riep de vroedvrouw. Daarom noemde zij het kind Peres (Doorbraak). 30 Even later kwam ook het kind met de rode draad om de pols ter wereld. Zij noemde hem Zerach (Opgang).