Священное Писание

Начало 3:1-24

Начало греха

1Из всех диких зверей, которых сотворил Вечный Бог, самым хитрым был змей. Он спросил женщину:

– Правда ли Всевышний сказал: «Не ешьте ни с какого дерева в саду»?

2Женщина ответила змею:

– Мы можем есть плоды с деревьев сада, 3но Всевышний сказал: «Не ешьте плодов с дерева, которое посередине сада, и не трогайте их, иначе вы умрёте».

4– Нет, вы не умрёте, – сказал змей женщине. – 5Просто Всевышний знает, что, когда вы съедите их, ваши глаза откроются, и вы станете такими же, как Он, познав добро и зло.

6Тогда женщина увидела, что плод дерева был хорош в пищу и приятен на вид и что дерево было желанно как источник мудрости; и она взяла один из плодов и съела. Она дала плод и мужу, который был с ней, и он ел его. 7Их глаза открылись, и они поняли, что наги; тогда они сшили себе повязки из листьев инжира.

8Подул ветерок3:8 Букв.: «В ветре дня». Это выражение указывает на вечернюю прохладу. Однако слово, стоящее в тексте оригинала, переводится и как «ветер», и как «дух», и потому оно здесь также говорит о приближении Всевышнего., и они услышали, как Вечный Бог ходит по саду. Адам и его жена спрятались от Него среди деревьев сада, 9но Вечный Бог воззвал к Адаму:

– Где ты?

10Адам ответил:

– Я услышал Тебя в саду и испугался, потому что я наг; вот я и спрятался.

11И спросил Всевышний:

– Кто сказал тебе, что ты наг? Ты ел плоды дерева, с которого Я запретил тебе есть?

12Адам ответил:

– Женщина, которую Ты дал мне, чтобы она была со мной, – это она дала мне плод с того дерева, и я съел его.

13Тогда Вечный Бог сказал женщине:

– Что же ты сделала?

Женщина ответила:

– Змей обманул меня, вот я и ела.

14Тогда Вечный Бог сказал змею:

– За то, что ты сделал это, проклят ты больше любого скота и всех диких зверей! Ты будешь ползать на брюхе, ты будешь есть прах во все дни твоей жизни. 15Я положу вражду между тобой и женщиной и между твоим потомком и её Потомком3:15 Или: «семенем».: Он будет поражать тебя в голову, а ты будешь жалить Его в пяту3:15 Эти слова служат пророчеством об Исе Масихе (см. Гал. 4:4; 1 Ин. 3:8)..

16А женщине Он сказал:

– Я мучительной сделаю беременность твою: в страдании ты будешь рожать детей. Ты будешь желать мужа, и он3:16 Или: «Ты будешь пытаться управлять своим мужем, но он…» будет властвовать над тобою.

17Адаму же Он сказал:

– Так как ты послушался жены и съел плод с дерева, о котором Я повелел, чтобы ты не ел от него, проклята из-за тебя земля: в тяжком труде ты будешь питаться от неё во все дни твоей жизни. 18Она произрастит тебе колючки и сорняки, ты будешь питаться полевыми злаками. 19В поте лица своего ты будешь есть свой хлеб, пока не вернёшься в землю, из которой был взят, потому что ты – прах, и в прах ты вернёшься.

20Адам назвал свою жену Ева («жизнь»), потому что она стала матерью всех живущих. 21Вечный Бог сделал одежды из кожи и одел в них Адама и его жену. 22Потом Вечный Бог сказал:

– Познав добро и зло, человек стал теперь как один из Нас. Нельзя, чтобы он протянул руку, и, сорвав плод также и с дерева жизни, съел его, и стал жить вечно3:22 Всевышний таким образом проявил милость к падшему человеку, избавив его от участи вечного пребывания в том жалком положении, в котором он оказался..

23И Вечный Бог изгнал его из сада Эдем, чтобы он трудился на земле, из которой был взят. 24Изгнав человека, Он поставил к востоку от сада Эдем херувимов3:24 Херувим – один из высших ангельских чинов. См. также пояснительный словарь. и вращающийся пламенный меч, чтобы стеречь путь к дереву жизни.

Thai New Contemporary Bible

ปฐมกาล 3:1-24

มนุษย์ไม่เชื่อฟังพระเจ้า

1งูนั้นเป็นสัตว์ที่มีเล่ห์เหลี่ยมมากกว่าสัตว์ป่าทั้งหลายที่พระเจ้าพระยาห์เวห์ทรงสร้างขึ้น มันมาถามหญิงนั้นว่า “พระเจ้าตรัสจริงๆ หรือว่า ‘เจ้าต้องไม่กินผลจากต้นใดๆ ในสวนนี้’?”

2หญิงนั้นตอบงูว่า “พวกเรากินผลของทุกต้นในสวนได้ 3แต่พระเจ้าตรัสจริงๆ ว่า ‘เจ้าต้องไม่กินผลของต้นไม้ที่อยู่กลางสวน และเจ้าต้องไม่แตะต้องมัน มิฉะนั้นเจ้าจะตาย’ ”

4งูบอกหญิงนั้นว่า “เจ้าจะไม่ตายแน่นอน 5เพราะพระเจ้าทรงทราบว่าเมื่อใดที่เจ้ากินผลไม้นั้น เจ้าจะตาสว่างขึ้นและจะเป็นเหมือนพระเจ้า คือรู้ผิดชอบชั่วดี”

6เมื่อหญิงนั้นเห็นว่าผลนั้นดี เหมาะเป็นอาหาร และยังงามน่าดู ทั้งน่าพึงปรารถนาเพราะจะช่วยให้เกิดปัญญา นางจึงนำผลไม้มากิน และให้สามีที่อยู่กับนาง และเขาก็กิน 7แล้วเขาทั้งสองก็ตาสว่าง และตระหนักว่าตนเองเปลือยกายอยู่ จึงเอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างกาย

8เย็นวันนั้นเขาทั้งสองได้ยินเสียงพระเจ้าพระยาห์เวห์ทรงดำเนินอยู่ในสวน จึงหลบซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้ให้พ้นจากพระองค์ 9พระเจ้าพระยาห์เวห์ตรัสเรียกหาชายนั้นว่า “เจ้าอยู่ที่ไหน?”

10เขาทูลว่า “ข้าพระองค์ได้ยินเสียงของพระองค์อยู่ในสวนก็กลัว เพราะข้าพระองค์เปลือยกายอยู่ จึงหลบซ่อนตัวเสีย”

11พระองค์ตรัสถามว่า “ใครบอกว่าเจ้าเปลือยกายอยู่? เจ้ากินผลจากต้นที่เราห้ามเจ้าไว้แล้วหรือ?”

12ชายนั้นทูลว่า “หญิงที่พระองค์ให้อยู่กับข้าพระองค์นั่นแหละ ยื่นผลจากต้นไม้นั้นให้แก่ข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงกิน”

13แล้วพระเจ้าพระยาห์เวห์ตรัสถามหญิงนั้นว่า “เจ้าทำอะไรลงไป?”

หญิงนั้นทูลว่า “งูนั้นล่อลวงข้าพระองค์ ข้าพระองค์จึงกิน”

14พระเจ้าพระยาห์เวห์จึงตรัสแก่งูนั้นว่า “เพราะเจ้าได้ทำเช่นนี้

“เจ้าจึงถูกสาปแช่งหนักกว่าสัตว์ใช้งานทั้งสิ้น

และสัตว์ป่าทั้งปวง!

เจ้าจะเลื้อยไปด้วยท้อง

และเจ้าจะกินธุลีดิน

ตราบชั่วชีวิตของเจ้า

15เราจะให้เจ้ากับหญิงนั้น

เป็นศัตรูกัน

ทั้งเผ่าพันธุ์3:15 หรือเมล็ดพันธุ์ของเจ้ากับของนางด้วย

เขาจะฟาดศีรษะของเจ้า

และเจ้าจะฉก3:15 หรือฟาดส้นเท้าของเขา”

16พระองค์ตรัสกับหญิงนั้นว่า

“เราจะให้เจ้าเจ็บปวดแสนสาหัส3:16 หรือเราจะเพิ่มความเจ็บปวดของเจ้าอย่างมากมายเมื่อเจ้าคลอดบุตร

เจ้าจะคลอดบุตรด้วยความเจ็บปวด

แต่เจ้าก็ยังปรารถนาสามี

และเขาจะปกครองเจ้า”

17พระองค์ตรัสกับอาดัมว่า “เพราะเจ้าฟังภรรยาของเจ้าและกินผลไม้ซึ่งเราสั่งเจ้าว่า ‘เจ้าต้องไม่กินผลจากต้นไม้นั้น’

“แผ่นดินจึงถูกสาปแช่งเพราะเจ้า

เจ้าจะหาเลี้ยงชีพจากแผ่นดินด้วยความลำบากตรากตรำ

ตลอดชีวิตของเจ้า

18ต้นหนามน้อยใหญ่จะงอกขึ้นมาบนแผ่นดิน

และเจ้าจะกินพืชพันธุ์จากท้องทุ่ง

19เจ้าจะทำมาหากิน

อาบเหงื่อต่างน้ำ

ตราบจนเจ้ากลับคืนสู่ดิน

เพราะเรานำเจ้ามาจากดิน

เพราะเจ้าเป็นธุลีดิน

และเจ้าจะกลับคืนสู่ธุลีดิน”

20อาดัม3:20 หรือชายผู้นั้นตั้งชื่อภรรยาของตนว่าเอวา3:20 ในภาษาฮีบรูคำว่าเอวามีเสียงคล้ายคำว่ามีชีวิต เพราะนางเป็นมารดาของผู้มีชีวิตทั้งปวง

21พระเจ้าพระยาห์เวห์ทรงทำเครื่องนุ่งห่มจากหนังสัตว์ให้อาดัมกับภรรยาสวม 22แล้วพระเจ้าพระยาห์เวห์ตรัสว่า “บัดนี้ มนุษย์ได้กลายเป็นเหมือนหนึ่งในพวกเราแล้ว คือรู้ผิดชอบชั่วดี ดังนั้นต้องไม่ปล่อยให้เขาเก็บผลไม้แห่งชีวิตมากินแล้วมีชีวิตอยู่ตลอดไป” 23พระเจ้าพระยาห์เวห์จึงทรงขับไล่เขาออกจากสวนเอเดนให้ไปหาเลี้ยงชีพบนผืนดินซึ่งเขาถือกำเนิดมานั้น 24หลังจากทรงขับไล่เขาออกไปจากสวนแล้ว พระองค์ทรงตั้งเหล่าเครูบไว้ที่ด้านตะวันออก3:24 หรือด้านหน้าของสวนเอเดน และตั้งดาบเพลิงเล่มหนึ่งที่พุ่งไปมาเพื่อคอยพิทักษ์ทางซึ่งนำไปสู่ต้นไม้แห่งชีวิตนั้น