Священное Писание (Восточный Перевод)

Лука 10

Иса Масих посылает семьдесят учеников на служение

1После этого Повелитель назначил ещё семьдесят учеников и послал их по два впереди Себя в каждый из городов и в каждое место, куда Он сам собирался прийти. Он сказал им:

– Жатвы много, а работников мало. Поэтому просите Хозяина жатвы, чтобы Он выслал работников на Свою жатву.

– Идите! Вот, Я посылаю вас, как ягнят в волчью стаю. Не берите с собой ни кошелька, ни сумки, ни сандалий и по дороге никого не приветствуйте.

Когда вы войдёте в дом, скажите вначале: «Мир этому дому». Если хозяин – человек, ищущий мира, то ваше благословение будет на нём, если же нет, то оно с ним не останется. Оставайтесь в этом доме, ешьте и пейте то, что вам дадут, потому что работник заслуживает вознаграждения. Не переходите из дома в дом.

Если вы войдёте в город и вас там примут, то ешьте всё, что вам предложат, исцеляйте их больных и говорите им: «Всевышний уже устанавливает среди вас Своё Царство». 10 А если вы войдёте в какой-либо город и там вас не примут, то идите по улицам этого города и говорите: 11 «Даже пыль вашего города, что пристала к нашим ногам, мы отряхиваем на вас,[a] но всё же знайте: Всевышний уже устанавливает Своё Царство!» 12 Говорю вам, что в Судный день Содому[b] будет легче, чем этому городу.

13 – Горе тебе, Хоразин! Горе тебе, Вифсаида! Ведь если бы в Тире и Сидоне были совершены те же чудеса, что в вас, то они бы давно раскаялись, одевшись в рубище и сидя в пепле. 14 Но в Судный день Тиру и Сидону будет легче, чем вам. 15 И ты, Капернаум, думаешь, что будешь вознесён до небес? Нет, ты будешь сброшен в ад[c].[d]

16 Потом Он сказал ученикам:

– Кто слушает вас, слушает Меня, и кто отвергает вас, тот отвергает Меня; а кто отвергает Меня, отвергает пославшего Меня.

Возвращение семидесяти учеников

17 Семьдесят учеников возвратились к Исе радостные:

– Повелитель, – говорили они, – даже демоны подчиняются нам, когда мы приказываем им Твоим именем!

18 Иса ответил:

– Я видел, как сатана упал с неба, словно молния! 19 Вот, Я дал вам власть наступать без вреда для вас на змей и скорпионов и преодолевать всю силу врага. 20 Но радуйтесь не тому, что духи вам подчиняются, а тому, что ваши имена записаны на небесах.

21 Тут Иса, исполненный радости, полученной от Святого Духа, сказал:

– Я славлю Тебя, Отец, Владыка неба и земли, за то, что Ты, утаив от мудрецов и учёных, открыл это младенцам. Да, Отец, это было угодно Тебе! 22 Отец вверил Мне всё. Никто не знает, кто есть Сын, кроме Отца, и никто не знает, кто есть Отец, кроме Сына и того, кого Сын избирает, чтобы открыть ему Отца.

23 Потом Он повернулся к Своим ученикам и сказал так, чтобы слышали только они:

– Благословенны глаза, видящие то, что вы видите. 24 Я говорю вам, что много пророков и царей хотели увидеть то, что вы видите, но не увидели, хотели услышать то, что вы слышите, но не услышали.

Притча о милосердном самарянине

25 Тут встал один учитель Таурата и задал Исе вопрос, чтобы поймать Его на слове.

– Учитель, – спросил он, – что мне делать, чтобы наследовать вечную жизнь?

26 – А что сказано в Таурате? – спросил в Свою очередь Иса. – Как ты понимаешь?

27 Тот ответил:

– «Люби Вечного, Бога твоего, всем сердцем и всей душой, всеми силами и всем разумом своим»[e], и «ближнего твоего, как самого себя»[f].

28 – Правильно ты ответил, – сказал ему Иса. – Делай так, и ты будешь жить.

29 Но учитель Таурата, желая как-то оправдать себя, спросил:

– А кто мой ближний?

30 В ответ Иса сказал ему:

– Один человек шёл из Иерусалима в Иерихон. По дороге на него напали разбойники, которые раздели его, избили до полусмерти и ушли. 31 Случайно по той же дороге проходил священнослужитель и, увидев этого человека, прошёл мимо по другой стороне дороги. 32 Так же поступил и левит[g]: дойдя до этого места и увидев пострадавшего, он обошёл его стороной. 33 Но вот к тому месту, где он лежал, приблизился проезжавший мимо самарянин[h]. Он увидел беднягу и сжалился над ним. 34 Он подошёл и перевязал его раны, промыв их маслом и вином. Затем он посадил пострадавшего на своего осла, привёз его в гостиницу и там ещё ухаживал за ним. 35 На следующий день он дал хозяину гостиницы две серебряные монеты[i] и сказал: «Присмотри за ним, а когда я буду возвращаться, то оплачу все дополнительные расходы». 36 Кто из этих трёх был, по-твоему, ближним человеку, пострадавшему от рук разбойников?

37 Учитель Таурата ответил:

– Тот, кто проявил к нему милость.

Тогда Иса сказал ему:

– Иди и ты поступай так же.

В гостях у Марьям и Марфы

38 По пути Иса с учениками пришли в одно селение. Там женщина, по имени Марфа, пригласила Его в свой дом. 39 У неё была сестра, которую звали Марьям. Марьям сидела у ног Исы и слушала, что Он говорил. 40 Марфа же была занята приготовлением обеда. Она подошла к Исе и сказала:

– Повелитель, Тебе нет дела до того, что моя сестра оставила всю работу на меня одну? Скажи ей, чтобы она помогла мне!

41 – Марфа, Марфа, – ответил Иса, – ты тревожишься и заботишься о многом, 42 а нужно ведь только одно. Марьям выбрала лучшее, и это у неё не отнимется.

Notas al pie

  1. 10:11 См. сноску на 9:5.
  2. 10:12 См. Нач. 19:1-29.
  3. 10:15 Букв.: «в мир мёртвых» (см. пояснительный словарь).
  4. 10:15 См. Ис. 14:13, 15.
  5. 10:27 Втор. 6:5.
  6. 10:27 Лев. 19:18.
  7. 10:32 Левиты   – один из двенадцати родов исраильского народа. Левитов Всевышний избрал быть помощниками священнослужителям.
  8. 10:33 Самарянин   – самаряне были народом со смешанным происхождением. Потомки десяти северных родов Исраила и переселенцев из других частей Ассирийской империи, они признают только Таурат, но не другие книги Писания. Между самарянами и иудеями существовала давняя вражда.
  9. 10:35 Букв.: «два динария».

Het Boek

Lukas 10

De zeventig leerlingen

1Jezus wees nog zeventig andere leerlingen aan. Hij stuurde hen twee aan twee vooruit naar de dorpen en steden waar Hij langs zou komen. Hij zei tegen hen: ‘Vraag God meer arbeiders te sturen om de oogst binnen te halen. Want er moet veel geoogst worden, maar er zijn te weinig arbeiders. Ga dan en vergeet niet dat Ik jullie er op uitstuur als lammeren tussen de wolven. Neem geen geld mee, geen tas en zelfs geen extra sandalen. Laat je niet ophouden door iemand te groeten. Breng vrede in elk huis dat je binnengaat. Woont daar een vredelievend man, dan zal je vrede over hem komen. Zo niet, dan komt die vrede bij je terug. Wanneer je in een dorp komt, ga dan niet van het ene adres naar het andere. Blijf logeren in hetzelfde huis en eet en drink wat je wordt voorgezet. Een arbeider moet zijn loon hebben. Als jullie in een stad gastvrij worden ontvangen, moet je dit doen: eet zonder bezwaar wat je wordt voorgezet. Genees de zieken. En zeg tegen de mensen dat het Koninkrijk van God heel dichtbij is gekomen. 10 Maar als ze in een stad niets van jullie willen weten, ga dan door de straten en zeg: 11 “Kijk, dit is stof van jullie stad! Wij schudden het van onze voeten! Het is afgelopen met jullie! Vergeet nooit hoe dicht het Koninkrijk van God bij jullie is geweest!” 12 Op de vreselijke dag van het grote oordeel zal het voor zoʼn stad erger zijn dan voor het beruchte Sodom. 13 Och Chorazin! Och Betsaïda! Hoe verschrikkelijk is het! Want als de steden Tyrus en Sidon de geweldige wonderen hadden gezien die Ik bij u heb gedaan, dan zouden zij zich allang van de zonde hebben afgekeerd. Van berouw over hun slechte leven zouden zij in zak en as zitten. 14 Nee, voor Tyrus en Sidon zal het op de dag van het grote oordeel niet zo zwaar zijn als voor u. 15 En wat moet Ik van Kafarnaüm zeggen? Zal het worden verheerlijkt tot in de hemel? Nee, het zal verzinken in het dodenrijk.’

16 Tegen zijn leerlingen zei Hij: ‘Wie naar jullie luistert, hoort Mij. Wie jullie negeert, negeert Mij. En wie Mij negeert, negeert God die Mij heeft gestuurd.’

17 Na verloop van tijd kwamen de zeventig leerlingen weer bij Hem terug. ‘Here,’ zeiden zij opgetogen, ‘als wij uw naam gebruiken, doen zelfs de boze geesten wat wij zeggen!’ 18 Hij antwoordde: ‘Ik zag Satan als een bliksemschicht uit de hemel vallen. 19 Ik heb jullie macht gegeven over al de krachten van de vijand. Jullie zullen slangen en schorpioenen vertrappen. Niets, werkelijk niets, zal jullie kwaad doen. 20 Maar jullie moeten niet zozeer blij zijn dat de boze geesten doen wat jullie zeggen. Waar jullie vooral blij om moeten zijn, is dat jullie namen in de hemel geregistreerd staan.’

21 Op dat moment bracht de Heilige Geest in Jezus een geweldige blijdschap teweeg. Hij sprak: ‘Vader! Heer van hemel en aarde! Dank U wel dat U de waarheid hebt verborgen voor wijzen en geleerden, maar aan kleine kinderen hebt bekendgemaakt. Dank U, Vader, zo hebt U het gewild. 22 Mijn Vader heeft Mij alles toevertrouwd. Niemand weet wie Ik ben, behalve de Vader. En niemand weet wie de Vader is, behalve Ik en de mensen aan wie Ik het wil bekendmaken.’

23 Daarna keek Hij zijn leerlingen aan en zei: ‘Het is een enorm voorrecht dat jullie dit allemaal mogen zien. 24 Vele profeten en koningen hebben ernaar verlangd te zien wat jullie zien en te horen wat jullie horen. Maar zij konden het niet.’

Het verhaal van de Samaritaan

25 Op een dag was er een bijbelgeleerde die wilde onderzoeken of Jezusʼ ideeën wel zuiver waren. ‘Meester,’ vroeg hij, ‘wat moet ik doen om eeuwig leven te krijgen?’ 26 Jezus vroeg: ‘Wat zegt de wet van Mozes daarover?’ 27 Hij antwoordde: ‘Heb de Here, uw God, lief met heel uw hart, met heel uw ziel, heel uw kracht en heel uw verstand. En heb uw naaste net zo lief als uzelf.’ 28 ‘Goed!’ zei Jezus. ‘Doe dat en u zult eeuwig leven krijgen.’ 29 De man voelde zich aangesproken. Om zich te rechtvaardigen, vroeg hij: ‘Wie is eigenlijk mijn medemens?’ 30 Als antwoord gaf Jezus hem dit voorbeeld: ‘Een man reisde van Jeruzalem naar Jericho. Onderweg werd hij door rovers overvallen. Zij rukten hem de kleren van het lijf, sloegen hem bont en blauw en lieten hem halfdood langs de weg liggen. 31 Toevallig kwam er een priester langs. Maar toen hij de man zag liggen, ging hij aan de overkant van de weg voorbij. 32 Een tempeldienaar die voorbijkwam, deed hetzelfde en liet de man gewoon liggen.

33 Gelukkig kwam er ook iemand langs die medelijden kreeg toen hij hem daar zag liggen. Het was een Samaritaan, een vijand van de Joden. 34 De Samaritaan knielde naast hem neer, verzorgde zijn wonden met olie en wijn en legde er verband om. Daarna tilde hij hem op zijn ezel en ging er zelf naast lopen. Zij kwamen bij een herberg, waar hij hem verder verzorgde. 35 De volgende morgen gaf hij de herbergier twee zilveren munten en zei: “Zorg goed voor hem. Mocht dit geld niet genoeg zijn, dan betaal ik de rest de volgende keer wel.” 36 Wat denkt u? Wie van deze drie was de medemens van het slachtoffer van de roofoverval?’ 37 ‘De man die medelijden met hem had,’ was het antwoord. ‘Precies,’ zei Jezus. ‘Volg zijn voorbeeld dan.’

Martha en Maria

38 Tijdens hun reis naar Jeruzalem kwamen Jezus en zijn leerlingen in een dorp waar zij gastvrij werden ontvangen door een zekere Martha. 39 De zuster van deze vrouw, Maria, ging meteen bij Jezus zitten om naar Hem te luisteren. 40 Maar Martha had het veel te druk met het klaarmaken van het eten. Op een gegeven ogenblik werd het haar teveel. Zij kwam bij Jezus staan en zei: ‘Here, hoe kunt U het goed vinden dat mijn zuster hier maar zit en ik al het werk moet doen! Zeg toch tegen haar dat zij mij moet helpen.’ 41 ‘Martha, Martha,’ antwoordde Jezus. ‘Wat maak je je toch druk! In het leven heb je niet zoveel nodig. 42 Eigenlijk maar één ding. Maria heeft dat ene ontdekt en het zal haar niet worden afgenomen.’