Священное Писание (Восточный Перевод)

Исход 34

Новые каменные плитки

1Вечный сказал Мусе:

– Высеки две каменные плитки, подобные прежним, а Я напишу на них слова, что были на первых плитках, которые ты разбил. Утром приготовься и поднимись на гору Синай. Предстань предо Мной на вершине горы. Пусть никто не поднимается вместе с тобой и не показывается на горе; даже отарам и стадам нельзя пастись у подножия горы.

Муса вытесал две каменные плитки, подобные прежним, и, встав ранним утром, поднялся на гору Синай, как повелел ему Вечный. Две каменные плитки он нёс в руках. Вечный спустился в облаке, встал рядом с ним и возвестил Своё имя. Он прошёл перед Мусой, провозглашая: «Вечный, Вечный, милостивый и милосердный Бог[a], долготерпеливый, богатый любовью и верностью, хранящий милость к тысячам[b] и прощающий проступок, отступничество и грех. И всё же, Он не оставит виновного без наказания; за проступки отцов Он карает детей и внуков до третьего и четвёртого поколения».

Муса тотчас поклонился до земли и восславил Вечного. Он воскликнул:

– О Владыка, если я нашёл у Тебя милость, молю, пусть Владыка пойдёт с нами. Хоть этот народ и упрям, прости нам проступки и грехи и возьми нас Себе в удел.

Возобновление священного соглашения

10 Вечный сказал:

– Я заключаю соглашение: Я совершу перед твоим народом чудеса, каких не бывало прежде ни в каком народе на всей земле. Народ, среди которого ты живёшь, увидит, как сильно внушает страх дело Вечного, которое Я для тебя совершу. 11 Слушайтесь того, что Я повелеваю вам ныне. Я прогоню от вас аморреев, хананеев, хеттов, перизеев, иевусеев и хивеев. 12 Смотрите, не вступайте в союз с жителями той земли, куда вы идёте, иначе они станут для вас западнёй. 13 Разрушьте их жертвенники, разбейте священные камни и срубите столбы Ашеры[c]. 14 Не поклоняйтесь чужому богу, ведь Вечный, Чьё имя Ревнитель, – ревнивый Бог.

15 Смотрите, не вступайте в союз с жителями той земли, потому что когда они будут распутничать со своими богами и приносить им жертвы, они позовут и вас, и вы станете есть их жертвы. 16 Вы станете брать из их народа дочерей в жёны своим сыновьям, и их дочери, которые распутничают со своими богами, заставят делать то же самое и ваших сыновей.

17 Не делайте себе литых идолов.

18 Справляйте праздник Пресных хлебов: семь дней ешьте пресный хлеб, как Я повелел вам, в установленное время месяца авива (ранней весной), потому что в это время вы вышли из Египта.

19 Всё перворождённое принадлежит Мне, считая самцов-первенцев вашего крупного и мелкого скота. 20 Выкупайте первородного осла ягнёнком, а если не будете выкупать, сломайте ему шею. Выкупайте всех первенцев из ваших сыновей.

Пусть никто не появляется предо Мной с пустыми руками.

21 Шесть дней трудитесь, а на седьмой отдыхайте; отдыхайте даже во время пахоты и жатвы.

22 Справляйте праздник Жатвы, когда собираете первый урожай пшеницы, и праздник Сбора плодов[d] в конце года (осенью). 23 Три раза в год все мужчины должны приходить поклоняться Владыке Вечному, Богу Исраила. 24 Я прогоню от вас народы и расширю границы ваших земель. Никто не посягнёт на вашу землю, если вы три раза в год будете представать пред Вечным, вашим Богом.

25 Не приносите Мне жертвенной крови вместе с чем-либо, приготовленным на закваске. Пусть от жертвы праздника Освобождения ничего не остаётся до утра.

26 Лучшее из первых плодов земли приносите в дом Вечного, вашего Бога.

Не варите козлёнка в молоке его матери.

27 Вечный сказал Мусе:

– Запиши эти слова – на их основании Я заключаю священное соглашение с тобой и с Исраилом.

28 Муса пробыл с Вечным на горе сорок дней и сорок ночей; он ничего не ел и не пил. Он написал на плитках слова священного соглашения – десять повелений[e].

Сияющее лицо Мусы

29 Спустившись с горы Синай с двумя каменными плитками священного соглашения в руках, Муса не знал, что его лицо сияет после того, как он поговорил с Вечным. 30 Когда Харун и исраильтяне увидели, что лицо Мусы сияет, они боялись приблизиться к нему. 31 Но Муса позвал их, и тогда Харун и вожди народа подошли к нему, и он говорил с ними. 32 После этого к нему приблизились исраильтяне, и он передал им повеления, которые Вечный дал ему на горе Синай.

33 Закончив говорить с ними, Муса опустил на лицо покрывало. 34 Но, входя к Вечному, чтобы говорить с Ним, он снимал покрывало до тех пор, пока не выходил. Когда он выходил и передавал исраильтянам, что ему было велено, 35 они видели, что его лицо сияет. Потом Муса опять опускал на лицо покрывало до тех пор, пока не входил говорить с Вечным.

Notas al pie

  1. 34:6 Милостивый и милосердный Бог – это выражение является родственным арабскому выражению: «бисмиллях-ир-рахман-ир-рахим», которое переводится как: «Во имя Аллаха милостивого и милосердного». В доисламской Аравии христиане государства Набатея использовали похожее выражение, переняв его из иудейской традиции.
  2. 34:7 Или: «к тысячам поколений».
  3. 34:13 Столбы Ашеры   – культовые символы вавилонско-ханаанской богини Ашеры. Ашера считалась матерью богов и людей, владычицей моря и всего сущего.
  4. 34:22 Позже этот праздник стали называть праздником Шалашей (см. Лев. 23:39-43).
  5. 34:28 Букв.: «десять слов».

Het Boek

Exodus 34

Twee nieuwe stenen

1De Here zei tegen Mozes: ‘Maak twee nieuwe stenen plaquettes, net als de eerste twee. Ik zal opnieuw de geboden opschrijven die op de eerste twee stonden die u kapot hebt gegooid. U moet morgenochtend klaar staan om de berg Sinaï te beklimmen en Mij onder ogen te komen op de top van de berg. Er mag niemand met u meekomen en er mag zich ook niemand op de berg bevinden. Zorg ervoor dat zelfs de schapen en runderen niet in de nabijheid van de berg grazen.’

Toen maakte Mozes twee nieuwe stenen plaquettes, net als de eerste twee. Hij stond de volgende morgen vroeg op en beklom de berg Sinaï, zoals de Here hem had opgedragen. Hij had de twee stenen plaquettes bij zich. De Here verscheen voor hem in de vorm van een wolk, kwam bij hem staan en riep de naam van de Here luid uit. De Here ging hem voorbij en riep: ‘Here, Here, God, barmhartig en genadig, geduldig, groot in goedheid en trouw, die zijn goedheid aan duizenden betoont, die ongerechtigheid, overtredingen en zonden vergeeft. Maar de schuldige zal Hij zeker niet als onschuldig beschouwen. Van de zonden van de vaders worden de zonen en kleinzonen en nóg latere geslachten de dupe.’

Mozes liet zich snel op zijn knieën vallen, boog zich diep en zei: ‘Als het waar is dat ik genade heb gevonden in uw ogen, Here, gaat U dan alstublieft met ons mee naar het Beloofde Land. Het is waar, wij zijn een koppig en ongehoorzaam volk, maar vergeef ons onze zonden en neem ons aan als uw eigendom.’

10 De Here antwoordde: ‘Goed, Ik zal een verbond met u sluiten. Ik zal in uw midden wonderen doen zoals ze nog nooit op aarde zijn gedaan en alle Israëlieten zullen de kracht van de Here zien, de vreselijke kracht die Ik door u zal laten werken. 11 U moet al mijn geboden gehoorzamen en naleven, dan zal Ik de Amorieten, Kanaänieten, Hethieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten voor u verdrijven. 12 Denk erom dat u nooit een verbond sluit met de volken die wonen in het land waarnaar u nu op weg bent. Als u dat wel doet, zullen zij voor u een verzoeking zijn, zodat u al snel hun heidense gewoonten overneemt. 13 Integendeel, haal hun altaren omver, sla hun gewijde stenen kapot en hak hun gewijde palen om. 14 U mag geen andere goden vereren omdat de Here, uw God, een jaloerse God is. 15 Nee, sluit nooit enig verbond met deze volken. Zij zijn ontrouw door het aanbidden van hun afgoden. Als zij iemand van u zouden uitnodigen, zou hij ook moeten eten van het offer dat zij aan hun afgod hebben gebracht. 16 En als uw zonen met hun dochters zouden trouwen, zullen die jongens al snel meedoen met de aanbidding van de afgoden van hun vrouwen. 17 Blijf op een veilige afstand van alle afgoden en maak geen beeld van een god.

18 Zorg ervoor dat iedereen het Feest van de Ongezuurde Broden viert en zeven dagen niets anders eet dan ongezuurde broden. Dat heb Ik u geboden. Doe dat in de maand Abib, de maand waarin u uit het land Egypte bent vertrokken. 19 Iedere mannelijke eerstgeborene is mijn eigendom, ook van het vee, de schapen en de geiten. 20 Het veulen van een ezel kan worden afgekocht met een schaap. Als iemand besluit het veulen niet af te kopen, moet hij het de nek breken. Maar uw oudste zonen móeten allemaal worden afgekocht. En niemand mag Mij onder ogen komen zonder een geschenk.

21 Ook in de tijd van het ploegen en oogsten mag iedereen maar zes dagen werken, op de zevende dag moet worden gerust. 22 Denk eraan het Wekenfeest te vieren wanneer je de eerste opbrengst van de tarweoogst binnenhaalt, en het Oogstfeest bij de jaarwisseling (in het najaar). 23 Drie keer per jaar moeten alle mannen en jongens voor de Oppermachtige Here verschijnen. 24 Niemand zal uw land aanvallen op het moment dat iedereen op weg is om voor de Here te verschijnen, drie keer per jaar. Ik zal de volken voor u uit wegjagen en u een uitgestrekt gebied geven. 25 U mag geen gezuurd brood gebruiken als u Mij iets offert en niets van het vlees van het paaslam mag tot de volgende morgen blijven liggen. 26 Breng het beste van de eerste gewassen van het land in het huis van de Here, uw God. En kook een jonge geit niet in de melk van zijn moeder.’

27 De Here gaf Mozes de opdracht: ‘Schrijf alles op wat Ik heb gezegd, want deze woorden vormen de basis van het verbond tussen Mij en Israël en u.’

28 Mozes bleef veertig dagen en nachten bij de Here op de berg, zonder te eten of te drinken en de Here schreef de Tien Geboden op de stenen plaquettes.

29 Toen Mozes met de stenen plaquettes in zijn armen van de berg afkwam, glansde zijn gezicht door de lange tijd die hij in de nabijheid van de Here had doorgebracht. 30 Aäron en de andere Israëlieten zagen de glans en durfden niet bij hem in de buurt te komen. 31 Maar Mozes riep hen bij zich. Aäron en de leiders van het volk kwamen bij hem zitten en luisterden naar wat hij te zeggen had. 32 Daarna kwamen ook de andere Israëlieten er bij en Mozes vertelde hun alles wat de Here hem op de berg had gezegd. 33 Toen was Mozes klaar met zijn verhaal. Al die tijd had hij een doek over zijn gezicht. 34 Wanneer hij echter de tabernakel binnenging om de Here te ontmoeten, deed hij de doek af tot hij weer naar buiten ging. Daarna gaf hij Gods woorden aan de Israëlieten door. 35 Als de Israëlieten zagen dat zijn gezicht straalde, deed Mozes de doek weer voor zijn gezicht. Dat duurde tot hij weer de tent van de samenkomst binnen ging om met de Here te spreken.