Забур 76 CARS - สดุดี 76 TNCV

Священное Писание

Забур 76:1-21

Песнь 76

1Дирижёру хора, Иедутуну76:1 Ср. 1 Лет. 16:41, 42.. Песнь Асафа.

2Я о помощи взывал к Всевышнему;

я взывал к Всевышнему, чтобы Он услышал меня.

3В день бедствия моего искал я Владыку;

всю ночь напролёт я простирал руки мои.

Душа моя не могла найти утешения.

4Я вспомнил о Тебе, Всевышний, и застонал;

я размышлял, и изнемогал дух мой. Пауза

5Ты не давал мне сомкнуть глаз;

я был ошеломлён и не мог говорить.

6Я думал о днях древних,

о годах давних.

7Вспоминал ночью песни свои,

размышлял в сердце своём, и дух мой искал ответа:

8неужели Владыка навсегда оставил нас

и больше не будет благоволить к нам?

9Навсегда ли исчезла Его милость,

и Он никогда не исполнит Своих обещаний?

10Забыл ли Всевышний миловать,

удержал ли в гневе сострадание Своё? Пауза

11И сказал я: «Вот боль моя –

Высочайший более не заступается за нас».

12Не забуду деяний Вечного;

буду помнить древние чудеса Твои.

13Я буду размышлять о всех делах Твоих,

о деяниях Твоих думать.

14Твой путь, о Всевышний, свят.

Есть ли столь великий Бог, как наш Бог?

15Ты – Бог, творящий чудеса;

Ты явил Своё могущество среди народов.

16Рукой Своей Ты избавил народ Твой –

потомков Якуба и Юсуфа. Пауза

17Тебя увидели воды, Всевышний,

Тебя увидели воды и испугались,

содрогнулись бездны.

18Тучи излили воды,

небо разразилось громом,

и молнии сверкали, как летящие стрелы Твои.

19В вихре прозвучали раскаты грома Твоего,

и молнии озарили мир;

земля содрогалась и тряслась.

20Путь Твой пролегал через море,

и тропа Твоя – через воды глубокие,

хотя следов Твоих не было видно.

21Как стадо, вёл Ты Свой народ

рукою Мусы и Харуна.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 76:1-12

สดุดี 76

(ถึงหัวหน้านักร้อง บรรเลงเครื่องสาย บทสดุดีของอาสาฟ บทเพลง)

1ในยูดาห์ พระเจ้าทรงเป็นที่รู้จัก

ในอิสราเอลพระนามของพระองค์ยิ่งใหญ่

2ที่ประทับของพระองค์อยู่ในซาเลม

ที่สถิตของพระองค์อยู่ในศิโยน

3ที่นั่น พระองค์ทรงทำลายลูกศร

โล่ ดาบ อาวุธยุทโธปกรณ์ทั้งหลาย

เสลาห์

4พระองค์ทรงงามรุ่งโรจน์ด้วยความสว่าง

ทรงมีพระบารมียิ่งกว่าภูเขาทั้งหลายที่อุดมด้วยสัตว์ป่า

5บรรดาชายผู้เก่งกล้านอนสิ้นท่าเพราะถูกปล้น

พวกเขาแน่นิ่ง หลับไม่ตื่นอีกเลย

ไม่มีนักรบสักคน

ที่สามารถยกมือขึ้นได้

6ข้าแต่พระเจ้าของยาโคบ เมื่อพระองค์ทรงกำราบ

ทั้งม้าและรถม้าศึกก็ไม่ไหวติง

7พระองค์แต่ผู้เดียวเป็นที่พึงยำเกรง

เมื่อพระองค์ทรงพระพิโรธ ใครจะสามารถยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ได้?

8พระองค์ทรงประกาศคำพิพากษาจากฟ้าสวรรค์

แผ่นดินโลกก็สะทกสะท้านและนิ่งเงียบ

9ข้าแต่พระเจ้า เมื่อพระองค์ทรงลุกขึ้นพิพากษา

เพื่อช่วยบรรดาผู้ทุกข์ลำเค็ญของดินแดน

เสลาห์

10แน่ทีเดียว พระพิโรธของพระองค์ต่อมนุษย์นำการสรรเสริญมาสู่พระองค์

และผู้ที่อยู่รอดจากพระพิโรธของพระองค์จะถูกยับยั้ง76:10 หรือแน่ทีเดียว ความเกรี้ยวกราดของมนุษย์จะนำการสรรเสริญมาสู่พระองค์ / และพระองค์ทรงคาดพระองค์ด้วยพระพิโรธที่เหลืออยู่

11จงถวายปฏิญาณต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน และทำให้สำเร็จตามที่ได้ปฏิญาณไว้นั้น

ให้ดินแดนเพื่อนบ้านทั้งปวง

นำเครื่องบรรณาการมาถวายแด่พระองค์ ผู้ทรงเป็นที่ยำเกรง

12พระองค์ทรงทำให้เจ้านายถ่อมใจ

พระองค์ทรงเป็นที่ยำเกรงของเหล่ากษัตริย์ของแผ่นดินโลก