Забур 55 CARS - مزامير 55 PCB

Священное Писание

Забур 55:1-14

Песнь 55

1Дирижёру хора. На мотив «О голубке в дальней дубраве». Мольба Давуда, когда филистимляне схватили его в Гате55:1 См. 1 Цар. 21:10-15; 27:1-4..

2Всевышний, помилуй меня,

потому что люди меня затравили;

всякий день, нападая, меня теснят.

3Враг травит меня всякий день;

как же много воюющих со мной,

о Высочайший!55:3 Или: «тех, кто в гордыне со мной воюет».

4Когда мне страшно,

я на Тебя полагаюсь.

5На Всевышнего, Чьё слово я славлю,

на Всевышнего полагаюсь

и не устрашусь:

что может мне сделать смертный?

6А мои враги всякий день искажают слова мои,

всегда замышляют сделать мне зло.

7Они составляют заговоры, таятся,

наблюдают за каждым моим шагом,

желая меня убить.

8Так не дай им избежать наказания за их вину;

в гневе Своём, Всевышний, низложи народы!

9У Тебя записаны все скитания мои;

собери мои слёзы в сосуд Свой –

не в Твоей ли книге они?

10И враги мои обратятся вспять,

когда я о помощи воззову.

Так я узнаю, что Всевышний со мной.

11На Всевышнего, Чьё слово я славлю,

на Вечного, Чьё слово я славлю,

12на Всевышнего полагаюсь

и не устрашусь:

что может мне сделать человек?

13Всевышний, я дам Тебе, что обещал;

я принесу Тебе жертвы благодарения.

14Ведь Ты спас меня от смерти

и не дал споткнуться моим ногам,

чтобы мне во свете живых

ходить пред Тобою.

Persian Contemporary Bible

مزامير 55:1-23

دعای كسی كه دوستش به او خيانت كرده

1ای خدا، به دعای من گوش كن. هنگامی كه نزد تو ناله می‌كنم، خود را پنهان مكن. 2دعايم را بشنو و آن را مستجاب فرما، زيرا از شدت پريشانی فكر، نمی‌دانم چه كنم. 3تهديد دشمنان و ظلم بدكاران، خاطرم را آشفته كرده است. آنان با خشم و نفرت با من رفتار می‌كنند و مرا عذاب می‌دهند.

4ترس بر قلبم چنگ انداخته و مرا بی‌قرار كرده؛ وحشت مرگ سراسر وجودم را فرا گرفته است. 5از شدت ترس و لرز نزديک است قالب تهی كنم. 6‏-7به خود می‌گويم: «ای كاش همچون كبوتر بال می‌داشتم تا به جايی دور در صحرا پرواز می‌كردم و در آنجا پنهان می‌شدم و استراحت می‌كردم؛ 8می‌شتافتم به سوی پناهگاهی و از تندباد و طوفان حوادث در امان می‌ماندم.»

9خداوندا، اين بدكاران را چنان پريشان كن كه زبان يكديگر را نفهمند، زيرا آنان شهر را از خشونت و ظلم پر ساخته‌اند. 10آنان روز و شب شهر را دور می‌زنند و شرارت و جنايت می‌آفرينند. 11شهر پر از ظلم و فساد است و حيله و فريب از كوچه‌ها دور نمی‌شود.

12اين دشمن من نيست كه به من توهين می‌كند، و گرنه تحمل می‌كردم؛ اين حريف من نيست كه بر من برخاسته، و گرنه خود را از او پنهان می‌كردم. 13اين تو هستی ای دوست صميمی و همكار من! 14ما با يكديگر رفاقت صادقانه داشتيم، با يكديگر درد دل می‌كرديم و با هم به خانهٔ خدا می‌رفتيم.

15باشد كه دشمنانم پيش از وقت، زنده به گور شوند، زيرا دلها و خانه‌هايشان پر از شرارت است.

16اما من از خدا كمک می‌طلبم و او نجاتم خواهد داد. 17صبح، ظهر و شب به پيشگاه خدا می‌نالم و شكايت می‌كنم و او صدای مرا خواهد شنيد. 18هر چند دشمنان من زيادند، اما او مرا در جنگ با آنها پيروز خواهد ساخت و به سلامت باز خواهد گرداند. 19خدايی كه از ازل بر تخت فرمانروايی نشسته است دعايم را خواهد شنيد و آنها را شكست خواهد داد، زيرا آنها از خدا نمی‌ترسند و نقشه‌های پليد خود را تغيير نمی‌دهند.

20دوست و همكار سابق من دست خود را بر روی دوستانش بلند می‌كند و عهد دوستی خود را می‌شكند. 21زبانش چرب است اما در باطنش كينه و نفرت هست. سخنانش از روغن نيز نرمتر است اما همچون شمشير می‌برد و زخمی می‌كند.

22مشكلات خود را به خدا واگذار و او تو را حفظ خواهد كرد. خداوند هرگز نخواهد گذاشت كه شخص نيكوكار بلغزد و بيفتد.

23اما تو ای خدا، اين اشخاص خونخوار و نيرنگ‌باز را پيش از وقت به گور خواهی فرستاد. ولی من بر تو توكل دارم.