Забур 42 CARS - สดุดี 42 TNCV

Священное Писание

Забур 42:1-5

Песнь 42

1Оправдай меня, Всевышний;

вступись в мою тяжбу с народом безбожным;

от лживых и несправедливых спаси меня.

2Ты – Всевышний, крепость моя.

Почему Ты отверг меня?

Почему я скитаюсь, плача,

оскорблённый моим врагом?

3Пошли Свой свет и истину –

пусть они меня направляют;

пусть приведут на святую гору Твою,

к месту, где Ты обитаешь.

4Тогда приду я к жертвеннику Всевышнего,

к Богу радости и веселья моего.

Буду славить Тебя на арфе,

Всевышний, мой Бог.

5Что унываешь, моя душа?

Зачем тревожишься?

Возложи надежду на Всевышнего,

ведь я ещё буду славить Его –

моего Спасителя и моего Бога.

Thai New Contemporary Bible

สดุดี 42:1-11

บรรพ 2

สดุดี 42—72

สดุดี 4242:0 สดุดี 42 ในสำเนาต้นฉบับภาษาฮีบรูหลายสำเนาถือว่า สดุดี 42 และ 43 เป็นบทเดียวกัน

(ถึงหัวหน้านักร้อง มัสคิล42:0 หัวเรื่องสดุดี 42 คงจะเป็นศัพท์ทางวรรณกรรมหรือทางดนตรีของบุตรโคราห์)

1ข้าแต่พระเจ้า กวางกระหายหาธารน้ำฉันใด

จิตวิญญาณของข้าพระองค์ก็โหยหาพระองค์ฉันนั้น

2จิตวิญญาณของข้าพระองค์กระหายหาพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่

เมื่อไหร่หนอ ข้าพระองค์จะได้ไปเข้าเฝ้าต่อหน้าพระองค์?

3ข้าพระองค์กินน้ำตาต่างอาหารทั้งวันทั้งคืน

ขณะที่ผู้คนพูดกับข้าพระองค์วันยังค่ำว่า

“พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”

4ข้าพระองค์ยังจำสิ่งเหล่านี้ได้

เมื่อข้าพระองค์ระบายความในใจออกมา

จำได้ถึงครั้งที่ข้าพระองค์เคยไปร่วมกับฝูงชน

นำขบวนสู่พระนิเวศของพระเจ้า

ด้วยเสียงโห่ร้องยินดีและขอบพระคุณพระเจ้า

ในเทศกาลฉลอง

5จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้?

เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า?

จงหวังในพระเจ้า

เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์

พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า

6จิตวิญญาณ42:6 หรือข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้า จิตวิญญาณของข้าพระองค์ท้อแท้อยู่ภายในข้าพระองค์

ฉะนั้นข้าพระองค์จะระลึกถึงพระองค์

จากดินแดนแห่งแม่น้ำจอร์แดน

จากยอดภูเขาเฮอร์โมน จากภูเขามิซาร์

7ที่ลึกกู่เรียกที่ลึก

ด้วยเสียงน้ำตกกึกก้องของพระองค์

กระแสคลื่นและน้ำหลากของพระองค์

ท่วมท้นข้าพระองค์

8ยามกลางวัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาความรักมั่นคงของพระองค์

ยามกลางคืน บทเพลงของพระองค์อยู่กับข้าพเจ้า

เป็นคำอธิษฐานต่อพระเจ้าแห่งชีวิตของข้าพเจ้า

9ข้าพเจ้าทูลพระเจ้าพระศิลาของข้าพเจ้าว่า

“เหตุใดทรงลืมข้าพระองค์แล้ว?

เหตุใดข้าพระองค์ต้องระทมทุกข์

ต้องทนการข่มเหงรังแกของศัตรู?”

10ข้าพระองค์ร้าวรานเข้าไปถึงกระดูก

ยามเมื่อถูกศัตรูเหยียดหยาม

ตลอดวันเขาเยาะเย้ยว่า

“พระเจ้าของเจ้าอยู่ที่ไหน?”

11จิตวิญญาณของข้าพเจ้าเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้?

เหตุใดจึงกระสับกระส่ายอยู่ภายในข้าพเจ้า?

จงหวังในพระเจ้า

เพราะข้าพเจ้าจะยังคงสรรเสริญพระองค์

พระผู้ช่วยให้รอดของข้าพเจ้าและพระเจ้าของข้าพเจ้า