Забур 114 CARS - Psalmen 114 HTB

Священное Писание (Восточный Перевод)

Забур 114

1Я люблю Вечного,
    потому что Он услышал мой голос, мои моления.
Он услышал меня,
    и потому буду призывать Его, пока жив.

Узы смерти оплели меня,
    адские муки постигли меня;
    я познал бедствие и скорбь.
Тогда я призвал имя Вечного:
    «О Вечный, умоляю, спаси меня!»

Вечный милостив и праведен;
    милосерден Бог наш.
Хранит Вечный простодушных;
    когда я изнемогал, Он спас меня.

Возвратись, душа моя, в свой покой,
    потому что Вечный был благ к тебе.
Вечный, Ты избавил душу мою от смерти,
    глаза мои – от слёз
    и ноги мои – от падения.
Буду ходить перед Вечным
    на земле живых.

Het Boek

Psalmen 114

1Toen het volk Israël wegtrok uit Egypte
en het volk verliet dat een vreemde taal sprak,
koos God het gebied van Juda uit
als zijn heilige woonplaats,
het land Israël was zijn gebied.
De Rietzee zag het volk komen
en week uiteen om het door te laten.
Hetzelfde gebeurde met de Jordaan:
ook die stremde haar water en bood een doorgang.
De bergen leken op springende schapen
en de heuvels op dartelende lammetjes.
Waarom week de zee uiteen?
Waarom bood de Jordaan een doorgang?
Waarom leken de bergen op springende schapen
en de heuvels op lammetjes?
Laat de hele aarde beven als de Here komt,
beven wanneer de God van Jakob zijn gezicht laat zien.
Want Hij veranderde de rots in een waterbron
en droge, dorre stenen gaven water.