Забур 107 CARS - مزامير 107 PCB

Священное Писание

Забур 107:1-14

Песнь 107

(Заб. 56:8-12; 59:7-14)

1Песнопение Давуда.

2Сердце моё твёрдо, Всевышний;

буду петь и славить Тебя всей душой.

3Пробудитесь, лира и арфа!

Я проснусь на заре.

4Восхвалю Тебя, Вечный, среди народов,

воспою Тебя среди племён,

5потому что милость Твоя превыше небес,

и верность Твоя достигает облаков.

6Выше небес будь превознесён, о Всевышний;

над всей землёй да будет слава Твоя!

7Сохрани нас Своей правой рукой и ответь нам,

чтобы спаслись возлюбленные Тобой.

8Всевышний обещал в Своём святилище:

«Я разделю, торжествуя, город Шехем

и долину Суккот размерю для Своего народа107:8 Шехем здесь представляет всю территорию на западе от реки Иордан, а долина Суккот – на востоке..

9Мой Галаад и Мой Манасса,

Ефраим – Мой шлем,

Иуда – Мой скипетр107:9 Галаад – земля на востоке от Иордана. Роду Манассы принадлежали земли как на востоке, так и на западе от реки, а родам Ефраима и Иуды – северная и южная части земли на западе от Иордана. Ефраим и Иуда были наиболее влиятельными родами в Исраиле, а шлем и скипетр символизируют их военную мощь и царскую власть (царь Давуд и его потомки были из рода Иуды)..

10Моав служит Мне умывальной чашей для ног,

Я предъявлю Свои права на Эдом107:10 Букв.: «Я брошу Свою сандалию на Эдом».,

над землёй филистимлян торжествующе воскликну».

11Кто приведёт меня в укреплённый город?

Кто доведёт меня до Эдома?

12Не Ты ли, Всевышний, Который нас отринул

и теперь не выходишь с войсками нашими?

13Окажи нам помощь в борьбе с врагом,

потому что людская помощь бесполезна.

14Со Всевышним мы одержим победу;

Он низвергнет наших врагов.

Persian Contemporary Bible

مزامير 107:1-43

کتاب پنجم

(مزامير 107‏—150)

در ستايش مهربانی خداوند

1خداوند را حمد گوييد، زيرا او مهربان است و رحمتش تا ابد باقی است.

2كسانی كه توسط خداوند نجات يافته‌اند به همه اعلام كنند كه خداوند آنها را از دست دشمنانشان نجات داده است 3و آنها را از سرزمينهای بيگانه، از مشرق و مغرب، شمال و جنوب، به سرزمين خودشان بازگردانيده است. 4بنی‌اسرائيل در صحرا آواره و سرگردان بودند و جای معينی برای سكونت نداشتند، 5گرسنه و تشنه بودند و جانشان به لب رسيده بود. 6‏-7آنگاه در گرفتاری خود نزد خداوند فرياد برآوردند و او ايشان را از همهٔ گرفتاريهايشان رهانيد و ايشان را از راه راست به سرزمينی هدايت كرد كه بتوانند در آن زندگی كنند. 8پس بايد از خداوند، به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق ايشان انجام داده است، تشكر كنند. 9او جان تشنه و گرسنه را با نعمتهای خوب سير می‌كند.

10‏-11آنانی كه از دستورات خدا سر پيچيدند و به او اهانت كردند، اسير و زندانی شدند و مرگ بر آنها سايه افكند. 12پشت آنها در زير بار مشقت خم شد و سرانجام افتادند و كسی نبود كه ايشان را ياری كند. 13آنگاه در گرفتاری خود نزد خداوند فرياد برآوردند و او آنها را از همه گرفتاريهايشان رهانيد. 14آنها را از مرگی كه بر آنها سايه افكنده بود رهانيد و زنجيرهای اسارت ايشان را پاره كرد.

15پس بايد از خداوند، به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق آنها انجام داده است، تشكر كنند. 16او درهای برنجين زندانها را می‌شكند و زنجيرهای اسارت را پاره می‌كند.

17افراد نادان، به سبب رفتار شرارت‌بار و آلوده به گناه خود، ضعيف و بيمار شدند، 18اشتهای خود را از دست دادند و جانشان به لب گور رسيد. 19آنگاه در اين گرفتاری خود، نزد خداوند فرياد برآوردند و او ايشان را از گرفتاريهايشان رهايی بخشيد. 20او با كلام خود آنها را شفا بخشيد و ايشان را از مرگ نجات داد. 21پس بايد خداوند را به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق ايشان انجام داده است، سپاس گويند. 22بايد با تقديم قربانی از او تشكر كنند و با سرودهای شاد كارهايی را كه كرده است اعلام نمايند.

23برخی به كشتی سوار شده، به دريا رفتند و به كار تجارت مشغول شدند. 24آنان قدرت خداوند را ديدند و كارهای شگرف او را در اعماق درياها مشاهده نمودند. 25به امر او بادی شديد ايجاد شد و دريا را طوفانی ساخت، 26چنانكه كشتی‌ها دستخوش امواج گرديدند و بالا و پايين می‌رفتند. سرنشينان آنها، از ترس نيمه جان شدند 27و مثل مستان، تلوتلو خورده، گيج و سرگردان بودند. 28آنگاه در اين گرفتاری خود نزد خداوند فرياد برآوردند و او ايشان را از اين گرفتاری رهايی بخشيد. 29خداوند طوفان را آرام و امواج دريا را ساكت ساخت. 30آنها شاد شدند زيرا از خطر رهايی يافته بودند، و سرانجام به سلامت به بندر مراد خود رسيدند. 31پس آنها نيز بايد خداوند را به سبب رحمتش و كارهای بزرگی كه در حق ايشان انجام داده است، سپاس گويند. 32بايد عظمت خداوند را در بين جماعت اسرائيل اعلام كنند و نزد بزرگان قوم، او را ستايش نمايند.

33خداوند رودخانه‌ها را به خشكی مبدل ساخت و چشمه‌های آب را خشک كرد. 34زمين حاصلخيز را به شوره‌زار تبديل نمود، زيرا ساكنان آن شرور بودند. 35اما بار ديگر زمينهای شوره‌زار و خشک را حاصلخيز و پر از چشمه‌های آب نمود. 36‏-37گرسنگان را در آن اسكان داد تا شهرها بسازند، كشت و زرع كنند و تاكستانها ايجاد نمايند. 38خداوند آنها را بركت داده، فرزندان بسياری به ايشان بخشيد، و نگذاشت رمه‌ها و گله‌هايشان كم شوند.

39هنگامی كه قوم خداوند در زير ظلم و ستم رو به نابودی می‌رفتند، 40خداوند كسانی را كه بر قومش ظلم می‌كردند خوار و ذليل ساخت و آنها را در ميان ويرانه‌ها، آواره و سرگردان كرد. 41او قوم فقير و درماندهٔ خود را از زير بار سختيها رهانيد و فرزندان و گله‌های ايشان را افزونی بخشيد. 42نيكان اين را ديده، شاد خواهند شد اما بدكاران خاموش خواهند شد.

43خردمندان دربارهٔ اينها فكر كنند و رحمت و محبت خداوند را به ياد داشته باشند.