Священное Писание (Восточный Перевод)

Езекиил 37

Долина сухих костей

1Рука Вечного была на мне. Он вывел меня Своим Духом и поставил посреди долины; она была полна костей. Он повёл меня посреди них, и я увидел великое множество костей, лежавших в долине, и они были очень сухими. Он спросил меня:

– Смертный, могут ли эти кости ожить?

Я ответил:

– Владыка Вечный, Ты один это знаешь.

Тогда Он сказал мне:

– Пророчествуй этим костям и скажи им: «Сухие кости, слушайте слово Вечного! Так говорит этим костям Владыка Вечный: Я пошлю в вас дыхание[a], и вы оживёте. Я прилажу к вам сухожилия, наращу на вас плоть и покрою кожей; Я вложу в вас дыхание, и вы оживёте. Тогда вы узнаете, что Я – Вечный».

Я стал пророчествовать, как мне было велено. Когда я пророчествовал, раздался шум, постукивание, и кости начали сходиться – кость с костью. Я видел, как на них появились сухожилия и плоть, и как их покрыла кожа, но в них не было дыхания.

Тогда Он сказал мне:

– Пророчествуй дыханию. Пророчествуй, смертный, и скажи ему: Так говорит Владыка Вечный: «Приди с четырёх ветров, о дыхание, и дохни на этих убитых, чтобы они ожили».

10 Я начал пророчествовать, как Он повелел мне, и в них вошло дыхание. Они ожили и встали на ноги, это несметное войско. 11 Тогда Он сказал мне:

– Смертный, эти кости – весь народ Исраила. Они говорят: «Наши кости высохли, и надежда исчезла. Пришёл наш конец». 12 Поэтому пророчествуй и скажи им: Так говорит Владыка Вечный: «Мой народ, Я открою ваши могилы и подниму вас из них. Я приведу вас в землю Исраила. 13 И вы, Мой народ, узнаете, что Я – Вечный, когда Я открою ваши могилы и выведу вас из них. 14 Я вложу в вас Моё дыхание[b], и вы будете жить, а Я поселю вас в вашей земле. Тогда вы узнаете, что Я, Вечный, сказал это и исполнил», – возвещает Вечный.

Объединение Иудеи и Исраила

15 Было ко мне слово Вечного:

16 – Смертный, возьми деревянный брусок и напиши на нём: «Иудея и исраильтяне, что с ней в союзе». Потом возьми другой брусок, брусок Ефраима, и напиши на нём: «Юсуф и все исраильтяне, что с ним в союзе». 17 Приложи их один к другому, чтобы у тебя в руке они стали единым целым.

18 Когда твои соплеменники спросят тебя: «Не объяснишь ли нам, что это значит?» – 19 скажи им: Так говорит Владыка Вечный: «Я возьму брусок Юсуфа и исраильских родов, что с ним в союзе (он в руке Ефраима), и приложу к бруску Иудеи, сделав из них один брусок, и в Моей руке они станут единым целым». 20 Держи перед глазами бруски, на которых ты сделал надпись, 21 и скажи им: Так говорит Владыка Вечный: «Я выведу исраильтян из народов, к которым они ушли, соберу их отовсюду и приведу в их землю. 22 В этой земле, на горах Исраила, Я сделаю их одним народом. У них будет один царь, и они не будут больше двумя народами и не разделятся впредь на два царства. 23 Они больше не станут оскверняться ни идолами, ни гнусными истуканами, ни другими своими преступлениями. Я спасу их от всего их отступничества, в которое они впали,[c] и очищу их. Они будут Моим народом, а Я буду их Богом.

24 Мой раб Давуд[d] станет их царём, и у них у всех будет один пастух. Они будут следовать Моим законам и бережно исполнять Мои установления. 25 Они будут жить в земле, которую Я отдал Моему рабу Якубу, в земле, где жили их предки. Они сами, их дети и дети детей будут жить там вечно, и Мой раб Давуд будет их правителем навеки. 26 Я заключу с ними соглашение мира; это соглашение будет вечным. Я утвержу их на их земле и умножу их число. Я поставлю Моё святилище среди них навеки. 27 У них будет Моё жилище. Я буду их Богом, а они будут Моим народом. 28 И когда Моё святилище встанет среди исраильтян навеки, народы узнают, что Я, Вечный, очищаю Исраил».

Notas al pie

  1. 37:5 Слово, стоящее на языке оригинала, можно ещё перевести и как «дух», и как «ветер»; также в ст. 6-14.
  2. 37:14 Или: «Моего Духа».
  3. 37:23 Или: «спасу их из всех жилищ, где они грешили».
  4. 37:24 См. сноску на 34:23.

Het Boek

Ezechiël 37

Het dal met beenderen

11,2 De kracht van de Here rustte op mij en de Geest van de Here nam mij mee naar een dal vol beenderen. Hij leidde mij er tussendoor. Toen zei Hij: ‘Mensenzoon, kunnen deze beenderen weer mensen worden?’ Ik antwoordde: ‘Och Here, alleen U kent het antwoord op die vraag.’ Toen droeg Hij mij op te profeteren en tegen de beenderen te zeggen: ‘Verbleekte beenderen, luister naar de woorden van de Here. Want de Oppermachtige Here zegt: “Kijk, Ik ga u weer levend maken. Ik zal u weer vlees en pezen geven en u bedekken met huid. Ik zal u adem geven en u zult tot leven komen en weten dat Ik de Here ben.”’

Ik sprak deze woorden van de Here uit, precies zoals Hij mij had opgedragen. En plotseling klonk een luid geklepper door het dal. De beenderen van de lichamen kwamen bij elkaar en voegden zich aaneen zoals zij vroeger hadden gezeten. Met mijn eigen ogen zag ik dat daarna vlees en pezen op de beenderen verschenen en er huid overheen kwam. Maar leven was erin nog niet zichtbaar.

Toen gaf Hij mij opdracht de wind te roepen en te zeggen: ‘De Oppermachtige Here zegt: “Kom vanuit de vier windstreken, geest, en laat uw adem over deze dode lichamen gaan, zodat zij weer tot leven komen.”’ 10 Zo sprak ik tegen de windrichtingen, zoals Hij mij had opgedragen en de lichamen begonnen te ademen, zij kwamen tot leven en stonden op: een onafzienbare menigte. 11 Toen vertelde Hij mij wat dit visioen betekende. ‘Deze beenderen,’ zei Hij, ‘stellen alle inwoners van Israël voor. Zij zeggen: “Onze beenderen zijn uitgedroogd, er is geen hoop meer, het is met ons gedaan.” 12 Maar vertel hun dat de Oppermachtige Here zegt: “Mijn volk, Ik zal uw graven van ballingschap openen en u weer laten opstaan, zodat u kunt terugkeren naar het land Israël. 13 Uiteindelijk zult u, mijn volk, dan weten dat Ik de Here ben. 14 Ik zal mijn Geest in u laten wonen en u zult leven en terugkeren naar uw vaderland. Dan zult u erkennen dat Ik, de Here, precies heb gedaan wat Ik u had beloofd.”’

15 Opnieuw kwam er een boodschap van de Here voor mij: 16 ‘Neem een stok en kerf er de volgende woorden in: “Deze stok vertegenwoordigt Juda en de bij haar aangesloten stammen.” Neem vervolgens een andere stok en kerf daarin de woorden: “Deze stok vertegenwoordigt Jozef en alle overige stammen van Israël.” 17 Houd die stokken nu bij elkaar in één hand, zodat zij één stok vormen. 18-20 Vertel deze mensen (houd de stokken zo vast dat zij kunnen zien wat u doet) dat de Oppermachtige Here zegt: “Ik zal de stokken van Jozef en Juda samenvoegen en hen maken tot één stok in mijn hand.” 21 Want de Oppermachtige Here zegt verder: “Ik verzamel de Israëlieten vanuit de volken en breng hen van overal ter wereld terug naar hun vaderland, 22 om hen op de bergen van Israël tot één volk te verenigen. Er zal één koning over hen allen zijn en zij zullen niet langer verdeeld zijn in twee volken of twee koninkrijken. 23 Zij zullen zichzelf niet langer verontreinigen met afgoden en al hun andere zonden, want Ik zal hen redden van al hun ontrouw, waarmee zij zich bezoedeld hebben en Ik zal hen zuiver maken. Dan zullen zij werkelijk mijn volk zijn en Ik zal hun God zijn. 24 En David, mijn dienaar, zal hun koning zijn, hun enige herder, zij zullen mijn wetten gehoorzamen en al mijn wensen vervullen. 25 Zij zullen wonen in het land Israël, waar ook hun voorouders woonden, het land dat Ik mijn dienaar Jakob gaf. Zij en hun kinderen zullen daar wonen, evenals hun kleinkinderen, generatie op generatie. En mijn dienaar David zal voor eeuwig hun vorst zijn. 26 Ik zal een vredesverbond met hen sluiten, een eeuwigdurend verdrag. Ik zal hen zegenen en vermenigvuldigen en mijn tempel zal Ik voor altijd in hun midden plaatsen. 27 Ik zal te midden van hen gaan wonen. Ja, Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. 28 Wanneer mijn heiligdom voor eeuwig in hun midden blijft, zullen de volken weten dat Ik, de Here, Israël heb afgezonderd om mijn volk te zijn.”’