Священное Писание (Восточный Перевод)

Езекиил 11

Суд над вождями Исраила

1Дух поднял меня и перенёс к тем воротам дома Вечного, что смотрят на восток. Там, у входа в ворота, стояло двадцать пять человек, и среди них я увидел Иазанию, сына Аззура, и Пелатию, сына Бенаи, вождей народа.

Вечный сказал мне:

– Смертный, вот люди, которые замышляют зло и дают в этом городе злые советы. Они говорят: «Разве не скоро наступит время, благоприятное для строительства домов?[a] Этот город – котёл, а мы – мясо, хранящееся в нём». Поэтому пророчествуй против них; пророчествуй, смертный.

Дух Вечного сошёл на меня и сказал мне:

– Скажи: Так говорит Вечный: «Вот о чём вы думаете, народ Исраила. Я знаю то, что приходит вам на ум. Вы многих убили в этом городе и завалили его улицы трупами». Поэтому так говорит Владыка Вечный: «Да, этот город – котёл, но мясо – это ваши убитые, которых вы положили в нём. Вас же Я изгоню из него. Вы страшитесь меча, и Я нашлю на вас меч, – возвещает Владыка Вечный. – Я изгоню вас из города, отдам во власть чужеземцев и исполню над вами приговор. 10 Вы падёте от меча; Я буду судить вас на границе Исраила[b]. Тогда вы узнаете, что Я – Вечный. 11 Этот город не будет для вас котлом, а вы не будете в нём мясом; Я буду судить вас на границе Исраила. 12 Тогда вы узнаете, что Я – Вечный, потому что вы не соблюдали Моих установлений и не исполняли законов, но поступали по обычаям народов, которые вокруг вас».

13 Пока я пророчествовал, Пелатия, сын Бенаи, умер. Тогда я пал лицом на землю и громко закричал:

– О Владыка Вечный! Неужели Ты до конца погубишь всех оставшихся в живых в Исраиле?

Утешение пленникам

14 Было ко мне слово Вечного:

15 – Смертный, твои сородичи, твоя родня, те, кто разделил с тобой плен,[c] и весь народ Исраила – это те, о ком жители Иерусалима говорят: «Они далеко от Вечного; теперь эта земля принадлежит только нам».

16 – Поэтому скажи: Так говорит Владыка Вечный: «Хотя Я и изгнал их к другим народам и рассеял по странам, Я Сам, на время их изгнания, буду их святилищем в тех странах, куда они ушли».

17 Поэтому скажи: Так говорит Владыка Вечный: «Я соберу вас из народов и верну из стран, в которых вы были рассеяны, и опять отдам вам землю Исраила. 18 Когда вы вернётесь туда, вы очистите её от гнусных истуканов и омерзительных идолов. 19 Я дам вам единое сердце и вложу в вас новый дух; Я возьму у вас упрямое сердце и дам вам сердце чуткое. 20 Тогда вы будете соблюдать Мои установления, хранить Мои законы и исполнять их. Вы будете Моим народом, а Я буду вашим Богом. 21 Но на головы тех, чьи сердца обращены к их гнусным истуканам и омерзительным идолам, Я обрушу то, что они заслужили», – возвещает Владыка Вечный.

Слава Вечного покидает Иерусалим

22 И херувимы, с колёсами возле них, расправили крылья, и слава Бога Исраила была над ними. 23 Слава Вечного поднялась из города и остановилась над горой к востоку от него. 24 Дух поднял меня и перенёс к пленникам в Вавилон в видении, которое было дано Духом Всевышнего.

Потом видение, которое я видел, покинуло меня, 25 и я рассказал пленникам обо всём, что показал мне Вечный.

Notas al pie

  1. 11:3 Или: «Теперь не благоприятное время для строительства домов (вне городских стен)!»
  2. 11:10 Вавилонский царь казнил иудейских пленников в пограничном городе Ривла (см. Иер. 52:8-11, 24-27).
  3. 11:15 Или: «те, кто с тобой в родстве».

Het Boek

Ezechiël 11

Israël zal weer worden verzameld uit de landen

1Toen tilde de Geest mij op en bracht mij naar de oostelijke tempelpoort. Daar zag ik vijfentwintig van de meest vooraanstaande mannen uit de stad. Onder hen waren ook de volksleiders Jaäzanja, de zoon van Azzur, en Pelatja, de zoon van Benaja. De Geest zei tegen mij: ‘Mensenzoon, dit zijn de mannen die voortdurend onheil stichten en de stad vergiftigen met hun goddeloze adviezen. Want zij zeggen tegen de mensen: “Dit is het moment om Jeruzalem weer op te bouwen, want onze stad is als een ijzeren schild dat ons tegen alle gevaar zal beschermen.” Profeteer daarom luid en duidelijk tegen hen, mensenzoon.’

Toen kwam de Geest van de Here over mij en droeg mij op te zeggen: ‘De Here zegt tegen alle inwoners van Israël: “Ik weet wat u zegt. Ik ken immers al uw gedachten, elk denkbeeld dat in u leeft. U hebt eindeloos gemoord en uw straten met lijken gevuld.” Daarom zegt de Oppermachtige Here: “Denkt u dat deze stad een ijzeren schild is? Nou, dat is zij niet! Zij zal u niet kunnen beschermen. Uw slachtoffers zullen overal in de stad liggen, maar u zult naar buiten worden gesleept en worden terechtgesteld. Ik zal u blootstellen aan de oorlog die u zo lang hebt gevreesd,” zegt de Oppermachtige Here. “Ik zal u uit Jeruzalem weghalen en overleveren aan buitenlanders, die mijn vonnis over u zullen voltrekken. 10 Overal in het land Israël zult u door het zwaard worden gedood. 11 Nee, deze stad zal geen ijzeren schild voor u zijn waarachter u veilig bent. Ik zal u tot aan de grenzen van Israël achtervolgen en u zult weten dat Ik de Here ben, 12 u die Mij niet hebt gehoorzaamd, maar liever het voorbeeld van de volken rondom u volgde.”’

13 Terwijl ik nog bezig was hun dit alles te vertellen, stierf Pelatja, de zoon van Benaja, plotseling. Ik liet mij met mijn gezicht naar beneden op de grond vallen en riep: ‘Och Here God, wilt U ieder die nog over is in Israël, gaan doden?’

14 Opnieuw kwam er een boodschap van de Here: 15 ‘Mensenzoon, het restant van het volk dat in Jeruzalem is achtergebleven, zegt over uw medeballingen: “De Here heeft hen vanwege hun goddeloosheid gestraft en verbannen. En nu heeft Hij ons hun land gegeven!” 16 Maar vertel de ballingen dat de Oppermachtige Here zegt: “Ook al heb Ik u verspreid over alle landen van de wereld, toch zal Ik een heiligdom voor u zijn gedurende uw verblijf in die landen. 17 Ik zal u weer verzamelen uit de landen waarover u bent verspreid en u het land Israël teruggeven. 18 En als u vandaar bent teruggekeerd, zult u elk spoor van de afgodenverering verwijderen.

19 Ik zal u een ander hart geven en een nieuwe geest, uw harten van steen zal Ik vervangen door tedere harten van liefde, 20 zodat u mijn wetten zult gehoorzamen en mijn volk zult zijn en dan zal Ik ook uw God zijn. 21 Maar wat betreft degenen die in Jeruzalem zijn achtergebleven en met hart en ziel hun afgoden dienen, hun zal Ik al hun zonden betaald zetten,” zegt de Oppermachtige Here.’

22 Toen sloegen de cherubs hun vleugels uit en stegen op in de lucht met hun wielen naast zich. De heerlijkheid van de God van Israël bevond zich boven hen. 23 En de heerlijkheid van de Here steeg op uit de stad en begaf zich boven de berg aan de oostkant. 24 Daarna bracht de Geest van God mij terug naar Babel, naar de Joden die daar in ballingschap waren. En zo eindigde mijn visioen waarin ik Jeruzalem bezocht. 25 Ik vertelde de ballingen alles wat de Here mij in dit visioen had laten zien.