Священное Писание (Восточный Перевод)

Аюб 13

1Всё это видели мои глаза,
    слышали уши, и понял ум.
Что знаете вы, то знаю и я;
    я не хуже вас.
Но я бы хотел поговорить со Всемогущим,
    со Всевышним поспорить о моём деле.
А вы замарали меня ложью,
    все вы – бесполезные лекари.
О, если бы вы все вместе замолчали!
    В этом была бы мудрость для вас.

Выслушайте же мои доводы,
    внимайте моим укорам.
Неужели вы станете лгать ради Всевышнего
    и обманывать ради Него?
Будете ради Него пристрастными
    и в суде станете Его выгораживать?
Что с вами будет, если Он испытает вас?
    Обманете ли вы Его, как обманываете людей?
10 Он непременно осудит вас,
    если вы были втайне пристрастны.
11 Не страшит вас Его величие?
    Ужас перед Ним вас не объемлет?
12 Изречения ваши – зола,
    и доводы ваши – оплот из глины.

13 Замолчите, и я буду говорить,
    а потом пусть будет со мной, что будет.
14 Я подвергну себя опасности,
    жизнью своей рискну.[a]
15 Он убивает меня, но я буду надеяться на Него;[b]
    перед Его лицом я защищу свой путь.
16 И в этом моё спасение,
    ведь безбожник предстать перед Ним не осмелится.
17 Внимайте моим словам;
    пусть дойдёт моя речь до ваших ушей.
18 Вот, я завёл судебное дело
    и знаю, что буду оправдан.
19 Возьмётся ли кто оспаривать меня?
    Если да, то я замолчу и умру.

20 Лишь о двух вещах молю я, о Всевышний,
    и я не стану больше прятаться от Тебя:
21 удали от меня Свою руку
    и не страши меня ужасом Твоим.
22 Тогда призови меня, и я откликнусь,
    или позволь мне говорить, а Сам отвечай.
23 Сколько за мной злодейств и грехов?
    Покажи мне проступки мои и грехи.
24 За что Ты скрываешь Своё лицо
    и считаешь меня врагом?
25 Станешь ли Ты пугать лист опавший?
    Пустишься ли за сухой соломинкой в погоню?
26 Но Ты записываешь мои ошибки
    и грехи моей юности мне вменяешь.
27 Ноги мои Ты забил в колодки,
    следишь за всеми моими путями;
    по следам моих ног идёшь.
28 И распадается человек, как гниль,
    как ткань, изъеденная молью.

Notas al pie

  1. 13:14 Букв.: «Плоть свою я зубами стисну, жизнь свою в руку себе вложу».
  2. 13:15 Или: «Вот, Он убивает меня, и нет мне надежды, но…».

Het Boek

Job 13

Jobs rechtvaardigheid

1‘Veel van de dingen die jullie beschreven, heb ik met eigen ogen zien gebeuren, met mijn oren heb ik ervan gehoord.
Ik weet evenveel als jullie. Ik kan mij met jullie meten.
Och, wat verlang ik ernaar rechtstreeks met de Almachtige te spreken. Ik wil dit alles met God Zelf bespreken.
Want jullie proberen mij leugens aan te praten. Jullie zijn een stelletje kwakzalvers.
Houd je alsjeblieft stil! Dat zou meer getuigen van wijsheid.
Luister nu maar eens naar mij, naar mijn argumenten en pleidooi.
Blijven jullie net doen alsof jullie namens God spreken, hoewel Hij nooit de dingen heeft gezegd die jullie Hem in de mond leggen?
Zou God willen dat jullie Hem helpen door de waarheid voor Hem te verdraaien?
Dachten jullie dat hij jullie niet doorheeft? Of denken jullie soms dat God net zo gemakkelijk te bedriegen is als de mensen?
10 Hij zal jullie zeker terechtwijzen als je stiekem partijdig bent.
11 Geeft zijn majesteit je geen angstig gevoel in het hart? Maakt zijn grootheid jullie niet heel klein?
12 Die prachtige uitspraken die jullie deden, hebben evenveel waarde als as. Jullie verdediging is zo breekbaar als aardewerk!
13 Wees nu eens stil en laat mij eens wat zeggen, wat de gevolgen van mijn uitspraken ook mogen zijn.
14 Waarom denken jullie dat ik mijn leven in eigen hand neem en zeg wat ik denk?
15 God zou mij kunnen doden om wat ik zeg en eigenlijk verwacht ik ook dat Hij dat zal doen. Toch wil ik mijn zaak met Hem bespreken.
16 Ik heb daarbij het voordeel dat ik niet goddeloos ben, anders zou ik niet eens in zijn nabijheid kunnen komen.
17 Luister goed naar wat ik ga zeggen en laat mij uitspreken.
18 Mijn rechtszaak is zo goed als geregeld: ik weet dat ik in mijn recht sta.
19 Wie is dat niet met mij eens? Als je zou kunnen aantonen dat ik mij vergis, zou ik mijzelf niet verder verdedigen en liever meteen sterven.

20 O God, ik smeek U om twee dingen, alleen dan zal ik in staat zijn U onder ogen te komen.
21 Trek uw hand van mij terug en jaag mij geen angst aan voor uw oordeel.
22 Roep mij bij U en U zult zien hoe snel ik zal antwoorden. Of laat mij met U praten en U een antwoord geven.
23 Zeg mij toch wat ik precies verkeerd heb gedaan. Maak mij duidelijk wat mijn zonde is!
24 Waarom verbergt U Zich voor mij? Waarom houdt U mij voor een vijand?
25 Wilt U een weggewaaid blad opjagen of een droge strohalm vervolgen?
26 U beschuldigt mij van kwade dingen en haalt alle zonden uit mijn jeugd weer naar boven.
27,28 U sluit mij op, U gaat al mijn gangen na en beperkt mij in mijn bewegingsvrijheid. En dat bij iemand die toch al van binnen rot is en vergaat als een door motten aangevreten mantel.’