Bíbélì Mímọ́ Yorùbá Òde Òn

Saamu 39

Fún adarí orin. Fún Jedutuni. Saamu Dafidi.

1Mo wí pé, “èmi yóò ṣọ́ ọ̀nà mi
    kí èmi kí ó má fi ahọ́n mi ṣẹ̀;
èmi yóò fi ìjánu kó ara mi ní ẹnu
    níwọ̀n ìgbà tí ènìyàn búburú bá ń bẹ ní iwájú mi.”
Mo fi ìdákẹ́ ya odi;
    mo tilẹ̀ pa ẹnu mi mọ́ kúrò nínú ọ̀rọ̀ rere;
ìbànújẹ́ mi sì pọ̀ sí i.
    Àyà mi gbóná ní inú mi.
Nígbà tí mo ń ṣàṣàrò, iná ràn;
    nígbà náà ni mo fi ahọ́n mi sọ̀rọ̀:

Olúwa, jẹ́ kí èmi kí ó mọ òpin mi,
    àti ìwọ̀n ọjọ́ mi, bí ó ti rí
    kí èmi kí o le mọ ìgbà tí mó ní níhìn-ín.
Ìwọ ti ṣe ayé mi
    bí ìbú àtẹ́lẹwọ́,
ọjọ́ orí mi sì dàbí asán
    ní iwájú rẹ:
Dájúdájú olúkúlùkù ènìyàn nínú
    ìjókòó rere rẹ̀ jásí asán pátápátá. Sela.

“Nítòótọ́ ni olúkúlùkù ń rìn kiri bí òjìji.
    Nítòótọ́ ni wọ́n ń yọ ara wọn lẹ́nu lórí asán;
wọ́n ń kó ọrọ̀ jọ,
    wọn kò sì mọ ẹni tí yóò ko lọ.

“Ṣùgbọ́n ní ìsinsin yìí,
    Olúwa,
kín ni mo ń dúró dè?
    Ìrètí mí ń bẹ ní ọ̀dọ̀ rẹ.
Gbà mí lọ́wọ́ ìrékọjá mi gbogbo.
    Kí o má sì sọ mí di ẹni ẹ̀gàn
àwọn ènìyàn búburú.
Mo dákẹ́ jẹ́ẹ́;
    èmi kò sì ya ẹnu mi,
nítorí wí pé ìwọ ni ó ṣe é.
10 Mú pàṣán rẹ kúrò ní ara mi;
    èmí ṣègbé tán nípa lílù ọwọ́ rẹ.
11 Ìwọ fi ìbáwí kìlọ̀
    fún ènìyàn nítorí ẹ̀ṣẹ̀,
ìwọ a mú ẹwà rẹ parun
    bí kòkòrò aṣọ;
nítòótọ́ asán ni ènìyàn gbogbo.

12 “Gbọ́ àdúrà mi, Olúwa,
    kí o sì fetí sí igbe mi;
kí o má ṣe di etí rẹ sí ẹkún mi
    nítorí àlejò ni èmi lọ́dọ̀ rẹ
àti àtìpó, bí gbogbo àwọn baba mi ti rí.
13 Dá mi sí, kí èmi lè ní agbára,
    kí èmi tó lọ kúrò níhìn-ín yìí,
    àti kí èmi ó tó ṣe aláìsí.”

New Living Translation

Psalm 39

Psalm 39

For Jeduthun, the choir director: A psalm of David.

I said to myself, “I will watch what I do
    and not sin in what I say.
I will hold my tongue
    when the ungodly are around me.”
But as I stood there in silence—
    not even speaking of good things—
    the turmoil within me grew worse.
The more I thought about it,
    the hotter I got,
    igniting a fire of words:
Lord, remind me how brief my time on earth will be.
    Remind me that my days are numbered—
    how fleeting my life is.
You have made my life no longer than the width of my hand.
    My entire lifetime is just a moment to you;
    at best, each of us is but a breath.” Interlude

We are merely moving shadows,
    and all our busy rushing ends in nothing.
We heap up wealth,
    not knowing who will spend it.
And so, Lord, where do I put my hope?
    My only hope is in you.
Rescue me from my rebellion.
    Do not let fools mock me.
I am silent before you; I won’t say a word,
    for my punishment is from you.
10 But please stop striking me!
    I am exhausted by the blows from your hand.
11 When you discipline us for our sins,
    you consume like a moth what is precious to us.
    Each of us is but a breath. Interlude

12 Hear my prayer, O Lord!
    Listen to my cries for help!
    Don’t ignore my tears.
For I am your guest—
    a traveler passing through,
    as my ancestors were before me.
13 Leave me alone so I can smile again
    before I am gone and exist no more.