Bibelen på hverdagsdansk

Zefaniasʼ Bog 1:1-18

Zefanias forudsiger verdens og Judas undergang

1Zefanias var søn af Kushi, der var søn af Gedalja, der var søn af Amarja, der var søn af Hizkija. Han modtog følgende profetiske budskab fra Herren, mens Josias, Amons søn, var konge i Juda.

2„Jeg vil fjerne alt fra jordens overflade,” erklærer Herren.

3„Jeg vil udrydde både mennesker og dyr.

Jeg vil fjerne alt, hvad der førte mennesket til fald,

sammen med de mennesker, der faldt.

Hele menneskeheden skal forsvinde fra jordens overflade.

4Jeg vil straffe Judas folk

og ramme Jerusalems indbyggere.

Jeg vil fjerne, hvad der er tilbage af afgudsdyrkelsen

og udrydde alle afgudspræsterne.

Jeg gør det af med mine frafaldne præster,

så ingen vil huske dem mere.

5Jeg vil udrydde dem, der på husenes tage

tilbeder solen, månen og stjernerne,

og dem, der lover mig troskab,

men samtidig tilbeder Molok.1,5 Eller: „deres konge”, dvs. deres afgud. Afguden Molok kaldes også Milkom.

6Jeg vil udrydde dem, som har vendt mig ryggen,

så de ikke længere søger at gøre min vilje.”

7Vis ærefrygt for den almægtige Gud,

for han vil snart udføre sin dom.

Han har besluttet at ramme sit folk

og har allerede udvalgt nogle til opgaven.

8Herren siger: „Jeg vil straffe Judas ledere og kongeslægten,

ja, alle der tilbeder fremmede guder.

9Jeg vil straffe alle afgudsdyrkerne,

som i deres templer planlægger vold og bedrageri.1,9 Teksten er uklar.

10Når fjenden kommer, vil der lyde skrig fra Fiskeporten,

høje råb fra den nye bydel

og voldsomme tumulter fra de omkringliggende høje.

11I, der bor på markedspladsen i dalsænkningen,

sørg og græd, for I bliver de første, der omkommer.

12Jeg vil gennemsøge Jerusalem med lys og lygte,

straffe de selvsikre syndere, der tror,

at Gud er ligeglad med, hvad de gør.

13Fjenden vil plyndre deres huse

og stjæle deres rigdomme.

De kommer aldrig til at bo i de huse,

som de er i færd med at bygge.

De kommer ikke til at smage vinen fra de vingårde,

de har haft så travlt med at anlægge.

14Min dom vil snart ramme jer.

Dagen er nær og kommer med hast.

Det bliver en frygtelig dag,

hvor selv de tapreste mænd vil græde,

15for jeg udøser min vrede over byen.

Det bliver en dag fuld af nød og fortvivlelse,

af ødelæggelse og undergang,

håbløshed og mismod,

dysterhed og mørke,

og kulsorte skyer på himlen.

16Det bliver en dag med hornsignaler

og høje krigsråb.

Selv de befæstede byer bukker under,

og de høje fæstningstårne falder sammen.

17Jeg vil ramme dem så hårdt,

at de raver rundt som i blinde,

for de har syndet imod mig.

Strømme af blod vil flyde i støvet,

ligene ligge og rådne på jorden.

18Deres sølv og guld kan ikke redde dem,

når jeg udfører min dom over dem.

Min glødende vrede vil sætte verden i brand,

så hele jordens befolkning får en brat og frygtelig død.”

Ang Pulong Sa Dios

Zefanias 1:1-18

1Ang pulong sa Ginoo nga miabot kang Zepahnia nga anak ni Cushi, ang anak ni Gedalia, ang anak ni Amaria, ang anak ni Hezekia, sa panahon sa paghari ni Josia, anak ni Amon hari sa Juda:

Paghukom sa tibuok kalibutan sa adlaw sa Ginoo

2“Akong silhigon pahilayo ang tanang mga butang gikan sa nawong sa kalibutan,” nagaingon ang Ginoo. 3“Akong silhigon pahilayo ang tawo ug ang kahayupan akong silhigon ang mga langam sa kalangitan ug ang mga isda sa kadagatan—ang mga idolo nga maoy hinungdan nga ang mga dautan manga pandol. Kong ako nang gun-ubon ang katawhan sa dagway sa kalibutan,” nagaingon ang Ginoo.

4“Ituyhad ko ang akong mga kamot batok sa Juda ug batok sa nga nagpuyo sa Jerusalem. Akong gun-ubon ang matag-usa nga nahabilin sa nagsimba ni Baal niining dapita. Ang mga ngalan sa makidiyos-diyos nga kaparian— 5Sila nga nagyukbo diha sa mga atop nga nagsimba sa panon sa kabituonan, sila nga nakyukbo ug nagsaad sa Ginoo ug nagasaad usab kang Molek. 1:5 Molek: sa Hebreo, Malcam, nga mao pa ang lain nga ngalan ni Molec. 6Sila nga mitalikod sa pagsunod sa Ginoo ug wala magapangita sa Ginoo ug magapangutana kaniya.

7“Pagpakahilom kamo sa atubanga sa Makakagahum nga Ginoo, kay ang adlaw sa Ginoo haduol na. Ang Ginoo nagaandam ug mga halad; gibalaan niya ang iyang gidapit. 8Sa adlaw unya sa sakripisyo sa Ginoo, akong silotan ang mga opisyales ug ang mga anak sa hari ug ang tanang nga binistihan sa langyaw nga sapot. 9Niadto unyang adlawa akong silotan kadtong milikay sa pagtunob sa ganghaan, nga nagapuno sa templo sa ilang mga dios sa kadautan ug pagpamlimbong.

10“Niadto unyang adlawa,” nagaingon ang Ginoo, “may tuaw didto sa Ganghaang Isda, nagminatay gikan sa unang kuarter, ug ang dahunog sa grabing pagka-igo gikan sa kabukiran. 11Pagminatay, kamo nga nagpuyo sa distrito sa mga tindahan, ang tanan ninyong mga negosyanti wagtangon. Ang tanan nga nagpatigayon ug plata pagagun-obon.

12“Niadto unyang taknaa akong susihon ang Jerusalem uban sa mga lampara ug silotan ko kadtong wala magpakabana, nga nahisama lamang sa bino nga lawog na, nga naghunahuna nga ang Ginoo wala gayoy buhaton maayo man o dautan. 13Ang ilang bahandi makurakot, ilang kabalayan pagagub-on. Bisag maghimo silag balay dili sila makapuyo niin; bisag magtanom silag kaparasan, dili sila makainom sa bino niini.”

Ang Makalilisang nga Adlaw sa Pagsilot

14Ang dako nga adlaw sa Ginoo haduol-duol ug muabot sa madali Ang hilak sa adlaw sa Ginoo mapait; ang gamhanang manggugubat missinggit sa singgit alang sa gubat. 15Kana nga adlaw mao ang adlaw sa kapungot ang adlaw sa kasakit ug paghigwaos, adlaw sa kasamok ug pagkalumpag, adlaw sa kangitngit ug kaguol, adlaw sa mga panganod ug kangitngit. 16Adlaw sa trumpeta ug singgit sa gubat batok sa kinutaang mga siyudad ug batok sa mga masigkakilid nga tore.

17“Akong dadon ang tumang kasakit sa tanang katawhan nga magduhiraw sila sama kanila nga mga buta, tungod kay nakasala sila sa Ginoo. Ang ilang duha ipaagas sama sa mga abo ug ang sulod sa ilang ginhawaan sama sa tae. 18Wala sa plata o sa bulawan ang makaluwas kanila gikan sa adlaw sa kapungot sa Ginoo. Sa kalayo sa iyang pagka-abubhuan, ang tibuok kalibutan pagalamyon, kay siya magahimo ug hinanali nga katapusan sa tanang nagpuyo sa kalibutan.”